கொந்தளிக்கும் ஐரோப்பா: வாழ்க்கைச் செலவின உயர்வுக்கு எதிரான அமைதியின்மை பிரான்ஸிலிருந்து பெல்ஜியம் மற்றும் பிற நாடுகளுக்குப் பரவியது எப்படி?

1
கொந்தளிக்கும் ஐரோப்பா: வாழ்க்கைச் செலவின உயர்வுக்கு எதிரான அமைதியின்மை பிரான்ஸிலிருந்து பெல்ஜியம் மற்றும் பிற நாடுகளுக்குப் பரவியது எப்படி?

வாழ்க்கைச் செலவின உயர்வு, விண்ணைத் தொடும் வீட்டு வாடகை, சீர்குலைந்து வரும் பொதுச் சேவைகள் மற்றும் கல்விச் சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவற்றால் ஏற்பட்ட பொதுமக்களின் ஆக்ரோஷம் பல ஐரோப்பிய நாடுகளின் வீதிகளில் வெடித்துச் சிதறியுள்ளதால், ஐரோப்பா தற்போது ஒரு தீவிர வன்முறை அலையை எதிர்கொண்டு வருகிறது. இந்த அமைதியின்மையின் முக்கியப் புகலிடமாக (மையப்புள்ளியாக) பிரான்ஸ் மாறியுள்ளது; அங்குப் பல்வேறு நகரங்களில் நடைபெற்ற பிரம்மாண்டப் பேரணிகள் வன்முறையாக உருவெடுத்துள்ளன. அதே வேளையில், இத்தாலி, பெல்ஜியம் மற்றும் போர்ச்சுகல் ஆகிய நாடுகளும் இதேபோன்ற பொருளாதார நெருக்கடிகளால் தூண்டப்பட்ட போராட்டங்களைச் சந்தித்து வருகின்றன. இதற்கிடையில், அரசியல் வெளிப்படைத்தன்மையைக் கோரியும், பிரதமர் எதிராமா (Edi Rama) பதவி விலக வலியுறுத்தியும் மாணவர்கள் முன்னெடுத்துள்ள மற்றொரு தீவிரப் போராட்ட அலையை அல்பேனியா எதிர்கொண்டு வருகிறது. அமைதியான முறையில் தொடங்கிய பேரணிகள் காவல்துறையினருடனான மோதல்கள், பொதுச்சொத்துக்கள் மீதான தாக்குதல்கள் மற்றும் வன்முறைகளாக மாறியுள்ளதால், மக்களின் இந்த அதிருப்தியைத் தீர்க்க வேண்டிய கடுமையான அழுத்தத்திற்கு ஐரோப்பிய அரசாங்கங்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளன.

பிரான்சின் அமைதியின்மை வன்முறையாக மாறியது எப்படி?

பிரான்சில் கடந்த மாதம் மாணவர்கள் மற்றும் பிற போராட்டக்காரர்கள் பள்ளிக்கூடங்களின் மோசமான உள்கட்டமைப்பு மற்றும் கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீட்டுக் குறைப்பு குறித்துக் கவலைகளை எழுப்பியபோது இந்த அமைதியின்மை தொடங்கியது. இந்தப் போராட்டம் தீவிரமடைந்தபோது, விண்ணை முட்டும் விலைவாசி உயர்வு, சரிந்து வரும் பொதுச் சேவைகள், சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகள் மற்றும் முன்மொழியப்பட்டுள்ள நிதிநிலைக் கட்டுப்பாடுகள் சாதாரணக் குடும்பங்களின் மீது மேலும் சுமையை ஏற்றும் என்ற அச்சம் கொண்ட மக்களும் இதில் பெருமளவில் இணையத் தொடங்கினர்.

அக்டோபர் 17 சனிக்கிழமையன்று, இந்தப் போராட்டங்கள் நாடு முழுவதும் பரவி, சுமார் ஐந்து லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்களை வீதிகளுக்குக் கொண்டு வந்தன. இந்த அறிக்கைகளின்படி, பாரிஸ் நகரில் திரண்ட சுமார் 1,10,000 போராட்டக்காரர்கள் உட்பட நாடு தழுவிய அளவில் சுமார் 5,50,000 பேர் இதில் பங்கெடுத்துள்ளனர். பெரும்பான்மையான மக்கள் அமைதியான முறையில் பேரணியில் ஈடுபட்டாலும், இயக்கத்தின் விளிம்பில் இருந்த ஒருசில குழுக்கள் வன்முறையில் இறங்கின. கடைகள் சூறையாடப்பட்டன, வணிக வளாகங்கள் சேதப்படுத்தப்பட்டன, காவல் வாகனங்கள் தாக்கப்பட்டன மற்றும் அரசு கட்டடங்களுக்குத் தீ வைக்கப்பட்டது. பாரிஸ், மார்சேய், லில்லி, லியோன், போர்டோ, துலூஸ், ஸ்ட்ராஸ்பேர்க் மற்றும் நாந்த் ஆகிய நகரங்கள் இந்த வன்முறையால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட முக்கிய நகரங்களாகும். லிமோஜஸ் (Limoges) நகரில், மாநகராட்சி மன்றத்தின் கடிகார கோபுரம் தீக்கிரையானது; இது 2019-இல் பாரிஸின் நோட்ரே-டாம் கதீட்ரலில் ஏற்பட்ட கோரத் தீ விபத்தை நினைவூட்டும் வகையில் அமைந்திருந்தது.

இந்த வன்முறையின் தீவிரத்தைக் கட்டுப்படுத்தப் பிரான்ஸ் அரசு விரிவான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது. நாடு முழுவதும் சுமார் 2,400 பேரை போலீசார் கைது செய்துள்ளதாகவும், ஏறத்தாழ 1,000 காவல்துறை அதிகாரிகள் காயமடைந்துள்ளதாகவும் பிரான்ஸ் உள்துறை அமைச்சர் லாரன்ட் நுனேஸ் (Laurent Nunez) தெரிவித்தார். சனிக்கிழமையன்று பாரிசில் நடந்த போராட்டத்தின் போது மாரடைப்பு ஏற்பட்டு போராட்டக்காரர் ஒருவர் உயிரிழந்தார். ஞாயிற்றுக்கிழமையும் மோதல்கள் தொடர்ந்தன; அப்போது பிரெஞ்சு தலைநகரில் உள்ள பிளேஸ் டி லா ரிபப்ளிக் (Place de la République) பகுதியில் கூடியிருந்த போராட்டக்காரர்கள் மீது கலகத் தடுப்புக் காவல்துறையினர் கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகளை வீசினர். போராட்டக்காரர்கள் மிதிவண்டிக் குவியல்களுக்குத் தீ வைத்தனர்; அதே சமயம் பாரிஸ் மற்றும் மார்சேய் ஆகிய இடங்களில் வணிக நிறுவனங்களைச் சூறையாடும் முயற்சிகளை அதிகாரிகள் தடுத்து நிறுத்தினர். வடக்கு பிரான்சின் லில்லி முதல் தெற்கில் உள்ள மார்சேய் வரையிலும், கிழக்கில் உள்ள ஸ்ட்ராஸ்பேர்க் முதல் தென்மேற்கில் உள்ள போர்டோ வரையிலும் ஏற்பட்ட பேரழிவைச் சரிசெய்யும் பிரம்மாண்ட துப்புரவுப் பணிகளை உள்ளாட்சி அமைப்புகள் எதிர்கொண்டுள்ளன. போர்டோ நகரில், முகமூடி அணிந்த குழு ஒன்று உள்ளூர் ஆளுநரின் (Prefect) இல்லத்திற்குள் நுழைந்ததாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

பிரான்சின் பொருளாதார இடர்பாடுகள் அதன் அரசியல் நிச்சயமற்ற தன்மையை மேலும் அதிகரித்துள்ளன. அந்நாட்டின் சமீபத்திய புள்ளிவிவரங்களின்படி, அதன் பொதுக்கடன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) சுமார் 119 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது; இது ஏறத்தாழ 3.6 டிரில்லியன் யூரோக்களுக்குச் சமமாகும். 2026-ஆம் ஆண்டிற்கான நிதிப் பற்றாக்குறை 5.4 சதவீதமாக இருக்கும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது, இது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் நிர்ணயிக்கப்பட்ட 3 சதவீத வரம்பை விட மிக அதிகமாகும். பிரான்ஸ் அரசின் கடன் வாங்கும் செலவுகள் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவதும் ஒரு பெரும் கவலையாக மாறியுள்ளது; அந்நாட்டின் நிதி திரட்டும் செலவுகள் கிரீஸ், இத்தாலி, ஸ்பெயின் மற்றும் போர்ச்சுகல் ஆகிய நாடுகளை விடவும் அதிகரித்துள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பட்ஜெட் வெட்டுக்கள் கொண்டுவரப்பட்டால், அதன் சுமை உழைக்கும் மற்றும் நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பங்களின் மீது disproportionate-ஆக (அளவுக்கு அதிகமாக) சுமத்தப்படும் என்ற அச்சம் உள்ளதால், பல போராட்டக்காரர்களுக்கு இந்த நிதிநிலை வெட்டுக்கள் கடுமையான அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

போராட்டக்காரர்களின் பன்முகத்தன்மை பொதுமக்களிடையே உள்ள அதிருப்தியின் ஆழத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. மாணவர் அமைப்புகள், தொழிற்சங்கங்கள், சுயாதீனப் போராட்டக்காரர்கள் மற்றும் 'மஞ்சள் அங்கி' (Yellow Vest) இயக்கத்தின் மூத்த உறுப்பினர்கள் எனப் பலரும் தங்களின் பொதுவான கவலைகளுக்காக ஒன்றிணைந்துள்ளனர். 'மஞ்சள் அங்கி' அல்லது 'கிலே ஜான்' (Gilets Jaunes) இயக்கம் என்பது 2018-ஆம் ஆண்டில் எரிபொருள் வரி உயர்வுக்கு எதிராகத் தொடங்கி, பின்னர் சமூக ஏற்றத்தாழ்வு மற்றும் வாழ்க்கைச் செலவின உயர்வுக்கு எதிரான பெரும் புரட்சியாக உருவெடுத்தது. தற்போதைய போராட்டங்களில் இந்த இயக்கம் மீண்டும் தலைதூக்கியுள்ளது, பிரான்ஸ் மக்களுக்கும் அரசியல் அதிகார மையத்திற்கும் இடையே மற்றொரு நீண்டகால மோதல் வெடிக்குமோ என்ற அச்சத்தை அதிகரித்துள்ளது.

இத்தாலி மற்றும் பெல்ஜியத்திற்கு அமைதியின்மை பரவியது எப்படி?

பிரான்சின் மக்கள் எழுச்சியோடு ஒப்பிடும்போது போராட்டங்களின் வீரியம் சற்றுக் குறைவாக இருந்தாலும், இத்தாலி மற்றும் பெல்ஜியத்திலும் போராட்டக்காரர்களுக்கும் காவல்துறையினருக்கும் இடையே கடுமையான மோதல்கள் வெடித்துள்ளன. மிலன், போலோக்னா, ப்ரெஷியா, பெர்கமோ மற்றும் டுரின் ஆகிய நகரங்கள் இந்த மோதல்களால் பாதிக்கப்பட்டு, சனிக்கிழமை மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் இத்தாலி புதிய போராட்ட அலையைக் கண்டது. அதிகரித்து வரும் வாழ்க்கைச் செலவுகள், போதுமான பொதுச் சேவைகள் இல்லாத நிலை மற்றும் குடும்பப் பொருளாதாரத்தின் மீது அதிகரித்து வரும் சுமைகள் ஆகியவற்றை மையமாக வைத்தே இந்தப் போராட்டங்கள் வெடித்தன. கட்டுப்படியாகாத வீட்டு வாடகைகள் மற்றும் எகிறும் மின்சாரம், எரிவாயு போன்ற பயன்பாட்டுக் கட்டணங்கள், குறிப்பாகப் பெருநகரங்களில் வாழ்க்கையைத் தொடங்கப் போராடும் இளைஞர்களுக்குப் பெரும் கவலையாக மாறியுள்ளன.

மிலன் நகரில் வாழ்க்கைச் செலவின உயர்வுக்கு எதிரான போராட்டம் வன்முறையாக மாறியது; அப்போது முகமூடி அணிந்த போராட்டக்காரர்கள் கடைகளின் கண்ணாடிகளை உடைத்தும், குப்பைத் தொட்டிகளுக்குத் தீ வைத்தும், கற்களை வீசியும் தாக்குதல் நடத்தினர். இந்த வன்முறை நகரத்தின் மைய கதீட்ரல் சதுக்கமான பியாஸ்ஸா டுவோமோ (Piazza Duomo) பகுதிக்கும் பரவியது; அங்குப் பாதுகாப்புக் கவசங்கள் அணிந்த போலீசார் கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகளையும் நீர்த்தாரைகளையும் (water cannon) பிரயோகித்தனர். ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று மேலதிக விசாரணைக்காக 60-க்கும் மேற்பட்ட போராட்டக்காரர்கள் காவல் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டதாக ராய்ட்டர்ஸ் மேற்கோளிட்ட காவல் வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன.

வடக்கு இத்தாலிய நகரங்களில் முந்தைய நாள் நடந்த நிகழ்வுகளைத் தொடர்ந்தே இந்த மோதல் நிகழ்ந்தது. சனிக்கிழமையன்று மிலன், போலோக்னா, ப்ரெஷியா, பெர்கமோ மற்றும் டுரின் ஆகிய நகரங்களில் ஏற்பட்ட மோதல்களுக்குப் பின்னர் 28 பேர் கைது செய்யப்பட்டதாகக் காவல் துறை அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. போலோக்னாவில் போராட்டம் வன்முறையாக மாறியதை அடுத்து கூட்டத்தைக் கலைக்கக் காவல்துறையினர் நீர்த்தாரைகளைப் பயன்படுத்தினர்; அங்கு 7 பேர் கைது செய்யப்பட்டதாக ANSA செய்தி நிறுவனம் தெரிவித்துள்ளது. அடுத்த ஆண்டு தேர்தலைச் சந்திக்கவுள்ள இத்தாலியப் பிரதமர் ஜார்ஜியா மெலோனி (Giorgia Meloni), இந்த வன்முறையைக் கண்டித்ததோடு, தற்போதைய சூழல் குறித்து விவாதிக்கத் தமது அரசு திங்கள்கிழமை கூடும் என்றும் அறிவித்தார்.

பெல்ஜியத்தின் பிரஸ்ஸல்ஸ் நகரில் சனிக்கிழமையன்று பெரும்பாலும் இளைஞர்களைக் கொண்ட பல நூற்றுக்கணக்கானோர் திரண்டனர். அண்டை நாடான பிரான்சில் ஏற்பட்ட மக்கள் எழுச்சி இதற்கு ஒரு காரணமாக அமைந்தாலும், பெல்ஜியத்தின் கல்வி முறையில் உள்ள பிரத்யேகப் பிரச்சினைகளையும் பங்கேற்பாளர்கள் எழுப்பினர். உயர்ந்து வரும் கல்விக் கட்டணங்கள் மற்றும் உயர்கல்வியைப் பெறுவதைக் கடினமாக்கும் வகையில் முன்மொழியப்பட்டுள்ள சீர்திருத்தங்களுக்கு மாணவர் அமைப்புகள் கடும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளன. மாணவர்களுக்கு ஏற்படும் நிதித் தடைகள் குறித்தும், கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடு மற்றும் விநியோக முறையில் கொண்டுவரப்படும் மாற்றங்களின் பாதகமான விளைவுகள் குறித்தும் அவர்கள் கொண்டுள்ள கவலைகளை இது வெளிப்படுத்துகிறது. பிரஸ்ஸல்ஸ் நகரின் மையப்பகுதியில் முகமூடிகளை அணிந்து கொண்டு கூடிய போராட்டக்காரர்கள் பாசிச எதிர்ப்பு முழக்கங்களை எழுப்பினர். கூட்டத்தைக் கலைப்பதற்காகக் காவல்துறையினர் கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகளையும் நீர்த்தாரைகளையும் கொண்டு பதிலடி கொடுத்தனர்.

இந்த அமைதியின்மை பெல்ஜியத்தின் தலைநகரத்தோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. கிழக்கு நகரமான லீஜில் (Liège), பிரெஞ்சு மொழி கல்வி முறையில் உயர்ந்து வரும் செலவுகள் மற்றும் பாடப் புத்தகங்களைப் பெறுவதில் உள்ள சிக்கல்களைச் சுட்டிக்காட்டி அக்டோபர் தொடக்கத்திலேயே மாணவர்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் நிர்வாகத் தலைமையகமாக பிரஸ்ஸல்ஸ் திகழ்வது, இந்தப் போராட்டங்களுக்குப் பரந்த அரசியல் முக்கியத்துவத்தை அளிக்கிறது. பொதுச் செலவினங்கள், பொருளாதாரப் போட்டித்தன்மை மற்றும் அரசின் நிதிக் கொள்கைகளால் ஏற்படும் செலவுச் சுமைகளைப் பகிர்ந்தளிப்பது தொடர்பான பரந்த ஐரோப்பிய விவாதங்களுக்கு மத்தியில் இந்தப் போராட்டங்கள் எழுந்துள்ளன.

போர்ச்சுகலின் வீட்டுவசதி நெருக்கடி பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களை வீதிக்குக் கொண்டு வந்தது எப்படி?

அதிகரித்து வரும் வாழ்க்கைச் செலவினங்கள் மற்றும் மிகக் கடினமாகி வரும் வீட்டுச் சந்தைக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து, சனிக்கிழமையன்று லிஸ்பன் நகரின் வீதிகளில் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் திரண்டு பேரணி நடத்தினர். அந்நாட்டின் மிகப்பெரிய தொழிற்சங்கமான போர்ச்சுகீசிய தொழிலாளர்களின் பொதுக் கூட்டமைப்பு (CGTP) விடுத்த இந்த அழைப்பு, குடும்பங்கள் சந்திக்கும் நிதி நெருக்கடிகளுக்குத் தீர்வு காணுமாறு அந்நாட்டின் மைய-வலதுசாரி அரசுக்குக் கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. லிஸ்பனின் பிரதான வீதிகளில் ஒன்றில் "பல பத்தாயிரக்கணக்கான மக்கள்" திரண்டதாகத் தொழிற்சங்கம் தெரிவித்தது. எனினும், பங்கேற்பாளர்களின் எண்ணிக்கை குறித்த அதிகாரப்பூர்வ மதிப்பீட்டைப் போலீசார் வெளியிடவில்லை.

வீட்டு வாடகை மற்றும் பிற அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலையேற்றத்திற்கு ஏற்ப ஊதிய உயர்வு இல்லை என்பதே போராட்டக்காரர்களின் பிரதானக் குற்றச்சாட்டாக இருந்தது. பல குடியிருப்பாளர்களுக்குத் தங்குமிடம், உணவு மற்றும் எரிபொருளுக்கான கூடுதல் செலவினங்கள் சாதாரண மாதாந்திர குடும்பச் செலவுகளைச் சமாளிப்பதைக் கூடக் கடுமையான சவாலாக மாற்றியுள்ளன. குறிப்பாக, போர்ச்சுகலின் வீட்டுச் சந்தை கடுமையான விரக்திக்குரிய ஒன்றாக மாறியுள்ளது. 2017 முதல் வீட்டு விலைகள் இரு மடங்கிற்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளன; புதிய குத்தகைக்கான வாடகைகளும் இதே காலகட்டத்தில் ஏறத்தாழ இரண்டு மடங்கு உயர்ந்துள்ளதாகக் கிடைக்கப்பெற்ற தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த அதிரடி விலை உயர்வு, குறிப்பாகப் பெருநகரங்களில் ஐரோப்பாவின் மிகக் கடுமையான வீட்டுவசதி நெருக்கடிகளில் ஒன்றாக உருவெடுத்துள்ளது.

வடக்கு போர்ச்சுகலின் போர்ட்டோ நகரில், இந்த நெருக்கடி குறித்து கவனத்தை ஈர்க்கும் வகையில் வீட்டுவசதி உரிமைப் போராட்டக்காரர்கள் கூடாரங்களை அமைத்துப் போராடினர். திங்கள்கிழமை அதிகாலையில் நடத்தப்பட்ட அதிரடி நடவடிக்கையின் மூலம் போலீசார் அந்தக் கூடாரங்களை அகற்றினர். உள்நாட்டு மக்களின் வருமானம் சொத்து விலைகள் மற்றும் வாடகைகளுக்கு ஈடுகொடுக்கும் வகையில் போதுமானதாக இல்லை என்றும், இதனால் குடும்பங்கள் கடுமையான அழுத்தத்திற்கு ஆளாகியுள்ளதாகவும் போராட்டக்காரர்கள் வாதிடுகின்றனர். அந்நாட்டின் பணவீக்க விகிதம் செப்டம்பரில் 3.6 சதவீதத்தை எட்டியுள்ளது; இதற்கு உணவு மற்றும் எரிபொருட்களின் விலையேற்றமே முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது. மேற்கு ஆசியாவில் நிலவும் பதற்றத்தைத் தொடர்ந்து, எரிபொருள் செலவுகள் ஆண்டுக்கு ஆண்டு 15 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதிக வீட்டுச் செலவுகள் குடும்ப வருமானத்தின் பெரும்பகுதியை விழுங்கிவிடும் பெரிய நகர்ப்புற மையங்களில் இந்த நெருக்கடி மிகவும் தீவிரமாக உள்ளது. இளைஞர்கள் மற்றும் குறைந்த ஊதியம் பெறுவோருக்கு, கட்டுப்படியாகாத வாடகைகளும் அடிப்படை வாழ்க்கைச் செலவுகளும் வாழ்வாதாரப் பிரச்சினையாக மாறியுள்ளன.

ஐரோப்பாவின் பரந்த போராட்ட அலையோடு அல்பேனியா எவ்வாறு இணைகிறது?

அரசாங்க ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள், மட்டுப்படுத்தப்பட்ட வேலைவாய்ப்புகள் மற்றும் கல்வித் தரத்தின் மீதான அதிருப்தி ஆகியவற்றால் தூண்டப்பட்டு, அல்பேனியா தனியான மற்றும் தீவிரமடைந்து வரும் ஒரு போராட்ட அலையை எதிர்கொண்டு வருகிறது. பெரும்பாலும் மாணவர்களால் வழிநடத்தப்படும் இந்தப் போராட்டங்கள் தலைநகர் டிரானா (Tirana) மற்றும் பிற நகரங்களுக்கும் பரவியுள்ளன. ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று ஆறாவது நாளாகத் தொடர்ந்த இந்தப் போராட்டங்கள், பிரதமர் எதிராமா (Edi Rama) மீது கடும் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

வாழ்க்கைச் செலவுகள், பொதுச் சேவைகள் மற்றும் கல்வியில் மட்டுமே பிரதானமாகக் கவனம் செலுத்திய பிரான்ஸ், இத்தாலி, பெல்ஜியம் மற்றும் போர்ச்சுகல் போராட்டங்களைப் போலன்றி, அல்பேனியாவின் போராட்டங்கள் பிரதமர் பதவி விலக வேண்டும் என்ற வெளிப்படையான அரசியல் கோரிக்கையை முன்வைத்துள்ளன. இந்த அமைதியின்மையில் அரசு கட்டடங்கள், வங்கிகள் மற்றும் வணிக வளாகங்கள் மீதான தாக்குதல்களும் அரங்கேறியுள்ளன. போராட்டக்காரர்கள் கடைகளின் கண்ணாடிகளை உடைத்தெறிந்ததோடு, நடைபாதை கற்களைப் பெயர்த்து எடுத்துப் போலீசார் மீது வீசித் தாக்குதல் நடத்தினர். ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று கல்வி அமைச்சகத்தின் வெளியே ஆயிரக்கணக்கானோர் திரண்டனர்; அப்போது கலகத் தடுப்புக் காவல்துறையினர் மீது கற்களை வீசியதைத் தொடர்ந்து வன்முறை வெடித்தது. இதற்குப் பதிலடியாகப் பாதுகாப்புப் படையினர் கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகள், நீர்த்தாரைகள் மற்றும் ரப்பர் தோட்டாக்களைப் பயன்படுத்தினர்.

அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் மருமகனான ஜாரெட் குஷ்னரின் (Jared Kushner) ஆதரவுடன் முன்னெடுக்கப்படும் ஆடம்பரக் கடற்கரை வளர்ச்சித் திட்டத்திற்கு எதிராகக் கோடைக்காலத்தில் பல மாதங்களாக நடைபெற்ற அமைதியான போராட்டங்களுக்குப் பிறகே இந்த இயக்கம் வெளிப்பட்டது. மாணவர் தலைமையிலான தற்போதைய போராட்டங்கள், இப்போது ராமா அரசாங்கத்திற்கு எதிரான நேரடிச் சவாலாக உருவெடுத்துள்ளன. 2013 முதல் ஆட்சியில் இருக்கும் ராமா, கடந்த ஆண்டு நான்காவது முறையாகப் பதவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று பதவி விலகும் கோரிக்கைகளை நிராகரித்த பிரதமர், இந்தப் போராட்டங்கள் தமது அரசாங்கத்தின் நிலைக்கு மட்டுமல்லாமல் ஒரு பரந்த தேசிய இலக்கிற்கே அச்சுறுத்தலாக விளங்குவதாக வாதிட்டார்.

"நான் சவாலுக்கு உள்ளாக்கப்படவில்லை, அரசாங்கம் சவாலுக்கு உள்ளாக்கப்படவில்லை, நாடாளுமன்றப் பெரும்பான்மையோ அல்லது தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற கட்சியோ சவாலுக்கு உள்ளாக்கப்படவில்லை; மாறாக ஒரு பாதையே கேள்விக்குள்ளாக்கப்படுகிறது, ஒரு லட்சியமே சவாலுக்கு உள்ளாக்கப்படுகிறது," என்று ராமா தனது முகநூல் நேரலை உரையில் தெரிவித்தார். இந்தப் போராட்டங்கள் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இணைவதற்கான அல்பேனியாவின் நீண்டகாலக் கனவிற்கே அச்சுறுத்தலாக உள்ளது என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

ஐரோப்பா முழுவதிலும் உள்ள போராட்டங்களை இணைக்கும் பொதுவான காரணி எது?

இந்தப் போராட்டங்களின் உடனடிக் காரணங்களில் வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், அவை பொதுமக்களிடையே உள்ள அதிருப்தியின் பொதுவான ஒரு போக்கை வெளிப்படுத்துகின்றன.

• பிரான்சில், உயர்ந்து வரும் வாழ்க்கைச் செலவுகள் மற்றும் பொதுச் சேவைகள் குறித்த கவலைகள், அரசின் பட்ஜெட் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் கல்வி நிதி வெட்டுக்களுக்கு எதிரான எதிர்ப்போடு இணைந்துள்ளன.

• இத்தாலியில், குடும்பங்கள் எதிர்கொள்ளும் கடுமையான நிதிச்சுமைகள் மற்றும் சீர்குலைந்து வரும் சேவைகள் மீதான கவலைகளிலேயே போராட்டங்கள் கவனம் செலுத்துகின்றன.

• பெல்ஜியத்தில், கல்விச் செலவுகள் மற்றும் அதன் சீர்திருத்தங்களை மாணவர்கள் முன்னிறுத்துகின்றனர்; அதேசமயம் போர்ச்சுகலில், கட்டுப்படியாகாத வீட்டுவசதி நெருக்கடியே பிரதான பிரச்சினையாக உருவெடுத்துள்ளது.

• அல்பேனியாவின் அமைதியின்மை மிகவும் நேரடியான அரசியல் வடிவம் பெற்றுள்ளது; அங்கு ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள், வேலையின்மை மற்றும் கல்வித் தரம் ஆகியவை ஆட்சி மாற்றத்திற்கான கோரிக்கைகளாக உருவெடுத்துள்ளன.

இந்தப் போராட்டங்கள் ஐரோப்பிய அளவில் மையப்படுத்தப்பட்டு திட்டமிடப்பட்ட ஒற்றை இயக்கம் அல்ல என்பதால், இத்தகைய வேறுபாடுகளைப் புரிந்துகொள்வது அவசியமாகிறது. மாறாக, அவை பரந்த பொருளாதார நிச்சயமற்ற தன்மை மற்றும் அதிருப்தியின் பின்னணியில் ஆங்காங்கே தனித்தனியாக வெடிக்கும் உள்நாட்டு மோதல்களையே பிரதிபலிக்கின்றன.

தற்போதைய இந்த அமைதியின்மை மேலும் பரவுமா என்பது, போராட்டங்களைத் தூண்டும் மக்களின் உண்மையான குறைகளுக்கு இந்த அரசாங்கங்கள் எவ்வாறு பதிலளிக்கின்றன என்பதைப் பொறுத்தே அமையும். கைதுகளும் கூடுதல் பாதுகாப்புப் படைகளும் தற்காலிக அமைதியின்மையைக் கட்டுப்படுத்தலாமே தவிர, வீட்டுவசதி, முறையான ஊதியம், கல்விக்கான நிதி மற்றும் தடையற்ற பொதுச் சேவைகள் குறித்த மக்களின் அடிப்படைக் கவலைகளுக்கு வெறும் காவல்துறையின் நடவடிக்கைகள் ஒருபோதும் தீர்வாகாது.

https://www.firstpost.com/explainers/how-france-protests-have-spread-italy-belgium-portugal-albania-europe-14053776.html

=======================================================

2
ஐரோப்பிய இளைஞர்களின் போராட்டம் — எதிர்காலம் கைநழுவிப்போன விரக்தி

மிலன் முதல் மார்சேய் வரை, மாட்ரிட் தொடங்கி ஐரோப்பாவின் பல நகரங்களிலும் கடந்த சில வாரங்களாகத் தெருக்களில் ஆவேசமான மற்றும் தீவிரமான போராட்டங்கள் வெடித்துள்ளன. பெரும்பாலான போராட்டங்கள் அமைதியாகவே தொடங்கினாலும், அவற்றில் கணிசமானவை அதிர்ச்சியளிக்கும் வன்முறைகளிலும் சூறையாடல்களிலுமே முடிந்தன. தீவிர இடதுசாரி அமைப்புகள் திட்டமிட்டு கலவரங்களைத் தூண்டுவதாகக் குற்றச்சாட்டுகளும், மறுபுறம் காவல்துறையினர் மிகக் கடுமையான அடக்குமுறைகளைக் கையாள்வதாகப் புகார்களும் எழுந்துள்ளன.

ரோம் மற்றும் புளோரன்ஸ் நகரங்களில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அணிதிரண்டதைப் பார்த்திருக்கிறோம். பிரான்ஸ் முழுவதும் லட்சக்கணக்கானோர் வீதிக்கு வந்துள்ளனர். மாட்ரிட் நகரின் மையப் பகுதியில் உள்ள சதுக்கத்தை செப்டம்பர் மாத இறுதியிலிருந்து போராட்டக்காரர்கள் கூடாரங்கள் அமைத்து ஆக்கிரமித்துள்ளனர். லிஸ்பனில் இந்த மாதத் தொடக்கத்தில் ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்கள் பேரணியாகச் சென்றனர். பிரஸ்ஸல்ஸில் கருப்பு உடையில் முகம் தெரியாமல் மூடியிருந்த இளைஞர்கள் காவல்துறையினர் மீது கற்களையும் பட்டாசுகளையும் வீசியதைத் தொடர்ந்து, அவர்கள் மீது கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டுகளும் தண்ணீர்ப் பீய்ச்சியடிக்கும் வாகனங்களும் பயன்படுத்தப்பட்டன. அல்பேனியாவில், அரசு ஊழலை எதிர்த்துப் போராடும் மக்கள், கடந்த 13 ஆண்டுகளாக ஆட்சியில் இருக்கும் பிரதமர் எதி ராமா பதவி விலக வேண்டும் என்று கோரி வருகின்றனர்.

சமூக மற்றும் அரசியல் ரீதியாக இந்த ஐரோப்பிய கண்டம் தற்போது ஒரு கொந்தளிப்பான நிலையை எட்டியுள்ளது.

ஐரோப்பாவில் அமைதியான மற்றும் வன்முறையான பல போராட்டக் களங்களில் பல ஆண்டுகளாக நான் கள அறிக்கையிடல் செய்திருக்கிறேன். 2017-ஆம் ஆண்டு கட்டலான் சுதந்திர ஆதரவுப் பேரணிகளின் தீவிரத்தையும், 2015-ஆம் ஆண்டு கிரேக்கக் கடன் நெருக்கடியின் போது ஏதென்ஸ் வீதிகளில் விரக்தியோடு வீசப்பட்ட பெட்ரோல் குண்டுகளையும், அதிபர் இம்மானுவேல் மக்ரோனின் முதல் பதவிக்காலத்தில் எரிபொருள் வரி மற்றும் ஓய்வூதியச் சீர்திருத்த முன்மொழிவுகளால் பிரான்சில் வெடித்த பல்வேறு வன்முறைச் சம்பவங்களையும் நான் நன்கு நினைவில் வைத்துள்ளேன்.

ஆனால், தற்போதைய சூழல் முந்தையவற்றிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாகத் தெரிகிறது. ஐரோப்பா முழுவதும் ஒரே நேரத்தில் போராட்டங்கள் வெடித்து வருகின்றன; அமைதியான வழியிலோ அல்லது வன்முறையிலோ ஈடுபடும் போராட்டக்காரர்களில் பெரும்பான்மையானோர் இளைஞர்களாக உள்ளனர். சிலர் மிக இளம் வயதினர். கைது செய்யப்பட்டவர்களில் வியப்பளிக்கும் வகையில் பல மைனர்கள் (18 வயதுக்குட்பட்டோர்) உள்ளனர். கடந்த வார இறுதியில் பார்சிலோனாவில் நடந்த மோதல்களில் கைது செய்யப்பட்டவர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் 18 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் ஆவர். இத்தாலியின் 'லாப்ரெஸ்ஸே' செய்தி நிறுவனத்தின் தகவல்படி, மிலனில் நடந்த மோதல்களுக்குப் பிறகு காவல்துறையினரால் பிடிபட்டவர்களில் பல இளம் வயதினரும் அடங்குவர்.

ஐரோப்பிய அரசாங்கங்கள் பெரும்பாலும் ஒருபுறம் சூறையாடுபவர்களையும் கலவரக்காரர்களையும், மறுபுறம் சத்தமிட்டாலும் அமைதியான முறையில் சட்டப்பூர்வமாக ஏற்பாடு செய்யப்படும் ஆர்ப்பாட்டங்களையும் தனித்தனியாக அடையாளம் காண கவனமாக இருந்து வருகின்றன. பிந்தைய வகை ஆர்ப்பாட்டங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காரணத்தை மையமாகக் கொண்டே நிகழ்கின்றன. தற்போதைய போராட்ட அலையில் காணப்படும் பதாகைகளும் முழக்கங்களும் பிரதானமாகக் கல்வி தொடர்பான குறைகள், சமூக சமத்துவமின்மை மற்றும் நாளுக்கு நாள் உயர்ந்து வரும் வாழ்க்கைச் செலவு ஆகியவற்றை நோக்கியே உள்ளன — இருப்பினும் ஒவ்வொரு நாட்டிற்கும் தங்களுக்கே உரிய தனித்துவமான புகார்களும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன.

ஐரோப்பிய இளைஞர்களிடையே இத்தனை குறுகிய காலத்தில் இந்த அளவிற்கான மக்கள் சீற்றம் வெடிக்கக் காரணம் என்ன? இந்த ஆர்ப்பாட்டங்கள் அனைத்தும் ஏதோ ஒரு வகையில் ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைக்கப்பட்டுள்ளனவா? ஐரோப்பாவின் முக்கியத் தேர்தல்கள் நெருங்கி வரும் வேளையில், அரசாங்கங்கள் இதற்கு எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றப் போகின்றன — போராட்டக்காரர்களின் கவலைகளுக்குச் செவிசாய்க்குமா, அல்லது வயதான வாக்காளர்களின் ஆதரவைப் பெற சட்டம்-ஒழுங்கு அஸ்திரத்தைக் கையிலெடுக்குமா?

போராட்டங்களின் 'டிக்டாக் மயம்'

பிரான்ஸ், பெல்ஜியம், அயர்லாந்து, ஸ்பெயின், போர்ச்சுகல், இத்தாலி, கிரீஸ், செர்பியா மற்றும் அல்பேனியா என 1,000 மைல்களுக்கும் அதிகமான ஐரோப்பியப் பரப்பில் மாணவர்கள் தெருக்களில் இறங்கிப் போராடி வருகின்றனர்.

பெரும்பாலும் இப்போராட்டங்கள் டிக்டாக் அல்லது இன்ஸ்டாகிராம் மூலமாகவே தன்னிச்சையாக ஒருங்கிணைக்கப்படுகின்றன. பெல்ஜியத்தின் உள்துறை அமைச்சர், போராட்டங்களின் இந்த மாற்றத்தை "டிக்டாக் மயம்" (TikTokisation) என்று குறிப்பிட்டு அதிருப்தி தெரிவித்துள்ளார்.

மாணவர் சங்கங்கள் பேரணிகளை ஒருங்கிணைப்பதில் பங்கு வகித்தாலும், பிற நாடுகளிலோ அல்லது பிற கண்டங்களிலோ உள்ள தங்களின் சக தலைமுறையினரின் நடவடிக்கைகளாலும் அவர்கள் ஈர்க்கப்படுகிறார்கள். உதாரணமாக, இந்தியாவின் கல்வி முறையைக் கண்டித்து இந்த ஆண்டு மே மாதம் உருவான 'ஜென் ஜி' (Gen Z) சமூக மற்றும் அரசியல் இயக்கமான 'கரப்பான் பூச்சி மாணவர் இயக்கம்' (Cockroach student movement) போன்றவற்றை நினைவுகூரலாம்.

ஊழியர்கள் பற்றாக்குறை மற்றும் பாழடைந்த பள்ளிக் கட்டடங்கள் தொடர்பான புகார்களால் செப்டம்பர் பிற்பகுதியில் பிரான்சில் தொடங்கிய மாணவர் போராட்ட அலை, ஒட்டுமொத்த ஐரோப்பாவிற்கும் ஒரு முக்கியத் தூண்டுதலாக அமைந்தது. அண்டை நாடான பெல்ஜியத்தில் ஒரு பழமொழி உண்டு: "பாரிஸில் மழை பெய்தால், பிரஸ்ஸல்ஸில் தூறலாவது விழும்". பெல்ஜியத்தின் தலைநகர் பிரஸ்ஸல்ஸிலும் லீஜ் நகரிலும் வாரக்கணக்கில் இளைஞர்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு வருவதை இப்போது காண முடிகிறது.

கடந்த வார இறுதியில் பார்சிலோனாவில், பிரெஞ்சு வாசகமான 'Lycées Indignés' (ஆத்திரமடைந்த உயர்நிலைப் பள்ளிகள்) என்பதை எதிரொலிக்கும் வகையில் '#InstitutsIndignats' என்ற சமூக ஊடக ஹேஷ்டேக்கின் கீழ் போராடுமாறு மாணவர்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது.

ஏதென்ஸில் 17 வயதான கிரேக்கப் பள்ளி மாணவர் யானிஸ் பாபனிகோலாவு AFP செய்தி நிறுவனத்திடம் பேசுகையில்: "பள்ளிக் கட்டடங்கள் மிகவும் மோசமாகவும் முறையான பராமரிப்பின்றியும் உள்ளன... பிரான்ஸ் முன்னெடுக்கும் நடவடிக்கைகளால் இங்கு ஏதேனும் மாற்றம் நிகழக்கூடும்; பிரான்சின் வேகம் கிரேக்கத்தையும் உத்வேகப்படுத்தும் என நினைக்கிறேன்," என்றார்.

பொருளாதாரத் தேக்கமும் கட்டுப்படியாகாத வாழ்க்கைச் செலவும் குறித்த அச்சங்கள்

ஏராளமான இளைஞர்களிடையே கண்டம் தழுவிய ஒரு பொருளாதார விரக்தி நிலவுகிறது – இது கல்விப் பிரச்சினைகளையும் தாண்டி நீள்கிறது. அவர்கள் சுற்றுச்சூழலைப் பற்றி கவலைப்படுகிறார்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) தங்களின் வேலைவாய்ப்புகளைப் பறித்துவிடுமோ என்று அஞ்சுகிறார்கள். தாறுமாறாக உயர்ந்து வரும் வாழ்க்கைச் செலவு தங்களது கல்வியை முடிக்க விடாமல் தடுத்துவிடுமோ என்றும், ஒரு குடும்பத்தைத் தொடங்குவதற்குத் தேவையான பெரிய வீட்டை வாங்கவோ வாடகைக்கு எடுக்கவோ முடியாதபடி செய்துவிடுமோ என்றும் அஞ்சுகிறார்கள்.

மாட்ரிட் மற்றும் லிஸ்பன் நகரங்களில், வீட்டு வசதிக்கான கட்டுப்படியாகாத அதிகப்படியான வாடகையையும் விலையையும் நோக்கியே விரக்தி குவிந்துள்ளது. போர்ச்சுகலின் இன்ஸ்டாகிராம் பிரச்சாரங்களில் "பொறுத்தது போதும்" என்று பிரகடனப்படுத்தி, ஸ்பெயினில் இளைஞர்கள் செய்தது போல் தெருக்களில் இறங்கிப் போராடுமாறு மக்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது.

லிஸ்பனில் முனைவர் பட்ட ஆய்வாளரும் உயிரியல் ஆராய்ச்சியாளருமான 26 வயது கரோலினா குரூஸ், தனது வாடகை ஒப்பந்தம் முடிவடையும் தருவாயில் இருப்பதால் தங்குமிடத்தை இழக்கும் அபாயத்தை எதிர்கொண்டுள்ளதாகக் கூறினார். "என் குடும்பத்திலேயே முனைவர் பட்டப் படிப்பில் சேர்ந்த முதல் நபர் நான் தான்; இவ்வளவு படித்த பிறகும் கூட என்னால் இந்தச் செலவுகளைச் சமாளிக்க முடியவில்லை," என்று அவர் ராய்ட்டர்ஸ் நிறுவனத்திடம் தெரிவித்தார்.

இத்தாலியின் நிதித் தலைநகரான மிலனில் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட 22 வயதான ரிக்கார்டோவும் இதே சீற்றத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார். "பிரான்சைப் போல நாட்டை நிலைகுலையச் செய்யவோ, ஸ்பெயினைப் போல ஒவ்வொரு சாலையையும் முடக்கவோ எங்களால் முடியாவிட்டாலும், குறைந்தபட்சம் மக்கள் இந்தப் பிரச்சினைகளைப் பற்றி மீண்டும் பேசத் தொடங்குவதே எங்கள் நோக்கம்," என்று அவர் AFP-யிடம் தெரிவித்தார்.

அரசியல் களத்தில் இடதுசாரி சிந்தனை கொண்ட இளைஞர்கள் மட்டுமே கோபத்தில் இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லிவிட முடியாது. பிரெஞ்சு தேசியவாதத் தலைவரான மரின் லெ பென்னின் அதிபர் தேர்தல் பிரச்சாரத் தொடக்க விழாவில், அவரது இளம் ஆதரவாளர்கள் என்னிடம் வேறுபட்ட கவலைகளைப் பகிர்ந்தனர். தங்களை "மௌனப் பெரும்பான்மையினர்" — அதாவது இன்னும் போராட்டக் களத்திற்கு வராதவர்கள் — என்று கூறிக்கொள்ளும் இவர்கள், வாழ்க்கைச் செலவு மட்டுமின்றி, "கட்டுப்பாடற்ற குடியேற்றம்" மற்றும் பிரான்சின் வீதிகளில் நிலவும் பாதுகாப்புப் பிரச்சினைகள் குறித்தும் தாங்கள் பெரிதும் கவலைப்படுவதாகக் கூறுகின்றனர்.

ஒன்றன் மேல் ஒன்றாகக் குவியும் நெருக்கடிகள்

இந்த அதிருப்தியின் வெளிப்பாடு இளைஞர்களைத் தாண்டி தொழிற்சங்கங்கள், மக்ரோனின் முதல் பதவிக்காலத்தில் வாழ்க்கைச் செலவு நெருக்கடிக்கு எதிராகப் போராடிய பிரான்சின் 'மஞ்சள் சட்டை' (Yellow Jacket) இயக்கம் மற்றும் பிற குடிமக்கள் முன்னெடுப்புகளுக்கும் பரவியுள்ளது. கடந்த வார இறுதியில் தெற்கு இங்கிலாந்தின் கடலோர கென்ட் பகுதியில் குடியேற்றத்திற்கு ஆதரவாக ஒன்றும், எதிர்ப்பாக ஒன்றும் என இரண்டு ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடைபெற்றன.

வெவ்வேறு கோரிக்கைகளைக் கொண்ட இந்த விதவிதமான போராட்டக் கலவை குழப்பமானதாகத் தோன்றலாம்.

ஐரோப்பிய வெளியுறவுக் கவுன்சிலின் (ECFR) இயக்குநர் மார்க் லியோனார்ட் கூறுகையில், ஐரோப்பாவில் ஒன்றன் பின் ஒன்றாகத் தொடர்ச்சியாகக் குவிந்துவரும் எந்தவொரு நெருக்கடிக்கும் இதுவரை முறையான தீர்வு காணப்படவில்லை என்று குறிப்பிடுகிறார். அந்த அடக்கப்பட்ட கோபமே இப்போது தெருக்களில் பொங்கி வழிகிறது.

"ஒரு நெருக்கடியின் மீது மற்றொரு நெருக்கடி அடுக்காகக் குவிகிறது," என்று அவர் என்னிடம் கூறினார். "2007-08 நிதி நெருக்கடி, 2015 அகதிகள் நெருக்கடி, சுற்றுச்சூழல் நெருக்கடி, கோவிட் பெருந்தொற்று, 2022-ல் உக்ரைன் மீதான ரஷ்யாவின் முழு அளவிலான ஆக்கிரமிப்புக்குப் பிந்தைய பணவீக்கம், இப்போது மீண்டும் வளைகுடாப் போர் எனத் தொடர்கிறது".

இந்த நெருக்கடிகளிலிருந்து மாறுபட்ட "குழுக்கள்" உருவாகியுள்ளதாக லியோனார்ட் கூறுகிறார். சமூக ஊடகப் பயன்பாடும் அல்காரிதங்களும் அவர்களின் மாறுபட்ட பார்வைகளை மேலும் தீவிரப்படுத்தி, ஐரோப்பாவில் உண்மையான துருவமுனைப்புக்கு வழிவகுக்கின்றன.

"இதை நாம் ஏற்கனவே அமெரிக்காவில் பார்த்திருக்கிறோம்," என்கிறார் லியோனார்ட். "அதாவது 'உன் நெருக்கடியை விட என் நெருக்கடியே மிகவும் முக்கியமானது' என்ற மனப்பான்மை உருவாவதாகும்".

ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் அரசியல் பேராசிரியரும் இத்தாலிய அரசின் முன்னாள் ஆலோசகருமான நத்தாலி டோசி கூறுகையில், இந்தப் போராட்டங்களையோ அல்லது அவற்றில் இளைஞர்களின் தீவிரப் பங்களிப்பையோ கண்டு நாம் வியப்படையத் தேவையில்லை என்கிறார்.

"இளைஞர்கள் அரசியலில் ஈடுபாடற்றவர்கள், ஆர்வமில்லாதவர்கள் என்றும், அவர்கள் வாக்களிக்கச் செல்ல மாட்டார்கள் என்றும் நாம் நினைக்கிறோம்; ஆனால் அவர்கள் உண்மையிலேயே தீவிர ஈடுபாட்டுடன் இருக்கிறார்கள்," என்று அவர் கூறினார். "ஆனால் அவர்களின் அணுகுமுறை அடித்தட்டு மக்கள் இயக்க வடிவிலான ஒரு மாறுபட்ட வழியாகும். சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஐரோப்பா முழுவதும் பரவிய சுற்றுச்சூழல் இயக்கமான 'எதிர்காலத்திற்கான வெள்ளிக்கிழமைகள்' (Fridays for Future) அல்லது அக்டோபர் 7-க்குப் பிறகு காசாவில் இஸ்ரேலின் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக நடந்த ஆர்ப்பாட்டங்களை நினைத்துப் பாருங்கள்."

சமீபத்தில் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் நீண்ட காலம் தலைவராக இருந்த அலெக்சாண்டர் வூசிச்சைத் தோற்கடித்த செர்பியாவின் மாணவர் தலைமையிலான போராட்ட இயக்கத்தை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். "அது குறிப்பிடத்தக்க ஒரு சாதனை. அவர்கள் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தொடர்ந்து போராடினார்கள். தற்போதைய புதிய ஐரோப்பிய வீதிப் போராட்டங்கள் எவ்வளவு காலம் நிலைத்து நிற்கும்? என்பது இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை".

சூறையாடல்களும் வன்முறைகளும்: காரணம் என்ன?

சட்டப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட போராட்டங்களின் விளிம்புகளில் நிகழும் கொள்ளைச் சம்பவங்கள் பெரும்பாலும் சந்தர்ப்பவாதத்தினால் நடப்பவை என்றே பிரான்ஸ் மற்றும் பெல்ஜியத்தின் உளவு அமைப்புகள் விவரித்துள்ளன.

இக்கலவரங்கள் "மூளையற்ற வன்முறை" (கடந்த வார இறுதியில் பார்சிலோனாவில் நடந்த மோதல்களை விவரிக்க ஸ்பானிஷ் அதிகாரிகளும் இதே பதத்தைப் பயன்படுத்தினர்) மற்றும் தீவிர இடதுசாரி அமைப்புகளைச் சேர்ந்த இளைஞர்களால் திட்டமிட்டு அரங்கேற்றப்படும் கலவரங்கள் ஆகியவற்றின் கலவையாகும் என அதிகாரிகள் கருதுகின்றனர்.

எந்தவொரு நியாயமான காரணமுமின்றி கார்களையோ அல்லது பொதுக் குப்பைத் தொட்டிகளையோ உடைப்பது, கொளுத்துவது போன்ற அழிவு வேலைகளில் ஈடுபடுவோரைக் குறிக்க இத்தாலியர்கள் சிலர் பயன்படுத்தும் "மரன்சா" (maranza) என்ற சொல்லை டோசி எனக்கு நினைவூட்டினார்.

பிரான்சில் கலவரக்காரர்கள் பெரும்பாலும் "காசூர்ஸ்" (casseurs - உடைப்பவர்கள்) என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால் தனிப்பட்ட உரையாடல்களில் சிலர் "ரக்காய்" (racaille) என்ற அரசியல் ரீதியாகத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு சொல்லைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இத்தாலியின் "மரன்சா" போலவே, இதுவும் உழைக்கும் வர்க்கம் அல்லது புலம்பெயர்ந்த பின்னணியைக் கொண்ட, சமூகத்திலிருந்து அந்நியப்பட்ட முரட்டுத்தனமான நகர்ப்புற இளைஞர்களைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் இழிவான கொச்சைச் சொல்லாகும். அக்டோபர் 2005-ல், பாரிஸ் புறநகர்ப் பகுதியான அர்ஜென்டூயில் உள்ள அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளுக்குப் பதற்றமான சூழலில் சென்ற அப்போதைய பிரெஞ்சு உள்துறை அமைச்சர் நிக்கோலா சார்க்கோசி, இளம் குற்றவாளிகளையும் கலவரக்காரர்களையும் விவரிக்க இந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்தினார்.

தீவிர இடதுசாரி ஆர்வலர்களுக்கும் பிரான்சின் பின்தங்கிய புறநகர்ப் பகுதி இளைஞர்களுக்கும் இடையே மறைமுகமாகவோ அல்லது தற்செயலாகவோ ஏதேனும் ஒரு கூட்டணி உருவாகியுள்ளதா என்றும் பிரெஞ்சு ஊடகங்கள் கேள்வி எழுப்பியுள்ளன. முதலாளித்துவ எதிர்ப்பு இடதுசாரிகளைப் போலவே, பிரெஞ்சு நகரங்களின் புறநகர்ப் பகுதிகளில் (banlieues என அழைக்கப்படும்) உள்ள பொது அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளில் வாழும் இளைஞர்களும் தாங்கள் பாகுபாட்டுடன் நடத்தப்படுவதாக உணர்கிறார்கள்; மேலும் காவல்துறையினர் தங்களை மிகக் கொடூரமாக நடத்துவதாகப் புகார் கூறுகின்றனர்.

பிரான்சின் வலதுசாரி மற்றும் மத்தியவாதத் தலைவர்கள் (மக்ரோன் உட்பட) கலவரங்களைத் திட்டமிட்டதற்காக இடதுசாரி தீவிரவாதக் குழுக்களையும் "குற்றவாளிகளையும்" குற்றம் சாட்டுகின்றனர். லெ பென்னின் 'தேசிய பேரணி கட்சி' போலல்லாமல், இவர்கள் பிரான்சிற்கான கடந்த கால அல்லது தற்போதைய குடியேற்றத்துடன் இதைப் பிணைத்துப் பேசவில்லை.

ஐரோப்பாவில் உள்ள குடியேற்ற எதிர்ப்பு அரசியல் கட்சிகள் அரசியல் ஆதாயம் தேடுவதற்காக இந்தக் கலவரங்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முயல்வதாக விமர்சகர்கள் குற்றம் சாட்டுகின்றனர். பெல்ஜியத்தில், குடியேற்ற எதிர்ப்பு எதிர்க்கட்சியான 'ஃபிளெமிஷ் தேசியவாதக் கட்சி' (Vlaams Belang), லீஜ் மற்றும் பிரஸ்ஸல்ஸ் வன்முறைகளுக்குக் குடியேறியவர்களே காரணம் எனக் குற்றம் சாட்டியுள்ளதுடன், இக்கலவரங்கள் வெளிநாடுகளிலிருந்து "இறக்குமதி செய்யப்பட்டவை" என்றும், திறந்த எல்லைக் கொள்கை மற்றும் சமூக ஒருங்கிணைப்புத் தோல்வியே இதற்குக் காரணம் என்றும் கூறியுள்ளது. பெல்ஜியத்தின் உள்துறை அமைச்சர் பெர்னார்ட் குவென்டின் தீவிர இடதுசாரிக் குழுக்களின் பக்கமே விரல் நீட்டியுள்ளார்.

தொடரும் போராட்ட அலையா?

அடுத்த சில நாட்களில் பிரான்ஸ் மற்றும் இத்தாலியில் புதிய மாபெரும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடத்தத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளன.

வன்முறையைக் கட்டுப்படுத்த அரசாங்கங்கள் கடுமையான நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகின்றன. ஆயிரக்கணக்கானோர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்; கலவரக்காரர்களுக்கு "நீ உடைத்தால், நீயே நஷ்டஈடு தர வேண்டும்" என்ற கொள்கையை அமல்படுத்தப்போவதாக இத்தாலியும் பிரான்சும் உறுதியளித்துள்ளன.

இத்தாலியப் பிரதமர் ஜார்ஜியா மெலோனி, சிறுவர்கள் ஏற்படுத்தும் சேதத்திற்கு அவர்களின் பெற்றோரே பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்றும், அக்குடும்பத்திற்கு அரசு வழங்கும் நலத்திட்ட உதவிகளிலிருந்து இழப்பீட்டுத் தொகையைப் பிடித்தம் செய்யப் போவதாகவும் அறிவித்துள்ளார். பிரான்சின் சிவில் சட்டம் ஏற்கனவே பெற்றோருடன் வசிக்கும் குழந்தைகள் செய்யும் சேதங்களுக்குப் பெற்றோரே பொறுப்பு என்று கூறுகிறது.

ஆனால் இந்த ஐரோப்பிய அரசாங்கங்களில் சில நீண்ட காலம் ஆட்சியில் நீடிக்காமல் போகலாம். முக்கிய ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள் அனைத்தும் வரவிருக்கும் மாதங்களில் முக்கியத் தேர்தல்களை நடத்தவுள்ளன. பிரான்சின் அதிபர் தேர்தல் ஐரோப்பாவிற்கே மிக முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. லெ பென் தொடர்ந்து தனது எதிரிகளை விடக் கருத்துக்கணிப்புகளில் முன்னணியில் உள்ளார். பிரெஞ்சு வீதிகளில் நிலவும் அமைதியின்மை, அவரது கட்சியின் சட்டம்-ஒழுங்கு முழக்கத்தின் மூலம் அவருக்குச் சாதகமாக அமையும் எனக் கருதப்படுகிறது.

ஸ்பெயின், இத்தாலி, ஜெர்மனி மற்றும் போலந்து ஆகிய நாடுகளில் தேசியவாத, குடியேற்றத்திற்கு எதிரான கடுமையான கொள்கைகளைக் கொண்ட கட்சிகள் கருத்துக்கணிப்புகளில் வலுவான இடத்தைப் பிடித்துள்ளன. ஒழுங்கையும் தேசியப் பெருமையையும் மீட்டெடுப்பதாக இக்கட்சிகள் வாக்குறுதி அளிக்கின்றன. இடது மற்றும் வலதுசாரி பாப்புலிச அல்லது வழக்கத்திற்கு மாறான கட்சிகள் "நெருக்கடித் தொழில்முனைவோராக" (crisis entrepreneurs) மாறி, ஐரோப்பாவின் கொந்தளிப்பான சூழ்நிலையைப் பயன்படுத்தி விரக்தியடைந்த வாக்காளர்களை ஈர்க்க முயல்வதாக லியோனார்ட் கருதுகிறார்.

இதற்கிடையில், ஐரோப்பாவின் பிரதான அரசியல் தலைமைகள் ஒரு "தலைமைத்துவ நெருக்கடியை" எதிர்கொண்டுள்ளதாக 'சத்தம் ஹவுஸ்' (Chatham House) சிந்தனைக் குழுவின் ஐரோப்பியப் பிரிவு இயக்குநர் கிரிகோயர் ரூஸ் கூறுகிறார்.

அவர்கள் தங்களின் "அரசியல் ஏற்புடைமை நெருக்கடியையும்" (crisis of legitimacy) எதிர்கொள்கிறார்கள் என்பதே எனது வாதமாகும். இளைஞர்களும் பெரியவர்களுமாக இத்தனை பேர் வீதிகளில் இறங்கிப் போராடுவது, நிலைமையைத் திறம்படக் கையாள்வதில் அரசாங்கங்கள் தோல்வியடைந்துவிட்டதையே காட்டுகிறது.

இருப்பினும், புதிய தேர்தல்கள் மக்களின் இந்த விரக்தியைத் தீர்த்துவிடுமா என்பது துளியும் தெளிவாக இல்லை. உதாரணமாக, பிரான்ஸ் அரசியல் ரீதியாக எந்தளவுக்குத் துருவமுனைப்பட்டுள்ளது என்றால், ஒருவேளை லெ பென் அதிபரானால், அவரது எதிர்ப்பாளர்கள் ஆத்திரத்துடன் பிரெஞ்சு வீதிகளை முற்றுகையிடுவார்கள் என்றே பலர் கணிக்கின்றனர்.

குடிமக்கள் முறையாக வரி செலுத்தி, சட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடக்க வேண்டும் என்ற அனுமானத்தின் மீதே நவீன ஐரோப்பா கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்குப் பகரமாக, கல்வி, சுகாதாரம் போன்ற நல்ல பொதுச் சேவைகளையும், தனிநபர் பாதுகாப்பையும், குறிப்பிட்ட சட்ட விதிகளுக்கு உட்பட்ட நிலையான சமூகத்தையும் அவர்கள் அரசிடமிருந்து பெறுகிறார்கள்.

ஆனால் இந்த "சமூக ஒப்பந்தம்" தற்போது முற்றிலும் சிதைந்துவிட்டது என்கிறார் ரூஸ்.

ஐரோப்பிய வீதிகளில் நிலவும் கொந்தளிப்பைப் பார்க்கும்போது, இந்தப் போராட்டப் புயல் இப்போதைக்கு ஓயாது என்றே தோன்றுகிறது.

https://www.bbc.com/news/articles/cm2ke80nd929o

===================================================

3
உலகளாவிய இளைஞர் கொந்தளிப்பு: பொருளாதார பாதுகாப்பின்மை, நிறுவனத் தோல்விகள் மற்றும் போராட்டக் களம் புகுந்த ஒரு தலைமுறை

ஐரோப்பா மற்றும் இந்தியா முழுவதும் கல்வி, பொருளாதார பாதுகாப்பின்மை, பொதுச் சேவைகள் மற்றும் அரசு நிறுவனங்களின் செயல்பாடு தொடர்பான கவலைகளை முன்னிறுத்தி இளைஞர்கள் தலைமையிலான போராட்டங்கள் வெடித்துள்ளன. இந்த இயக்கங்கள் வெவ்வேறு அரசியல் மற்றும் சமூகப் பின்னணிகளில் உருவெடுத்திருந்தாலும், தங்களின் கல்வி வாய்ப்புகள், வேலைவாய்ப்புச் சாத்தியங்கள் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கும் அமைப்புகளின் மீது இளைய தலைமுறையினரிடையே வளர்ந்து வரும் அதிருப்தியையே இவை பிரதிபலிக்கின்றன.

பிரான்ஸ் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய நாடுகளில், சீரழிந்து வரும் பொதுச் சேவைகள், உயர்ந்து வரும் வாழ்க்கைச் செலவுகள் மற்றும் கல்வி வாய்ப்புகளுக்கான கட்டுப்பாடுகளுக்கு எதிராக மாணவர்கள், தொழிலாளர்கள் மற்றும் வீட்டு உரிமை ஆர்வலர்கள் அணிதிரண்டுள்ளனர். இந்தியாவில், தேர்வு முறைகேடுகள், கல்வி சார்ந்த பாதுகாப்பின்மை மற்றும் வேலையின்மை ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்ட இளைஞர்களை ‘காக்ரோச் ஜனதா கட்சி’ (CJP) இயக்கம் ஒன்றிணைத்துள்ளது. உடனடி கோரிக்கைகளிலும் கட்டமைப்பு வடிவங்களிலும் இவ்விரு இயக்கங்களும் வேறுபட்டாலும், நிறுவனங்களின் நிர்வாகத் தோல்விகள் எவ்வாறு ஒரு கூட்டுப் போராட்டத்தின் மையப்புள்ளியாக மாறுகின்றன என்பதை இரண்டுமே எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

ஐரோப்பாவில் அழுத்தத்திற்குள்ளாகும் கல்வியும் பொதுச் சேவைகளும்

பிரான்சில் ஆசிரியர்கள் பற்றாக்குறை, இடநெருக்கடி மிகுந்த வகுப்பறைகள் மற்றும் போதிய பராமரிப்பற்ற கல்வி வளாகங்கள் போன்ற குறைபாடுகளின் மீது மாணவர்களின் போராட்டங்கள் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளன. மேலும், உயர் கல்வி சேர்க்கையை நிர்வகிக்கும் மையப்படுத்தப்பட்ட அமைப்பான ‘பார்கோர்சப்’ (Parcoursup) குறித்தும் மாணவர்கள் கடுமையான அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். இந்த அமைப்பு கல்வி வாய்ப்புகளை எவ்வாறு பகிர்ந்தளிக்கிறது என்பது தொடர்பான ஐயப்பாடுகள், கல்விக்கான சமவாய்ப்பு, நீதி மற்றும் இளைஞர்களின் எதிர்கால வாய்ப்புகள் குறித்த பரந்த விவாதத்திற்கு வழிவகுத்துள்ளன.

போர்ச்சுகல், ஸ்பெயின், இத்தாலி மற்றும் பெல்ஜியம் போன்ற நாடுகளின் குடும்பங்களைப் பாதிக்கும் பரவலான பொருளாதார அழுத்தங்களுடன் இணைந்தே இக்குறைபாடுகளும் நிலவுகின்றன. உணவுப் பொருட்களின் விலை உயர்வு மற்றும் மின்கட்டணம் உள்ளிட்ட எரிசக்தி செலவுகள் அதிகரிப்புடன், தேக்கமடைந்துள்ள உண்மையான ஊதியமும் சேர்ந்து சாமானிய மக்கள் தங்களின் அடிப்படைத் தேவைகளைக்கூடப் பூர்த்தி செய்வதைக் கடினமாக்கியுள்ளன.

பொதுச் செலவினங்களைக் குறைப்பதன் மூலம் நிதிப் பற்றாக்குறையைக் கட்டுப்படுத்த அரசாங்கங்கள் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள் இந்த அழுத்தங்களை மேலும் அதிகரித்துள்ளன. அத்தியாவசிய சேவைகளுக்கான நிதி ஒதுக்கீட்டைக் குறைத்தது தொழிற்சங்கங்கள் உள்ளிட்ட ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட தொழிலாளர் அமைப்புகளின் எதிர்ப்பைத் தூண்டியுள்ளது; அதேவேளையில், வீட்டுப் பற்றாக்குறைப் பிரச்சனை குறிப்பாகத் தெற்கு ஐரோப்பாவில் வீட்டு உரிமை கூட்டமைப்புகளைக் களமிறக்கியுள்ளது.

நகர்ப்புறங்களில் வீட்டு வாடகை உயர்வும், குறுகிய கால விடுமுறை வாடகைத் தங்குமிடங்களின் பெருக்கமும் வீடுகளுக்கான போட்டியை தீவிரப்படுத்தியுள்ளன. இதனால் ஏற்படும் குடியிருப்புச் செலவுகள், இளைஞர்கள் தனித்து சுயமாக வாழ்வதற்கும் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை அடைவதற்கும் மற்றொரு பெரும் முட்டுக்கட்டையாக மாறியுள்ளன.

எனவே, இப்போராட்டங்கள் கல்வி சார்ந்த குறைகளைத் தாண்டி விரிவடைந்துள்ளன. பொது நிறுவனங்களின் தரம், அன்றாட வாழ்க்கைச் செலவுகளைச் சமாளிக்கும் திறன் மற்றும் பொருளாதார வாய்ப்புகளின் சமமான பகிர்வு குறித்த கவலைகளை இவை ஒருங்கே முன்னிறுத்துகின்றன. மாணவர் சங்கங்கள், தொழிற்சங்கங்கள், வீட்டு உரிமை அமைப்புகள் மற்றும் சிக்கன நடவடிக்கைகளுக்கு எதிரான குழுக்கள் ஒன்றிணைந்து பல்வேறு கூட்டு நடவடிக்கைகளில் பங்கேற்பது இதன் பரந்த கட்டமைப்புத் தன்மையைப் பிரதிபலிக்கிறது.

இந்தியாவில் காக்ரோச் ஜனதா கட்சியும் இளைஞர்களின் அதிருப்தியும்

இந்தியாவில் இளைஞர்களின் மனக்குமுறல் காக்ரோச் ஜனதா கட்சி வாயிலாக ஒரு தனித்துவமான வடிவத்தைப் பெற்றுள்ளது. தேசிய அளவிலான போட்டித் தேர்வுகளில் ஏற்பட்ட முறைகேடுகள் மற்றும் தொழிற்கல்வி மற்றும் உயர் கல்விக்குத் தயாராகும் மாணவர்களுக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்புகளுக்கு மத்தியில், இந்த இயக்கம் 2026-ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் பெரும் உத்வேகம் பெற்றது.

வினாத்தாள் கசிவு, தேர்வுகள் ரத்து மற்றும் மதிப்பெண் குளறுபடிகள் உள்ளிட்ட நீட்-யுஜி (NEET-UG) தொடர்பான சர்ச்சைகள், மருத்துவப் படிப்புகளில் சேர விரும்பிய மாணவர்களின் எதிர்காலத் திட்டங்களை நிலைகுலையச் செய்தன. அதேவேளையில் சிபிஎஸ்இ (CBSE) மதிப்பீட்டு நடைமுறைகள் குறித்த ஐயப்பாடுகளும் சேர்ந்து, ஒட்டுமொத்த தேர்வு மற்றும் மதிப்பீட்டு அமைப்புகளின் நம்பகத்தன்மை மீதே கேள்விகளை எழுப்பின.

கோடிக்கணக்கான மாணவர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பங்களுக்கும் போட்டித் தேர்வுகள் என்பவை பல ஆண்டு கால உழைப்பு மற்றும் உயர் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பை நோக்கிய ஒரு தீர்க்கமான படியாகும். தேர்வு நடைமுறைகள் சீர்குலையும் போதோ அல்லது அவற்றின் நேர்மை கேள்விக்குள்ளாக்கப்படும் போதோ, அதன் விளைவுகள் தனிப்பட்ட தேர்வு முடிவுகளைத் தாண்டிப் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. மாணவர்கள் தங்களின் கல்வி எதிர்காலம் குறித்த நிச்சயமற்ற தன்மையை எதிர்கொள்ள நேரிடுகிறது; அதே சமயம் குடும்பங்கள் நீண்ட காலத் தயாரிப்பினால் ஏற்படும் பொருளாதார மற்றும் மனரீதியான அழுத்தங்களைச் சுமக்கின்றன.

தொடர்ச்சியான நிர்வாகத் தோல்விகள், தகுதி அடிப்படையிலான தேர்வு முறை மற்றும் இத்தகைய முக்கியமான தேர்வுகளை நடத்தும் நிறுவனங்களின் நம்பகத்தன்மை மீது பெரும் ஐயங்களை எழுப்பியுள்ளன. கல்விக்கான வாய்ப்பும் பாதுகாப்பான வேலைவாய்ப்பும் இளைஞர்களின் தலையாய இலக்காக இருக்கும் சூழலில், இத்தகைய கவலைகள் மிக முக்கியமானவையாகின்றன.

இத்தகைய அதிருப்தியான சூழலிலிருந்தே சிஜேபி (CJP) உருவானது. இணைய கேலி-சித்திரங்கள் மற்றும் நையாண்டிகளிலிருந்து தோன்றிய இதன் பெயர், ஒரு புறக்கணிப்புச் சொல்லாடலை கூட்டு அடையாளம் மற்றும் மீள்தன்மையின் குறியீடாக மாற்றிக் காட்டியது. இணையப் பயன்பாட்டில் தேர்ச்சி பெற்ற இளம் ஆர்வலர்கள், பாரம்பரிய அரசியல் அமைப்புகளுக்கு அப்பாற்பட்டு, சமூக ஊடகங்கள் மூலம் இயக்கத்தின் செய்திகளைப் பரப்பி போராட்டக்காரர்களை அணிதிரட்டினர்.

புது தில்லியின் ஜந்தர் மந்தரில் உள்ளிருப்புப் போராட்டங்களை நடத்தியதன் மூலம் இந்த இயக்கம் தனது கோரிக்கைகளை மக்கள் மன்றத்தின் போராட்டக் களத்திற்கு எடுத்துச் சென்றது. அதைத் தொடர்ந்து இப்போராட்டங்கள் காவல் துறையின் கடுமையான நடவடிக்கைகள் மற்றும் அதிகாரிகளின் தீவிர கண்காணிப்பை எதிர்கொண்டன.

பாரம்பரிய மாணவர் அமைப்புகளுடனோ அல்லது அரசியல் கட்சிகளுடனோ தொடர்பில்லாத இளைஞர்களுக்கு, டிஜிட்டல் தளங்கள் எவ்வாறு ஒரு கட்டமைப்பு அடித்தளத்தை வழங்க முடியும் என்பதை சிஜேபியின் வளர்ச்சி விளக்குகிறது. இணைய நையாண்டி மூலம் ஆரம்பத்தில் உருவான ஒரு பொதுவான அடையாளம், நியாயமான கோரிக்கைகளை முன்வைத்து போராட்டங்களை ஒருங்கிணைக்கும் ஆற்றல்மிக்க சாதனமாக மாற முடியும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

வெவ்வேறு இயக்கங்கள், பொதுவான நிறுவனக் கவலைகள்

ஐரோப்பியப் போராட்டங்களும் சிஜேபியின் கிளர்ச்சியும் அவற்றின் உடனடித் தூண்டுதல்களிலும் நிறுவனக் கட்டமைப்புகளிலும் வேறுபடுகின்றன. பிரான்ஸ் மற்றும் அதன் அண்டை ஐரோப்பிய நாடுகளில், கல்வி குறைபாடுகள், உயர்ந்து வரும் வாழ்க்கைச் செலவுகள், பொதுச் செலவினக் குறைப்புகள் மற்றும் வீட்டுப் பற்றாக்குறை போன்ற பல காரணிகளின் பின்னணியில் இந்த அணிதிரட்டல் உருவாகியுள்ளது. மாணவர் அமைப்புகள் தொழிற்சங்கங்கள், வீட்டு உரிமை கூட்டமைப்புகள் மற்றும் சிக்கன நடவடிக்கைகளுக்கு எதிரான குழுக்களுடன் இணைந்து செயல்படுகின்றன. இத்தகைய நிலைபெற்ற அமைப்புகளின் பங்களிப்பு, இப்போராட்டங்களை பரந்த தொழிலாளர் மற்றும் சமூக இயக்கங்களுடன் இணைக்கிறது.

இதற்கு நேர்மாறாக, போட்டித் தேர்வுகள் மற்றும் இளைஞர்களின் வேலைவாய்ப்பு சாத்தியங்கள் குறித்த கவலைகளிலிருந்தே சிஜேபி முதன்மையாகத் தோன்றியது. இதன் அடையாளம் பரவலாக்கப்பட்ட ஒன்றாகும்; இதன் அணிதிரட்டல் பெரிதும் சமூக ஊடகங்களையும் சுயாதீன ஆர்வலர்களையுமே சார்ந்திருந்தது.

அதிகார வர்க்கத்தின் எதிர்வினைகளும் விவரிக்கப்பட்ட சூழல்களில் வேறுபட்டே காணப்படுகின்றன. ஐரோப்பியப் போராட்டங்கள் கடுமையான காவல் துறை குவிப்பு, குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் ஊரடங்கு உத்தரவுகள் மற்றும் சில சந்தர்ப்பங்களில் பொதுச் செலவினங்களில் சிறிய அளவிலான சலுகைகளை எதிர்கொண்டன. இந்தியாவில் சிஜேபி போராட்டங்கள் சட்டம்-ஒழுங்கு அமலாக்கம், காவல் துறையினரால் கைது செய்யப்படுதல் மற்றும் கடுமையான சட்டரீதியான ஆய்வுகளை எதிர்கொண்டுள்ளன.

இத்தகைய வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும், இந்த இயக்கங்கள் ஒரு முக்கியமான பொதுவான பண்பைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன: இளைஞர்கள் தங்களின் எதிர்காலத்தைப் பாதிக்கும் நிர்வாகத் தோல்விகளின் மீது கவனத்தை ஈர்க்க நேரடி நடவடிக்கைக் களத்தில் இறங்கியுள்ளனர்.

ஐரோப்பிய மாணவர்களுக்குத் தகுந்த வசதிகளுடன் கூடிய கல்வி நிறுவனங்கள், கட்டுப்படியாகக்கூடிய விலையிலான வீடுகள் மற்றும் எளிதில் அணுகக்கூடிய பொதுச் சேவைகள் ஆகியவை இக்கவலைகளின் அங்கமாக உள்ளன. இந்திய மாணவர்களுக்குப் போட்டித் தேர்வுகளின் நேர்மை, நம்பகமான நிர்வாக நடைமுறைகள் மற்றும் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பை உறுதி செய்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் ஆகியவை மையப் பிரச்சனைகளாக விளங்குகின்றன.

இரண்டு சூழல்களிலுமே நிறுவனங்களின் நம்பகத்தன்மை என்பது இளைஞர்களுக்குக் கிடைக்கக்கூடிய நடைமுறை வாய்ப்புகளோடு மிக நெருக்கமாகப் பிணைந்துள்ளது. அந்த வாய்ப்புகளை வழங்க வேண்டிய அமைப்புகள் நம்பகத்தன்மையற்றவையாகவோ அல்லது அணுக முடியாதவையாகவோ கருதப்படும் போது, அதிருப்தியானது தனிநபர் குறைகளைத் தாண்டி ஒரு கூட்டு அணிதிரட்டலுக்கான அடித்தளமாக மாறுகிறது.

டிஜிட்டல் தளங்களும் புதிய வடிவப் போராட்டங்களும்

சமகால இளைஞர் இயக்கங்களில் டிஜிட்டல் தகவல் தொடர்பு மிக முக்கியமான அங்கமாக உருவெடுத்துள்ளது. பாரம்பரிய அரசியல் அமைப்புகளை முழுமையாகச் சார்ந்திருக்காமல், தகவல்களைப் பகிரவும், ஒரு பொதுவான அடையாளத்தை உருவாக்கவும், செயல்பாடுகளை ஒருங்கிணைக்கவும் இது போராட்டக்காரர்களுக்கு வழிவகை செய்கிறது.

இணைய நையாண்டியில் வேரூன்றிய ஒரு டிஜிட்டல் அடையாளம் எவ்வாறு பொதுப் போராட்டத்திற்கான உந்துசக்தியாக மாற முடியும் என்பதற்கு சிஜேபி சிறந்த சான்றாகும். மாணவர் சங்கங்கள், தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் வீட்டு உரிமை அமைப்புகள் போன்ற நிறுவப்பட்ட அமைப்புகளின் வளங்களைப் பயன்படுத்தும் ஐரோப்பிய இயக்கங்களின் கூட்டமைப்பு சார்ந்த கட்டமைப்பிலிருந்து இதன் பரவலாக்கப்பட்ட வடிவம் முற்றிலும் வேறுபடுகிறது.

இந்த வெவ்வேறான அணுகுமுறைகள் அந்தந்த இயக்கங்கள் செயல்படும் அரசியல் மற்றும் சமூகச் சூழல்களைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இருப்பினும், கிடைக்கக்கூடிய தகவல் தொடர்பு வலைப்பின்னல்களைப் பயன்படுத்தித் தங்கள் குறைகளை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வரவும், கூட்டு நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்கவும் இளைய தலைமுறையினருக்கு உள்ள ஆற்றலை இரண்டுமே எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

டிஜிட்டல் வழியிலான அணிதிரட்டல் என்பது ஒரு மக்கள் இயக்கத்தைத் தொடர்ந்து நீடிக்கச் செய்வதில் உள்ள சவால்களை முழுமையாக நீக்கிவிடுவதில்லை. இணைய வழி பங்கேற்பை ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட தொடர் நடவடிக்கையாக மாற்றுவதற்கு தெளிவான கோரிக்கைகளும், பொதுமக்களின் ஈடுபாட்டைத் தக்கவைக்கும் திறனும் அவசியமாகின்றன. ஐரோப்பாவிலும் இந்தியாவிலும் நடைபெறும் போராட்டங்கள், இளைஞர்களின் அதிருப்தி எவ்வாறு தனிப்பட்ட ஏமாற்றங்களிலிருந்து கூட்டு வெளிப்பாடாக மாறுகிறது என்பதற்கான மாறுபட்ட வழிகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.

இளைஞர் போராட்டங்களும் ஆட்சி நிர்வாகமும்

ஐரோப்பாவிலும் இந்தியாவிலும் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் நிறுவனங்களின் செயல்பாடு மற்றும் பொதுமக்களின் நம்பிக்கைக்கு இடையே உள்ள உறவை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றன. கல்வி அமைப்புகள் நியாயமான வாய்ப்புகளையும் நம்பகமான மதிப்பீடுகளையும் வழங்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பொதுச் சேவைகள் அத்தியாவசியத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பொருளாதாரக் கொள்கைகள் வீடு, உணவு மற்றும் எரிசக்தி போன்ற அன்றாடத் தேவைகளை எளிதாகப் பெறுவதைத் தீர்மானிக்கின்றன; அதே நேரத்தில் வேலைவாய்ப்புகள் இளைய தலைமுறையினரின் எதிர்கால சாத்தியக்கூறுகளை வடிவமைக்கின்றன.

இவ்வமைப்புகள் மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்தி செய்யத் தவறும்போது, அதன் பாதிப்புகள் அன்றாட வாழ்க்கையிலேயே நேரடியாக உணரப்படுகின்றன. போதிய நிதி ஒதுக்கீடற்ற பள்ளிகள், தேர்வு முறைகேடுகள், வாடகை உயர்வு மற்றும் பாதுகாப்பற்ற வேலைவாய்ப்புகள் ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று முற்றிலும் மாறுபட்ட பிரச்சனைகளாகத் தோன்றினாலும், ஒவ்வொன்றும் இளைஞர்களுக்குக் கிடைக்கக்கூடிய வாய்ப்புகளின் எல்லையைச் சுருக்குகின்றன.

இவற்றின் விளைவாக வெடிக்கும் போராட்டங்கள், இந்த நேரடி அனுபவங்களை மக்கள் மன்றத்தின் விவாதப் பொருளாக மாற்றுகின்றன. நாட்டின் சூழல், அரசியல் அமைப்புகள் மற்றும் நிறுவனங்களின் மரபுகளுக்கு ஏற்ப அவற்றின் கோரிக்கைகளும் வழிமுறைகளும் மாறுபடுகின்றன. ஆயினும், இளைஞர்கள் கொள்கை முடிவுகளை மௌனமாக ஏற்கும் பயனாளிகள் மட்டுமல்ல என்பதை இது மெய்ப்பிக்கிறது. பொதுவான பிரச்சனைகளை மையமாகக் கொண்டு அணிதிரளவும், வழக்கத்திலுள்ள நடைமுறைகளைக் கேள்வி கேட்கவும், தங்களின் எதிர்காலத்தைப் பாதிக்கும் பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காணக் கோரவும் தங்களால் இயலும் என்பதை அவர்கள் இதன்மூலம் நிரூபிக்கின்றனர்.

ஐரோப்பியக் கொந்தளிப்பும் இந்தியாவில் காக்ரோச் ஜனதா கட்சியின் எழுச்சியும் இந்தப் பரந்த போக்கின் தனித்துவமான வெளிப்பாடுகளாகும். உடனடிக் குறைகளை, கல்வி, பொதுச் சேவைகள் மற்றும் பொருளாதார வாய்ப்புகளை நிர்வகிக்கும் நிறுவனங்களின் கட்டமைப்பு மீதான கேள்விகளோடு அவை எவ்வாறு இணைக்கின்றன என்பதிலேயே அவற்றின் முக்கியத்துவம் அடங்கியுள்ளது.

இந்த இயக்கங்களைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால், அவற்றின் உள்ளூர் சூழலையும் அவற்றின் பரந்த சமூக அடித்தளத்தையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். அடிப்படைக் குறைகள் எவ்வாறு தீவிரமடைகின்றன, போராட்டக்காரர்கள் தங்களது அணிதிரட்டலை எந்த அளவிற்குத் திறம்படத் தொடர்கிறார்கள் மற்றும் எழுப்பப்படும் கோரிக்கைகளுக்கு நிறுவனங்கள் எவ்வாறு பதிலளிக்கின்றன என்பதைப் பொறுத்தே இவற்றின் எதிர்காலப் போக்கு அமையும்.

பொன் சந்திரன்

https://countercurrents.org/2026/10/global-youth-unrest-economic-insecurity-institutional-failures-and-a-generation-in-protest/

=============================================

4
‘ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கை’: ஐரோப்பாவின் கொந்தளிப்பான போராட்டங்கள் உண்மையான அரசியல் மாற்றத்திற்கு வழிவகுக்குமா?

பிரான்சில், சிதிலமடைந்த வகுப்பறைகள் மற்றும் ஆசிரியர் பற்றாக்குறைக்கு எதிராக மாணவர்களின் சீற்றத்தின் தீவிரத்தை முதலில் வெளிப்படுத்தியது, பள்ளி நுழைவாயில்களில் குவித்து வைக்கப்பட்டிருந்த சக்கர குப்பைத் தொட்டிகள்தான். ஸ்பெயினில், விண்ணை முட்டும் வீட்டு வாடகை மற்றும் செலவுகளுக்கு எதிராக மக்கள் வீதிக்கு வந்ததால், அந்நாட்டுத் தலைநகரின் மையப்பகுதியில் படிப்படியாக விரிவடைந்த கூடார முகாமானது மக்களின் கொந்தளிப்பை உணர்த்தியது.

பெல்ஜியம், இத்தாலி மற்றும் போர்ச்சுகல் ஆகிய நாடுகளிலும் இதுபோன்ற காட்சிகள் வெடித்துள்ளன; அத்துடன் அல்பேனியாவின் தலைநகரான டிரானாவையும் வன்முறை மோதல்கள் உலுக்கியுள்ளன; இவை அனைத்தும் ஐரோப்பா முழுவதும் ஒரு தீவிரமான போராட்டக் காலத்தை நோக்கிய தொடக்கமாகவே பார்க்கப்படுகின்றன.

சமீபத்திய நாட்களில் வெளியான பெரும்பாலான ஊடகச் செய்திகள் பிரான்ஸ் மற்றும் இத்தாலியில் போராட்டங்களின் எல்லையோரங்களில் அரங்கேறிய வன்முறைகளையே பெரிதும் முன்னிலைப்படுத்தின. இருப்பினும், இந்தப் போராட்டங்கள் ஒரு பொதுவான நெருக்கடிக்கான பல்வேறுபட்ட எதிர்வினைகளையே பிரதிபலிக்கின்றன: மலிவு விலையிலான வீட்டு வசதி, சமூக சமத்துவம் மற்றும் வலுவான பொதுச் சேவைகளை வழங்குவதில் அரசுகள் திறனற்று உள்ளன அல்லது அவற்றுக்கு விருப்பமில்லை என்ற எண்ணம், குறிப்பாக இளம் தலைமுறையினரிடையே வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது.

“இன்று பிரான்சிலும் ஒட்டுமொத்த கண்டம் முழுவதிலும் உள்ள ஐரோப்பாவின் சீற்றமடைந்த இளைஞர்களிடமிருந்து வந்துள்ள மிகக் கடுமையான எச்சரிக்கை இதுவேயாகும்,” என்று கொள்கை ஆய்வாளர் ஆல்பர்டோ அலெமன்னோ கூறினார்.

போராட்டக்காரர்களின் பரந்த கோரிக்கைகளை முற்றிலுமாகப் புறந்தள்ளிவிட்டு, எவ்வித ஆதாரமுமின்றி பிரான்ஸ் மற்றும் இத்தாலியின் வன்முறையைக் குடியேற்றத்துடன் தொடர்புபடுத்த முயன்ற பல வலதுசாரி மற்றும் தீவிர வலதுசாரி குரல்களுக்கு நேர்மாறாக இந்த மதிப்பீடு அமைந்துள்ளது.

வன்முறைக்கும் குடியேற்றத்திற்கும் இடையே எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என்று பிரான்ஸ் அதிகாரிகள் திட்டவட்டமாக நிராகரித்துள்ளனர். ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று பேசிய அந்நாட்டு அதிபர் இம்மானுவேல் மேக்ரான், இந்த “கட்டுப்பாடற்ற வன்முறை” பிரெஞ்சு மக்களாலேயே நடத்தப்பட்டது என்று தெரிவித்தார்.

பாரிஸில் உள்ள ஹெச்.இ.சி (HEC) வணிகப் பள்ளியின் ஐரோப்பிய ஒன்றிய சட்டப் பேராசிரியரான அலெமன்னோ, சமீபத்திய நாட்களில் வலதுசாரி மற்றும் அந்நியர் வெறுப்பு ஊடகங்களிடமிருந்து முன்னோடியில்லாத எண்ணிக்கையில் அழைப்புகள் வந்ததாகக் கூறினார்; அவற்றில் பலவும் இந்தப் போராட்டங்களை ஏதோ ஒரு “ஐரோப்பிய அளவிலான பொதுப் புரட்சி” என்பது போன்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்த முயன்றன.

இது ஒரு தவறான வழிநடத்தும் விவரிப்பு என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார். “இந்தப் போராட்டங்கள் வெவ்வேறு காரணங்களைக் கொண்டுள்ளன, மேலும் அவை ஒரே மாதிரியான அரசியல் நோக்கங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை,” என்று அவர் இந்த வாரம் எழுதினார். “இருப்பினும், அவற்றின் விரைவான பரவல் ஒரு பொதுவான பலவீனமான புள்ளியைக் காட்டுகிறது: தற்போதைய நிறுவனங்கள் தாங்கள் எதிர்பார்க்கும் பாதுகாப்பு, வாய்ப்பு மற்றும் குரலை வழங்க முடியுமா என்று ஏராளமான ஐரோப்பிய இளைஞர்கள் சந்தேகிக்கின்றனர்”.

வெளிநாட்டு உறவுகளுக்கான ஐரோப்பிய கவுன்சிலின் பாரிஸ் அலுவலகத் தலைவரான செலியா பெலின், பிரான்சில் அத்தகைய சில சந்தேகங்கள் தற்போது மேலும் வலுப்பெற்று வருவதாகக் கூறினார்.

“உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களின் கடுமையான அதிருப்தியை எதிர்கொள்ளும்போது, அரசிடம் அவர்களுக்கு எந்தப் பதிலும் இல்லை,” என்று அவர் கூறினார்; அதிக நிதிப் பற்றாக்குறை மற்றும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் அதிகக் கடன் விகிதத்தால் பொருளாதார ரீதியாக நெருக்குதலுக்கு உள்ளாகியுள்ளதோடு, முட்டுக்கட்டை ஏற்பட்டுள்ள நாடாளுமன்றத்தால் அரசியல் ரீதியாகவும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ள நிர்வாகத்தை அவர் சுட்டிக்காட்டினார். “அடிப்படையில் அவர்களுடைய பதில்: ‘பணம் இல்லை, எங்களால் எதுவும் செய்ய முடியாது’ என்பதுதான்; இது ஒரு மிகப்பெரிய பிரச்சினையாகும்”.

வாழ்க்கைச் செலவு உயர்வு மற்றும் சீரழிந்து வரும் பொதுச் சேவைகளுக்கு எதிராகச் சுமார் ஐந்து லட்சம் மக்கள் திரண்ட சனிக்கிழமை போராட்டத்திற்குப் பிறகு, பிரான்சின் சி.ஜி.டி (CGT) தொழிற்சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் சோஃபி பினெட் வெளியிட்ட கருத்தும் இதையே எதிரொலிக்கிறது.

பினெட் வன்முறையைக் கண்டித்தார், ஆனால் போராட்டங்களைத் தணிப்பதில் அரசாங்கத்திற்கு வேறு வழியில்லை என்பதையும் அவர் குறிப்பிட்டார். “இன்றைய மக்களின் திரட்சி அவர்களின் கோபத்தின் ஆழத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது,” என்றார் அவர். “இந்த நெருக்கடியிலிருந்து விடுபட ஒரே ஒரு வழிதான் உள்ளது; கோரிக்கைகளுக்குச் செவிசாய்த்துத் தீர்வு காண்பதுதான் அது”.

டொனால்ட் டிரம்பின் குடும்பத்தினரால் ஆதரிக்கப்பட்ட ஒரு தங்கும் விடுதி கட்டும் திட்டத்திற்கு எதிராகத் தொடங்கப்பட்ட போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து, கடந்த வாரமாக அல்பேனியாவிலும் பாரிய மாணவர் ஆர்ப்பாட்டங்கள் அந்நாட்டை உலுக்கியுள்ளன.

மிலனில், கடுமையான வாழ்க்கைச் செலவு உயர்வுக்கு எதிராக மக்கள் வீதிகளில் இறங்கிப் போராடினர்; அங்குள்ள மக்களில் 12 பேரில் ஒருவர் மில்லியனராக இருப்பதாகக் கூறப்படும் ஒரு நகரத்தில், தற்போது ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள தீவிர சமத்துவமின்மையை இப்போராட்டம் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியுள்ளது.

லிஸ்பனின் ரோசியோ சதுக்கத்தில், “வீடற்ற தலைமுறை” மற்றும் “நான் வாழ்வதற்கு ஒரு வீடு மட்டுமே வேண்டும்” என்ற வாசகங்கள் அடங்கிய பதாகைகளுடன் சனிக்கிழமையன்று கூடாரங்களை அமைத்த வீட்டுவசதிப் போராட்டக்காரர்கள், தங்களால் இயன்றவரை அங்கேயே தங்கியிருக்கப் போவதாக உறுதியளித்தனர். 2015 முதல் 2024 வரையான காலகட்டத்தில் வீடுகளின் விலைகள் இருமடங்கிற்கும் மேலாக உயர்ந்து, ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் சராசரியை விட ஏறத்தாழ இரண்டு மடங்கு வேகமாக அதிகரித்ததால், போர்ட்டோ நகரில் சமீபத்திய வாரங்களில் வெடித்த போராட்டங்களின் எதிரொலியாக இது அமைந்தது.

யூரேசியா குழுமத்தின் ஆலோசனை நிறுவனத்தின் ஐரோப்பிய நிர்வாக இயக்குநரான முஜ்தாபா ரஹ்மான், பொதுவெளியில் வெடித்துள்ள இந்த நிகழ்வு ஒரு ஒருங்கிணைந்த ஐரோப்பிய இயக்கம் அல்ல என்று கூறினார். மாறாக, சமீபத்திய நாட்களின் நிகழ்வுகள், முற்றிலும் மாறுபட்ட தூண்டுதல்களைக் கொண்ட “தனித்துவமான தேசிய போராட்ட இயக்கங்களின் ஒருமித்த சங்கமத்தை” வெளிப்படுத்தியுள்ளன என்றார்.

“குறிப்பாக இளம் தலைமுறையினருக்கு மலிவு விலையிலான வீட்டு வசதி, சீரான பொதுச் சேவைகள் மற்றும் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை வழங்க ஐரோப்பிய அரசாங்கங்களால் முடியவில்லை என்ற வளர்ந்து வரும் கருத்தே இவற்றை இணைக்கிறது,” என்று கூறிய அவர், மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் அரசாங்கங்களின் நிதித் திறனுக்கும் இடையே அதிகரித்து வரும் இடைவெளியைச் சுட்டிக்காட்டினார்.

“அரசியல் கோரிக்கைகளுக்கும் பொருளாதார யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான இந்த முரண்பாடு தொடர்ந்து நீடிக்கவும், காலப்போக்கில் அதிகரிக்கவும் கூடும்; இது நடுத்தர காலத்தில் மேலும் அதிருப்தியும் போராட்டங்களும் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது என்பதைக் குறிக்கிறது,” என்று அவர் தெரிவித்தார்.

பாரிஸ் சர்வதேச விவகாரப் பள்ளியின் முதல்வரும், முன்னாள் ஸ்பெயின் வெளியுறவு அமைச்சருமான அராஞ்சா கொன்சாலஸ், ஸ்பெயினில் நடக்கும் வீட்டுவசதிப் போராட்டங்களுக்கும் பிரான்சில் நடக்கும் பள்ளிக் கல்விப் போராட்டங்களுக்கும் இடையிலான ஒற்றுமைகள் குறித்து இந்த மாதம் கேட்கப்பட்டபோது இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று விளக்கமளித்தார்.

“காரணங்கள் வெவ்வேறாக இருக்கலாம், ஆனால் அவை ஒரே மாதிரியான ஒரு தீப்பொறியைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன: அதுதான் சமூக ஒப்பந்தத்தின் முறிவு,” என்று அவர் இத்தாலிய நாளிதழான கொரியேரே டெல்லா செராவிடம் (Corriere della Sera) கூறினார். “இளம் பிரெஞ்சு மக்கள் கல்விக்காகப் போராடுகிறார்கள், இளம் ஸ்பானிய மக்கள் வீட்டுவசதிக்காகப் போராடுகிறார்கள்; ஆனால் ஐரோப்பாவில், பொருளாதாரங்கள் நல்வாழ்வையும் சமூக சமத்துவத்தையும் உருவாக்குகின்றன என்ற நம்பிக்கையே சிதைந்துவிட்டது”.

போர்ச்சுகலில், கூடாரங்களில் தங்கியிருந்தவர்கள் செவ்வாய்க்கிழமையன்று அப்புறப்படுத்தப்பட்டனர்; இது மேலும் பல வீட்டுவசதிப் போராட்டங்களுக்கான புதிய அழைப்புக்கு வழிவகுத்தது. பிரான்ஸ், ஸ்பெயின் மற்றும் இத்தாலி முழுவதும் வரும் நாட்களில் இதேபோன்ற போராட்டங்களுக்கான அழைப்புகள் விடுக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், இது ஐரோப்பா முழுவதிலும் உள்ள அதிகாரிகளுக்கு முன்னால் இருக்கும் மகத்தான பணியைக் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது என்றும் அலெமன்னோ கூறினார்.

“அமைதியான போராட்டக்காரர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும், குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடுபவர்களைப் பொறுப்பாக்க வேண்டும், மேலும் வீட்டுச் செலவுகள் மற்றும் பாதுகாப்பற்ற வேலைவாய்ப்பு முதல் நெருக்கடிக்குள்ளான பொதுச் சேவைகள் மற்றும் நிச்சயமற்ற தொழில்நுட்ப எதிர்காலம் வரையிலான அடிப்படை அழுத்தங்களுக்குத் தீர்வு காண வேண்டும்,” என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.

“ஐரோப்பாவின் ஜனநாயக நிறுவனங்கள், அவை கலவரங்களை எவ்வளவு கடுமையாகக் கண்டிக்கின்றன என்பதை வைத்து மதிப்பிடப்பட மாட்டாது; மாறாக, தலைமுறை தலைமுறையாக எழும் இந்தச் சீற்றத்தை ஒரு உறுதியான அரசியல் மாற்றமாக மாற்ற முடியுமா என்பதை வைத்தே மதிப்பிடப்படும்”.

https://www.theguardian.com/world/2026/oct/21/will-europe-protests-lead-to-real-political-change

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு