உக்ரைன் எங்கே செல்கிறது—போரினால் அழிவா அல்லது அமைதியினால் நம்பிக்கையா?

தற்போதைய நிலவரம் குறித்த உண்மை சிறப்பாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்டு, பரவலாக அறியப்பட்டால், உக்ரைன் மக்களின் நலனுக்கு மிகவும் உகந்த ஒரு கொள்கையைத் தற்போதைய சூழலில் அமல்படுத்த முடியுமா? இந்தக் கேள்வியை மனதில்கொண்டே, யூலியா மெண்டல் (Iuliia Mendel) எழுதிய கட்டுரை ஒன்று 'தி ஸ்பெக்டேட்டர்' (The Spectator) இதழில் சமீபத்தில் (15 செப்டம்பர் 2026) வெளியாகி பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது. இக்கட்டுரை 'ஜெலென்ஸ்கியின் உத்தி ஒரு தேசிய தற்கொலை' (Zelensky’s Strategy is National Suicide) என்ற தலைப்பில் அமைந்துள்ளது. ஜெலென்ஸ்கியின் கொள்கைகள் மீதான மெண்டலின் இந்த விமர்சனம், அவர் ரஷ்யாவின் கடுமையான விமர்சகர் என்பதையும், முன்னதாக ஜெலென்ஸ்கியின் ஆதரவாளராகவும் அவரது முதல் ஊடகச் செயலாளராகவும் (Press Secretary) இருந்தார் என்ற உண்மைகளின் பின்னணியில் பார்க்கப்பட வேண்டும்.

உக்ரைனின் மிகவும் மனவேதனை அளிக்கும் நிலையை விவரிக்கும் மெண்டல், உக்ரைனில் இறப்பவர்களின் எண்ணிக்கை பிறப்புகளின் எண்ணிக்கையை விட தோராயமாக நான்கு மடங்கு அதிகம் என்று எழுதுகிறார். சுமார் 35 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு தனி நாடாக உருவெடுத்தபோது இருந்த மக்கள் தொகையில் பாதியை விடக் குறைந்த அளவாக இப்போது உக்ரைனின் மக்கள் தொகை குறைந்துள்ளது. இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையைச் சுட்டிக்காட்டும் மெண்டல், “முழு அளவிலான போர் 5-வது ஆண்டை எட்டியுள்ள நிலையில், மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் உள்ள மக்களுக்கு அரசு அளிக்கும் ஒரே விருப்பத்தேர்வு பெரும்பாலும்: 'வெளியேறுங்கள்' என்பதுதான்; போரின் முன்னணிப் பகுதிகளில் பணமும் பிற வசதிகளும் இல்லாத மக்களிடம் வேறு எங்காவது செல்லுமாறு கூறப்படுகிறது” என்று எழுதுகிறார்.

அதே நேரத்தில், “மாற்றுத்திறனாளிகள் போரின் முன்னணி முரண்பாடுகளுக்குத் தள்ளப்படுவதாகவும், இராணுவச் சேர்க்கை அலுவலகங்களில் ஆண்கள் மர்மமான முறையில் இறப்பதாகவும், பட்டப்பகலில் கடத்தப்படும் தங்கள் கணவர்களைக் காப்பாற்ற பெண்கள் போராடுவதாகவும் செய்திகள் வருகின்றன.” கட்டாய இராணுவச் சேர்க்கையில் பல பில்லியன் டாலர் அளவுக்கு ஊழல் மலிந்துள்ளது; பலவந்தமாக அழைத்துச் செல்லப்படுபவர்கள் பின்னர் லஞ்சம் கொடுத்து தப்பித்துக்கொள்ள முடிகிறது. பிற நிலைகளிலும் போர்க்கால ஊழல் மிக அதிகமாக உள்ளதுடன், அரசாங்கத்தில் உள்ள பலர் இந்தப் போரின் மூலம் மில்லியன் கணக்கில் டாலர்களைச் சம்பாதித்து வருகின்றனர். உக்ரைனின் பொதுக்கடன் ஏற்கனவே மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 110%-க்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ள நிலையில், அதிகரித்துவரும் பொருளாதாரச் சிக்கல்கள் குறித்தும் மெண்டல் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளார். மேலும், ‘பனிப்பொழிவுக்காலத்துடன் வரவிருக்கும் மனிதநேயப் பேரழிவு’ குறித்தும் அவர் எச்சரிக்கிறார்.

அதிகரித்து வரும் பல பிரச்சனைகளை விவரித்த பிறகு மெண்டல், “தேசம் அழிந்துகொண்டிருக்கிறது, ஆனால் போர் இன்னும் தொடர்கிறது” என்று முடிவாக்குகிறார். இந்தப் போரை எவ்வளவு விரைவில் முடியுமோ அவ்வளவு விரைவில் முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து, தேசத்தை மறுசீரமைப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்று மெண்டல் மிகவும் வலுவாக வலியுறுத்துகிறார். அப்படியென்றால், மேலைநாடுகள் ஏன் வேறு விதமாக யோசிக்கின்றன? அதற்கு மெண்டல், “உக்ரைனைக் காப்பாற்றுவதை விட ரஷ்யா அழிவதைப் பார்க்கவே மேலைநாட்டு அமைப்புகள் விரும்புகின்றன என்ற ஒரு உணர்வு நிலவுகிறது” என்று பதிலளிக்கிறார். குறிப்பாக, உக்ரைன் மிகக் கடுமையான பாதிப்பைச் சந்தித்துள்ள போதிலும், “2022-க்குப் பிறகு ஐரோப்பிய நாடுகள் புதைபடிவ எரிபொருட்களுக்காக (fossil fuels) மாஸ்கோவிற்கு $230 பில்லியனுக்கும் மேல் செலுத்தியுள்ளன; இது அவர்கள் கிய்வ் (Kyiv) நகருக்கு அனைத்து வடிவங்களிலும் அளித்த உதவியை விட அதிகம்!” என்று அவர் கூறுகிறார்.

பரவலாக விவாதிக்கப்பட்ட இந்தக்கட்டுரையிலிருந்து வெளிப்படும் ஒட்டுமொத்த உண்மை என்னவென்றால், உக்ரைன் தேசத்திற்கும் அதன் மக்களுக்கும் போர் உடனடியாக முடிய வேண்டியுள்ளது; ஆனால் மேலைநாடுகள், குறிப்பாக ஐரோப்பிய அமைப்புகள் மற்றும் உக்ரைனுக்குள் இருக்கும் ஊழல் மேல்தட்டு வர்க்கத்தினர் (போரின் மூலம் மில்லியன் கணக்கில் சம்பாதிப்பவர்கள்) போர் தொடரவே விரும்பக்கூடும் என்பதாகும். 'தி ஸ்பெக்டேட்டர்' இதழின் முந்தைய கட்டுரை ஒன்றில் (ஏப்ரல் 28, 2026), அந்த இதழின் இணை ஆசிரியர் ஓவன் மேத்யூ (Owen Mathew) ரஷ்யா மற்றும் உக்ரைன் ஆகிய இரண்டு நாடுகளையும் விமர்சித்திருந்தார். உக்ரைனின் நிலையைப் பற்றிப் பேசுகையில் ('உக்ரைன் போர் எவ்வாறு கிளர்ச்சியில் முடியக்கூடும்' [How the Ukraine War could End in Revolt] என்ற தலைப்பிலான கட்டுரையில்) அவர் எழுதியதாவது: “கட்டாய இராணுவச் சேர்க்கைக்கான வயது வரம்பு முன்னரே 25 முதல் 60 வரையிலான அனைத்து ஆண்களுக்கும் விரிவாக்கப்பட்ட போதிலும், உக்ரேனிய இராணுவம் தீவிரமான ஆட்பற்றாக்குறையைச் சந்தித்தது; இது பெருமளவிலான வீரர்கள் தப்பியோடியதால் மேலும் மோசமடைந்தது. உக்ரைன் இராணுவத்தின் மொத்த எண்ணிக்கையில் மூன்றில் ஒரு பங்கைக் குறிக்கும் வகையில், அனுமதியின்றி வராதவர்கள் (absence without leave) தொடர்பாக 3,00,000-க்கும் அதிகமான அதிகாரப்பூர்வ வழக்குகள் உள்ளன. விருப்பமில்லாத நபர்களைப் பலவந்தமாகப் பேருந்துகளில் ஏற்றிச் செல்லும் உத்தியான 'பசிஃபிகேஷன்' (busification) எனும் பரவலான நடைமுறை மக்கள் கோபத்தின் முக்கிய மையப் புள்ளியாக மாறியுள்ளது. கிய்வ் பொருளியல் பள்ளியின் (Kyiv School of Economics) கருத்துப்படி, 20% உக்ரேனியர்கள் மட்டுமே அடுத்த தேர்தலில் ஜெலென்ஸ்கிக்கு வாக்களிப்பதாகக் கூறுகிறார்கள், அந்த அளவுக்கு மக்களின் மனக்கசப்பு உள்ளது. இராணுவத்திற்கு ஆட்களைச் சேர்ப்பவர்கள் வேன்களை வைத்து மிதிவண்டிகளிலிருந்து ஆண்களை மோதித் தள்ளுவது, அவர்களைக் கார்களில் இழுத்துப் போடுவது, பாப் இசை நிகழ்ச்சிகள், வணிக வளாகங்கள் மற்றும் உணவக சமையலறைகளில் அவர்கள் மீது மிளகுத் தெளிப்பான் (pepper spray) அடிப்பது போன்ற நாள்தோறும் வெளிவரும் காணொளிகள் காணக்கிடைக்கின்றன.” அவர்களில் பலர் தடுப்புக் காவல் முகாம்களைப் போன்ற சூழலில் வைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், அங்கிருந்து பெரும்பாலும் லஞ்சம் கொடுத்து மட்டுமே அவர்கள் தப்பிக்க முடிகிறது என்றும் இக்கட்டுரை மேலும் குறிப்பிடுகிறது.

இக்கட்டுரை, யூலியா மெண்டலின் முந்தைய கட்டுரையிலிருந்து பின்வருமாறு மேற்கோள் காட்டியுள்ளது: “நூறாயிரக்கணக்கான இளம் உக்ரேனியர்கள் கொல்லப்பட்டுள்ளனர் அல்லது ஊனமுற்றோராக்கப்பட்டுள்ளனர், குடும்பங்கள் மனரீதியாகவும் உடல்ரீதியாகவும் சோர்வடைந்துள்ளன, பொருளாதாரம் பாழடைந்துள்ளது... நற்பண்பு என்ற போர்வையில் மெதுவாக அரங்கேறும் ஒரு பேரழிவு இது.” இந்தச் சூழ்நிலைகள் போரை எவ்வளவு விரைவில் முடியுமோ அவ்வளவு விரைவில் முடிவுக்குக் கொண்டுவர வேண்டிய அவசியத்தை மிகவும் வலுவாக உணர்த்துகின்றன. இராணுவச் சட்டக் சூழலில் உக்ரைனில் தேர்தல்கள் நடத்தப்படாததால், மக்கள் அமைதியை விரும்பினாலும், முக்கிய முடிவெடுக்கும் பதவிகளில் இருப்பவர்கள் தற்போதைய சூழலில் தங்களின் அதிகப்படியான அதிகாரத்திற்கும் பெருமளவிலான ஊழலுக்கும் அடிமையாகி இருக்கும் ஒரு நிலையையே நாம் இங்கே காண்கிறோம். மக்களுக்கும் சுயநல அதிகாரம் படைத்தவர்களுக்கும் இடையே உள்ள மிகப்பெரிய இடைவெளியின் காரணமாகவே போர் தொடர்ந்து நீடிக்கிறது.

மக்களின் போர் தொடர்பான கடுமையான துயரங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவர, எப்படியாவது அமைதிக்கான சூழல் உருவாக்கப்பட வேண்டும்; அமைதியிலும் போர்சார்ந்த துன்பங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதிலும் விருப்பமுள்ள ஒவ்வொருவரும் இதற்காக உழைக்க வேண்டும். போர் நீடிக்கும் வரை, மிக அச்சமூட்டும் சாத்தியக்கூறுகளுடன் போர் தீவிரமடைவதற்கும் விரிவடைவதற்கும் ஆபத்து இருப்பதால், அமைதிக்கான அவசியமும் அவசரமும் மேலும் அதிகரிக்கிறது. மேலைநாடுகளில், குறிப்பாக மிகவும் சக்திவாய்ந்த ஐரோப்பிய நாடுகளில் உள்ள அமைதியை விரும்பும் அனைத்து நபர்களும் அமைதிக்காகப் பிரச்சாரம் செய்ய வேண்டும்; இதன் மூலம் அங்குள்ள ஒருசில உயர்மட்டத் தலைவர்கள் போரைத் தொடரும் தங்களின் பகுத்தறிவற்ற திட்டத்தைத் தொடர்ந்து திணிக்க முடியாது. போரை ஆதரிக்கும் குறுகிய மனப்பான்மை கொண்ட ஆக்கிரமிப்புச் சிந்தனை ஐரோப்பாவிற்கும் கேடு விளைவிக்கும் என்பதையும், அது தன்னாசத்திற்கு (self-destructive) வழிவகுக்கும் என்பதையும் அவர்கள் மக்களுக்குத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். போரை எவ்வளவு விரைவில் முடியுமோ அவ்வளவு விரைவில் முடிவுக்குக் கொண்டுவர, போப்பாண்டவர் உட்பட மத மற்றும் ஆன்மீகத் தலைவர்கள் முக்கியப் பங்காற்றுவதுடன், உலகம் முழுவதிலும் உள்ள அமைதிக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட மதிப்பிற்குரிய நபர்களும் முன்வர வேண்டும். மறைமுகப் போரைத் தூண்டிவிட்டு, பின்னர் அந்தத் தூண்டுதலையும் அதன் விளைவாக உக்ரைன் அடைந்த அழிவையும் போலி நன்னெறியின் பின்னால் மறைக்கும் ஒட்டுமொத்த போலித்தனத்தையும் மேலைநாட்டு மக்களே அம்பலப்படுத்த வேண்டும். தெற்குலக நாடுகள் (Global South) அமைதியின் அவசியத்தைத் தொடர்ந்து வலியுறுத்துவதுடன், சாத்தியமாகும் போதெல்லாம் இதற்காக உதவிக்கரங்களை நீட்ட வேண்டும்.

ரஷ்யாவிற்கும் உக்ரைனுக்கும் இடையிலான நேரடிப் பேச்சுவார்த்தைகளின் மூலமே அமைதியைச் சிறப்பாக எட்ட முடியும் என்று நான் கருதுகிறேன். நீடிக்கும் பிரச்சினைகள் இரு அண்டை நாடுகளுக்கு இடையே பிளவை உருவாக்க மற்றவர்களுக்கு மீண்டும் வாய்ப்பளித்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, நல்எண்ணத்தின் அடிப்படையில் போரை முடிக்க இரு தரப்பும் முயற்சிக்க வேண்டும்; இந்த இரு நாடுகளும் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது மட்டுமன்றி, இரு நாடுகளுக்கும் பயனளிக்கும் அமைதி மற்றும் ஒத்துழைப்பு நிறைந்த எதிர்காலத்திற்காகவும் பாடுபட வேண்டும். போர்களின் கொடூரமான காலங்களிலும்கூட அமைதிக்கான விலைமதிப்பற்ற வாய்ப்பு எப்போதும் உள்ளது; அதனை இரு கைகளாலும் இறுகப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.

https://countercurrents.org/2026/09/whither-ukraine-ruin-with-war-or-hope-with-peace/

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு