அமெரிக்கா மற்றும் சீனாவின் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பப் போர்: அமெரிக்கப் பேரரசிற்கு உள்ளேயும் அப்பாலும் ஒரு புதிய போட்டி?

1. அறிமுகம் (Introduction)

இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பிந்தைய காலத்திலிருந்து நமது காலம் வரை, உலகளாவிய முதலாளித்துவத்தை உருவாக்குவதில் அமெரிக்கா ஒரு முக்கிய பங்கைக் கொண்டுள்ளது. தனது சொந்த தேசிய நலன்களை உலகின் நலன்களுக்கு இணையானதாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதன் மூலம், அமெரிக்க அரசு முதலாளித்துவத்தின் உலகமயமாக்கலை ஆதரித்தது, நுகர்வோர்வாதத்தை ஒரு வாழ்க்கை முறையாக்கிக் கொண்டாடியது, மேலும் உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் ஜனநாயகத்தை சில சமயங்களில் ஊக்குவித்தும் சில சமயங்களில் சீர்குலைத்தும் வந்துள்ளது. தூண்டுதல் மற்றும் அடக்குமுறை ஆகிய இரண்டின் கலவையைப் பயன்படுத்தி, அமெரிக்க அரசும் மூலதனமும் ஐரோப்பா, லத்தீன் அமெரிக்கா, மத்திய கிழக்கு மற்றும் ஆசியாவின் பல நாடுகளையும் மூலதனங்களையும் அமெரிக்கப் பேரரசில் தங்களை இணைத்துக் கொள்ள அழைத்தன; சில சமயங்களில் கட்டாயப்படுத்தின. இதன் மூலம் உலகளாவிய நவதாராளவாத ஒழுங்கிற்கு அவற்றின் சம்மதத்தைப் பெற்று, அதை இணைந்து நிர்வகிப்பதையும் ஒருங்கிணைத்தன.

பிராந்திய காலனிகள் மீது இறையாண்மையை உறுதிப்படுத்திய முறையான ஐரோப்பிய காலனித்துவ பேரரசுகளைப் போலல்லாமல், முறையற்ற அமெரிக்கப் பேரரசு அமெரிக்க அரசால் கண்காணிக்கப்படுகிறது. இது வெளிப்புறமாக இறையாண்மை கொண்ட தேச-அரசுகளின் பரந்த பரஸ்பர சார்ந்தமைப்பு வலையமைப்பின் மையத்தில் உள்ள ஒரு காலனித்துவத்திற்கு பிந்தைய மேலாதிக்க சக்தி (hegemon) ஆகும். இதன் அரசியல் நிர்வாகிகள் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் மூலதன திரட்டல் நலன்களை எளிதாக்குகிறார்கள் மற்றும் சட்டப்பூர்வமாக்குகிறார்கள்; இதன் மூலம் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி (CEO) மற்றும் பங்குதாரர் வகுப்புகள் எல்லை கடந்த முதலீடுகள், இணைப்புகள், கையகப்படுத்துதல்கள், மற்றும் பொருட்களின் உற்பத்தி, சுழற்சி மற்றும் விற்பனை ஆகியவற்றின் மூலம் செழிப்படைய அதிகாரம் அளிக்கின்றனர்; அதே நேரத்தில் உழைக்கும் வர்க்க வாழ்க்கை மற்றும் உழைப்பை சீர்குலைத்து சீரழிக்கின்றனர்.

அமெரிக்கப் பேரரசு அதன் பராமரிப்பிற்கு வரும் சவால்களுக்கு எதிராக உலகளாவிய நவதாராளவாத ஒழுங்கை நீண்டகாலமாகப் பாதுகாத்து வருகிறது, மேலும் ஒரு புதிய மாற்றுக் உலகளாவிய ஒழுங்கை உருவாக்கவும் அதில் பயனடையவும் விழையும் ஒரு புதிய சக்தியை அடக்கி வைப்பதே சீனா குறித்த அதன் புதிய இருகட்சி சம்மதமாகத் தோன்றுகிறது. குடியரசுக் கட்சியின் MAGA பிற்போக்குவாதிகள் மற்றும் ஜனநாயகக் கட்சியின் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் (technocrats) ஆகிய இருவருக்குமே சீனா இப்போது அமெரிக்கப் பேரரசின் முதன்மையான போட்டியாளராக உள்ளது. டொனால்ட் ஜே. டிரம்ப் சீனாவை 'அமெரிக்காவின் எதிரி' என்றும், சி ஜின்பிங்கைத் தனது எதிரி என்றும் வர்ணித்துள்ளார்; ஜோ பைடனின் வெள்ளை மாளிகை சீனாவை அமெரிக்க இறையாண்மை மற்றும் உலகளாவிய தலைமைத்துவத்திற்கு ஒரு 'அச்சுறுத்தல்' எனக் கருதுகிறது, மேலும் 'சீனாவுடனான போட்டியில் வெற்றி பெறுவது நம் அனைவரையும் ஒன்றிணைக்க வேண்டும்' என்று நம்புகிறது.

இருதரப்பு உறவும் பொருளாதார ஒருங்கிணைப்பும்

இன்று அமெரிக்காவும் சீனாவும் சமகால உலகின் முதன்மையான பொருளாதார, இராணுவ மற்றும் ஊடக-தொழில்நுட்ப சக்திகளாக நிற்கின்றன. ஆனால் அவற்றின் தனித்துவமான வரலாறுகள், அரசுகள், பொருளாதாரங்கள் மற்றும் தேசிய கலாச்சார அடையாளங்கள் இருந்தபோதிலும், இந்த இரு நாடுகளும் பல தசாப்த கால ஒத்துழைப்பில் ஈடுபட்டுள்ளன, மேலும் ஆழமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. ஏறக்குறைய ஐம்பது ஆண்டுகளாக, சீனா 'உலகின் தொழிற்சாலையாக' வளர்ந்தது அமெரிக்கப் பேரரசின் கட்டமைப்பிற்குள் நிகழ்ந்தது, மேலும் 'சீனப் பண்புகளுடன்கூடிய முதலாளித்துவம்' என்று அழைக்கப்படுவது அமெரிக்காவின் நேரடி வெளிநாட்டு முதலீடு (FDI), துணை நிறுவனங்கள், ஆலை இடமாற்றங்கள், அவுட்சோர்சிங் ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் பரந்த நுகர்வோர் சந்தைகளை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. 70,000-க்கும் மேற்பட்ட அமெரிக்க நிறுவனங்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சீனாவில் தொழில் செய்கின்றன: 2020 ஆம் ஆண்டில், $8.7 பில்லியன் மதிப்புள்ள அமெரிக்க FDI சீனாவிற்குள் சென்றது, அதே ஆண்டில், அமெரிக்காவில் சீனாவின் FDI $7.2 பில்லியனாக இருந்தது.

2022 ஆம் ஆண்டில், இந்த நாடுகளுக்கிடையேயான இருதரப்பு வர்த்தகம் சாதனை அளவாக $690.6 பில்லியனை எட்டியது: சீனாவிற்கான அமெரிக்க ஏற்றுமதி $153.8 பில்லியனாகவும், சீன தயாரிப்புகளின் இறக்குமதி $536.8 பில்லியனாகவும் இருந்தது. பொருளாதார ஒருங்கிணைப்பு தொடர்ந்தாலும், 'சைமெரிக்கா' (Chimerica) பற்றிய நம்பிக்கையான விவரிப்பு மங்கிவிட்டது. இது 21 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் தசாப்தத்தில் அமெரிக்கா மற்றும் சீனாவின் பெருநிறுவனங்கள் மற்றும் அரசாங்க உயரடுக்குகள் அமைதியான, பரஸ்பர சார்ந்த உலக அமைப்பை நிர்வகிக்கும் ஒரு பரஸ்பர நன்மை பயக்கும் ஒருங்கிணைப்பைக் கற்பனை செய்தது. 2007-2009 நிதி நெருக்கடி மற்றும் கோவிட்-19 தொற்றுநோய் போன்ற நிகழ்வுகள், சீனாவின் எழுச்சியைக் கட்டுப்படுத்தவும் மேலும் பிராந்தியக் கட்டுப்பாட்டை உறுதிப்படுத்தவும் ஒபாமா, டிரம்ப் மற்றும் பைடன் நிர்வாகங்களால் பின்தொடரப்பட்ட ஆசிய பசிபிக் உத்திகளுடன் சேர்ந்து, இரு நாடுகளுக்கிடையே புவிசார் அரசியல் வேறுபாட்டை உந்தித் தள்ளின.

புதிய சமச்சீரற்ற போட்டி

அமெரிக்காவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையே ஒரு புதிய வகை சமச்சீரற்ற போட்டி உருவாகியுள்ளது. இது 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தின் பேரரசுகளுக்கிடையேயான போட்டிகளுக்கு ஒத்ததாக இல்லை, ஆனால் இன்னமும் ஒரு வகை தேசிய தொழில்துறை போட்டி மற்றும் புவிசார் மூலோபாய மோதலால் குறிக்கப்படுகிறது. அமெரிக்கப் பேரரசின் நீடித்த விளிம்புப் பகுதியாகச் சீனாவின் நிலை மற்றும் ஒரு புதிய பேரரசு சக்தியாக அதன் எழுச்சி ஆகியவை தீவிர விவாதத்திற்குரிய தலைப்புகளாக இருந்தாலும், 2012 இல் சி ஜின்பிங் ஒரு புதிய 'சீனக் கனவை' அறிவித்ததிலிருந்து, சீனாவின் கட்சி-அரசு அமெரிக்கப் பேரரசிலிருந்து அதிக சுதந்திரத்தைப் பின்தொடர்ந்துள்ளது மற்றும் உலகில் மிகவும் முக்கியப் பங்கு வகிக்க முயன்றது என்பதை மறுக்க முடியாது.

ஆளும் உலகளாவிய ஆதிக்கச் சக்தியான அமெரிக்கா, நவதாராளவாத உலக அமைப்பின் அடித்தளங்களைப் பாதுகாக்கவும் ஊக்குவிக்கவும் பாடுபடுகிறது; புதிய சக்தியான சீனா ஒரு புதிய உலக ஒழுங்கை நாடக்கூடும். அமெரிக்காவின் மேன்மையான வளங்கள் மற்றும் திறன்கள் காரணமாக அமெரிக்காவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையிலான போட்டி சமச்சீரற்றதாகவே உள்ளது. இன்னும் அமெரிக்காவிற்கு இணையான நிலையை அடையவில்லை என்றாலும், சீனா தன்னை ஒரு காலத்தில் கீழ்ப்படுத்திய அரசுகளையும் மூலதனங்களையும் எதிர்த்து நின்றுள்ளது என்பதும், இப்போது உலகளாவிய தெற்கில் உள்ள மற்றவர்களைக் கீழ்ப்படுத்தக்கூடும் என்பதும் மறுக்க முடியாதது. அமெரிக்கப் பேரரசின் வீழ்ச்சியும், புதிய சீன மையப்படுத்தப்பட்ட உலக அமைப்பின் எழுச்சியும் உடனடியாக நிகழும் என்பது நிச்சயமில்லை, ஆனால் இத்தகைய முன்னுதாரண மாற்றத்தின் சாத்தியக்கூறு மட்டுமே பல அமெரிக்க அரசியல்வாதிகள் மற்றும் CEO-க்களை தங்கள் சீன சக தோழர்களுடன் கையாளும் போது சமரசத்தை விட மோதலுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க தூண்டியுள்ளது; மேலும் ஒரு புதிய 'வாஷிங்கடைன் சம்மதத்தை' (Washington Consensus) உருவாக்குவது 'பெய்ஜிங் சம்மதத்தை' (Beijing Consensus) எதிர்கொள்வதையும் வீழ்த்துவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

அமெரிக்க மற்றும் சீனப் பெருநிறுவனங்கள் ஒத்துழைத்து போட்டியிடும் அதே வேளையில், அவற்றின் தாய்நாடுகள் சர்வதேச அரசியலில் மோதி, புதிய முரண்பாடுகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. இந்த முரண்பாடான போட்டிக்கு ஒரு முக்கிய மையப்புள்ளி உலகளாவிய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறையாகும், இது கணினி வன்பொருள், மென்பொருள் மற்றும் சிப்கள் முதல் தொலைத்தொடர்பு மற்றும் ஸ்மார்ட்போன்கள் வரை, இணைய சேவைகள் மற்றும் சமூக ஊடக தளங்கள் வரையிலான தொழில்களையும் நிறுவனங்களையும் உள்ளடக்கியது.

டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பப் போரின் களம்

அமெரிக்காவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையிலான இந்த புதிய மற்றும் வளர்ந்து வரும் 'டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பப் போரில்', இரு நாடுகளையும் தலைமையிடமாகக் கொண்ட பெருநிறுவனங்கள் ஒன்றுக்கொன்று மற்றும் ஒவ்வொரு சூப்பர்-அரசுக்கும் எதிராக ஒரு முரண்பாடான சூழ்நிலையில் தங்களைக் காண்கின்றன. ஒருபுறம், அவை பகிரப்பட்ட மற்றும் தனித்தனி இலாப நோக்கங்களால் இயக்கப்பட்டு தொடர்ந்து ஒத்துழைத்து போட்டியிடுகின்றன; மறுபுறம், அரசு வழிகாட்டும் தேசியவாத தொழில்துறை கண்டுபிடிப்பு பிரச்சாரங்கள் மற்றும் அதிகரித்து வரும் புவிசார் அரசியல் மோதல்களிலிருந்து எழும் வேறுபாடுகள் மற்றும் అసந்தொஷத்தின் அறிகுறிகள் உள்ளன.

உலகளாவிய முதலாளித்துவத்தின் மிகவும் மேம்பட்ட துறையான உலகளாவிய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறைக்கு உள்ளேயும் குறுக்கேயும் அமெரிக்காவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையிலான போர், இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான ஒரு புதிய சமச்சீரற்ற போட்டியின் முன்னணி முனையாகும்.

பனிப்போருக்குப் பிந்தைய காலத்தில், அமெரிக்கா சீனாவை சிலிக்கான் பள்ளத்தாக்குடன் சுதந்திர வர்த்தகத்திற்குத் திறக்க முயன்றது, ஆனால் முதன்மையாக சீனாவின் 'சைபர் இறையாண்மை' (cyber sovereignty) அல்லது அதன் பிராந்திய எல்லைகளுக்குள் இணைய உள்கட்டமைப்பு, தரவு, உள்ளடக்கப் பாய்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகள் மீது கட்சி-அரசு செலுத்தும் கட்டுப்பாட்டின் விளைவாகப் பல சவால்களை எதிர்கொண்டது.

21 ஆம் நூற்றாண்டில், சீனாவின் கட்சி-அரசு அதன் எல்லைகளுக்குள் ஆப்பிள், ஆல்பபெட்-கூகிள், மெட்டா பிளாட்ஃபார்ம்ஸ், அமேசான் மற்றும் மைக்ரோசாப்ட் ('AAMAM' எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது) உள்ளிட்ட முக்கிய அமெரிக்கத் தொழில்நுட்ப ராட்சதர்களின் இருப்பையும் விரிவாக்கத்தையும் திறம்பட நிர்வகித்துள்ளது, அவர்களின் அதிகபட்ச இலாபக் கனவுகளைத் தகர்த்தெறிந்துள்ளது. தற்போதைய நிலையில், அமெரிக்க மற்றும் சீன அரசு முகமைகள் மற்றும் உலகமயமாக்கும் பெருநிறுவனங்கள் குறுக்கிட்டு, அமெரிக்கா மற்றும் சீனாவின் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறைகளை உலகச் சந்தைகளுக்குள் செலுத்துகின்றன, மேலும் இந்த புதிய அமெரிக்க மற்றும் சீன டிஜிட்டல் ஏகாதிபத்தியங்கள் குறிப்பாக உலகளாவிய தெற்கில் (Global South) முக்கியத்துவத்திற்காகப் போட்டியிடுகின்றன.

உலகளாவிய டிஜிட்டல் முதலாளித்துவத்தில் சிலிக்கான் பள்ளத்தாக்கு தனது தலைமை நிலையைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதை உறுதிசெய்ய, அமெரிக்க அரசு சமீபத்தில் சீனா டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறையின் விரிவாக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த தடைகளையும் மானியங்களையும் இணைத்துள்ளது, ஆனால் இந்த பிரம்மாண்டமான கட்டுப்பாடு மற்றும் கட்டுப்பாட்டு உத்தியின் செயல்திறன் நிச்சயமற்றதாக உள்ளது.

2. 'மகா பெரிய மதிலில்' இணைய ஜெல்லோவை பொறிப்பது: 'AAMAM' மற்றும் சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சந்திப்பு

நவீன வரலாற்றின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், பேரரசுகள் விரிவடைவதற்கு தகவல் தொடர்பு தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் ஊடகத் தொழில்களை நம்பியிருந்தன. 1945 முதல் இன்று வரை, அமெரிக்கா இந்தத் தொழில்களைத் தன் தலைமையில் கொண்டு தன் பேரரசை வளர்த்தெடுத்துள்ளது. 1990-களின் உலகமயமாக்கல் உச்சக்கட்டத்தில், அமெரிக்கப் பேரரசு அமெரிக்க-மைய முதலாளித்துவ இணையத்தின் ஒரு 'சைபர்-லிபர்ட்டேரியன்' (cyber-libertarian) கனவைத் தழுவியது. இது தாராளவாத சந்தைகளின் பரவல், டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட்ட தகவல்களின் தடையற்ற பாய்வு மற்றும் சுதந்திரம் மற்றும் ஜனநாயகத்தின் உலகமயமாக்கல் ஆகியவற்றின் மூலம் உலகை ஒன்றிணைக்கும் என்று கருதியது. இந்த கனவு தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் முதல் சமூக இயக்க ஆர்வலர்கள் வரை பலரையும் கவர்ந்தது. தனியார்மயமாக்கல், கட்டுப்பாடற்ற நிலை மற்றும் வர்த்தக தாராளமயமாக்கல் ஆகியவற்றின் நவதாராளவாத 'வாஷிங்டன் சம்மதம்', ஒரு முற்றிலும் புதிய மற்றும் வித்தியாசமான உலக அமைப்பைக் கற்பனை செய்ய அமெரிக்க-மைய உலகளாவிய இணையத்தை நம்பியிருக்கும்: அனைத்து பழைய பேரரசு மோதல்களும் போர்களும் மறைந்துவிடும், அரசுகள் தங்கள் இறையாண்மையை விட்டுக்கொடுக்கும், பெருநிறுவனங்கள் தேசிய எல்லைகளைத் தாண்டிச் செல்லும், மேலும் தேசியவாதம் வால்ட் டிஸ்னி மற்றும் ஆப்பிள் லோகோக்களுடன் சர்வதேச அமைதி மற்றும் கலாச்சார கலப்பால் வகைப்படுத்தப்படும் உலகளாவிய டிஜிட்டல் கிராமமாக உருகும்.

அமெரிக்க அதிபர் பில் கிளிண்டன், அமெரிக்கப் பேரரசின் சைபர்-லிபர்ட்டேரியன் கனவு படிப்படியாக சீனாவிற்குள் ஊடுருவும் என்று மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். இதை அடைய, அவர் சீனா உலக வர்த்தக அமைப்பில் (WTO) இணைவதை ஆதரித்தார். மார்ச் 8, 2000 அன்று, கிளிண்டன் அமெரிக்க வெளியுறவுக் கொள்கை உயரடுக்குகள், காங்கிரஸ் மற்றும் CEO-க்களின் ஆதரவைப் பெற ஒரு உரையாற்றினார். தனது உரையில், சீனா WTO-வில் சேர்வது வாஷிங்டன் சம்மதத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு உத்தரவாதம் அளிக்காது அல்லது உடனடியாக ஒரு 'சுதந்திரமான' மற்றும் 'ஜனநாயக' சமூகத்தை உருவாக்காது என்பதை கிளிண்டன் ஒப்புக்கொண்டார். இருப்பினும், சீனா சீர்திருத்தத்திற்கு வழிகாட்டுவதாகவும், குறிப்பாக உலகின் அதிவேகமாக வளரும் சந்தையை அணுக விரும்பும் சிலிக்கான் பள்ளத்தாக்கின் அமெரிக்க பெருநிறுவனங்களுக்கு நன்மை பயப்பதாகவும் WTO விதிகளைக் கண்டார். அமெரிக்க இணையத்தை சீனாவில் ஆழமான மாற்றத்திற்கான ஒரு ஊக்கியாகக் கருதிய கிளிண்டன், "இணையம் அமெரிக்காவை எவ்வளவு மாற்றியுள்ளது என்பதை நாம் அறிவோம், நாங்கள் ஏற்கனவே ஒரு திறந்த சமூகம். சீனாவில் அது ஏற்படுத்தக்கூடிய மாற்றும் சக்தியை கற்பனை செய்து பாருங்கள் - செல்போன்கள் மற்றும் கேபிள் மோடம்கள் மூலம் சுதந்திரம் பரவும்" என்று கூறினார். இணையத்தின் மீதான சீனாவின் அரசுக் கட்டுப்பாடு குறித்த கவலைகளை அவர் நகைச்சுவையாக நிராகரித்து, "வாழ்த்துக்கள்! அது சுவரில் ஜெல்லோவை (Jell-O) ஆணியால் அடிக்க முயல்வது போன்றது" என்றார். பார்வையாளர்கள் சிரிப்புடன் பதிலளித்தனர்.

கடந்த 23 ஆண்டுகளில், சீனாவின் கட்சி-அரசு அமெரிக்கப் பேரரசின் சைபர்-லிபர்ட்டேரியன் கனவை நிராகரித்து, அதன் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறையை ஒரு நவதாராளவாத உலக முதலாளித்துவ அமைப்பிற்குள் முழுமையாக ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சிகளை எதிர்த்துள்ளது. 2000 ஆம் ஆண்டில், சீனாவின் பொது பாதுகாப்பு அமைச்சகம் ஃபாங் பின்சிங்கின் 'கோல்டன் ஷீல்ட்' திட்டத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தது, இது இணைய ஜெல்லோவை 'மகா பெரிய மதிலாக' (Great Firewall) திறம்பட ஆணியடித்து, இணையத்தின் தேசிய பதிப்பின் மீது தனது கட்டுப்பாட்டை நிலப்பரப்பு ரீதியாகவும் உறுதியாகவும் நிறுவியது. இந்த நடவடிக்கை கிளிண்டனின் எல்லைகளற்ற இணையப் பார்வையைக் முறியடித்தது.

இன்றைய 'டிஜிட்டல் சீனாவில்', முக்கிய அமெரிக்க சமூக வலைத்தளங்கள் (ஃபேஸ்புக் மற்றும் ட்விட்டர் போன்றவை), செயலிகள் (வாட்ஸ்அப் மற்றும் மெசஞ்சர் உட்பட), தேடுபொறிகள் (கூகிள் மற்றும் யாகூ போன்றவை), வீடியோ பகிர்வு சேவைகள் (யூடியூப் மற்றும் டிக்டாக் போன்றவை), ஸ்ட்ரீமிங் தளங்கள் (நெட்ஃபிலிக்ஸ் மற்றும் அமேசான் பிரைம்), மின்னஞ்சல் சேவைகள் (ஜிமெயில் மற்றும் யாகூ!) மற்றும் செய்தி ஊடக வலைத்தளங்கள் (தி நியூயார்க் டைம்ஸ் மற்றும் தி வோல்ஸ்ட்ரீட் ஜர்னல்) தடுக்கப்பட்டு, VPN இல்லாமல் அணுக முடியாதவையாக உள்ளன. சீன அரசு முகமைகள், குறிப்பாக மத்திய இணையவெளி விவகார ஆணையம் மற்றும் காவல்துறையுடன் தொடர்பு கொண்ட பாதுகாப்புப் பிரிவுகள், அரசியல் ரீதியாக தவறானவை எனக் கருதப்படும் வலைத்தளங்களையும் தகவல்களையும் தீவிரமாகக் கண்காணிக்கின்றன, வடிகட்டுகின்றன மற்றும் தணிக்கை செய்கின்றன. இதில் சீன எதிர்ப்பாளர்களின் குரல்கள், வீதிப் போராட்டங்களின் வீடியோக்கள், சுயாதீன தொழிற்சங்கங்களுக்கான அழைப்புகள், அத்துடன் அமெரிக்க செய்திகள் மற்றும் ஜேகோபின் (Jacobin) போன்ற ஜனநாயக சோசலிச வலைத்தளங்களும் அடங்கும்.

இதற்கிடையில், பிரச்சாரத் துறை சமூக ஊடக செல்வாக்கு செலுத்துபவர் கணக்குகளுக்கு பணம் செலுத்துகிறது, இவர்கள் '50-சென்ட் பார்ட்டி' (50-cent party) என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்கள் சீன இணையத்தில் அரசியல் ரீதியாக சரியான இடுகைகளை வெள்ளமாகப் பரப்பி, சீனாவின் ஒரு பில்லியன் இணைய பயனர்களின் கருத்துக்களை வடிவமைக்கிறார்கள், அதிகாரப்பூர்வ தேசியவாதத்தை ஊக்குவிக்கிறார்கள் மற்றும் சமூக ஒழுங்கைப் பராமரிக்கிறார்கள். சீன அரசின் இணையக் கட்டுப்பாட்டு பொறிமுறையில் 2 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள் பணியாற்றுகின்றனர் மற்றும் இதற்கு $6.6 பில்லியன் செலவாகிறது எனக் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சிலிக்கான் பள்ளத்தாக்கு நிறுவனங்கள் சீனாவின் டிஜிட்டல் சந்தையை அணுகுவதைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலமும், பல அமெரிக்க உரிமையிலான சமூக ஊடகத் தளங்களைத் தடை செய்வதன் மூலமும், சீனாவின் 'மகா பெரிய மதில்' சீனாவின் அதிகரித்து வரும் இணைய பயனர்களின் தரவை விற்பனை செய்வதற்கும், கண்காணிப்பதற்கும் மற்றும் பணமாக்குவதற்கும் சீன தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதை உறுதி செய்கிறது. இதன் விளைவாக, கூகிள் அல்லது மெட்டா பிளாட்ஃபார்ம்களுக்குப் பதிலாக அலிபாபா, பைடு (Baidu) மற்றும் டென்சென்ட் (Tencent) போன்ற சீன பெருநிறுவனங்கள் இந்த பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிக்குள் பெரும் இலாபம் ஈட்டுகின்றன.

21 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், சிலிக்கான் பள்ளத்தாக்கு பல நாடுகளை அதன் தளங்கள் மற்றும் நெட்வொர்க்குகளுக்குள் ஒருங்கிணைத்து, அவற்றை டிஜிட்டல் விளிம்புப் பகுதிகளாக திறம்பட மாற்றியது. இருப்பினும், சீன கட்சி-அரசு அதன் 'சைபர்-இறையாண்மை' என்ற கருத்தை உறுதிப்படுத்தும் போது ஒரு விதிவிலக்காக நின்றது. சீன அதிபர் ஹூ ஜிந்தாவோ கூறியது போல்: "நாம் இணையத்தைக் கையாள முடியுமா என்பது சோசலிச கலாச்சாரத்தின் வளர்ச்சி, தகவல்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் அரசின் ஸ்திரத்தன்மையைப் பாதிக்கும் ஒரு விஷயம்." ஜிந்தாவோவின் அதிபர் காலத்தில், சீனாவின் கட்சி-அரசு இணையத்தின் மீது கட்டுப்பாட்டைச் செலுத்திய அதே வேளையில் நிறுவனத்தின் 'சுய-கட்டுப்பாட்டையும்' நடைமுறைப்படுத்தியது. 2002 இல், அரசு 'சீனாவின் இணையத் துறைக்கான சுய-ஒழுக்கத்தின் மீதான பொது உறுதிமொழியை' அறிமுகப்படுத்தியது.

சி ஜின்பிங்கின் அதிபர் காலத்தில், கட்சி-அரசு தனது சைபர்-இறையாண்மையை அதிகரித்ததுடன், கடுமையான பாதுகாப்புவாத தொழில்துறை-கலாச்சார கொள்கை கட்டமைப்பில் சீனாவின் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் தொழில்களின் கார்ப்பரேட்மயமாக்கலை முன்னேற்றியது, இது அரசின் அதிகாரத்திற்கும் சீனாவின் முதலாளித்துவ வர்க்கத்திற்கும் ஒரு வரப்பிரசாதமாக இருந்தது. 2015 ஆம் ஆண்டில், சி ஜின்பிங் கூறினார்: "தனிப்பட்ட நாடுகள் தங்கள் சொந்த சைபர்-வளர்ச்சிப் பாதையை சுயாதீனமாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை நாம் மதிக்க வேண்டும்", பிற நாடுகளின் உள்நாட்டு விவகாரங்களில் அமெரிக்க தலையீட்டிற்கு எதிராக எச்சரித்தார். அதே ஆண்டில், சி ஜின்பிங்கும் பிரதமர் લી கெகியாங்கும் கட்சியின் 13 மற்றும் 14 வது ஐந்தாண்டுத் திட்டங்கள் மூலம் 'மேட் இன் சீனா 2025' (Made in China 2025) கொள்கையை வெளியிட்டனர், சீனாவை உலகின் தொழிற்சாலையிலிருந்து மேம்பட்ட டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களில் வளர்ந்து வரும் தலைவராக மாற்றுவதற்கு $300 பில்லியனுக்கும் அதிகமாக வழிகாட்டினர்.

கட்சி-அரசு 2016 மற்றும் 2021 ஆம் ஆண்டுகளில் இணையத் தகவல்கள் மற்றும் பயனர் தரவுகளின் பாய்வு மீதான தன் பிடியை வலுப்படுத்த இணைய பாதுகாப்பு மற்றும் தரவு பாதுகாப்புச் சட்டங்களையும் இயற்றியது. 2016 சட்டம் தொலைத்தொடர்பு, தகவல் சேவைகள், சமூக ஊடகங்கள் ஆகிய முக்கியமான டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறைகளில் இயங்கும் அனைத்து நிறுவனங்களும் தங்கள் பயனர்களின் அடையாளத்தைச் சரிபார்க்க வேண்டும், மேலும் தேவைப்படும்போது இந்தத் தகவலை அரசு பாதுகாப்பு முகமைகளுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் கட்டாயப்படுத்துகிறது. சட்டத்தின் 'தரவு உள்ளூர்மயமாக்கல்' (data localization) விதிமுறை, சீனாவிற்குள் இயங்கும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் சீனப் பயனர் தரவை மெயின்லேண்ட் சீனாவில் உள்ள சர்வர்களில் சேமிக்க வைக்கிறது.

இந்த சைபர்-இறையாண்மை மற்றும் பாதுகாப்பு அமைப்பிற்குள், AAMAM நிறுவனங்கள் சீனாவில் இயங்குகின்றன, ஆனால் முக்கியமாக அவர்களின் வன்பொருள் உற்பத்தியை ஒப்பந்தம் செய்யும் போது மட்டுமே; அவர்களின் இணையம் மற்றும் சமூக ஊடக தளம் சேவைகள் சீனாவில் மிகக் குறைந்த அளவிலேயே உள்ளன. உலகளவில் சக்திவாய்ந்தவையாக இருந்தாலும், சீனாவின் சொந்த அரசுக்கு சொந்தமான நிறுவனங்கள் (SOEs) மற்றும் பிக்டெக் நிறுவனங்களுடன் ஒப்பிடும்போது சீனாவின் டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தில் AAMAM-இன் செல்வாக்கு சிறியது. சீனாவில் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் தூதர்களாக செயல்படுவதற்குப் பதிலாக, AAMAM சீன கட்சி-அரசுக்கு தலைவணங்கியது.

3. டிஜிட்டல் ஏகாதிபத்தியங்கள்: அரசு, மூலதனம், போர், கண்காணிப்பு, பிரச்சாரம்

அமெரிக்காவும் சீனாவும் சமமான உலகளாவிய சக்திகள் அல்ல, ஆனால் அவை பொருளாதார, இராணுவ மற்றும் ஊடக-தொழில்நுட்ப துறைகளில் தீவிர போட்டியில் ஈடுபட்டுள்ளன என்பது சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாதது. அவை முறையே உலகளாவிய GDP-யில் 24.7 சதவீதம் மற்றும் 17.5 சதவீதத்தைக் கொண்டு உலகின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரங்களைக் கொண்டுள்ளன. அமெரிக்கா உலகின் மிக அதிக வருவாய் ஈட்டும் 124 பெருநிறுவனங்களின் தாயகமாக உள்ளது, அதே நேரத்தில் சீனா 136 நிறுவனங்களின் தலைமையகமாக உள்ளது. மேலும், அமெரிக்காவிலும் சீனாவிலும் உலகின் மிகப்பெரிய இராணுவங்கள் உள்ளன: அமெரிக்காவின் 1.35 மில்லியன் மற்றும் 800,000 ரிசர்வ் வீரர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, சீனா 2 மில்லியன் செயலில் உள்ள பணியாளர்களுடன் பெரிய படையைக் கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், 2022 ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்காவின் ஆண்டு பாதுகாப்புச் செலவினமான $877 பில்லியன் சீனாவின் $292 பில்லியனை விட மிகவும் அதிகமாக இருந்தது.

குறிப்பிடத்தக்க வகையில், அமெரிக்காவும் சீனாவும் உலகின் மிகப்பெரிய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறைகளைக் கொண்டுள்ளன, அவை எல்லை கடந்த நிதி முதலீடுகள், R&D கூட்டாண்மைகள், உற்பத்தி ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் சிக்கலான விநியோகச் சங்கிலிகள் காரணமாக பிணைக்கப்பட்டிருந்தாலும், அவை ஒன்றல்ல. அமெரிக்காவிலோ அல்லது சீனாவிலோ உள்ள பணக்கார தொழில்நுட்ப உயரடுக்குகளும் அவர்களின் பெருநிறுவனங்களும் ஒன்றுக்கொன்று எல்லை கடந்த வணிக உறவுகளில் ஈடுபட்டாலும், அவை உண்மையிலேயே உலகளாவிய அல்லது தேசிய அளவை தாண்டிய அரசாங்கத்தால் ஆதரிக்கப்படவில்லை. மாறாக, அவை தங்கள் நாட்டின் அரசுகளுடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

சீன அதிபர் சி ஜின்பிங் 'சைபர்-பவர்' என்பது 'சீன தேசத்தின் பெரும் புத்துணர்ச்சிக்கு' முக்கியமானது என்று கூறுகிறார், மேலும் "இணையத்தைக் கட்டளையிடும் நாடுகள் உலகை வெல்லும்" என்பதை வலியுறுத்துகிறார். அமெரிக்க அதிபர் ஜோ பைடன், "21 ஆம் நூற்றாண்டில் வெற்றி பெறுவதற்காக" வருங்கால பொருட்கள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்கி ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கான அமெரிக்க உத்தியை உறுதிப்படுத்துகிறார்.

அமெரிக்க டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறை முதன்மையாக பெருநிறுவனங்களுக்குச் சொந்தமானது, AAMAM மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது. சீனாவின் துறை பெருநிறுவனங்கள் மற்றும் மாநில அரசுக்கு சொந்தமான நிறுவனங்களின் (SOEs) கலவையால் ஆட்சி செய்யப்படுகிறது. Silicon Valley-இன் குரலாக The Internet Association, CCIA, ITI போன்றவை வாஷிங்டனில் செயல்படுகின்றன.

அமெரிக்க மற்றும் சீன இராணுவங்களும் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறைகளின் வளர்ச்சியை உறுதியளிப்பதில் பங்கு வகித்துள்ளன. அமெரிக்கப் பாதுகாப்புத் துறை (DOD) இராணுவத் தொழில்நுட்பத்தில் அமெரிக்காவிற்கு அதிநவீன விளிம்பைக் கொடுப்பதற்காக DARPA-வை நிறுவியது. இதன் ஒரு விளைவு உலகின் முதல் மேம்பட்ட கணினி வலையமைப்பான ARPANET ஆகும். மற்றொன்று இன்றைய டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பின் முக்கிய வன்பொருள் மற்றும் மென்பொருள்: பாக்கெட்-ஸ்விட்சிங், டிஜிட்டல் கணினி, சுற்றுப்பாதை செயற்கைக்கோள்கள் மற்றும் ஜிபிஎஸ் (GPS). சமீபத்தில், அமேசான், கூகிள், மைக்ரோசாப்ட் மற்றும் ஆரக்கிள் ஆகிய நிறுவனங்கள் DOD-இன் புதிய Joint Warfighting Cloud Capability திட்டத்தின் $9 பில்லியன் கிளவுட் கம்ப்யூட்டிங் ஒப்பந்தத்தின் பலன்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளத் தொடங்கின. சீனாவின் 'சிவில்-இராணுவ ஒருங்கிணைப்பு' (civil-military fusion) என்ற சட்டக் கோட்பாட்டைக் கருத்தில் கொண்டு, சீன இராணுவமும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறையும் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன: சீனாவின் இராணுவம் ஹூவாய் (Huawei) மற்றும் ZTE போன்ற நிறுவனங்களுக்கு ஒப்பந்தங்களை வழங்குகிறது.

இந்த அமெரிக்க மற்றும் சீன டிஜிட்டல் ஏகாதிபத்தியங்கள், இந்த நாடுகளின் முன்னணி டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப பெருநிறுவனங்களின் பொருளாதார நலன்கள் தங்கள் பிராந்திய அரசின் புவிசார் அரசியல் நலன்களுடன் கலப்பதைக் குறிக்கின்றன. விளைவாக, அவை புதிய 'டிஜிட்டல் செல்வாக்கு மண்டலங்களை' நிறுவி ஒருங்கிணைக்கின்றன. கை-ஃபூ லீ (Kai-Fu Lee) கூறுகிறார்: "நீங்கள் ஒரு வரைபடத்தை வரைந்தால், சீனாவின் தொழில்நுட்ப மண்டலம் தென்கிழக்கு ஆசியா, இந்தோனேசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் சில அளவிற்கு தென் அமெரிக்கா வரை நீள்வதைக் காண்பீர்கள், அமெரிக்க மண்டலம் வட அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலேசியா மற்றும் ஐரோப்பாவைக் கொண்டிருக்கும்." உலகளாவிய தெற்கு (Global South) அமெரிக்க மற்றும் சீன டிஜிட்டல் ஏகாதிபத்தியங்களின் முக்கிய மண்டலமாக மாறியுள்ளது.

AAMAM அமெரிக்க-மைய டிஜிட்டல் ஏகாதிபத்தியத்தின் முன்னணியில் உள்ளன. கூகிள் பிக்சல் ஸ்மார்ட்போன்கள் உற்பத்தியை தைவான், வியட்நாம் மற்றும் இந்தியாவிற்கு அவுட்சோர்ஸ் செய்கிறது; ஆப்பிள் ஐபோன், ஐபேட் உற்பத்தியை தைவான், இந்தியா மற்றும் பிலிப்பைன்ஸுக்கு அவுட்சோர்ஸ் செய்கிறது. சீன நிறுவனங்களும் உலகளாவிய தெற்கில் விரிவடைந்து வருகின்றன. அலிபாபா ஆப்பிரிக்காவில் eWTP மையத்தை நிறுவியுள்ளது, லசாடா (Lazada), மெர்காடோலிப்ரே (MercadoLibre) ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்துள்ளது. டென்சென்ட் இந்தியாவில் ஃப்ளிப்கார்ட், ஓலா, ஸ்விகி ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்துள்ளது. டிக்டாக் மூலம் பைட்டான்ஸ் சர்வதேச அளவில் வளர்ந்துள்ளது. ஹூவாய் ஆப்பிரிக்கா, லத்தீன் அமெரிக்கா மற்றும் ஆசியாவில் 5G மற்றும் தொலைத்தொடர்பு உள்கட்டமைப்பில் பெரும் லாபம் ஈட்டி வருகிறது.

4. சீனாவின் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப எழுச்சியைக் கட்டுப்படுத்த அமெரிக்கப் பேரரசின் உத்தி

வாஷிங்கடனுக்கும் பெய்ஜிங்கிற்கும் இடையிலான பொருளாதார மற்றும் புவிசார் அரசியல் வேறுபாடுகள் ஆழமடைந்து வருவதால், இந்த போட்டியும் மோதலும் உலகளாவிய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறையை நிர்வகிக்கும் அமெரிக்க மற்றும் சீன பெருநிறுவனங்களை மேலும் பிரிக்கிறது. உளவுத்துறை, அறிவுசார் சொத்து திருட்டு மற்றும் வர்த்தக நடைமுறைகள் பற்றிய தேசிய பாதுகாப்பு கவலைகள் மற்றும் மனித மற்றும் தனியுரிமை உரிமைகளைச் சுட்டிக்காட்டி, அமெரிக்க அரசு சீனாவின் தொழில்நுட்ப விரிவாக்கத்திற்கு அமெரிக்காவின் சந்தைகளை மூட தடைகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளது மற்றும் அதன் சொந்த தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களின் விரிவாக்கத்தை வலுப்படுத்த மானியங்களை திரட்டியுள்ளது.

ட்ரம்ப் அதிபர் காலம் முதல் பைடன் அதிபர் காலம் வரை, கருவூலத் துறை (DOT), வர்த்தகத் துறை (DOC), அமெரிக்க வர்த்தகப் பிரதிநிதி (USTR), கூட்டாட்சி தகவல் தொடர்பு ஆணையம் (FCC) மற்றும் DOD ஆகியவை சீனாவின் முக்கிய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப பெருநிறுவனங்கள் மீது தடைகளை விதித்துள்ளன. 2018 முதல் 2023 வரை, CFIUS மற்றும் வர்த்தகத் துறையின் 'Entity List' (இதில் 600-க்கும் மேற்பட்ட சீன நிறுவனங்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன) மூலம் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டன. 2023 ஆகஸ்டில், ஜோ பைடன் ஒரு கூடுதல் நிர்வாக உத்தரவில் கையெழுத்திட்டார், இது குறைக்கடத்திகள் (semiconductors), நுண் மின்னணுவியல், குவாண்டம் IT மற்றும் AI அமைப்புகள் போன்ற முக்கியமான தொழில்நுட்பங்களில் சீனாவில் அமெரிக்க தனியார் ஈக்விட்டி மற்றும் முதலீடுகளைத் தடை செய்ய அல்லது கட்டுப்படுத்த கருவூலத்திற்கு அதிகாரம் அளித்தது.

மூன்று முக்கிய வழக்கு ஆய்வுகள் (Case Studies):

1. ஹூவாய் (Huawei): 5G வயர்லெஸ் நெட்வொர்க்கிங் மற்றும் ஸ்மார்ட்போன்களில் உலகளாவிய தலைவரான ஹூவாய், 2019 இல் ஆப்பிளை முந்தி உலகின் இரண்டாவது மிகப்பெரிய ஸ்மார்ட்போன் உற்பத்தியாளராக மாறியது. அமெரிக்க அரசு அதன் வளர்ச்சியைத் தடுக்க தீவிரமாக உழைத்தது. 2020 இல், DOC ஹூவாயை எண்டிட்டி லிஸ்டில் சேர்த்தது, கூகிளின் ஆண்ட்ராய்டு இயங்குதளம் மற்றும் குறைக்கடத்திகள் போன்ற அத்தியாவசிய கூறுகளுக்கான அணுகலைத் துண்டித்தது. 2022 இல், FCC அமெரிக்க சந்தையில் அதன் தயாரிப்புகளை விற்கத் தடை விதித்தது. ஆஸ்திரேலியா, கனடா, ஜப்பான், நியூசிலாந்து மற்றும் யுகே ஆகிய நாடுகளையும் 5G வளர்ச்சிக்கு ஹூவாய் தயாரிப்புகளைப் பயன்படுத்துவதைக் கட்டுப்படுத்த அமெரிக்கா தூண்டியது. இதன் விளைவாக ஹூவாயின் ஆண்டு லாபத்தில் கிட்டத்தட்ட 70 சதவீதம் சரிவு ஏற்பட்டது.
2. குறைக்கடத்தி தொழில் மற்றும் SMIC: டிஜிட்டல் சாதனங்களில் சிப்புகளின் முக்கிய பங்கை அமெரிக்கா அங்கீகரித்துள்ளது. அமெரிக்க கூட்டாளி தைவானின் TSMC நிறுவனம் உலகின் 60% குறைக்கடத்திகளையும் 90% க்கும் அதிகமான அதிநவீன சிப்புகளையும் உற்பத்தி செய்கிறது. சீனாவின் வலுவான சிப் நிறுவனமான SMIC-ஐ அமெரிக்கா எண்டிட்டி லிஸ்டில் சேர்த்தது. அக்டோபர் 2022 இல், வெள்ளையறிக்கை சீனாவிற்கு குறைக்கடத்திகள் மற்றும் சிப் தயாரிக்கும் உபகரணங்களின் விற்பனைக்கு விரிவான ஏற்றுமதி கட்டுப்பாடுகளை அமல்படுத்தியது.
3. டிக்டாக் மற்றும் பைட்டான்ஸ் (TikTok & ByteDance): 1 பில்லியனுக்கும் அதிகமான பயனர்களைக் கொண்ட டிக்டாக், 2022 இல் $80 பில்லியன் வருவாயை ஈட்ட உதவியது. அமெரிக்க சந்தையில் இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சக்தியாக மாறியதால், தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் தரவு தனியுரிமை கவலைகளை சுட்டிக்காட்டி டிரம்ப் மற்றும் பைடன் நிர்வாகங்கள் அதன் சீன உரிமையாளர்கள் தங்கள் பங்கை ஒரு அமெரிக்க நிறுவனத்திற்கு விற்க வேண்டும் அல்லது அமெரிக்க சந்தையிலிருந்து தடையை எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்று கோரியுள்ளன.

தேசிய பாதுகாப்பு ஆலோசகர் ஜேக் சுல்லிவன் ஏப்ரல் 2023 இல் ஒரு புதிய 'வாஷிங்டன் சம்மதத்தை' அறிவித்தார். CHIPS சட்டம் குறைக்கடத்தி சிப் உற்பத்தி மற்றும் R&D-யில் $52 பில்லியனை செலுத்துகிறது மற்றும் TSMC, சாம்சங், மைக்ரான் மற்றும் இண்டெல் போன்ற அமெரிக்க நிறுவனங்கள் மற்றும் அதன் பங்காளிகளுக்கு பயனளிக்கிறது.

அமெரிக்கக் கட்டுப்பாட்டு உத்தியின் 8 விளைவுகள்:

1. இருவழி முதலீடு சுருங்குதல்: சீன டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறையில் அமெரிக்க துணிகர மூலதன முதலீடு 2021 இல் $32.9 பில்லியனிலிருந்து 2022 இல் $9.7 பில்லியனாகக் குறைந்தது, 2023 நடுப்பகுதியில் $1.2 பில்லியனாக மட்டுமே இருந்தது.
2. விநியோகச் சங்கிலி பன்முகத்தன்மை: கூகிள், ஆப்பிள் போன்றவை உற்பத்தி நிலைகளை வியட்நாம், இந்தியாவிற்கு மாற்றுகின்றன, இருப்பினும் டிம் குக், பில் கேட்ஸ், இளான் மாஸ்க் ஆகியோர் பெய்ஜிங்கிற்கு விஜயம் செய்து உறவை பேணுகின்றனர்.
3. அமெரிக்க நிறுவனங்களுக்கு இடையே பிளவு: என்விடியா (Nvidia), இண்டெல், குவால்காம் ஆகியவை சிப் விற்பனை தடையால் தங்களின் இலாபம் பாதிக்கப்படுவதாக லோபி செய்கின்றன.
4. அமெரிக்க இராணுவத்தின் சீன விநியோகச் சங்கிலி சார்ந்திருத்தல்: ரைதியான் (Raytheon) போன்ற பாதுகாப்பு நிறுவனங்களின் ஏவுகணை தயாரிப்புகள் சீன பாகங்களை நம்பியுள்ளன.
5. கூட்டாளிகளின் தயக்கம்: தென்கொரியாவின் சாம்சங் மற்றும் SK ஹைனிக்ஸ் சீனாவில் $52 பில்லியனுக்கும் அதிகமாக முதலீடு செய்துள்ளதால் விலகத் தயங்குகின்றன.
6. சந்தை கசிவுகள் மற்றும் துளைகள்: ஷென்ஜெனின் ஹுவாகியாங்பே போன்ற இடங்களில் சிப்கள் தொடர்ந்து கிடைக்கின்றன.
7. சீனாவின் பழிவாங்கும் நடவடிக்கை: காலியம், ஜெர்மானியம் ஏற்றுமதிக்கு தடை, மைக்ரான் நிறுவனத்திற்கு தடை, அரசு ஊழியர்கள் ஐபோன் பயன்படுத்த கட்டுப்பாடு.
8. சீனாவின் சுயசார்பு முயற்சி: ஹூவாயின் HarmonyOS இயங்குதளம், 7-நானோமீட்டர் சிப் உருவாக்கம், பைடுவின் Ernie AI முறைமை.

5. தொழில்நுட்பப் போர் / வர்க்கப் போர்: சமச்சீரற்ற போட்டியும் பரஸ்பர சார்ந்திருப்பும்

டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறைகள் அமெரிக்கா மற்றும் சீனாவின் பரந்த இராணுவ, புவிசார் அரசியல் மற்றும் கலாச்சார-கருத்தியல் அதிகாரம் மற்றும் செல்வாக்கின் தூண்களாகச் சேவையாற்றுகின்றன. 1945 முதல், அமெரிக்கப் பேரரசு அமெரிக்க மேலாதிக்கத்தின் கீழ் பல தேச அரசுகளையும் மூலதனங்களையும் ஒருங்கிணைத்தது, மேலும் கடந்த கால் நூற்றாண்டில், அது சீனாவை ஒரு கீழ்படிந்த பங்காளியாகவும் டிஜிட்டல் சார்ந்திருப்பவராகவும் ஒருங்கிணைக்க விரும்பியிருக்கலாம். இன்று, எந்தவொரு நாட்டையும் போலல்லாமல் ஒரு அளவிலான சைபர்-இறையாண்மையைப் பராமரிப்பதன் மூலம் சீனா அமெரிக்கப் பேரரசின் திட்டங்களிலிருந்து விலகுகிறது.

அமெரிக்க மற்றும் சீன அரசுகளும் பெருநிறுவனங்களும் ஒன்றுக்கொன்று மூலோபாய உலகளாவிய போட்டியை உந்துகின்றன, உலக ஒழுங்கு பற்றிய தங்களின் குறிப்பிட்ட பார்வைகளை உலகமயமாக்குகின்றன, மாற்று அரசியல் கட்டமைப்புகளை வழிநடத்துகின்றன, மேலும் மிகவும் மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களின் உலகளாவிய கண்டுபிடிப்பாளராக மாற போராடுகின்றன. அமெரிக்க மற்றும் சீன தேசிய அரசு உயரடுக்குகளும் முதலாளித்துவ வர்க்கமும் ஏதேனும் ஒரு சமரசத்தைக் கண்டறிய மறுத்தால், அவர்களின் புதிய சமச்சீரற்ற டிஜிட்டல் ஏகாதிபத்திய போட்டி ஒரு போருக்கு வழிவகுக்கும். பனிப்போர் இரண்டு வெவ்வேறு அமைப்புகளுக்கிடையேயான போராக இருந்தபோதிலும், இன்றைய மோதல் ஒரு பரஸ்பர சார்ந்த உலக முதலாளித்துவ அமைப்பின் கட்டமைப்பிற்குள் ஒரு பழைய நீடித்த ஏகாதிபத்தியவாதிக்கும் மற்றும் ஒரு வளர்ந்து வரும் ஏகாதிபத்திய சக்திக்கும் இடையே உள்ளது.

சீனாவைப் பற்றிய இந்த புதிய அமெரிக்க-சீன டிஜிட்டல் ஏகாதிபத்திய போட்டி ஒரு சோசலிச எதிர்காலத்திற்கான போர் அல்ல, மாறாக உலகளாவிய ஆதிக்கத்திற்காக வெவ்வேறு அரசுகளுக்கும் தேசிய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப பெருநிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான ஒரு போட்டியாகும். போட்டி என்பது எந்த அரசுகளும் பெருநிறுவனங்களும் உலகளாவிய டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத் துறையைக் கட்டுப்படுத்துவதில் மேல்கையைச் கொண்டிருக்கும் என்பதைப் பற்றியது, இதுவே இன்று பொருளாதார, இராணுவ மற்றும் கலாச்சார அதிகாரத்தின் அச்சாக உள்ளது.

அமெரிக்க மற்றும் சீன அரசுகள் தங்களின் தேசியவாத தொழில்நுட்ப கண்டுபிடிப்பு கொள்கைகளை முன்னேற்றி, தங்களின் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்ப ஒலிபோலிகளின் திரட்டல் நலன்களை எளிதாக்கி, சட்டப்பூர்வமாக்கி, டிஜிட்டல் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை சைபர்-போர், கண்காணிப்பு மற்றும் பிரச்சாரத்திற்கு பயன்படுத்தும் போது, இரு நாடுகளில் உள்ள முதலாளித்துவ வர்க்கம் அவர்கள் சுரண்டும் தொழிலாளர்களின் இழப்பில் செழிக்கிறது.

அமெரிக்காவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையிலான இந்த போட்டி அமெரிக்க மற்றும் சீன தொழிலாளர்களிடையே பகிரப்பட்ட வர்க்க நலன்களை அங்கீகரிப்பதற்குக் அச்சுறுத்தலாக அமைகிறது மற்றும் சர்வதேச வர்க்க ஒற்றுமையின் சாத்தியக்கூறை சீர்குலைக்கிறது. ஒருவேளை புதிய அமெரிக்க-சீனா 'டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பப் போர்' என்பதை அமெரிக்க மற்றும் சீன உழைக்கும் வர்க்கங்களை அவர்களின் தேச-அரசு தலைவர்கள் மற்றும் முதலாளித்துவ வர்க்கத்துடன் சீரமைக்கும் ஒரு 'வர்க்கப் போர்' என்று மறுபரிசீலனை செய்யப்பட வேண்டும், அதே நேரத்தில் பொதுச் செல்வத்தில் பில்லியன்களை உலகளாவிய டிஜிட்டல் முதலாளித்துவத்தின் உயரத்தில் உள்ளவர்களுக்கு மாற்றுகிறது.

ஆசிரியர்: டேனர் மிர்லீஸ் (Tanner Mirrlees)
(சோசலிஸ்ட் ரெஜிஸ்டர் 2024 - Socialist Register 2024)

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு