அமெரிக்க இடைத்தேர்தல் - இஸ்ரேல் தேர்தல் மற்றும் காசா

மொழிபெயர்ப்புக் கட்டுரைகள்

அமெரிக்க இடைத்தேர்தல் - இஸ்ரேல் தேர்தல் மற்றும் காசா

1
அமெரிக்க இடைத்தேர்தல்: டிரம்ப், டிரம்ப்வாதம் மற்றும் வாக்காளர்களின் டிரம்ப்-எதிர்ப்பு மனநிலை!

அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், இஸ்ரேல் பிரதமருடன் இணைந்து ஈரானுக்கு எதிரான போரைத் தொடங்காமல் இருந்திருந்தால், அமெரிக்க இடைத்தேர்தலின் முடிவுகள் இதே போல் இருந்திருக்குமா? பெரும்பாலும் இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஏனெனில், பணவீக்கத்திற்கும் ஈரான் போரே முக்கியக் காரணமாகும். ஆனால் டிரம்ப்பின் குடியேற்றக் கொள்கை பற்றிய நிலைப்பாட்டைக் குறித்தும் இதையே கூற முடியுமா? ஈரான் போர் இந்த ஆண்டுதான் தொடங்கியது. இருப்பினும், குடியேற்றம் தொடர்பான டிரம்பின் நிலைப்பாடு நீண்ட காலமாகவே தெளிவாக இருந்து வருகிறது. அதில் அவர் உறுதியான மற்றும் கடுமையான நிலைப்பாட்டைக் கொண்டிருந்தார் என்பதில் எந்த ரகசியமும் இல்லை. தனது "நாடுகடத்தல் கொள்கை" (deportation policy) மிகவும் கடுமையானது என்றும், அதுவே இடைத்தேர்தலில் குடியரசுக் கட்சியின் தோல்விக்கு வழிவகுத்தது என்றும் அவர் ஒப்புக்கொண்டுள்ளார். ஈரான் போர் குறித்த அவரது நிலைப்பாடும் இதைப் போன்றதே ஆகும். ஈரான் போரே தனது கட்சியின் தோல்விக்குக் காரணம் என்றும் டிரம்ப் ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்.

ஈரான் போர் தொடங்குவதற்கு முன்பே, ஜனநாயகக் கட்சியைச் சேர்ந்த ஜோஹ்ரன் மம்தானி (Zohran Mamdani), நியூயார்க் நகர மேயர் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றார். இத்தேர்தல் நவம்பர் 4, 2025 அன்று நடைபெற்றது. ஈரான் போர் தொடங்குவதற்கு முன்பே குடியரசுக் கட்சி சிறப்பாகச் செயல்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் மிகக் குறைவாகவே இருந்திருக்கக்கூடும். ஈரான் போர் குடியரசுக் கட்சியின் நிலையை மேலும் மோசமாக்கியது. மேலும், டிரம்ப் தனது சொந்த முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிப் பெருமை பேசும் அகந்தை அணுகுமுறையையும், அவருக்கு எதிராக யாரும் நிற்க முடியாது என்ற மனப்பான்மையையும், குடியரசுக் கட்சியினர் உட்பட அமெரிக்க வாக்காளர்கள் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான வாக்காளர்கள் வாக்களிக்க வேண்டாம் என முடிவு செய்ததன் மூலம் இது தெளிவாக வெளிப்பட்டது.

அமெரிக்கர்களின் தேர்தல் நடத்தை அமைப்பில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியதாகத் தோன்றும் அவர்களின் மனப்போக்கில் ஏற்பட்ட சாத்தியமான மாற்றங்கள் குறித்து இன்னும் சில கோணங்களும் உள்ளன. இதில் மிகவும் தெளிவான மற்றும் முக்கியமான ஒன்றாகத் தெரிவது, குடியேறிகளைத் தங்கள் சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக ஏற்றுக்கொள்வது ஆகும். ஆனால் இந்த மாற்றம் நீண்ட காலமாகவே நடைபெற்று வருகிறது. குடியேறிகளும் திடீரென்று அமெரிக்க அரசியலில் குதித்துவிடவில்லை. அவர்கள் பல ஆண்டுகளாக மெதுவாகவும் உறுதியாகவும் தங்களது இடத்தைச் செதுக்கி வந்துள்ளனர்.

அதே வேளையில், தோலின் நிறம், மதம், பொருளாதார நிலை மற்றும்/அல்லது பிற காரணிகளின் அடிப்படையில் பிறர் மீது எதிர்மறையான, பாகுபாடான அணுகுமுறையைக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கும் அமெரிக்கா புகலிடமாக உள்ளது என்பதை மறுக்க முடியாது. சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கை முறைப்படி நடப்பதற்கு போதிய அவகாசம் அளிக்காமல், இக்காரணிகளாலேயே அவர்களை உடனடியாகத் தீவிரவாதிகள் அல்லது குற்றவாளிகள் என முத்திரை குத்துவதற்கு சில நேரங்களில் இவை போதுமானதாக இருந்துள்ளன. அமெரிக்க இடைத்தேர்தல் முடிவுகள் அமெரிக்கச் சமூகத்தில் இந்தப்பாகுபாடு முற்றிலும் அழிந்துவிட்டதைக் காட்டுகின்றன என்று நாம் அளவுக்கு மீறிய நம்பிக்கையுடன் கருதிவிட முடியாது என்பதை ஏற்றுக்கொள்வோம். இந்த பாகுபாடு குறைந்து வருகிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால் அமெரிக்காவின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த நபர் கூட, குடியேறிகள் மீதான தனது அணுகுமுறையில் இதுபோன்ற பாகுபாட்டை வெளிப்படுத்துவதை நிறுத்தாத சந்தர்ப்பங்கள் நடந்துள்ளன. அமெரிக்கச் சமூகத்தில் இத்தகைய பாகுபாடு இன்னும் நிலவுகிறது என்பதற்கான ஒரு அடையாளப்பூர்வமான குறிகாட்டியே இதுவாகும். ஜனநாயகக் கட்சியினர் அனைவரும் இந்தப் பாகுபாட்டிற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் என்றும் கருதிவிட முடியாது.

பாகுபாடு நிலவுகிறது; அதே வேளையில் ஜனநாயக விழிப்புணர்வும் நிலவுகிறது. இந்த ஜனநாயக விழிப்புணர்வு அமெரிக்கர்களின் அரசியல் நடத்தையில் இரண்டு நிலைகளில் பிரதிபலித்துள்ளது. முதலாவது, அமெரிக்க அரசியலில் தங்கள் அதிர்ஷ்டத்தைச் சோதிக்க வேட்பாளர்கள் எடுத்த முடிவைக் குறிக்கிறது. நிச்சயமாக, குடியேறிகளுக்கு இது எளிதான காரியமாக இருக்கவில்லை; கட்சிக்குள்ளும் வெளியிலும் உள்ள பிறரின் ஆதரவு இல்லாமல் இது சாத்தியமாகியிருக்காது. முன்னரே குறிப்பிட்டது போல, இந்த வேட்பாளர்கள் உடனடியாகத் தங்களின் அரசியல் தகுதியை நிரூபித்துவிடவில்லை, மாறாக நீண்ட காலமாகவே தங்களை ஆயத்தப்படுத்தி வந்துள்ளனர். வாக்காளர்கள் திட்டமிட்டு இவர்களை ஆதரிக்கும் தேர்தல் உத்தியைப் பயன்படுத்தியிருக்காவிட்டால், தேர்தல் வெற்றி இந்த வேட்பாளர்களுக்கு எட்டாக்கனியாகவே இருந்திருக்கும்.

அமெரிக்க மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புப் பணியகத்தின்படி (ஜூலை 1, 2025 நிலவரப்படி), வெள்ளை இனத்தவர்கள் மக்கள் தொகையில் 72.3% ஆக உள்ளனர் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. 20.5% மக்கள் தொகையைக் கொண்ட ஹிஸ்பானியர்களை (லத்தீனோக்கள்) தவிர்க்கும்போது, வெள்ளை இனத்தவர்கள் 56.1% ஆகப் பட்டியலிடப்படுவர். கருப்பினத்தவரின் மக்கள் தொகை 13.5% மற்றும் ஆசியர்களின் மக்கள் தொகை 6.9% ஆகும். மக்கள் தொகையில் 60%-க்கும் அதிகமானோர் கிறிஸ்தவ மதத்தைப் பின்பற்றுகின்றனர்; யூத மதம் 2%, இஸ்லாம் 1%, இந்து மதம் 1% மற்றும் பௌத்த மதம் 1% பேரால் பின்பற்றப்படுகிறது.

இதன் செய்தி மிக எளிமையானது. பொதுவாக வெள்ளை இனத்தவர்களின் ஆதரவு இல்லாமல், அரபு, இந்திய அல்லது ஆப்பிரிக்க வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்களுக்கோ, அல்லது பண்பாட்டு ரீதியாக முஸ்லிம்கள், ஹிஸ்பானியர்கள், இந்துக்கள் அல்லது பெரும்பான்மையினராகக் கருதப்படாத பிற பின்னணியைக் கொண்டவர்களுக்கோ தேர்தல் வெற்றி சாத்தியமாகியிருக்காது. இது ஒரு முக்கியமான, நேர்மறையான வளர்ச்சியாகப் போற்றப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும். மேலும், 2009-இல் பாராக் ஹுசைன் ஒபாமா (ஜனநாயகக் கட்சி) வெள்ளை மாளிகைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது அமெரிக்க அரசியலில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க முதன்மை நிகழ்வாகப் பார்க்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் புறக்கணிக்க முடியாது. அமெரிக்க அதிபராக ஒரு முறை மட்டுமல்லாமல், தொடர்ந்து இரண்டு முறையும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் கருப்பின அமெரிக்கர் அவரே ஆவார். வெள்ளை இனத்தவர் அல்லாதோரையும், கிறிஸ்தவர் மற்றும் யூதர் அல்லாதோரையும் தங்கள் சமூகத்தில் அங்கீகரித்து ஏற்றுக்கொள்ளும் அமெரிக்க வெள்ளை இனத்தவர்களின் அணுகுமுறையில் ஏற்பட்ட நுட்பமான ஆனால் தெளிவான மாற்றத்தின் வலுவான குறிகாட்டியாகவும் ஒபாமாவின் தேர்தல் வெற்றியைப் பார்க்கலாம். நியூயார்க் நகர மேயராக மம்தானி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது உள்ளூர் அளவில் இதே போக்கைக் காட்டியது.

என்னவொரு முரண்நகை, ஒபாமாவுக்குப் பிறகு டிரம்ப் (2017-21) ஆட்சிக்கு வந்தார். இருப்பினும், டிரம்பின் முதல் தவணை ஆட்சியின் போது இல்லாத சர்வாதிகாரப் போக்கு, அவரது இரண்டாவது தவணை ஆட்சியின் முதல் நாளிலிருந்தே (2025- ) நடைமுறையில் வெளிப்பட்டது. வெள்ளை மாளிகைக்கு டிரம்பின் வருகையும் அவரது "டிரம்ப்-அகந்தை"யின் வெளிப்பாடும், அவரது சொந்தப் பாகுபாட்டின் அடையாளமாக மட்டுமன்றி, அமெரிக்காவில் சிலர் இன்னும் பேணி வரும் பாகுபாட்டின் அடையாளப்பூர்வ வெளிப்பாடாகவும் அமைகிறது. இதற்கு நேர்மாறான நிலையே அமெரிக்க இடைத்தேர்தல் முடிவுகளால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. இது இடைத்தேர்தலில் சிறுபான்மையினரின் வெற்றியால் மட்டுமல்லாமல், ஜனநாயகக் கட்சியின் ஒட்டுமொத்த வெற்றியிலும் பிரதிபலிக்கிறது; இதை வெறும் அலை என்று மட்டுமல்லாமல், ஒரு "ஜனநாயகச் சுனாமி" (Democratic-tsunami) என்றே விவரிக்கலாம். அமெரிக்க வாக்காளர்கள் எடுத்த டிரம்ப்-எதிர்ப்பு நிலைப்பாடு அவர்களின் தேர்தல் நடத்தையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இனி எழும் பெரிய கேள்வி: இது எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும்? எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, டிரம்ப் மீண்டும் அதிபர் தேர்தலில் போட்டியிடப்போவதில்லை. இந்த இடைத்தேர்தலில் குடியரசுக் கட்சியினர் நிச்சயமாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டுள்ளனர், ஆனால் அவர்கள் அமெரிக்க அரசியலில் இருந்து முற்றிலுமாகத் துடைத்தெறியப்படவில்லை. தவிர, இத்தேர்தல்களில் சிறுபான்மையினரின் வெற்றி ஒருபுறமிருக்க, அவர்கள் மீதான பாகுபாடு அமெரிக்கச் சமூகத்திலிருந்து முற்றிலும் துடைத்தெறியப்பட்டுவிட்டது என்று அனுமானிப்பது தற்போதைக்கு மிகவும் அவசரமான முடிவாகும். பெரும்பான்மையான மக்களிடையே இது நிச்சயமாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது, ஆனால் இது சமூகத்தில் இல்லாத அளவுக்குக் குறைந்துவிட்டது எனக் கருத இன்னும் சிறிது காலம் எடுக்கும். ஈரான், குடியேறிகள் மற்றும் பல விஷயங்களுக்கு எதிராக டிரம்ப் வெளிப்படுத்திய டிரம்ப்வாத நிலைப்பாடு மட்டும் இல்லாதிருந்திருந்தால், வாக்காளர்களின் டிரம்ப்-எதிர்ப்பு மனநிலை தடம் பதிக்காமல் அமெரிக்க இடைத்தேர்தல் முடிவுகள் வேறுவிதமாக இருந்திருக்கலாம்!

நிலோஃபர் சுஹ்ரவர்த்தி

https://countercurrents.org/2026/11/us-midterm-polls-trump-trumpism-and-voters-anti-trumpism/

==============================================

 

2
முடிவின் தொடக்கம்: அமெரிக்காவின் அரசியல் உள்நாட்டுப் போரின் மையத்தில் இஸ்ரேல்

முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அமெரிக்க இடைக்காலத் தேர்தலின் அன்றைய காலையிலேயே, அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் இஸ்ரேலுக்கு இனி நிதியுதவி இல்லை என்ற அதிர்ச்சியளிக்கும் அறிவிப்பை வெளியிட்டார்.

"பிபி நெதன்யாகுவும் நானும் இஸ்ரேலுக்கு ஆண்டுக்கு 4 பில்லியன் டாலர் வழங்குவதாக ஒரு ஒப்பந்தம் செய்திருந்தோம்; அதை நிறுத்துவதாக சில மாதங்களுக்கு முன்பே நாங்கள் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டோம்" என்று டிரம்ப் ஃபாக்ஸ் நியூஸின் 'ஃபாக்ஸ் & பிரண்ட்ஸ்' நிகழ்ச்சியில் தெரிவித்தார்.

அவர் மேலும் தொடர்ந்து, "நாம் இஸ்ரேலுக்குப் பணம் கொடுக்கப் போவதில்லை," என்றும் "அவர்களுக்குத் தேவைப்பட்டால் நாம் இஸ்ரேலுக்கு உதவுவோம்" என்றும் இரண்டு முரண்பாடுகளுடைய கூற்றுக்களை முன்வைத்தார்.

உண்மையில், இஸ்ரேலுக்கான அமெரிக்க நிதியுதவிக்கு எதிராக நீண்டகாலமாகப் பிரச்சாரம் செய்து வருபவர்களிடையே எவ்வித பெரிய உற்சாகமும் தென்படவில்லை. இந்த உற்சாகமின்மைக்கு இரண்டு காரணங்களைக் கூறலாம்: டிரம்பின் வாக்குறுதிகளை வெகு சிலரே தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள், மேலும் அவரது கருத்துக்கள் பேரழிவை ஏற்படுத்தக்கூடிய தேர்தல் முடிவைத் தவிர்க்க அவர் மேற்கொண்ட ஒரு விரக்தி முயற்சி என்றே பரவலாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டது.

இறுதியில் இத்தேர்தல் குடியரசுக் கட்சியின் வரலாற்றிலேயே மிகவும் அவமானகரமான தோல்விகளில் ஒன்றை வழங்கியது; ஜனநாயகக் கட்சியினர் செனட் மற்றும் பிரதிநிதிகள் சபை ஆகிய இரண்டையும் கைப்பற்றி, நாடு முழுவதும் பெரும் வெற்றிகளைப் பெற்றனர்.

ஈரான் மீதான போர் தங்களின் தோல்விக்குக் காரணியாக அமைந்தது என்ற வழக்கத்திற்கு மாறான ஒப்புதலை டிரம்ப் வெளியிட்ட நிலையில், குடியரசுக் கட்சியினர் உடனடியாக டிரம்பிற்கு எதிராகத் திரும்பினர்.

2028-ஆம் ஆண்டின் சாத்தியமான அதிபர் வேட்பாளராகப் பரவலாகக் கருதப்படும் துணை அதிபர் ஜே.டி. வான்ஸ் (JD Vance) மேலும் வெளிப்படையாகப் பேசினார். "நாம் தோற்றதற்குக் காரணமே போர் தான்," என்று நவம்பர் 4 அன்று ட்வீட் செய்த வான்ஸ், குடியரசுக் கட்சியினர் "இஸ்ரேலுடனான நமது உறவை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்" என்று கோரினார்.

இஸ்ரேலின் பேரைக் குறிப்பிட்டதற்காகத் தன் கட்சிக்குள்ளேயே சிலர் வான்ஸை விமர்சித்தபோதிலும், இஸ்ரேலுக்கான அமெரிக்காவின் நிபந்தனையற்ற ஆதரவு ஒரு பெரும் அரசியல் சுமையாகிவிட்டது என்பதற்கான தெளிவான அறிகுறி டிரம்பிமிடமிருந்தே வந்தது.

முதலாவதாக, தேர்தல் நாளன்று அவர் அவசர அவசரமாக வெளியிட்ட அறிவிப்பு, வாக்காளர்கள் வாக்களிப்பதற்கு முன் அவர்களைத் தன்வயப்படுத்தும் ஒரு தெளிவான முயற்சியாகும். டிரம்ப் இதில் தோற்றார், ஆனால் அவ்வாறு செய்ததன் மூலம், இஸ்ரேல் தங்கள் அரசியல் நெருக்கடியில் ஒரு முக்கிய காரணியாக மாறியுள்ளது என்பதை அவரும் அவரது கட்சியும் புரிந்துகொண்டதை அவர் வெளிப்படுத்தினார்.

உண்மையில், டிரம்ப் அந்த 4 பில்லியன் டாலர் நிதியுதவியை "ஒரு மோசமான விவாதப் பொருள்" என்று வர்ணித்ததுடன், விமர்சகர்கள் அதை குடியரசுக் கட்சியினருக்கு எதிராகப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்றும் குற்றம் சாட்டினார்.

இரண்டாவதாக, ஈரான் போர் குடியரசுக் கட்சியினரைப் பாதித்தது என்பதை டிரம்ப் ஒப்புக்கொண்டது, வான்ஸ் வெளிப்படையாகக் கூறத் தயாராக இருந்த அதே இஸ்ரேல் தொடர்பை அம்பலப்படுத்தியது.

ஈரான் மீதான போர் அமெரிக்காவின் போர் அல்ல. அது மத்திய கிழக்கில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கான தனது நீண்டகால முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக நெதன்யாகு நடத்திய போராகும்; அதற்கான ராணுவ, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் விலையை வாஷிங்டன் செலுத்தியது.

இது எவ்விதத்திலும் மிகைப்படுத்தல் அல்ல. நெதன்யாகு ஈரானை ஒரு வாழ்வியல் எதிரியாகத் திரும்பத் திரும்பச் சித்தரித்து வருகிறார், அதே வேளையில் அவரது தீவிர வலதுசாரி தோழர்கள் அமெரிக்க ராணுவத்தின் தலையீட்டை வெளிப்படையாகக் கொண்டாடியுள்ளனர்.

நகைமுரண் என்னவென்றால், வாஷிங்டனின் சொந்த 2026-ஆம் ஆண்டின் தேசிய பாதுகாப்பு உத்தி (National Defense Strategy), அமெரிக்க தாயகத்தைப் பாதுகாப்பதையும் மேற்கு அரைக்கோளம் முழுவதும் அமெரிக்க நலன்களை உறுதிப்படுத்துவதையும் தனது முதன்மை முன்னுரிமைகளாக அடையாளம் கண்டிருந்தது. இருப்பினும், அமெரிக்க அரசு மற்றொரு பேரழிவுகரமான மத்திய கிழக்கு போரில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டது.

முதன்மை ஊடகங்களுக்கு வெளியே இயங்கும் சுயாதீன ஊடகவியலாளர்கள் மற்றும் ஆய்வாளர்களுக்கு நன்றி, இந்த உறவு தங்கள் நாட்டின் பொருளாதாரம், ராணுவ நிலைப்பாடு மற்றும் சர்வதேச நற்பெயருக்கு ஏற்படுத்திய சேதத்தைப் பற்றி அமெரிக்கர்கள் மேன்மேலும் விழிப்புணர்வு அடைந்துள்ளனர்.

குயின்னியாபியாக் பல்கலைக்கழகத்தின் (Quinnipiac University) கூற்றுப்படி, பதிவுசெய்த அமெரிக்க வாக்காளர்களில் 48 சதவீதம் பேர் இப்போது அமெரிக்கா இஸ்ரேலுக்கு அளவுக்கு அதிகமாக ஆதரவளிப்பதாக நம்புகிறார்கள்; இது ஜனவரி 2017-இல் வெறும் 16 சதவீதமாக மட்டுமே இருந்தது.

இந்த அதிகரித்து வரும் விழிப்புணர்வும், இடைக்காலத் தேர்தலைத் தொடர்ந்து காங்கிரசில் ஏற்பட்ட பெரும் மாற்றமும் இணைந்தபோதிலும், அது உண்மையான மற்றும் மாற்ற முடியாத மாற்றத்தை உத்தரவாதம் செய்ய இன்னும் போதுமானதாக இல்லை.

இருப்பினும், இடைக்காலத் தேர்தல் முடிவுகள் அமெரிக்கா முற்றிலும் நம்பிக்கையற்ற நாடு அல்ல என்றும், நாட்டின் வெளியுறவுக் கொள்கையை உருவாக்கும் சக்திவாய்ந்த நலன்கள், பெரும் நன்கொடையாளர்கள் மற்றும் நிழல் நிகழ்ச்சி நிரல்களுக்குச் சவால் விடுக்கும் அளவுக்குச் சாதாரண மக்களிடம் போதுமான அறிவும் உறுதியும் உள்ளது என்றும் ஒரு பெரிய நம்பிக்கைக்கீற்றை வழங்குகின்றன.

இங்கு ஒரு அடிப்படைப் பாடம் உள்ளது: அமெரிக்கர்கள் இனி வெறும் போலி வாக்குறுதிகளால் திருப்தியடைய முடியாது. இது நம்மை மீண்டும் டிரம்பின் அறிவிப்பிற்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

அமெரிக்க வெளிநாட்டு நிதியுதவியைப் பெருமளவில் பெற்ற நாடுகளில் இஸ்ரேல் முதலிடத்தில் உள்ளது; பணவீக்கத்திற்கு ஏற்பச் சரிசெய்யப்பட்ட கணக்கீட்டின்படி, 1948 முதல் அமெரிக்கா வழங்கிய நிதியுதவி 300 பில்லியன் டாலரைத் தாண்டியுள்ளது என்று வெளிநாட்டு உறவுகளுக்கான கவுன்சில் (Council on Foreign Relations) மதிப்பிட்டுள்ளது.

இருப்பினும், அந்த பிரம்மாண்டமான தொகை முழு கதையையும் கூறவில்லை. வாஷிங்டன், அறிவிக்கப்பட்ட 3.8 பில்லியன் டாலர் வருடாந்திர ராணுவ உதவியைத் தாண்டி இஸ்ரேலின் போர்களுக்கு நிதி வழங்குவதற்கான வழிகளைத் தொடர்ந்து கண்டறிந்துள்ளது.

உதாரணமாக, ஏப்ரல் 2024-இல், அதிபர் ஜோ பைடன், வழக்கமான வருடாந்திர ஒதுக்கீட்டிற்குப் புறம்பாக, இஸ்ரேலுக்கு மேலும் 8.7 பில்லியன் டாலர் நேரடி ராணுவ உதவியை வழங்கும் அவசரகாலச் சட்டத்தில் கையெழுத்திட்டார். இதில் 3.5 பில்லியன் டாலர் கூடுதல் வெளிநாட்டு ராணுவ நிதியுதவியும் (Foreign Military Financing), ஏவுகணைப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களுக்காக 5.2 பில்லியன் டாலரும் அடங்கும்.

வழக்கமான நிதியுதவி அரசியல் ரீதியாக சர்ச்சைக்குரியதாக மாறும்போது கூட, வாஷிங்டனால் இஸ்ரேலின் ராணுவத்திற்கு எவ்வாறு தொடர்ந்து நிதி வழங்க முடியும் என்பதை இந்த அசாதாரண நிதி வழிமுறைகள் நிரூபிக்கின்றன.

மேலும் அது முழுமையான படத்தின் ஒரு பகுதி மட்டுமே. அமெரிக்க-இஸ்ரேலிய பாதுகாப்பு தொழில்நுட்பக் கூட்டுறவை விரிவாக்குவதற்கான முன்மொழிவுகளை காங்கிரஸ் பரிசீலித்து வருகிறது; இது பென்டகனின் ஆராய்ச்சி, மேம்பாடு மற்றும் கொள்முதல் கணக்குகளுக்குப் பென்டகன் செலவினங்களை மாற்றக்கூடும்.

சாராம்சத்தில், அந்தச் செலவுகள் வழக்கமான வெளிநாட்டு உதவி என்று முத்திரை குத்தப்படாமலேயே, பில்லியன் கணக்கிலான அமெரிக்க ராணுவச் செலவினங்களிலிருந்து இஸ்ரேல் தொடர்ந்து பலனடைய முடியும்.

எனவே, டிரம்ப் வழங்குவது போல் தோன்றுவது ஒரு மாயாஜால விளையாட்டு (sleight of hand) ஆகும்: அரசியல் ரீதியாகப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் 'உதவி' என்ற பெயர்ப்பலகையை நீக்கிவிட்டு, அதே வேளையில் ராணுவ உறவைத் தக்கவைத்துக்கொண்டு, சாத்தியமான முறையில் அதை மேலும் விரிவாக்குவதாகும்.

ஜனநாயகக் கட்சியின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள காங்கிரஸ் இந்த முயற்சிகளில் சிலவற்றைத் தடுக்கக்கூடும். ஆனால் பல ஜனநாயகக் கட்சியினர் இன்னமும் இஸ்ரேலின் தீவிர ஆதரவாளர்களாகவே உள்ளனர், மேலும் அமெரிக்க இஸ்ரேல் பொது விவகாரக் குழு (AIPAC) காங்கிரஸ் தேர்தல்களில் செல்வாக்கு செலுத்தத் தொடர்ந்து பெருமளவில் பணம் செலவழிக்கும்.

உண்மைதான், அந்த ஆதரவுக் குழுவுடன் (lobby) தொடர்பு வைத்திருப்பது சில வேட்பாளர்களுக்கு ஒரு அரசியல் சுமையாக மாறியுள்ளது. ஆனால் AIPAC அமைப்பும் அதன் கூட்டாளிகளும் தங்களின் செல்வாக்கைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள மாற்று உத்திகள், அரசியல் வழிகள் மற்றும் கூட்டணிகளை நாடுவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.

தேர்தல் முடிவுகள் நிச்சயமாக சரியான திசையிலான ஒரு முக்கிய படியாகும், ஆனால் அமெரிக்காவின் அரசியல் உள்நாட்டுப் போர் இப்போதுதான் தொடங்குகிறது: கட்சியின் மூத்த தலைமைக்கு எதிராகப் முற்போக்கு ஜனநாயகக் கட்சியினர், மேகா (MAGA) ஆதரவாளர்களுக்கு எதிராக விரக்தியடைந்த குடியரசுக் கட்சியினர், முதன்மை நிறுவனங்களுக்கு எதிராகச் சுயாதீன ஊடகங்கள் என இந்த மோதல் நீள்கிறது.

தற்போதைக்கு நல்ல செய்தி என்னவென்றால், பல தலைமுறை அமெரிக்கர்களின் அயராத உழைப்பிற்கு இறுதியாகப் பலன் கிடைக்கத் தொடங்கியுள்ளது. அவர்களின் பெரும் முயற்சிகளின் காரணமாக, இஸ்ரேல் தங்களின் நண்பன் அல்ல என்பதையும், இந்த ஆபத்தான உறவு என்றென்றும் முடிவுக்கு வர வேண்டும் என்பதையும் கோடிக்கணக்கான அமெரிக்கர்கள் உணரத் தொடங்கியுள்ளனர்.

டாக்டர் ரம்ஸி பரூத்

https://countercurrents.org/2026/11/the-beginning-of-the-end-israel-at-the-heart-of-americas-political-civil-war/

==========================================

 

3
உள்நாட்டு எதிரி (The Enemy at Home)

அதிகாரம் அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தில் (காங்கிரஸில்) இல்லை. அது நீதிமன்றங்களிலும் இல்லை. அது சர்வவல்லமை படைத்த ஜனாதிபதி பதவியிலும் கூட இல்லை. அது வோல் ஸ்ட்ரீட் நிதியாளர்கள், சிலிகான் வேலி, தனியார் பங்கு நிறுவனங்கள், புதைபடிவ எரிபொருள் தொழில், கொடூரமான சுகாதார மற்றும் மருந்து நிறுவனப் பெருந்தலைவர்கள், விவசாயப் பெருநிறுவனங்கள் மற்றும் அனைத்திற்கும் மேலாக, போர்த் தொழிற்துறையின் கரங்களிலேயே உள்ளது.

பெர்னி சாண்டர்ஸ் உட்பட எந்தவொரு முக்கிய அரசியல்வாதியும், நமது ஆழமாக வேரூன்றிய இராணுவவாதத்திற்கு எதிராக ஒரு வார்த்தை கூட பேசத் துணிவதில்லை. நீங்கள் அப்படிப் பேசினால், இணக்கமான ஊடகங்களாலும் கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு அடிமைப்பட்ட நமது அரசியல் கட்சிகளாலும் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட ரால்ஃப் நாடரைப் போல நீங்களும் ஒதுக்கப்படுவீர்கள். நாடர் உண்மையைப் பேசினார். அவர் தனது நேர்மைக்கான விலையைக் கொடுத்தார்.

முன்மொழியப்பட்ட $1.5 டிரில்லியன் பட்ஜெட் மூலம் அமெரிக்க வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய போர்ச் செலவின அதிகரிப்பை நாம் காணவிருக்கிறோம். நுகர்வோர் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் முகமைகள் கலைக்கப்பட்டு, சுகாதாரம் மற்றும் கல்விக்கான நிதிகள் குறைக்கப்பட்டு, மெடிகேட் (Medicaid) மற்றும் உணவு முத்திரைகள் (கூடுதல் ஊட்டச்சத்து உதவித் திட்டம் - SNAP) போன்ற திட்டங்கள் வெட்டப்படும் நிலையில், சராசரி வரிசெலுத்துவோர் ஏற்கனவே ஆண்டுக்கு $4,000-க்கும் அதிகமாக போர்த் தொழிற்துறைக்கு வழங்கி வருகின்றனர்.

புதிய பென்டகன் பட்ஜெட், செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) மற்றும் இராணுவக் கட்டுப்பாட்டு மையங்களுக்கு $58.5 பில்லியனை வழங்குவதோடு, அமெரிக்க மற்றும் இஸ்ரேலிய இராணுவத் தொழிற்துறை கூட்டமைப்புகளின் பயனுள்ள இணைப்பையும் ஏற்படுத்தும். முன்மொழியப்பட்ட $1.5 டிரில்லியன் பட்ஜெட்டின் அதிகரிப்பில் 74 சதவீதம், இராணுவத் தளங்களில் பிரம்மாண்டமான தரவு மையங்களைக் (data centers) கட்டும் நிறுவனங்கள் உட்பட தனியார் ஒப்பந்ததாரர்களுக்கே செல்லும்.

இதில் எதுவுமே நமக்கோ அல்லது நமது பூமிக்கோ நல்லதல்ல. புதைபடிவ எரிபொருள் தொழிற்துறையால் இயக்கப்படும் பென்டகன் தான் உலகின் மிகப்பெரிய நிறுவனக் மாசுபடுத்தியாகும்; இது 2024 ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 6.6 கோடி மெட்ரிக் டன் கார்பன் டை ஆக்சைடை வெளியிட்டதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அதே வேளையில், அமெரிக்கர்கள் விலைவாசி உயர்வாலும் அவதியுறுகிறார்கள் — கிட்டத்தட்ட 30 சதவீத மக்கள் மளிகைப் பொருட்களை வாங்கக் கடனில் மூழ்குகிறார்கள். சுகாதாரக் காப்பீடு இல்லாமையினாலும் போதிய சுகாதாரப் பராமரிப்பு இன்மையினாலும் ஆண்டுதோறும் 1,14,174 அமெரிக்கர்கள் உயிரிழப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது; அதே நேரத்தில், அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான உலகளாவிய சுகாதாரப் பராமரிப்பு முறைமை மூலம் ஒவ்வொரு அமெரிக்கருக்கும் காப்பீடு வழங்கி, ஆண்டுக்கு 1,00,000-க்கும் அதிகமான உயிர்களைக் காப்பாற்ற முடியும், மேலும் ஆண்டின் சுகாதாரச் செலவினங்களை $1.04 டிரில்லியன் அல்லது கிட்டத்தட்ட 20 சதவீதம் குறைக்க முடியும். 25 சதவீத அமெரிக்கர்கள் நடைமுறையில் வேலையற்றவர்களாக உள்ளனர். குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை உயர்த்துவதாக ஜனநாயகக் கட்சி வாக்குறுதி அளித்தபோதிலும், அது மணிக்கு $7.25 என்ற அளவிலேயே முடக்கப்பட்டுக் கிடக்கிறது.

உயர்மட்ட வர்க்கத்தினர் (எலைட்) போரைத் சுயலாபத்திற்காக மட்டுமன்றி, வர்க்க மோதல்களை ஒடுக்குவதற்கும் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

டபிள்யூ.இ.பி. டு போயிஸ் (W.E.B. Du Bois) கூறியது போல, போர் ஏழை மக்களின் கவனத்தை அவர்களின் உண்மையான நலன்களிலிருந்து திசைதிருப்புகிறது. அது தேசிய அளவிலான விரக்திகளை ஒரு பொதுவான எதிரிக்கு எதிரான "வீரமிக்க" போராக மாற்றுகிறது. சுதேசிய இனவெறியுடன் கூடிய தேசியவாதப் பேச்சுக்கள், சமூகத்தில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டவர்களை அல்லது விளிம்புநிலையில் உள்ளவர்களைத் திடீரென்று தாங்களும் ஒரு குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள் என்ற உணர்வுக்குள் ஈர்க்கின்றன. அது ஒரு "உன்னதமான" லட்சியத்திற்காகத் தங்களை அர்ப்பணிக்க அவர்களைத் தூண்டுகிறது. அவர்கள் தங்களின் சொந்த அடிமைத்தனத்தின் சிற்பிகளாக மாறுகிறார்கள். அவர்கள் ஆடுகளைப் போல போரின் நரகத்தை நோக்கி அணிவகுத்துச் செல்கிறார்கள்.

அவர்கள் விழித்தெழும்போது, காலம் கடந்துவிட்டிருக்கும். நமது படைவீரர்கள் பலர் வேதனையுடன் கண்டுகொண்டது போல, அவர்கள் மனிதக் கழிவுகளைப் போல தூக்கி எறியப்படுகிறார்கள்.

ஆனால் அதிகாரத்தை ஒருங்கிணைக்கவும், கோடீஸ்வர வர்க்கத்தை மேலும் பணக்காரர்களாக்கவும் ஒரு தந்திரமாக, போரை மிஞ்ச எதுவும் இல்லை.

ஆயுதத் தொழிற்துறையை நாம் தேசியமயமாக்கி, இராணுவப் பட்ஜெட்டைப் பெருமளவில் குறைத்தால் மட்டுமே போர்களைக் கட்டுப்படுத்தவோ அல்லது நிறுத்தவோ முடியும். அதுவரை எதுவும், நிச்சயமாக எதுவும் மாறாது.

உண்மையில், நிலைமை மேலும் மோசமடையும். காங்கிரஸிலோ அல்லது அரசாங்கத்தின் வேறு எந்தக் கிளையிலோ உள்ள எவரும் நமக்காக இதைச் செய்ய மாட்டார்கள்.

போயிங் (Boeing), ஜெனரல் டைனமிக்ஸ் (General Dynamics) அல்லது நார்த்ராப் க்ரம்மன் (Northrop Grumman) ஆகிய நிறுவனங்களின் கூட்டரங்குகளில் வீற்றிருக்கும் போரின் எஜமானர்கள் மத்திய கிழக்கில் அமைதிக்காகவோ அல்லது சீனா மற்றும் ரஷ்யாவுடனான சமாதான சகவாழ்வுக்காகவோ பிரார்த்தனை செய்வதில்லை. போர்களை உருவாக்குவதன் மூலமும், இராணுவப் பணிகளுக்குப் பிறகு பாதுகாப்பு ஒப்பந்ததாரர்களிடம் பணியாற்றி தங்களை வளப்படுத்திக் கொள்வதன் மூலமும் தங்களது வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ளும் தளபதிகள், உலகளாவிய மோதல்கள் முடிவுக்கு வருவதை விரும்புவதில்லை. முடிவில்லாத போரின் சுய அழிவுச் சுழற்சியை ஊக்குவிக்க, வரிசெலுத்துவோரின் பில்லியன்கணக்கான டாலர்களையும் அரசாங்கக் கடன்களையும் மட்டுமே அவர்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

கார்ப்பரேட் கழுகுகள் — குறிப்பாக போரை உருவாக்குபவர்கள் — நான் எழுதும் இத்தருணத்தில், காங்கிரஸை நோக்கிப் படையெடுக்கிறார்கள். அவர்கள் ஜனநாயகக் கட்சியின் தலைவர்களைச் சந்தித்து கோடிக்கணக்கான ரொக்கப் பணத்தை வாக்குறுதியாக அளிக்கிறார்கள். அவர்கள் பெரும்பாலானவர்களை ஊழல்மயமாக்கி, வீழ்த்தி, இணங்க வைப்பார்கள். தங்களின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிய மறுக்கும் வெகு சிலரின் வாழ்க்கைப்பாதையையும் அவர்கள் அழித்துவிடுவார்கள்.

உண்மையான அதிகாரம் அவர்களிடம் தான் உள்ளது. அதைச் சரணடைவிக்கும் எண்ணம் அவர்களுக்கு எள்ளளவும் இல்லை.

ஆயுத அமைப்புகளை உற்பத்தி செய்வதும் போரை நடத்துவதும் தான் அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் முதன்மை நடவடிக்கைகளாகும். இது தேசிய நலனை முன்னெடுப்பதற்கான பல வழிகளில் ஒன்றாக இனி இல்லை. போரும் வன்முறையும் தான் உலகத்தின் ஏனைய பகுதிகளுடன் நாம் பேசும் மொழியாக மாறியுள்ளது.

உலகளாவிய ஆயுத வர்த்தகம் பற்றிய தனது புத்தகத்தில் எழுத்தாளர் ஆண்ட்ரூ ஃபைன்ஸ்டீன் குறிப்பிடுவது போல, "நிழல் உலகம்" (shadow world) என்பது அதிர்ச்சியூட்டும் அளவிலான ஊழல், ஏமாற்று வேலை மற்றும் அர்த்தமற்ற மரணங்களால் வரையறுக்கப்படுகிறது. அது சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டது மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்படாதது. இதன் குற்றவியல் நடவடிக்கைகள், தேசிய பட்ஜெட்களைக் சூறையாடுதல் மற்றும் ரகசியத்தன்மை ஆகியவை "தேசிய பாதுகாப்பு" என்ற பெயரில் புனிதப்படுத்தப்படுகின்றன.

லாக்ஹீட் மார்ட்டின் (Lockheed Martin), ஆர்டிஎக்ஸ் (RTX - முன்னாள் ரேத்தியான்), போயிங், ஜெனரல் டைனமிக்ஸ், நார்த்ராப் க்ரம்மன், பிஏஇ சிஸ்டம்ஸ் (BAE Systems), லியோனார்டோ, ஏர்பஸ், ரைன்மெட்டால் மற்றும் தைசென்க்ரப் ஆகியவற்றுடன் கூகுள், மைக்ரோசாப்ட், அமேசான், பலந்தீர் (Palantir), கோல்ட்மேன் சாக்ஸ், சிட்டிபேங்க் மற்றும் எக்ஸான் ஆகிய பெருநிறுவனங்களே இந்நாட்டின் அரசாங்கமாகச் செயல்படுகின்றன.

நமது அரசியல் வர்க்கம் உட்பட நாம் அனைவரும் அவர்களின் கூலியாட்களாக (vassals) மட்டுமே இருக்கிறோம்.

வாக்காளர்கள் காங்கிரஸுக்குத் தாங்கள் விரும்பும் யாரையும் அனுப்பலாம், ஆனால் இந்தப் பெருநிறுவனங்களும் கோடீஸ்வர வர்க்கமும் முறைப்படுத்தப்பட்டு, வரி விதிக்கப்பட்டு, கட்டுப்படுத்தப்படும் வரை, அவர்களின் பிரம்மாண்டமான ஏகபோகங்கள் உடைக்கப்படும் வரை, போருக்கான தன்னிச்சையான செலவினங்களில் பாதியை நாம் வீணடிப்பதை நிறுத்தும் வரை, எதுவும் மாறாது.

எதுவுமே மாறாது. வரலாற்று ஆசிரியர் ஆர்னால்ட் ஜே. டாய்ன்பீ வாதிட்டது போல, நாகரிகங்கள் "கொலை செய்யப்படுவதால் அல்ல, தற்கொலையினாலேயே இறக்கின்றன". கட்டுப்பாடற்ற மற்றும் பொறுப்பற்ற இராணுவத்தால் அவை சீரழிக்கப்படுகின்றன; அந்த இராணுவம் அரசு பட்ஜெட்டை உறிஞ்சி, அழியும் பேரரசுகளை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக இராணுவப் பேரழிவுகளுக்குள் தள்ளுகிறது. இந்தச் சிதையும் நாகரிகங்கள் இறுதியில் உள்ளிருந்தே வீழ்ச்சியடைகின்றன.

நாம் அதை நோக்கித்தான் சென்று கொண்டிருக்கிறோம். பெருநிறுவனங்களும் அவற்றை நடத்தும் கோடீஸ்வரர்களும் அரசியல்வாதிகள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்களை போகிமான் அட்டைகளைப் போல வாங்கி வர்த்தகம் செய்கிறார்கள். அவர்களின் தரகர்கள் (lobbyists) தான் சட்டங்களை எழுதுகிறார்கள். ஊடகங்கள் அவர்களுக்குச் சொந்தமானவை. அவர்கள் கல்வி நிறுவனங்களை முடக்கி, பேச்சு சுதந்திரத்தை அடைத்து, விமர்சகர்களை வெளியேற்றியுள்ளனர். நீதிபதிகள் அவர்களுக்கு வரம்பற்ற அதிகாரத்தை வழங்குகிறார்கள். அவர்களை எதிர்ப்பது — எனது சொந்த அனுபவத்திலிருந்து சொல்கிறேன் — வனாந்தரத்தில் தூக்கி எறியப்படுவதற்குச் சமமாகும்.

முதல் உலகப் போரின் தொடக்கத்தில் ஜெர்மன் ஏகாதிபத்தியவாதிகளைப் பற்றி கார்ல் லீப்னெக்ட் கூறியது போல, இந்த இராணுவ-தொழில்துறை கூட்டமைப்பு தான் நமது "உள்நாட்டு எதிரி" ஆகும்.

ஆண்ட்ரூ ஃபைன்ஸ்டீன், ரூத் ரோடே மற்றும் ஜாக் சினாமன் ஆகியோரால் கூட்டாக எழுதப்பட்டு, பால் ஹோல்டன் மற்றும் பேராசிரியர் அன்னா ஸ்தாவ்ரியானாகிஸ் ஆகியோரின் பங்களிப்புடன் வெளிவந்த “Making a Killing: How the West Profits from Slaughter in Gaza and Yemen” எனும் புத்தகம், மத்திய கிழக்கில் நடைபெறும் உலகளாவிய ஆயுத வர்த்தகத்தை ஆராய்கிறது.

யேமன் போரின் போது சவுதி அரேபியா மற்றும் ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸுக்கு மேற்கத்திய நாடுகள் செய்த ஆயுத ஏற்றுமதி மூலம் $130 பில்லியனும், இஸ்ரேலின் வெளிநாட்டு இராணுவக் கொள்முதல் மூலம் $50 பில்லியனுக்கும் அதிகமாகவும் ஈட்டப்பட்டுள்ளதாக ஆசிரியர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர்.

“RTX தலைவரும் தலைமை நிர்வாக அதிகாரியுமான கிறிஸ்டோபர் டி. காலியோ, ஆண்டின் பாதியில் நியமிக்கப்பட்ட பிறகும் 2024 இல் $18 மில்லியனை ஈட்டினார், அதே வேளையில் அவரது ஊதியத் தொகுப்பு 2025 இல் கிட்டத்தட்ட $25 மில்லியனாக உயர்ந்தது,” என்று ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். “அவருக்கு முன் இருந்த கிரிகோரி ஹேய்ஸ் 2023 இல் கிட்டத்தட்ட $22 மில்லியனை ஊதியமாகப் பெற்றார். லாக்ஹீட் மார்ட்டின் சிஇஓ-வும், முன்னாள் அமெரிக்க விமானப்படை பைலட்டுமான ஜிம் தாய்க்லெட், வளைகுடாப் போரின் போது சவுதி அரேபியாவில் பணியாற்றியவர், ஆண்டுக்கு $23 மில்லியனுக்கும் அதிகமான தொகையைப் பெறுகிறார். 2020 இல் நியமிக்கப்பட்டதிலிருந்து அவர் லாக்ஹீட் மார்ட்டினிடமிருந்து மொத்தமாக $136 மில்லியனுக்கும் அதிகமான தொகையை ஈட்டியுள்ளார்”.

ஜென்னரல் டைனமிக்ஸ் நிறுவனத்தின் சிஇஓ ஃபேபி நோவாகோவிக் அவர்களின் நிகர சொத்து மதிப்பு $420 மில்லியனாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது, இது 2020 முதல் $270 மில்லியன் அதிகரித்துள்ளது.

ஆனால் தலைமை நிர்வாக அதிகாரிகள் (CEOs) மட்டுமே லாபம் அடைவதில்லை. காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களும் அவர்களின் குடும்பத்தினரும் 2024 ஆம் ஆண்டில் $24 மில்லியன் முதல் $113 மில்லியன் மதிப்புள்ள பென்டகன் ஒப்பந்த நிறுவனங்களின் பங்குகளை வர்த்தகம் செய்துள்ளனர்.

நியூஜெர்சியைச் சேர்ந்த ஜனநாயகக் கட்சிப் பிரதிநிதி ஜோஷ் காட்ஹைமர் — முன்னாள் கிளிண்டன் உரையாசிரியர் மற்றும் பிரதிநிதிகள் சபை ஜனநாயகக் கட்சித் தலைவர் ஹக்கீம் ஜெஃப்ரிஸின் நெருங்கிய கூட்டாளி ஆவார். இஸ்ரேல் ஆதரவு அமைப்புகளால் பெருமளவில் நிதியளிக்கப்பட்டு, தீவிர சீயோனிஸ்டாக இருக்கும் காட்ஹைமர், பென்டகனின் சிறந்த 100 ஒப்பந்த நிறுவனங்களில் $22 மில்லியன் மதிப்புள்ள பங்குகளை வர்த்தகம் செய்துள்ளார். இதில் மென்பொருள் மற்றும் கிளவுட் கணினி சேவைகளுக்காக 2023 இல் பாதுகாப்புத் துறையிடமிருந்து $414 மில்லியனைப் பெற்ற மைக்ரோசாப்ட், நார்த்ராப் க்ரம்மன் மற்றும் ஐபிஎம் ஆகியவை அடங்கும்.

காட்ஹைமர் உளவுத்துறைக்கான நிரந்தரத் தேர்வுக் குழுவிலும், நிதிச் சேவைக் குழுவிலும் பணியாற்றுகிறார். அரசாங்க ஒப்பந்தங்களால் எந்தப் பாதுகாப்பு நிறுவனங்கள் வளப்படுத்தப்படுகின்றன, எவை இல்லை என்பதை அறிந்துகொள்ளும் சிறந்த இடத்தில் அவர் இருக்கிறார்.

முன்னாள் ஜனநாயகக் கட்சிச் சபாநாயகர் நான்சி பெலோசியும் இதில் சளைத்தவர் அல்ல. 2024 இல் தனது பங்கு வர்த்தகத்தின் மூலம் ஒரே ஆண்டில் $38.6 மில்லியன் லாபம் ஈட்டினார்; இது எந்தவொரு சட்டமியற்றுபவரையும் விட மிக அதிகமாகும்.

இந்த அரசியல்வாதிகள் தான் ஜனநாயகக் கட்சியை நடத்துகிறார்கள். குடியரசுக் கட்சியினரும் டிரம்ப் வெள்ளை மாளிகையும் செய்யும் அதே சட்டவிரோத உள்ளக வர்த்தகத்தையும் (insider trading) நலன் சார்ந்த முரண்பாடுகளையுமே (conflicts of interest) இவர்களும் செய்கிறார்கள். டொனால்ட் டிரம்ப் ஜூனியர் மற்றும் எரிக் டிரம்பை விட ஹண்டர் பைடன் ஒன்றும் குறைந்த வெறுப்புக்குரியவர் அல்ல.

“காசாவில் இஸ்ரேலிய இராணுவத்தின் வான்வழித் தாக்குதல்களுக்கு உதவும் சென்சார்கள் மற்றும் வழிகாட்டும் சாதனங்களை வழங்கும் ஹனிவெல் (Honeywell) நிறுவனத்தின் பங்குகள் தான் காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களிடையே மிகவும் பொதுவாக வைத்துள்ள ஆயுத நிறுவனப் பங்காகும்; அதைத் தொடர்ந்து இஸ்ரேலின் அயர்ன் டோம் (Iron Dome) ஏவுகணைகளைத் தயாரிக்கும் RTX நிறுவனம் உள்ளது” என்று ஆசிரியர்கள் எழுதுகிறார்கள்.

காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் "2025 ஆம் ஆண்டில் $635 மில்லியனுக்கும் அதிகமான தொகையில் 13,300 க்கும் மேற்பட்ட பங்கு வர்த்தகங்களைச் செய்துள்ளனர்" என்று அவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

ஆயுத வர்த்தகம் என்பது, வெள்ளை மாளிகையிலோ அல்லது காங்கிரஸிலோ யார் இருந்தாலும், இராணுவ அரக்கனுக்குத் தீனியிடும் வெளியுறவுக் கொள்கை, கார்ப்பரேட் மற்றும் இராணுவ அதிகாரிகள் மற்றும் கல்வியாளர்களைக் கொண்டத் தேர்ந்தெடுக்கப்படாத, நிழல் குழு ஒன்றை உருவாக்கியுள்ளது என்பதை ஆசிரியர்கள் விளக்குகிறார்கள்.

பாதுகாப்புத் தொழிற்துறையால் நிதியளிக்கப்பட்டு, கேபிள் செய்தி சேனல்களில் முக்கிய தளம் வழங்கப்படும் ஆய்வுக் குழுக்களில் (think tanks) முகாமிட்டுள்ள இந்தக் குழுவினர், முடிவில்லாத போரைப் பிரசாரம் செய்கிறார்கள். குண்டுகள், ஏவுகணைகள், போர் விமானங்கள், ட்ரோன்கள், கப்பல்கள், டாங்கிகள் மற்றும் துப்பாக்கிகள் தயாரிப்பதை இவர்கள் உறுதி செய்கிறார்கள். இந்த ஆயுதங்களை உலகம் முழுவதும் அனுப்புகிறார்கள். தரவு செயலாக்க மையங்கள், கிளவுட் தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவால் இயக்கப்படும் தகவல் போர் மற்றும் கண்காணிப்பின் அதிநவீன, உயர் தொழில்நுட்ப அமைப்புகளின் பரஸ்பர வலையமைப்பை இவர்கள் பராமரிக்கிறார்கள்.

இந்த ஆயுதங்களும் கண்காணிப்புக் கருவிகளும் பாலஸ்தீனியர்கள் அல்லது யேமனியர்கள் மீது பரிசோதிக்கப்பட்டவுடன், அவை நம்மைக் கட்டுப்படுத்தவும் கண்காணிக்கவும் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுகின்றன — இது நமது சிவில் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரத்தின் எஞ்சிய பகுதிகளை அழிக்கும் ஒரு ஏகாதிபத்திய பூConstitution/boomerang ஆகும்.

துசிடிடீஸ் (Thucydides) நமக்கு நினைவூட்டியது போல, ஏகாதிபத்தியம் மற்றவர்கள் மீது திணிக்கும் கொடுங்கோன்மையை, இறுதியில் அது தன்மீதே திணித்துக் கொள்கிறது.

ரோசா லக்ஸம்பர்க் (Rosa Luxemburg) சுட்டிக்காட்டியது போல, தேர்வு என்பது சோசலிசமா அல்லது அராஜகமா (barbarism) என்பதே ஆகும். உலகளாவிய முதலாளித்துவத்தை நாம் தகர்க்காவிட்டால், போர் தொழிற்துறையின் பிடியிலிருந்து நம்மை விடுவித்துக் கொள்ளாவிட்டால், சர்வாதிகார முதலாளித்துவம், தோற்ற அரசுகள், பெருமளவிலான இடம்பெயர்வுகள், முடிவில்லாத போர், சுற்றுச்சூழல் அழிவு மற்றும் நிரந்தர வறுமை நிறைந்த அராஜக உலகிற்குள் நாம் வீழ்ச்சியடைவோம்.

காசாவில் நடக்கும் இனப்படுகொலை இந்த வரவிருக்கும் பேரழிவின் (dystopic future) முன்னோடியாகும். குறிப்பாக காலநிலை மாற்றத்தின் முறிவோடு, தொழில்மயமான நாடுகளால் தெற்குலகிற்கு (Global South) விடுக்கப்படும் கடுமையான செய்தி இதுதான். அந்தச் செய்தி இதுவே:

விதிகள் எதுவும் இல்லை. சர்வதேச மனிதநேய சட்டம் இறந்துவிட்டது. வலிமையானவர்கள் பலவீனமானவர்களை அழிப்பார்கள். உலகின் வளங்களையும் அதன் பெரும்பான்மையான செல்வத்தையும் நாங்களே கட்டுப்படுத்துகிறோம். நாங்கள் அதை விட்டுக்கொடுக்க மாட்டோம். உங்கள் துன்பங்களும் உயிர்களும் எங்களுக்குப் பொருட்டல்ல. எங்களை எதிர்த்தால் நீங்களும் படுகொலை செய்யப்படுவீர்கள்.

பயம் ஒன்றே இந்த ரத்தக்காட்டேரிகள் (vampires) புரிந்து கொள்ளும் ஒரே மொழி. இது மனித இயல்பு பற்றிய ஒரு இருண்ட உண்மையாகும். அதனால்தான் ரிச்சர்ட் நிக்சன் நமது கடைசி தாராளமய ஜனாதிபதியாக இருந்தார். நிக்சன் ஒரு தாராளவாதி அல்ல. அவரிடம் பரிவு உணர்வு இல்லை. அவரிடம் மனசாட்சி இல்லை. ஆனால் அவர் மக்கள் இயக்கங்களைக் கண்டு பயந்தார். வேலைநிறுத்தத்தின் வல்லமையை அவர் அறிந்திருந்தார்.

அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவது நமது வேலையல்ல. அதிகாரத்தைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க தீவிர இயக்கங்களை உருவாக்குவதே நமது வேலையாகும். இந்த இயக்கங்கள் இல்லாவிட்டால், நமது அழிவு நிச்சயம்.

“உங்கள் சுதந்திரத்தைப் பெற நீங்கள் எதையும் செய்வீர்கள் என்பதை உங்கள் எதிரிக்கு உணர்த்துவதன் மூலம் மட்டுமே சுதந்திரத்தைப் பெறுவீர்கள்; அப்பொழுதுதான் அதை நீங்கள் பெறுவீர்கள்,” என்று மால்கம் எக்ஸ் (Malcolm X) பிப்ரவரி 21, 1965 இல் படுகொலை செய்யப்படுவதற்கு 51 நாட்களுக்கு முன்பு மிசிசிபியைச் சேர்ந்த இளம் சிவில் உரிமை ஆர்வலர்களிடம் கூறினார். “நீங்கள் அந்த வகையான மனநிலையைப் பெறும்போது, அவர்கள் உங்களைப் 'பத்தியக்கார கறுப்பர்' என்று முத்திரை குத்துவார்கள்... அல்லது உங்களை தீவிரவாதி, கிளர்ச்சியாளார் அல்லது புரட்சிக்காரர் என்று அழைப்பார்கள். ஆனால் நீங்கள் போதுமான காலம் தீவிரத்தன்மையுடன் இருந்து, உங்களுக்கு ஆதரவாக போதுமான மக்களைச் சேர்க்கும்போது, உங்கள் சுதந்திரத்தைப் பெறுவீர்கள்... எனவே உங்களின் உரிமைகளைப் பறிக்கும் ஒருவருடன் நட்பாகப் பழக இங்கு ஓடாதீர்கள். அவர்கள் உங்கள் நண்பர்கள் அல்ல, அவர்கள் உங்கள் எதிரிகள். அவர்களை அப்படித்தான் நடத்துங்கள், அவர்களை எதிர்த்துப் போராடுங்கள், உங்கள் சுதந்திரத்தை அடைவீர்கள்; நீங்கள் சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, உங்கள் எதிரி உங்களை மதிப்பான். நான் இதை எந்த வெறுப்பும் இன்றி சொல்கிறேன். எனக்குள் வெறுப்பு இல்லை. எனக்குச் சுயஅறிவு இருக்கிறது. என்னை வெறுக்கும் ஒருவன் அவனை நேசிக்கும்படி எனக்குச் சொல்வதை நான் அனுமதிக்கப் போவதில்லை”.

நிரந்தரப் போர் மற்றும் இராணுவவாதம் எனும் நோய் நமது தேசத்தின் உட்பகுதியை அரித்துத் தின்று கொண்டிருக்கிறது. இந்தச் சக்திகள் ஜனநாயகத்தை நசுக்குகின்றன. அவை கலாச்சாரத்தை தேசியவாதப் பேச்சுகளாகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட போலித்தனங்களாகவும் மாற்றுகின்றன. அவை கல்வியையும் ஊடகங்களையும் பணக்காரர்களுக்கும் சக்தி வாய்ந்தவர்களுக்கும் எதிரொலிக்கும் அறைகளாக மாற்றுகின்றன. அவை பொருளாதாரத்தைச் சீரழிக்கின்றன. அவை குடிமக்களை வறுமையில் தள்ளுகின்றன. அவை காற்று, மண் மற்றும் நீரில் நச்சுக்களைப் பாய்ச்சுகின்றன. அவை நமது சுதந்திரத்தைப் பறிக்கின்றன. அவை தர்மநெறியற்ற அராஜகத்தை வளர்க்கின்றன.

போர் என்பது இந்தக் கார்ப்பரேட் ஆட்சியின் உச்சக்கட்ட வடிவம்; இது மக்களையும் இயற்கை உலகத்தையும் சோர்வு அல்லது வீழ்ச்சி அடையும் வரை சுரண்டுவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

காலம் கடந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த முறைமையை நாம் மாற்றாவிட்டால், நாமும், பெரும்பாலான பிற உயிரினங்களும் அழிந்துபோவோம்.

நிஜமாகவே அழிவோம். இந்தச் சக்திகளைத் தோற்கடிக்க நாம் திரள வேண்டும். பிரான்ஸ், ஸ்பெயின் மற்றும் இந்தியாவில் நாம் கண்டது போலவும், 'பாலஸ்தீன நடவடிக்கை' (Palestine Action) மற்றும் 'ஜஸ்ட் ஸ்டாப் ஆயில்' (Just Stop Oil) போன்ற அமைப்புகளுடன் இணைந்து அரசாங்கத்தையும் வர்த்தகத்தையும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட முறையில் பெருமளவில் முடக்குவது இதன் பொருளாகும்.

நாம் தொடர்ந்து கெஞ்சிகொண்டே இருந்தால், நம்மைக் காப்பாற்ற ஒரு பயனற்ற அரசியல் வர்க்கத்தை நம்பிக்கையோடு எதிர்பார்த்திருந்தால், காட்டுமிராண்டிகளே வெற்றி பெறுவார்கள்.

— க்ரிஸ் ஹெட்ஜஸ் (Chris Hedges)

https://countercurrents.org/2026/11/the-enemy-at-home/

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு