இந்தியாவின் பொருளாதார நெருக்கடியை அரசியல் நிகழ்ச்சிகள் மூலமாக மட்டும் தீர்த்துவிட முடியாது

முஹம்மது ஜியாவுல்லா கான்

இந்தியாவின் பொருளாதார நெருக்கடியை அரசியல் நிகழ்ச்சிகள் மூலமாக மட்டும் தீர்த்துவிட முடியாது

இந்தியாவின் பொருளாதார நெருக்கடியை அரசியல் நிகழ்ச்சிகள் மூலமாக மட்டும் தீர்த்துவிட முடியாது: உற்பத்தி, வேலைவாய்ப்புகள் மற்றும் சமூக நல்லிணக்கமே முதன்மையாக இருக்க வேண்டும்

கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் கைதட்டல்கள், அரசியல் உரைகள் மற்றும் கவனமாகத் திட்டமிடப்பட்ட கூட்டங்களின் மூலம் மட்டும் இந்தியாவின் பொருளாதார லட்சியங்களை நிறைவேற்றிவிட முடியாது. அதற்கு மிக அடிப்படைத் தேவையானவை: உற்பத்தித்திறன் கொண்ட பொருளாதாரம், செழித்து வளரும் வணிகங்கள், விரிவடையும் வேலைவாய்ப்புகள், உயரும் குடும்ப வருமானம் மற்றும் சமூக ஸ்திரத்தன்மை ஆகும்.

சமீபத்தில் நடைபெற்ற FICCI மாநாடு, இந்திய கார்ப்பரேட் துறை, அரசியல் அதிகாரம் மற்றும் நாட்டின் பொருளாதார முன்னுரிமைகளுக்கு இடையிலான உறவு குறித்து, குறிப்பாகப் பிரதமர் மோடியின் உரையைத் தொடர்ந்து, முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. இந்தியாவின் பொருளாதார எதிர்காலம் குறித்து விவாதிக்க வேண்டிய ஒரு நிகழ்வு, தேர்தல் பிரச்சாரத்தைப் போல மாறத் தொடங்கும்போது, வணிகங்கள் எதிர்கொள்ளும் உண்மையான சவால்களுக்குப் போதுமான கவனம் கிடைக்கிறதா என்று கேட்பது நியாயமானதே.

ராகுல் காந்தியின் விமர்சனத்தின் மையத்தில் ஒரு அடிப்படை பொருளாதார வாதம் உள்ளது: வெறும் லட்சியங்களை அறிவிப்பதன் மூலம் மட்டுமே ஒரு நாடு வளம்பெற முடியாது. அது உற்பத்தி செய்ய வேண்டும், வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டும், வாங்கும் திறனை உருவாக்க வேண்டும் மற்றும் வளர்ச்சியின் நன்மைகள் சாதாரண குடிமக்களைச் சென்றடைவதை உறுதிசெய்ய வேண்டும். இங்குதான் இந்தியாவின் வளர்ச்சிப் பாதை கூர்ந்து கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாக இருக்கிறது.

FICCI மாநாடு: இந்திய கார்ப்பரேட் துறை கடினமான கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டிய நேரம்

புதுடெல்லியில் உள்ள பாரத் மண்டபத்தில் 2026 நவம்பர் 19 அன்று நடைபெற்ற FICCI-இன் ஆண்டுப் பொதுக்கூட்டம் மற்றும் ஆண்டு மாநாடு 'பாரத் 2047' என்ற கருப்பொருளின்கீழ் நடைபெற்றது. வணிகத் தலைவர்கள், கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மற்றும் ராஜதந்திரிகள் உட்பட 2,500-க்கும் மேற்பட்ட பிரதிநிதிகள் பங்கேற்ற இந்தக் கூட்டம், இந்தியாவின் பொருளாதாரப் பாதையைப் பற்றிய தீவிரமான மதிப்பீட்டை வழங்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது.

இருப்பினும், நாட்டின் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிக்கும் பொருளாதாரக் கொள்கைகளையும் அரசியல் சூழலையும் கேள்வி கேட்கக் கார்ப்பரேட் தலைமை தயாராக இருக்கிறதா என்பதே மிகப்பெரிய கேள்வியாகும். தொழில் கூட்டமைப்புகள் என்பது அரசின் திட்டங்களைக் கொண்டாடுவதற்கு மட்டும் அல்லாமல், வணிகங்கள், தொழில்முனைவோர், தொழிலாளர்கள் மற்றும் முதலீட்டாளர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதற்காகவே இயங்குகின்றன. அரசின் அரசியல் கதையாடலை வெறுமனே ஆதரிப்பது அல்லாமல், சங்கடமான கேள்விகளை எழுப்புவதே அவற்றின் பொறுப்பாகும்.

கார்ப்பரேட் வரி 30%-லிருந்து 22%-ஆகக் குறைக்கப் பட்டபோதிலும், நிறுவனங்கள் ஏன் ஊதியத்தை உயர்த்தவில்லை அல்லது வேலைவாய்ப்புகளை விரிவுபடுத்தவில்லை என்று பிரதமர் நரேந்திர மோடியே தொழில் அதிபர்களிடம் கேள்வி எழுப்பியது சுவாரஸ்யமானது; ஆனால் இது நாணயத்தின் ஒரு பக்கம் மட்டுமே. அந்தக் கேள்வி தீவிரமான கவனத்திற்குரியது, ஆனால் பொறுப்புக்கூறல் இரு வழிகளிலும் இருக்க வேண்டும். போதிய ஊதிய வளர்ச்சி இல்லாமைக்கும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கமின்மைக்கும் வணிகங்கள் விளக்கம் அளிக்க வேண்டும் என்றால், அவை இயங்கும் பொருளாதாரச் சூழலுக்கு அரசும் பதிலளிக்க வேண்டும். அரசியல் அறிவிப்புகளால் நிலையான தேவையை உருவாக்க முடியாது என்பதைப் போலவே, வரிச் சலுகைகள் மட்டுமே முதலீட்டிற்கு உத்தரவாதம் அளிக்க முடியாது.

இந்தியாவின் வளர்ச்சிப் பாதையும் உற்பத்தித் துறைக்கான கேள்வியும்

இந்தியாவின் முதன்மையான பொருளாதார வளர்ச்சி புள்ளிவிவரங்கள் ஈர்க்கக்கூடியவையாக உள்ளன. 2025–26 நிதி ஆண்டிற்கான தற்காலிக மதிப்பீடுகள், முந்தைய நிதியாண்டின் 7.1%-உடன் ஒப்பிடும்போது, உண்மையான ஜிடிபி (GDP) வளர்ச்சியை 7.7% ஆகக் காட்டுகின்றன. ஆனால் இந்த வளர்ச்சியின் தன்மையும் அது எவ்வாறு பரவலாகச் சென்றடைகிறது என்பதுமே மிக முக்கியமான கேள்வியாகும். உலகளாவிய பொருளாதார சக்தியாக உருவெடுக்கும் இந்தியாவின் லட்சியத்திற்கு உற்பத்தித் துறை மையமாக விளங்குவதோடு, வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குகிறது, துணைத் தொழில்களை ஆதரிக்கிறது, மூலப்பொருட்களுக்கான தேவையை உருவாக்குகிறது மற்றும் சிறு தொழில்முனைவோருக்கு வாய்ப்புகளை வழங்குகிறது.

• மொத்த மதிப்பூட்டலில் (GVA) உற்பத்தித் துறையின் பங்கு: 2022–23 இல் 14.7%, 2023–24 இல் 14.7%, 2024–25 இல் 14.5% மற்றும் 2025–26 இல் 14.8% என ஒப்பீட்டளவில் நிலையாக உள்ளது.

• வேலைவாய்ப்பு வளர்ச்சி: பதிவுசெய்யப்பட்ட உற்பத்தித் துறை வேலைவாய்ப்பு 2024–25 இல் 7.19% அதிகரித்து தோராயமாக 2.10 கோடி மக்களாக உயர்ந்துள்ளது.

• உற்பத்தித் துறையின் வெளியீடு: 2024–25 ஆம் ஆண்டில் பதிவுசெய்யப்பட்ட உற்பத்தித் துறையின் மொத்த மதிப்பூட்டல் (GVA) 9.59% வளர்ந்தது.

இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட உற்பத்தித் துறையின் விரிவாக்கத்தைக் காட்டுகின்றன. இருப்பினும், சவால் என்னவென்றால், இந்த வளர்ச்சி இந்தியாவின் பிரம்மாண்டமான உழைக்கும் சக்தியை ஈர்க்கும் அளவுக்குப் பரந்த அடிப்படையிலானதாகவும் அதிக வேலைவாய்ப்பை வழங்குவதாகவும் உள்ளதா என்பதே ஆகும். மூலதனச் செறிவுமிக்க தொழில்கள் மட்டுமே பரவலான வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கும் தொழில்மயமாக்கலுக்குப் மாற்றாக முடியாது.

குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில்கள் (MSME): வேலைவாய்ப்பின் உண்மையான முதுகெலும்பு

பொருளாதாரக் கொண்டாட்ட விவாதங்களில் மிகவும் தீவிரமான விடுபடுதல் என்னவென்றால், இந்தியாவின் குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில் நிறுவனங்களின் (MSME) நிலையாகும்.

2025–26 ஆம் ஆண்டின் பொருளாதார ஆய்வறிக்கையின்படி:

• ஜிடிபி-யில் பங்கு: குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில்கள் இந்தியாவின் ஜிடிபியில் தோராயமாக 31.1% பங்களிக்கின்றன.

• உற்பத்தி வெளியீடு: இந்தியாவின் மொத்த உற்பத்தி வெளியீட்டில் 35.4% பங்கைக் கொண்டுள்ளன.

• ஏற்றுமதி: இந்தியாவின் மொத்த ஏற்றுமதியில் 48.58% பங்களிக்கின்றன.

• பதிவுகள்: 2026 நவம்பர் 19 நிலவரப்படி, உத்யம் மற்றும் உத்யம் அசிஸ்ட் தளங்களில் 10.16 கோடிக்கும் அதிகமான இணைந்த பதிவுகள் உள்ளன.

• வேலைவாய்ப்பு: இந்தத் தளங்களில் தோராயமாக 45.05 கோடி தொடர்புடைய வேலைவாய்ப்புகள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

எத்தனை வணிகங்கள் தப்பிப்பிழைத்து, விரிவடைந்து, லாபம் ஈட்டி, நிலையான வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குகின்றன என்பதே உண்மையான கேள்வியாகும். சிறு உற்பத்தியாளர்களும் வணிகர்களும் தாமதமான கொடுப்பனவுகள் (payments), விலையுயர்ந்த கடன், ஒழுங்குமுறை தேவைகள், மூலப்பொருள் செலவுகளின் ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் பெரிய நிறுவனங்களின் போட்டி உள்ளிட்ட பல அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கின்றனர். ஒரு சிறு உற்பத்தியாளருக்கு 60 அல்லது 90 நாட்கள் பணமளிப்பு தாமதமானாலும் கூட அது கடுமையான நடைமுறை மூலதன நெருக்கடியை உருவாக்கக்கூடும்.

ஒரு குறு/சிறு தொழில் நிறுவனம் மூடப்படும்போது, அதன் விளைவுகள் அதன் உரிமையாளரையும் தாண்டி பரவுகின்றன. தொழிலாளர்கள் வாழ்வாதாரத்தை இழக்கிறார்கள், விநியோகஸ்தர்கள் வாடிக்கையாளர்களை இழக்கிறார்கள், குடும்பங்கள் வருமானத்தை இழக்கின்றன, உள்ளூர் சந்தைகள் பலவீனமடைகின்றன. நகரங்கள் மற்றும் கிராமங்களில் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கும் நிறுவனங்களைப் புறக்கணித்துவிட்டு, இந்தியா உலகளாவிய உற்பத்தி மையமாக மாறுவதை விரும்ப முடியாது. அரசு வெறும் பதிவுப் புள்ளிவிவரங்களைத் தாண்டிப் பார்த்து, வணிக மூடல்கள், பணமளிப்பு தாமதங்கள், கடன் வசதிகள் மற்றும் வேலைவாய்ப்பின் தரம் ஆகியவற்றை ஆராய வேண்டும்.

விடுபடும் இணைப்பு: வாங்கும் திறனும் நுகர்வோர் தேவையும்

உற்பத்தித் திறனை அதிகரிப்பதன் மூலம் மட்டுமே ஒரு பொருளாதாரம் வளர்ச்சியைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள முடியாது. நிறுவனங்கள் உற்பத்தி செய்வதை வாங்குவதற்குக் நுகர்வோருக்குப் போதிய நிதித்திறனும் இருக்க வேண்டும். குடும்ப வருமானம் வாழ்க்கைச் செலவுகளுக்கு ஏற்ப உயரத் தவறும்போது, குடும்பங்கள் அவசியமற்ற செலவுகளைக் குறைக்கின்றன, வாங்குவதைத் தள்ளிவைக்கின்றன, கடன் வாங்குவதில் எச்சரிக்கையாக இருக்கின்றன. இதன் விளைவாக, நிறுவனங்கள் பலவீனமான தேவையை எதிர்கொண்டு, விரிவாக்கம் செய்யத் தயங்குகின்றன.

நுகர்வுப் புள்ளிவிவரங்கள் கவனத்திற்குரியவை; நியூமரேட்டர் (Numerator) என்ற ஆராய்ச்சி நிறுவனம் வெளியிட்ட தரவுகள் பின்வரும் படத்தைச் சித்தரிக்கின்றன:

• கிராமப்புற FMCG வளர்ச்சி: 2024 இல் 5%-லிருந்து 2025 இல் 3.6%-ஆகக் குறைந்துள்ளது.

• நகர்ப்புற FMCG வளர்ச்சி: 2025 இல் 4.6%-ஆக இருந்தது.

• ஒட்டுமொத்த FMCG வளர்ச்சி: 2024 இல் 4.7%-லிருந்து 2025 இல் 4.1%-ஆகக் குறைந்தது.

FMCG விற்பனை அளவின் மந்தநிலை சீரற்ற நுகர்வோர் தேவையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது மற்றும் குடும்ப வாங்கும் திறனை வலுப்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது. இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் பொருளாதாரம் தழுவிய நுகர்வுச் சரிவை நிறுவவில்லை என்றாலும், சீரற்ற தேவையை அடிகோடிட்டுக் காட்டுகின்றன.

ஒரு ஆரோக்கியமான பொருளாதாரத்திற்கு ஒரு நற்சுழற்சி (virtuous cycle) தேவைப்படுகிறது: சிறந்த வேலைவாய்ப்பு அதிக வருமானத்தை உருவாக்குகிறது, அதிக வருமானம் வாங்கும் திறனை அதிகரிக்கிறது, வலுவான தேவை வணிக முதலீட்டை ஊக்குவிக்கிறது, முதலீடு மேலும் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குகிறது. இந்தச் சுழற்சி இல்லாமல், பொருளாதார வளர்ச்சி சாதாரண குடிமக்களின் அன்றாட அனுபவங்களிலிருந்து துண்டிக்கப்படும் அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளது.

வேலைவாய்ப்பு: பொருளாதார வெற்றியின் உண்மையான தேர்வு

இந்தியாவின் மக்கள் தொகை சாதகமான அம்சம் ஒரு அசாதாரண பொருளாதாரச் சொத்தாக மாற முடியும், ஆனால் பொருளாதாரம் போதுமான உற்பத்தித்திறன் கொண்ட மற்றும் நியாயமான ஊதியம் வழங்கும் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கினால் மட்டுமே அது சாத்தியமாகும்.

• இளைஞர் வேலையின்மை (15–29 ஆண்டுகள்): தேசிய அளவில் 9.9% என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

• நகர்ப்புற இளைஞர் வேலையின்மை: குறிப்பிடத்தக்க அளவில் அதிகமாக 13.6%-ஆக உள்ளது.

• படித்தவர் வேலையின்மை (15 ஆண்டுகள் மற்றும் அதற்கு மேல்): 6.5%-ஆக இருந்தது.

இருப்பினும், வேலையின்மை விகிதங்கள் மட்டுமே முழு சவாலையும் பிரதிபலிக்க முடியாது. வேலை பாதுகாப்பு, ஊதியம், தகுதிக்கேற்ற வேலையின்மை (underemployment) மற்றும் கல்வித் தகுதிக்கு ஏற்ற வாய்ப்புகள் ஆகியவையும் சமமாக முக்கியமானவை. பாதுகாப்பற்ற, குறைந்த ஊதியம் தரும் வேலையில் பணிபுரியும் ஒரு பட்டதாரி, தொழில்நுட்ப ரீதியாக வேலை செய்கிறார் என்பதற்காக மட்டுமே பொருளாதார ரீதியாக அதிகாரம் பெற்றவராகக் கருதப்பட முடியாது.

இந்தியாவிற்கு வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கும் தொழில்மயமாக்கல், வலுவான தொழிற்கல்வி, தொழில்முனைவோர் ஆதரவு மற்றும் கோடிக்கணக்கான தொழிலாளர்களை ஈர்க்கக்கூடிய உற்பத்தி சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு ஆகியவை தேவைப்படுகின்றன. வெறும் வேலைகளை உருவாக்குவது மட்டுமல்லாமல், கண்ணியம், பாதுகாப்பு மற்றும் முன்னேற்றத்திற்கான வாய்ப்புகளை வழங்கும் வாழ்வாதாரங்களை வழங்குவதே நோக்கமாகவும் இலக்காகவும் இருக்க வேண்டும்.

சமூக நல்லிணக்கம் இன்றி முதலீடு செழிக்க முடியுமா?

சமூக நல்லிணக்கம் என்பது பொருளாதார வளர்ச்சியின் அத்தியாவசிய அடித்தளமாகும், மேலும் இந்திய கார்ப்பரேட் துறை நாட்டின் அரசியல் சூழலைப் புறக்கணிக்க முடியாது. வணிகங்களுக்கும் முதலீட்டாளர்களுக்கும் ஸ்திரத்தன்மை, நிறுவன நம்பகத்தன்மை, நம்பிக்கை மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சி தேவைப்படுகிறது. இருப்பினும், குறிப்பாக உத்தரப் பிரதேசம், அசாம் மற்றும் மத்தியப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களில் மத சிறுபான்மையினரைக் குறிவைக்கும் வகுப்புவாத துருவமுனைப்பு மற்றும் அரசியல் பேச்சுகள் கடுமையான கவலைகளை எழுப்புகின்றன. அசாம் முதல்வர் ஹிமந்த பிஸ்வா சர்மா முஸ்லிம்களைக் குறிவைத்துத் தொடர்ந்து கூறிய கருத்துக்கள், பிப்ரவரி 2026 இல் PUCL உட்பட குடிமை உரிமைகள் அமைப்புகளின் விமர்சனத்தைப் பெற்றுள்ளன.

இத்தகைய கவலைகள் அரசியல் கருத்து வேறுபாடுகளைத் தாண்டி, அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் சமத்துவம் மற்றும் சகோதரத்துவத்தைத் தொடுகின்றன. ஒவ்வொரு முஸ்லிம் தொழில்முனைவோரும், இந்து உற்பத்தியாளரும், கிறிஸ்துவ வல்லுநரும், சீக்கிய வணிகரும் சமமான பாதுகாப்பையும் வணிக நம்பிக்கையையும் அனுபவிக்க வேண்டும். சமூக நல்லிணக்கம் என்பது ஒரு வெறும் அரசியலமைப்புக் கோட்பாடு மட்டுமல்ல; நிலையான முதலீடு, தொழில்முனைவு மற்றும் தேசிய முன்னேற்றத்திற்கான பொருளாதார அவசியமாகும்.

இந்திய கார்ப்பரேட் துறை தனது சுதந்திரமான குரலை மீண்டும் கண்டறிய வேண்டும்

கார்ப்பரேட் தலைமை இந்தக் கவலைகளை அரசின் முன் உறுதியாக வைப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பாக FICCI மாநாடு அமைந்திருக்க வேண்டும். பொருளாதாரக் குவிப்பு, சிறு வணிகங்கள் எதிர்கொள்ளும் சிரமங்கள், போதிய வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கமின்மை, ஊதியத் தேக்கம், பலவீனமான நுகர்வோர் தேவை மற்றும் தொழில்முனைவோர் எதிர்கொள்ளும் தடைகள் ஆகியவை குறித்துத் தொழில் கூட்டமைப்புகள் சங்கடமான கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டும்.

ஜனநாயக சுதந்திரம், நிறுவனப் பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் சமூக ஸ்திரத்தன்மை ஆகியவற்றிலிருந்து தனித்து பொருளாதார சுதந்திரம் இயங்க முடியாது. தேசிய வளர்ச்சியை ஆதரிப்பதற்கும் அரசின் கொள்கைகளைக் கேள்வி கேட்பதற்கும் இடையே எந்த முரண்பாடும் இல்லை. பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கு ஆக்கப்பூர்வமான விமர்சனம் மிகவும் அவசியமானது.

ராகுல் காந்தியின் தலையீடு அரசியல் ரீதியாக விவாதிக்கப்படலாம், மேலும் அவரது மதிப்பீடு விமர்சனமின்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்படாமல் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் ஆராயப்பட வேண்டும். அதேபோல, அரசின் வளர்ச்சிப் புள்ளிவிவரங்கள் ஆய்வுக்கு அப்பாற்பட்டதாக மாறாமல் அங்கீகாரத்தைப் பெறத் தகுதியானவை.

இந்தியாவின் பொருளாதார எதிர்காலம் என்பது எந்த அரசியல் கதையாடல் மிகவும் நம்பகமானதாகத் தெரிகிறது என்பதற்கான போட்டியாக மாறக்கூடாது. மக்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் அளவிடக்கூடிய முன்னேற்றங்களின் மூலமே அது மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.

இந்தியாவிற்கு தேவை உற்பத்தியே தவிர, வெறும் கணிப்புகள் அல்ல

வளர்ச்சியடைந்த பாரதம் 2047 (Viksit Bharat 2047) தொலைநோக்கு என்பது ஒரு லட்சிய தேசிய விருப்பமாகும். ஆனால் முழக்கங்கள், முதலீட்டு உச்சிமாநாடுகள் மற்றும் கொண்டாட்டக் கார்ப்பரேட் கூட்டங்கள் மூலம் மட்டுமே ஒரு வளர்ந்த இந்தியாவைக் கட்டி எழுப்ப முடியாது. அதற்கு வலுவான உற்பத்தித்திறன் அடிப்படை, நிதி ரீதியாக ஆரோக்கியமான MSME-கள், விரிவடையும் வேலைவாய்ப்பு, உயரும் உண்மையான வருமானம், மலிவான கடன், வலுவான உள்நாட்டுத் தேவை மற்றும் கணிக்கக்கூடிய ஒழுங்குமுறை சூழல் தேவைப்படுகிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஒவ்வொரு குடிமகனும் பாதுகாப்பாகவும், மதிக்கப்பட்டதாகவும், சட்டத்தின் முன் சமமாகவும் உணரும் ஒரு சமூகம் தேவைப்படுகிறது.

வணிகங்கள் வளரக்கூடிய சூழலை அரசு உருவாக்க வேண்டும். இந்திய கார்ப்பரேட் துறை உற்பத்தித் திறனில் முதலீடு செய்ய வேண்டும், ஊதியத்தை உயர்த்த வேண்டும் மற்றும் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்க வேண்டும். சமூகப் பிளவுகள் நாட்டின் பொருளாதார அடித்தளத்தைச் சீர்குலைக்காமல் இருப்பதை அரசியல் தலைமை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

அடிப்படை கேள்வி எளிதானது: கோடிக்கணக்கான இந்தியர்களுக்குப் பயனளிக்கும் ஒரு பொருளாதாரத்தைக் கட்டியெழுப்புகிறோமா அல்லது விளக்கக்காட்சிகளிலும் உரைகளிலும் ஈர்க்கக்கூடியதாகத் தோன்றும் பொருளாதாரத்தை வெறுமனே கொண்டாடுகிறோமா? இந்தியாவிடம் தொழில்முனைவோர், தொழிலாளர்கள், திறமை அல்லது லட்சியத்திற்குப் பஞ்சமில்லை. இதற்குத் தேவை இந்த பலங்கள் செழித்து வளர அனுமதிக்கும் ஒரு பொருளாதார மற்றும் அரசியல் சூழலாகும்.

பாரத் 2047-இன் வெற்றி கார்ப்பரேட் கூட்டங்களின் கைதட்டல்களால் தீர்மானிக்கப்படாது. திறக்கப்படும் தொழிற்சாலைகள், தப்பிப்பிழைக்கும் MSME-கள், உருவாக்கப்படும் வேலைகள், உயரும் வருமானம் மற்றும் சாதாரண இந்தியர்கள் தங்கள் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையின் மூலமே அது தீர்மானிக்கப்படும்.

உற்பத்திக்கு வாங்கும் திறன் தேவை. முதலீட்டிற்கு நம்பிக்கை தேவை. வளர்ச்சிக்குச் சமூக நல்லிணக்கம் தேவை. மேலும் ஜனநாயகத்திற்கு அதிகாரத்திடம் உண்மையைப் பேசும் துணிச்சல்மிக்க ஒரு கார்ப்பரேட் துறை தேவை.

முஹம்மது ஜியாவுல்லா கான்

https://countercurrents.org/2026/11/indias-economic-crisis-cannot-be-solved-through-political-spectacle-production-jobs-and-social-harmony-must-come-first/

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு