'அமெரிக்கா முதன்மை' கொள்கையை ஐரோப்பாவிற்கு ஏற்றுமதி செய்ய முடியுமா?

பிரான்சில் மாணவர் போராட்டங்கள் தீவிரமடைந்து, அவற்றில் சில கொள்ளையர்களால் திசைதிருப்பப்பட்ட நிலையில், இந்தச் சீர்குலைவு தீவிர வலதுசாரி அதிபர் வேட்பாளரான மரீன் லீ பென்னிற்கு (Marine Le Pen) கிடைத்த நல்வாய்ப்பு என்று தலைப்புச் செய்திகள் அறிவித்தன. சட்டம் மற்றும் ஒழுங்கைப் பாதுகாப்பதே லீ பென்னின் முதன்மையான அரசியல் மூலதனமாக எப்போதும் இருந்து வந்துள்ளது; அந்தத் தருணத்தைச் சரியாகப் பயன்படுத்திக்கொண்ட அவர், “இன்னும் ஆறு மாதங்களில், பிரெஞ்சு மக்கள் அதிகாரம் மற்றும் மீட்டெடுக்கப்பட்ட பாதுகாப்பைக் கொண்ட ஒரு மாற்றுப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும்” என்று உடனடியாகக் குறிப்பிட்டார்.

அட்லாண்டிக் பெருங்கடலுக்கு அப்பாலிருந்து இதைக் கூர்ந்து கவனித்து வரும் அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், லீ பென்னின் கருத்தை எதிரொலிக்கும் வகையில், இந்நாட்டு அமைதியின்மைக்கு “கட்டுப்பாடற்ற பெருமளவிலான குடியேற்றமே” காரணம் என்று குற்றம்சாட்டும் வாய்ப்பைத் தவறவிடவில்லை. ஐரோப்பாவில் "நாகரிக அழிவு" நிகழக்கூடும் என்ற தனது நிர்வாகத்தின் எச்சரிக்கைகளைத் தொடர்ந்து வலியுறுத்தியும், அமெரிக்கா எவ்வாறு மாறக்கூடாது என்று அவர் நினைக்கிறாரோ — அதாவது கடுமையான ஒழுங்குமுறைகள், பன்முகக் கலாச்சாரம் மற்றும் பன்மைத்துவத்தைக் கொண்ட ஒரு சமூகமாக இருப்பதற்கு — ஐரோப்பாவே ஓர் எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கிறது என்று கடுமையாகச் சாடியும், டிரம்ப் ஐரோப்பாவைத் தனது தொடர்ச்சியான விமர்சன இலக்காக வைத்துள்ளார். லீ பென் இந்நாட்களில் அமெரிக்க அதிபரைப் பற்றி அரிதாகவே குறிப்பிட்டாலும், அவரும் ஐரோப்பாவின் வளர்ந்து வரும் பிற தீவிர வலதுசாரி கட்சிகளும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் மீது வெளிப்படையான பகைமைப் போக்கைக் கொண்டிருப்பதில் டிரம்புடன் ஒத்த கருத்தைக் கொண்டுள்ளனர்.

ஐரோப்பாவிற்கு "கண்டிப்புடன் கூடிய அன்பு" (tough love) தேவை என்று டிரம்பும் அவரது குழுவினரும் தொடர்ச்சியாகக் கூறி வருகின்றனர்; மேலும் டிரம்பின் “அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்” (அமெரிக்காவுக்கே முதலிடம்) கொள்கைகளிலிருந்து உத்வேகம் பெற்று, ஐரோப்பாவை அதன் பழங்கால மகத்துவத்திற்குத் திரும்பத் தூண்டியும் உசுப்பியும் வருகின்றனர். பெயரளவில், டிரம்ப் நிர்வாக அதிகாரிகள் தீவிர தேசியவாத மற்றும் தாராளவாதமற்ற (illiberal) அரசாங்கங்களின் ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்க விரும்புவதாகத் தெரிகிறது — அதாவது, டிரம்ப் பின்பற்றும் ‘ஒவ்வொரு நாடும் தனக்கே முன்னுரிமை’ என்ற சுயநல அணுகுமுறையைப் போன்றதொரு போக்கை ஐரோப்பியர்களும் கடைப்பிடிக்குமாறு அவர்கள் ஊக்குவிக்கின்றனர்.

ஆனால் "அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" கொள்கையை அமெரிக்காவிற்கு வெளியே உண்மையில் மறுஉருவாக்கம் செய்ய முடியுமா, மேலும் ஐரோப்பாவில் உள்ள தீவிர வலதுசாரி சக்திகளால் "அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" போன்ற ஒரு கூட்டு வேலைத்திட்டத்தை முன்னெடுத்துச் செல்ல இயலுமா?. ஐரோப்பிய அரசியலில் செல்வாக்கு செலுத்துவதற்கான அமெரிக்க நிர்வாகத்தின் இந்த உத்தி ஐரோப்பிய ஜனநாயகத்திற்கு ஓர் அச்சுறுத்தலாக விளங்கியபோதிலும், தங்களைப் பிளவுபடுத்த முனையும் ஓர் வெளிப்புற சக்தியின் நயவஞ்சக அதிகார விளையாட்டைப் புரிந்து கொள்ளாமல், தாராளவாதமற்ற சித்தாந்த விவாதங்களில் ஐரோப்பியர்கள் மூழ்கிப்போவதே அவர்களுக்குரிய உண்மையான பேராபத்தாகும்.

பிரித்தாளும் திட்டம் (A Plan to Divide and Conquer)

ஐரோப்பியப் பொருளாதாரம் மற்றும் சமூகங்களின் நிலையை முன்னிறுத்தும் தேர்தல் முழக்கங்களைத் தாண்டியது டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் கருத்தியல் போர். இது ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய மூன்று இலக்குகளைக் கொண்ட ஒரு திட்டமிட்ட உத்திமுறையாகும் (deliberate playbook): தங்களுக்கு விருப்பமான ஐரோப்பியக் கருத்தியல் அரசியல்வாதிகளையும் கட்சிகளையும் அதிகாரத்திற்குக் கொண்டு வருவது; ஐரோப்பிய அரசாங்கங்களையும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தையும் "அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" திட்டத்திற்கு இணக்கமான கொள்கைகளை ஏற்றுக்கொள்ள வைப்பது; மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றிய எதிர்ப்பு சக்திகளுக்கு ஆதரவளிப்பதன் மூலம் அதன் சட்ட நெறிமுறை மற்றும் பொருளாதார வலிமையை பலவீனப்படுத்துவது ஆகியவை அவையாகும். தீவிர வலதுசாரிகள் உட்பட சில ஐரோப்பியர்கள் இதுவரை உணர்ந்து கொள்ளாத ஒரு உண்மை என்னவென்றால்: இந்த மூன்று இலக்குகளும் ஒன்றிணைந்து, திட்டமிட்டோ அல்லது அதன் விளைவாகவோ, தனிப்பட்ட உறுப்பு நாடுகள் மீது அமெரிக்கா தனது மேலாதிக்க செல்வாக்கை முழுமையாக நிலைநிறுத்தக்கூடிய ஒரு புதிய சூழலை நோக்கி ஐரோப்பாவைத் தள்ளுகின்றன. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தை இழிவுபடுத்துதல், அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை மானியங்கள் மூலம் தேசியவாத மற்றும் அரசு எதிர்ப்பு அமைப்புகளுக்கு நிதி வழங்குதல், அரசியல்வாதிகளுக்கும் கட்சிகளுக்கும் பகிரங்க ஆதரவு அளித்தல், மற்றும் பொருளாதார-நிர்வாக அழுத்தங்கள் (அமெரிக்கர்களைத் தணிக்கை செய்வதாகத் தனது நிர்வாகம் கருதும் நடவடிக்கைகளுக்குப் பொறுப்பானவர்கள் மீது விசா கட்டுப்பாட்டுக் கொள்கையை விதிப்பது போன்றவை) ஆகியவை இந்த உத்திமுறையின் கருவிகளாக உள்ளன.

ஐரோப்பிய தீவிர வலதுசாரி கட்சிகள் சிலவற்றின் திட்டங்கள் இந்த உத்திமுறைக்கு மிகவும் கச்சிதமாகப் பொருந்துகின்றன. உதாரணமாக, சட்டவிரோதக் குடியேற்றத்திற்கு எதிரான போராட்டம், அடையாள அரசியலை நிராகரித்தல் மற்றும் கட்டுப்பாடுகளுக்கு எதிரான கொள்கை ஆகியவை டிரம்பின் அரசியல் முன்னுரிமைகளுடனும், அமெரிக்க நிறுவனங்களுக்குப் பாகுபாடு காட்டுவதாக அமெரிக்க நிர்வாகம் கருதும் ஐரோப்பிய ஒன்றிய ஒழுங்குமுறைகள் மீதான அவரது தாக்குதல்களுடனும் நெருக்கமாக ஒத்துப்போகின்றன. 'தி எகனாமிஸ்ட்' இதழுக்கு அண்மையில் அளித்த நேர்காணலில், ஜெர்மனியின் தீவிர வலதுசாரித் தலைவரான ஆலிஸ் வைடல் (Alice Weidel), நாடுகடந்த சர்வதேச அமைப்புகள் மீதான தனது அவநம்பிக்கையையும், பொருளாதார தேசியவாதத்திற்கான ஆதரவையும், கடுமையான எல்லைக் கட்டுப்பாடு மற்றும் சட்டவிரோதக் குடியேறிகளை வெளியேற்றுவதையும் தீவிரமாக வலியுறுத்தினார்.

டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் உத்திகள் வாயிலாகப் பரப்பப்படும் செய்திகள், ஐரோப்பிய ஜனநாயகத்தின் அடித்தளங்களுக்கு நேரடியாக அச்சுறுத்தல் விடுக்கும் தீவிர வலதுசாரி கட்சிகளுக்கு அதிகாரமளிப்பதால், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளுக்கு விடுக்கப்பட்ட தார்மீக அச்சுறுத்தலாக ஐரோப்பாவில் பலரால் பார்க்கப்படுகின்றன. ஆனால் இந்த அச்சுறுத்தல் ஒரு மூலோபாய ரீதியானதும்கூட; ஏனெனில் 2026-ஆம் ஆண்டில் போலந்தோ, ஜெர்மனியோ அல்லது பிரான்சோ தனித்து இயங்குவதற்கு நடைமுறை சாத்தியமான வழிகள் எதுவுமில்லை.

தீவிர வலதுசாரி கட்சிகளின் பல திட்டங்கள் தேசிய நலனை மட்டுமே மையமாகக் கொண்டுள்ளன; அவை பிற அமைப்புகளுடன் முன்முயற்சியோடு ஒத்துழைப்பதை அரிதாகவே உள்ளடக்குகின்றன, ஏனெனில் அது பெரும்பாலும் இறையாண்மையில் சமரசம் செய்துகொள்வதைக் குறிக்கும். ஆனால் யதார்த்தம் என்னவென்றால், இந்நாடுகள் ஒன்றும் வல்லரசுகள் அல்ல; மேலும் அமெரிக்காவுடன் ஒப்பிடுகையில், இவற்றின் பரப்பளவு, புவியியல் அமைவிடம் மற்றும் அவை அங்கம் வகிக்கும் கூட்டு நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றின் காரணமாக, சுயநலத்திற்காகத் தன்னிச்சையாகச் செயல்படும் இவற்றின் திறன் கணிசமாக வரம்பிற்குட்பட்டதாகும்.

தங்கள் சொந்த நாடுகளில் "அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" போன்றதொரு திட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்த, இக்கட்சிகள் ஐரோப்பிய ஒன்றிய அமைப்புகள் உள்ளிட்ட வழிகள் மூலம் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டியுள்ளது. எந்தவொரு நாடும் மற்ற நாடுகளை விட நிலையான மேலாதிக்கத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதாலும், பொருளாதாரங்களுக்கு இடையே ஏற்கனவே உள்ள பிணைப்புகள் அவற்றை எளிதில் துண்டித்துக்கொள்ள அனுமதிக்காது என்பதாலும், அவர்களால் இதைத் தன்னிச்சையாகச் செய்ய முடியாது. உதாரணமாக, ஐரோப்பிய நாடுகள் ஒன்றன் மீது ஒன்று சுங்கவரிகளை விதிக்க முடியாது; அதேபோல் குறிப்பிட்ட ஒருங்கிணைப்பு இல்லாமல் சட்டவிரோதக் குடியேற்றம் போன்ற பொதுவான சவால்களை எதிர்கொள்ளவும் முடியாது. உள்நாட்டில் அவர்களால் தாராளவாதமற்ற திட்டங்களை முன்னெடுக்க முடியும்; ஆனால் பொருளாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு விஷயங்களுக்கு வரும்போது, அமெரிக்காவுடனும் ஒட்டுமொத்த ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனும் ஒப்பிடுகையில் அவர்களின் தனிப்பட்ட திறன்களும் ஆதிக்க செல்வாக்கும் அற்பமானவையே ஆகும். ஐரோப்பாவின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரங்களில் ஒன்றான பிரிட்டனின் (UK) உதாரணம் ஓர் எச்சரிக்கைக் கதையாக விளங்குகிறது: பிரெக்சிட் (Brexit) நடைமுறைக்கு வந்த உடனேயே அதன் பொருளாதார வீழ்ச்சி தொடங்கியது; தற்போது அந்நாட்டுப் பொதுமக்கள் பலரும் அந்த முடிவை ஒரு வரலாற்றுத் தவறு என்றே பரவலாகக் கருதுகின்றனர். பிரிட்டனாலேயே தனித்து இயங்க முடியவில்லை என்றால், அதைவிடச் சிறிய நாடுகள் தங்களால் தனித்து இயங்க முடியும் என்ற தங்களது ஆற்றல் குறித்து மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.

உண்மையில், முன்னதாக பல ஐரோப்பிய தீவிர வலதுசாரி கட்சிகளின் இலக்குகளில் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அல்லது நேட்டோவிலிருந்து (NATO) வெளியேறுவதும் ஒன்றாக இருந்தது. அண்மைக்காலங்களில், அவற்றில் சில இந்த இலக்கைக் கைவிட்டு, மாறாக அந்த அமைப்புகளுக்குள் இருந்துகொண்டே அவற்றை மாற்றுவதை நோக்கித் தங்கள் கவனத்தைத் திருப்பியுள்ளன. இந்த வரம்புகளை அவை உணர்ந்திருக்கலாம்; அதே வேளையில் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் தங்களது அதிகாரத்தை விரிவுபடுத்தவும், தங்களது நலன்களுக்காக வாதிடவும் எவ்வாறு வழிவகுக்கும் என்பதையும் அவை புரிந்து கொண்டுள்ளன. சில சமூகப் பிரச்சினைகளில் அமெரிக்கப் பழமைவாதிகளுடன் கருத்தியல் ரீதியான இணக்கத்தைக் கொண்டிருந்தபோதிலும், ஐரோப்பிய ஒன்றியப் பொருட்கள் மீது சுங்கவரி விதிக்கப்போவதாக வாஷிங்டன் அச்சுறுத்தியபோது, பிரஸ்ஸல்ஸின் (ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் தலைமையகம்) பக்கம் நின்றதன் மூலம் இத்தாலியப் பிரதமர் ஜார்ஜியா மெலோனி (Giorgia Meloni) இதைத்தான் செய்தார்.

இதுவரை, "வெனிசுலா பெரும்பான்மை" (Venezuela majority) என்று அழைக்கப்படுவதன் மூலம் ஐரோப்பிய நாடாளுமன்றத்தில் இக்கட்சிகளில் சில இணைந்து செயல்பட முடிந்துள்ளது; ஆனால் அதுவும் கூட, குடியேற்ற விதிகளைக் கடுமையாக்குவது மற்றும் பசுமை-காடழிப்பு ஒழுங்குமுறைகளை நீர்த்துப்போகச் செய்வது போன்ற விவகாரங்களில் மைய-வலதுசாரி கூட்டணியுடன் நெருக்கம் காட்டுவதன் மூலமே சாத்தியமானது. ஆனால் உறுப்பு நாடுகளின் கொள்கைகளுக்கு வலதுசாரி தேசியவாதம் ஒரு முறையான சூத்திரமாகக் கருதப்படும் ஓர் ஐரோப்பிய ஒன்றியம், வலதுசாரிகளுக்குள்ளேயே கூட பிளவுகளில் சிக்குவது தவிர்க்க முடியாததாகும். பல விவகாரங்களில் கருத்து வேறுபாடுகள் நீடிக்கின்றன: பட்ஜெட் விவகாரத்தில் பிரான்சின் தீவிர வலதுசாரிகள் போலந்து மற்றும் ருமேனியாவுடன் முரண்படுகின்றனர்; மேலும் ("அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" கொள்கையின் முக்கியக் கோட்பாடான) பொருளாதாரப் பாதுகாப்புவாதம் என்பது ஓர் ஒருங்கிணைந்த ஐரோப்பிய வியூகத்திற்குத் தடையாக அமையக்கூடும். ஐரோப்பிய ஒன்றிய விரிவாக்கம் என்பது அதைவிடக் கடுமையான மோதல் களமாக உள்ளது; சில நாடுகளின் தீவிர வலதுசாரி கட்சிகள் சில சேர்க்கைகளை ஆதரித்தும் சிலவற்றை எதிர்த்தும் வரும் நிலையில், பிற நாடுகளோ அனைத்து விரிவாக்கங்களையும் அடியோடு நிராகரிக்கின்றன.

ரஷ்யா மற்றும் குடியேற்றம் போன்ற பிற முக்கிய விவகாரங்கள் ஐரோப்பாவில் உருவாகி வரும் தீவிர வலதுசாரி தலைவர்களுக்கிடையேயான இடைவெளியை இறுதியில் மேலும் அகலப்படுத்தக்கூடும். மாஸ்கோவுடன் "மீண்டும் உறவை ஏற்படுத்திக் கொள்ளவும்" தடைகளை நீக்கவும் டிரம்ப் மற்றும் இடது-வலது ஆகிய இருதரப்பு ஐரோப்பிய மக்கள் செல்வாக்குக் கட்சிகள் (populist parties) சில விருப்பம் தெரிவித்துள்ள நிலையில், கிழக்கு ஐரோப்பியர்களுக்கோ ரஷ்யா ஓர் இருத்தலியல் அச்சுறுத்தலாகவே தொடர்கிறது. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் சட்டவிரோதக் குடியேற்றத்தை எதிர்ப்பது ஒரு பொதுவான போக்காக இருந்தபோதிலும், திருப்பி அனுப்பும் சுமையை எவ்வாறு பகிர்ந்தளிப்பது என்பதில் முன்னணி நாடுகளிடையே மோதல்கள் வெடிக்கக்கூடும்.

பின்னடைவுக்கான அறிகுறிகள் (Signs of Backfiring)

ஐரோப்பாவில் தீவிர வலதுசாரிகளின் தொடர்ச்சியான எழுச்சி இருந்தபோதிலும், "அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" உத்திமுறை கடுமையான எதிர்ப்புகளைச் சந்தித்து வருகிறது. இந்த எதிர்ப்பின் பெரும்பகுதி தங்களின் இறையாண்மைக்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்படுகிறது என்ற உணர்விலிருந்தே உருவானது; எனவே அது எதிர்பார்த்ததற்கு நேர்மாறான விளைவையே ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ஹங்கேரியில் புடாபெஸ்டில் அமெரிக்க துணை அதிபர் ஜே.டி. வான்ஸ் நேரடியாக ஆதரவு தெரிவித்தபோதிலும், தீவிர வலதுசாரிப் பிரதமர் விக்டர் ஓர்பான் மீண்டும் தேர்தலில் வெற்றி பெறவில்லை. ருமேனியாவில், டிரம்பை தீவிரமாக விரும்பும் தீவிர வலதுசாரி வேட்பாளர் ஜார்ஜ் சிமியோன், மையவாத வேட்பாளரான நிகுஷோர் டானிடம் தோல்வியடைந்தார். மேலும் தீவிர வலதுசாரிகள் டிரம்புடனான தங்களின் தொடர்புகளைப் பகிரங்கப்படுத்த விரும்புவதில்லை; மாறாக செல்வாக்கற்ற அந்த அமெரிக்க அதிபரிடமிருந்து விலகியிருக்கவே அவர்கள் பெரும்பாலும் முனைகின்றனர். வெனிசுலா அதிபர் நிக்கோலஸ் மதுரோவை அமெரிக்கா சிறைபிடித்த பிறகு, "எப்போதுமே சமரசம் செய்ய முடியாத" இறையாண்மையைச் சுட்டிக்காட்டி, சர்வதேசச் சட்டத்தை மீறியதற்காக வாஷிங்டனைக் கண்டித்த முதல் ஐரோப்பியத் தலைவர்களில் லீ பென்னும் ஒருவர். அவரது வாரிசாகக் கருதப்படும் ஜோர்டான் பார்டெல்லா (Jordan Bardella), இந்நாட்களில் டிரம்பைப் பற்றி அரிதாகவே பேசுகிறார்; மாறாக சார்லி கிர்க் (Charlie Kirk) போன்ற அமெரிக்கக் கலாச்சாரப் போர் பிரபலங்களை மேற்கோள் காட்டவே அவர் விரும்புகிறார்.

ஆளும் கட்சிகளிடமிருந்து வந்த அதிகாரப்பூர்வ எதிர்ப்புகளும் இறையாண்மை வாதத்தையே முன்வைத்தன. ஜெர்மன் அதிபர் ஃபிரெட்ரிக் மெர்ஸ், ஜெர்மன் தேர்தல்களில் தலையிட வேண்டாம் என்று “அமெரிக்க அரசாங்கத்திற்கும் அரசாங்கத்திற்கு நெருக்கமான அமைப்புகளுக்கும்” பகிரங்கமாக எச்சரிக்கை விடுத்தார். “எங்கிருந்து வந்தாலும் சரி, தங்களது தேர்தல் நடைமுறைகளில் வெளிநாட்டுத் தலையீடுகள் செய்வதற்கான எந்தவொரு முயற்சியையும் பிரான்ஸ் பொறுத்துக்கொள்ளாது” என்று பிரெஞ்சு வெளியுறவு அமைச்சர் ழான்-நோயல் பாரோ சமூக ஊடகங்களில் பதிவிட்டார். அண்மையில், இணையவழி தவறான தகவல்கள் மற்றும் ஜனநாயக செயல்முறைகளில் வெளிநாட்டுத் தலையீடுகளுக்கான தண்டனைகளைக் கடுமையாக்கும் பிரெஞ்சு சட்ட முன்வரைவுடன் முரண்பாடு ஏற்படும் என்ற கவலைகளுக்கு மத்தியில், பிரான்சின் கட்சிகளுக்கு ஆதரவளிப்பதில் இருந்து அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை அதிகாரப்பூர்வமாகப் பின்வாங்கியது.

இறையாண்மை எனும் பொறி (The Trap of Sovereignty)

ஐரோப்பிய தேசியவாதக் கட்சிகளை உற்சாகப்படுத்துவதில் "அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" ஒரு மறுக்க முடியாத பங்கை ஆற்றியுள்ளது. உதாரணமாக போலந்தில், பழமைவாத அதிபர் வேட்பாளரான கரோல் நவ்ரோக்கிக்கு (Karol Nawrocki) டிரம்ப் ஆதரவு தெரிவித்தார்; பின்னர் நவ்ரோக்கியின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து போலந்தில் கூடுதலாக 5,000 அமெரிக்கப் படைகள் நிறுத்தப்படும் என்ற அறிவிப்புடன் அதை இணைத்துப் பேசினார். ஜெர்மனியில் வைடலுக்கு எலான் மஸ்க் அளித்த ஆதரவு, சமூக ஊடகங்களில் அக்கட்சியின் சென்றடைதலைப் பெருமளவில் விரிவுபடுத்தியது. பிரெஞ்சுத் தேர்தல்கள் நெருங்கி வருவதாலும், இத்தாலி மற்றும் ஸ்பெயின் போன்ற பிற நாடுகளுக்கும் போராட்டங்கள் பரவி வருவதாலும், அரசு எதிர்ப்பு மனநிலையும் அரசியல் துருவமுனைப்பும் "அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" போன்ற செய்திகள் பரவுவதற்கு ஒரு வளமான தளத்தை உருவாக்குகின்றன; இது சிக்கலான கூட்டுத் தீர்வுகளுக்குப் பதிலாக அழிவையும் தனிமைப்படுத்தலையுமே தூண்டிவிடுகிறது.

ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கான "அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" பாணியிலான அணுகுமுறையின் நடைமுறை விளைவுகளில் உள்ள முரண்பாடுகளும், சிதறுண்ட ஒரு செயல்திட்டத்திற்கே வழிவகுக்கின்றன. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், டிரம்ப் செய்வதைப் போலவே இந்த இயக்கங்களும் கருக்கலைப்பு எதிர்ப்பு பேரணிகளை நடத்தலாம், "விழிப்புணர்வுச் சீரழிவு" (woke decadence) குறித்து கூச்சலிடலாம், மற்றும் ஒரு பொதுவான நாகரிகப் பணியைப் பிரகடனம் செய்யலாம். ஆனால் "அமெரிக்கா ஃபர்ஸ்ட்" கொள்கையால் உத்வேகம் பெற்ற கூடுதல் இறையாண்மை என்ற மாயையானது, ஆதிக்க செல்வாக்கை வெகுவாகக் குறைத்து, ஐரோப்பாக் கண்டத்தை மேலும் தனிமைப்படுத்தி, இறுதியில் ஒவ்வொரு நாட்டின் சுயநலத்தையும் கடுமையாகப் பாதிப்படையச் செய்யும். சர்வதேச அரசியலில் டிரம்பின் அதிரடி அணுகுமுறையிலிருந்து ஐரோப்பா ஓர் உண்மையான பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ள விரும்பினால், அதன் இலக்கானது 'ஜெர்மனி ஃபர்ஸ்ட்', 'ஸ்லோவாக்கியா ஃபர்ஸ்ட்', 'போலந்து ஃபர்ஸ்ட்', 'பிரான்ஸ் ஃபர்ஸ்ட்', 'நெதர்லாந்து ஃபர்ஸ்ட்' என உறுதிபூண்ட இயக்கங்கள் மற்றும் அரசாங்கங்களைக் கொண்ட "தாராளவாதமற்ற சர்வதேச" (illiberal international) கூட்டமைப்பை வளர்ப்பதாக இருக்கக்கூடாது — ஏனெனில் அது அமெரிக்காவில் டிரம்ப் செய்ததை அப்படியே மறுஉருவாக்கம் செய்யலாம் என்ற மாயையின் கீழ் மட்டுமே இயங்கும். தீவிர வலதுசாரிகளின் கவலைகள் உட்பட வாக்காளர்களின் கவலைகளை நிவர்த்தி செய்யும் சீர்திருத்தங்கள் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றாலும், தனித்தனியாக எதிர்வினையாற்றுவது செழிப்பை மேலும் சீர்குலைக்கும்.

மாறாக, ஐரோப்பாவின் அனைத்துத் தரப்பினரும் தங்களின் இறையாண்மைக்கு அச்சுறுத்தல் விளைவிக்கும் ஆக்கிரமிப்புப் போக்குகளுக்கு — அமெரிக்காவிடமிருந்து வருவதாயினும் சரி — தகுந்த பதிலடி கொடுக்கவும் விளைவுகளை ஏற்படுத்தவும் இக்கண்டத்தின் கூட்டு வலிமையைப் பயன்படுத்துவதற்கான ஓர் வாய்ப்பாக இதைப் பார்க்க வேண்டும்; அதாவது அமெரிக்காவை அல்ல, ஐரோப்பாவையே முதன்மையாக ("Europe First") வைக்க வேண்டும்.

— ஜியோவானா டி

https://carnegieendowment.org/emissary/2026/10/america-first-export-europe-far-right

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு