திருப்பரங்குன்றம் மலை தீபம்: சமமான குடியுரிமை, அரசியலமைப்புச் சார்பின்மை மற்றும் ஜனநாயகக் கேள்வி
எஸ். மோகன்
மதுரை அருகே உள்ள திருப்பரங்குன்றம் மலையில் ஏற்றப்பட காத்திருக்கும் தீபம், தமிழ்நாட்டில் மதச் சுதந்திரம், வரலாற்றுப் பாரம்பரியங்கள், அரசியலமைப்புச் மதச்சார்பின்மை மற்றும் சமூக நல்லிணக்கம் குறித்த விரிவான விவாதத்தின் மையப்புள்ளியாக மாறியுள்ளது. தீபத்தூணில் கார்த்திகை தீபம் ஏற்ற பக்தர்களுக்கு உரிமை உண்டு என்று இந்து அமைப்புகள் வலியுறுத்தும் அதே வேளையில், சிக்கந்தர் பாதுஷா அவுலியா தர்கா நிர்வாகம் தனது மத நடைமுறைகளுக்கும் நிறுவப்பட்ட உரிமைகளுக்கும் பாதுகாப்பு கோருகிறது. இந்த இருதரப்பு கோரிக்கைகளுக்கும் இடையே அரசு, நீதித்துறை மற்றும் சமமான குடியுரிமையைப் பாதுகாப்பதற்கான அரசியலமைப்புப் பொறுப்பு நிற்கின்றன.
2026 நவம்பர் 20 அன்று, உச்ச நீதிமன்றம் ஒருமுறை நடவடிக்கையாக நவம்பர் 24 அன்று தீபத்தூணில் கார்த்திகை தீபம் ஏற்ற அனுமதித்து இடைக்கால உத்தரவைப் பிறப்பித்தது. இருப்பினும், இந்த அனுமதியை சர்ச்சைக்குரிய இடத்தில் நிறுவப்பட்ட மத வழக்கத்திற்கான அங்கீகாரமாகக் கருதக் கூடாது என்றும் தெளிவுபடுத்தியது. இந்நிகழ்வின் போது பொதுமக்கள் கூடுவது, ஊர்வலங்கள், முழக்கங்கள் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடத்துவதற்கும் தடை விதிக்கப்பட்டது.
இந்த உத்தரவு தீபம் தொடர்பான கேள்வியை தற்காலிகமாகத் தீர்த்து வைத்தாலும், வரலாற்று, சட்ட மற்றும் அரசியலமைப்புச் சார்ந்த சர்ச்சைகள் இன்னும் தீர்க்கப்படாமல் உள்ளன.
மதச் சுதந்திரம் மற்றும் வரலாற்று உரிமைக் கோரிக்கைகள்
இந்து முன்னணி மற்றும் விஷ்வ இந்து பரிஷத் உள்ளிட்ட இந்து அமைப்புகள் தீபத்தூணில் தீபம் ஏற்ற வேண்டும் என்று தீவிரமாக வலியுறுத்தியுள்ளன. நீதிமன்ற உத்தரவுகளை அமல்படுத்துமாறு இந்து முன்னணி மாநிலத் தலைவர் காடேஸ்வரா சி. சுப்பிரமணியம் அரசை வலியுறுத்தினார். உச்ச நீதிமன்றத்தின் இடைக்கால அனுமதியை வரவேற்ற முன்னாள் பாஜக மாநிலத் தலைவர் கே. அண்ணாமலை, இந்த நடைமுறைக்கு நிரந்தர அங்கீகாரம் கிடைக்கும் என்று நம்பிக்கை தெரிவித்தார்.
அவர்களது வாதங்கள் இரண்டு விஷயங்களை மையமாகக் கொண்டுள்ளன: மதத்தைப் பின்பற்றுவதற்கான சுதந்திரம் மற்றும் தீபத்தூணிற்கு அளிக்கப்படும் வரலாற்று முக்கியத்துவம். இந்த உரிமைக் கோரிக்கைகள் நிறுவப்பட்ட சட்ட நடைமுறைகள் மூலம் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டியவை. இருப்பினும், ஒரு சமூகத்தின் மதச் சுதந்திரம் மற்றொரு சமூகத்தின் நியாயமான உரிமைகளைப் புறக்கணிப்பதை நியாயப்படுத்த முடியாது. அரசியலமைப்புப் பாதுகாப்பு என்பது பரஸ்பரமானதாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, ஒருதலைப்பட்சமானதாக இருக்கக் கூடாது.
தர்காவின் கவலைகள்: சொத்து மற்றும் மத நடைமுறைகள்
சர்ச்சைக்குரிய இடத்தில் தீபம் ஏற்றும் முன்மொழியப்பட்ட நிகழ்வுக்கு சிக்கந்தர் பாதுஷா அவுலியா தர்கா நிர்வாகம் எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளது. 1920-ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்த உரிமையியல் நீதிமன்ற உத்தரவு உட்பட வரலாற்று ஆவணங்களைச் சுட்டிக்காட்டி, மலையுச்சிப் பகுதி தர்காவிற்குச் சொந்தமானது என்று அதன் பிரதிநிதிகள் வாதிட்டுள்ளனர்.
தற்போதுள்ள மத ஏற்பாடுகளையும் பாரம்பரிய நடைமுறைகளையும் பாதுகாப்பதே அவர்களின் முதன்மையான கவலையாகும். தர்கா நிர்வாகத்திற்குத் தெரிவிக்கப்படாமல் சென்னை உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி தல ஆய்வை மேற்கொண்ட விதத்தையும் தர்கா சார்பில் ஆஜரான மூத்த வழக்கறிஞர் ஹுஸேஃபா அகமதி கேள்வி எழுப்பினார்.
நவம்பர் 14 அன்று, மதுரை முஸ்லிம் ஐக்கிய ஜமாஅத் மற்றும் பிற இஸ்லாமிய அமைப்புகள் தினசரி ஐந்து வேளை தொழுகை மற்றும் தர்காவில் தங்குவது உள்ளிட்ட தங்களது மத நடைமுறைகளைப் பாதுகாக்கக் கோரி போராட்டம் நடத்தின. அவர்கள் சமூக நல்லிணக்கத்திற்கும் அழைப்பு விடுத்தனர்.
இந்தக் கவலைகள் மதச் சுதந்திரத்தின் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ் ஆராயப்பட வேண்டும். பெரும்பான்மையினருக்கு அளிக்கப்படும் அதே சட்டப் பாதுகாப்பிற்கு சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளும் தகுதியானவை.
அரசும் நீதித்துறையும்: அழுத்தத்தை விட ஆதாரமே முக்கியம்
தீபத்தூணில் தீபம் ஏற்றும் நீண்டகால பாரம்பரியம் இருந்ததற்கான போதிய ஆதாரங்கள் இல்லை என்று தமிழக அரசு உச்ச நீதிமன்றத்தில் வாதிட்டது. வழக்கமான கார்த்திகை தீபத் திருவிழா பாரம்பரியமாக உச்சிப்பிள்ளையார் கோவில் அருகிலுள்ள தீப மண்டபத்திலேயே நடைபெற்று வந்துள்ளது என்று அரசு தெரிவித்தது.
சர்ச்சைக்குரிய தூண் ஒரு நிலஅளவைக் கல்லாக (survey stone) இருக்கலாம் என்றும், போதிய ஆதாரங்கள் இன்றி அதற்கு மத அடையாளத்தைக் கற்பிக்கக் கூடாது என்றும் அரசு எச்சரித்தது. இருப்பினும், அரசின் நிலைப்பாட்டில் முரண்பாடுகள் இருப்பதாக இந்து அமைப்புகள் கேள்வி எழுப்பின.
இறுதியில், நீதித்துறை வரலாற்று ஆவணங்கள், சொத்து உரிமைகள், நிறுவப்பட்ட மத நடைமுறைகள் மற்றும் அரசியலமைப்பு உத்தரவாதங்களை ஆய்வு செய்ய வேண்டும். இத்தகைய சர்ச்சைகளுக்கு அரசியல் அழுத்தமோ மதத் திரட்சியோ அன்றி, ஆதாரங்களும் நடுநிலையான சட்டப் பகுப்பாய்வும் நிறுவனக் கட்டுப்பாடும் தேவைப்படுகின்றன.
மத அரசியலுக்கு அப்பாற்பட்ட சமூக நல்லிணக்கம்
மத அடையாளங்கள் அரசியல் திரட்சிக்கும் மோதல்களுக்குமான கருவிகளாக அதிகளவில் மாறுகின்றனவா என்பதே ஆழமான கேள்வியாகும்.
சமூக நல்லிணக்கம் என்பது வெறும் மோதல்கள் இல்லாமல் இருப்பது மட்டுமல்ல. ஒவ்வொரு சமூகமும் அச்சம், மிரட்டல் அல்லது பாகுபாடு இன்றித் தனது நம்பிக்கையைப் பின்பற்ற முடியும் என்பதற்கான உறுதியாகும். ஒரு சமூகத்தின் உரிமைகளை மற்றொரு சமூகத்தின் உரிமைகளைக் குறைப்பதன் மூலம் பாதுகாக்க முடியாது. அதேபோல, சட்டம்-ஒழுங்கு பிரச்சினை ஏற்படும் என்பதைக் சுட்டிக்காட்டி மட்டும் அரசியலமைப்புச் சுதந்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது.
மதுரை மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை இந்த சர்ச்சையைத் தாண்டி விரிவடைந்துள்ளது. இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் ஒருவருக்கொருவர் இணக்கமாக வாழ்கிறார்கள், பணியிடங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள், வணிகங்களை நடத்துகிறார்கள் மற்றும் தங்கள் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தைக் கட்டியெழுப்புகிறார்கள். அவர்களின் உறவுகள் மத அல்லது அரசியல் மோதல்களுக்கு பலியாகக் கூடாது.
சம்பந்தப்பட்ட அமைப்பு அல்லது சமூகத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், மத அடையாளத்தின் பெயரில் பகையை உருவாக்க முனையும் எந்தவொரு முயற்சியும் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும். மதச் சுதந்திரம் ஒருபோதும் மிரட்டல் அல்லது வன்முறைக்கான நியாயமாக மாறக்கூடாது.
பரந்த அரசியலமைப்புச் சார்ந்த கேள்வி
இந்திய அரசியலமைப்பின் 25 மற்றும் 26 பிரிவுகள் மத சுதந்திரத்தையும், மதப் பிரிவினர் தங்களது மத விவகாரங்களை நிர்வகிப்பதற்கான உரிமையையும் பாதுகாக்கின்றன. இருப்பினும், இந்தச் சுதந்திரங்கள் பொது ஒழுங்கு, நெறிமுறை, சுகாதாரம் மற்றும் பிற அரசியலமைப்பு வரம்புகளுக்கு உட்பட்டவை.
எனவே, திருப்பரங்குன்றம் சர்ச்சையை பெரும்பான்மை மற்றும் சிறுபான்மை என்ற கணக்கீட்டின் மூலம் தீர்க்க முடியாது. இது அரசியலமைப்பு நெறிமுறை, வரலாற்று ஆதாரங்கள், சட்டத்தின் முன் சமத்துவம் மற்றும் பரஸ்பர மரியாதை ஆகியவற்றின் மூலமே தீர்க்கப்பட வேண்டும்.
நவம்பர் 24 அன்று தீபம் ஏற்ற உச்ச நீதிமன்றம் அளித்த ஒருமுறை அனுமதி என்பது நிரந்தர மத உரிமையை உருவாக்கவில்லை. முதன்மையான சட்டக் கேள்விகள் நீதித்துறை விசாரணைக்கு இன்னும் திறந்தே உள்ளன.
திருப்பரங்குன்றம் மலையில் உள்ள தீபம் ஒரு மதத்தின் வெற்றியின் அடையாளமாகவோ அல்லது மற்றொரு மதத்தின் தோல்வியின் அடையாளமாகவோ மாறக் கூடாது. அதன் ஒளி சகவாழ்வு, கண்ணியம் மற்றும் அமைதிக்கான பரந்த அர்ப்பணிப்பை ஒளிரச் செய்ய வேண்டும்.
ஏனெனில், ஒரு மலையின் புனிதத்தன்மை அதன் உச்சியில் எரியும் தீபத்தில் மட்டும் இல்லை; அதன் அடிவாரத்தில் வாழும் மக்களின் மனிதநேயத்திலும், மத வேறுபாடுகளைத் தாண்டி அவர்கள் ஒருவரையொருவர் மதிக்கும் திறனிலும்தான் உள்ளது.
இறுதியில், மதச் சுதந்திரத்தின் உண்மையான சோதனை என்பது ஒரு சமூகத்தின் தீபம் எவ்வளவு பிரகாசமாக எரிகிறது என்பதில் இல்லை; மாறாக, ஒவ்வொரு சமூகமும் அரசியலமைப்பின் வெளிச்சத்தில் அச்சமின்றி வாழ முடிகிறதா என்பதில்தான் உள்ளது.
- எஸ். மோகன்
Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு