ஈரானில் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் போராட்டம்
மொழிபெயர்ப்பு கட்டுரைகள்
ஈரானில் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் போராட்டம்
மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய ஆக்கிரமிப்பு எல்லைகளற்று நீடிக்கிறது. கடந்த தசாப்தங்களில் காசா, ஈராக், லிபியா, ஈரான், லெபனான் மற்றும் ஏமன் ஆகிய நாடுகளில் அது கொலைவெறித் தாக்குதல்களை நடத்தியுள்ளது (அல்லது அதற்கு உதவியுள்ளது). அதே நேரத்தில், இஸ்ரேல், சவுதி அரேபியா மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் உள்ள பாசிச ஆட்சிகளை அது தாங்கிப் பிடிக்கிறது. ஈரானில் உள்ள அணுசக்தி உற்பத்தி தளங்கள் மற்றும் ஏவுகணை நிலைகள், இஸ்லாமிய புரட்சிகர காவற்படை தலைமை, அயதுல்லா கமேனி மற்றும் பிற முல்லாக்கள், பரந்த குடியிருப்பு பகுதிகள் மற்றும் உயரமான அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள், 30 மருத்துவமனைகள் மற்றும் சுகாதார மையங்கள் மற்றும் ஈரானின் முக்கிய பொருளாதார இடங்கள் மீது குண்டுவீசுவது அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் கொடூரத்தை பறைசாற்றுகிறது. அமெரிக்க-இஸ்ரேலிய தாக்குதலின் முதல் இரண்டு வாரங்களில் 3.2 மில்லியனுக்கும் அதிகமான ஈரானியர்கள் இடம்பெயர்ந்துள்ளதாக ஐநா அகதிகள் ஆணையம் (UNHCR) அறிக்கை அளித்துள்ளது (அல் ஜசீரா, 3/12/2026).
கமேனியின் ஆட்சிக்கு எதிரான சமீபத்திய கிளர்ச்சியைத் தான் ஆதரிப்பதாக டிரம்ப் கூறினார், ஆனால் இது ஒரு பொய். அனைத்து 31 மாகாணங்களிலும் உள்ள 180-க்கும் மேற்பட்ட நகரங்கள் மற்றும் ஊர்களில் ஆட்சிக்கு எதிரான கிளர்ச்சிகள் வெடித்தன, மேலும் கமேனியின் அடக்குமுறை எந்திரத்தால் ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் மற்றும் மாணவர்கள் கொல்லப்பட்டனர் (CNN, 1/13/26), ஆனால் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கு தனது சொந்த ஆளும் வர்க்கத்தின் உயிரைத் தவிர வேறு எவருடைய உயிரையும் காப்பாற்றுவதில் ஆர்வம் இல்லை. இஸ்லாமிய தலைவர்களையும் ஈரானிய குழந்தைகளையும் ஒரே மாதிரியாகக் கொல்வதன் மூலம் இது நிரூபிக்கப்படுகிறது.
அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் நலன்கள்
இப்பகுதியில் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் உண்மையான நலன்கள் இருமுனை நோக்கங்களைக் கொண்டவை. இது மேற்கு ஆசிய/மத்திய கிழக்கின் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு வயல்களையும் அதன் வர்த்தக வழிகளையும் ஆதிக்கம் செலுத்த முயல்கிறது. உலகில் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட எண்ணெய் இருப்புகளில் சுமார் பாதி மத்திய கிழக்கில் உள்ளது (935 பில்லியன் பீப்பாய்கள், அமெரிக்காவில் 74 பில்லியன் மற்றும் வெனிசுலாவில் 303 பில்லியன் (Worldatlas.com, 6/2024)). சுமார் 38% கச்சா எண்ணெய், 19% திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு மற்றும் 33% உரங்கள் ஹார்முஸ் நீரிணை வழியாகச் செல்கின்றன (UNCTAD, 3/10/2026). மேலும், அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் ஈரானை பலவீனமாக வைத்திருக்க விரும்புகிறது மற்றும் ஆளும் வர்க்கத்தின் மூலோபாய பார்வையில், வேகமாக வளர்ந்து வரும் ஏகாதிபத்திய போட்டியாளரான சீனாவை மறைமுகமாக பலவீனப்படுத்த விரும்புகிறது.
ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, லத்தீன் அமெரிக்கா, மத்திய கிழக்கு மற்றும் ஐரோப்பா முழுவதும் சீனா தனது பொருளாதார, அரசியல் மற்றும் இராணுவ வலிமையை விரிவுபடுத்துவதால் இன்று ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு இடையிலான மோதல் தீவிரமடைந்து வருகிறது. ஈரானும் சீனாவும் 2016-இல் ஒரு விரிவான மூலோபாயக் கூட்டணியை நிறுவின மற்றும் எண்ணெய் ஏற்றுமதிக்கு ஈடாக ஈரானில் சீனா 400 பில்லியன் டாலர் உள்கட்டமைப்பு முதலீடு உள்ளிட்ட 25 ஆண்டு கால ஒத்துழைப்பு ஒப்பந்தத்தை எட்டின. கூடுதலாக, இராணுவ அனுபவத்தைப் பரிமாறிக் கொள்வது மற்றும் இராணுவப் பயிற்சிகளை நடத்துவது, கூட்டாக ஆயுதங்களை உருவாக்குவது மற்றும் பயங்கரவாதத்தை எதிர்த்துப் போராட உளவுத் தகவல்களைப் பகிர்ந்து கொள்வது உள்ளிட்ட இராணுவ மற்றும் பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்த சீனாவும் ஈரானும் ஒப்புக்கொண்டன (BBC News, 3/29/21). இந்த அரசியல், இராணுவ மற்றும் பொருளாதார உறவுகள் மத்திய கிழக்கு/மேற்கு ஆசியாவில் அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய ஆதிக்கத்தை மேலும் குறைக்கின்றன. சீனா ஷாங்காய் ஒத்துழைப்பு அமைப்பு மற்றும் BRICS+ குழு ஆகிய இரண்டையும் முதலாளித்துவ கூட்டமைப்புகளாக வழிநடத்துகிறது, இது ஈரானின் உதவியுடன் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் மற்றும் அதன் கூட்டாளிகளுக்கு எதிரான உலகளாவிய ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட எதிர்ப்பை வலுப்படுத்தும் மற்றும் சீனாவின் நலன்களுக்கு சாதகமாக அமையும் என்று நம்புகிறது.
போர் மற்றும் தடைகள் காரணமாக 2025-இல் வர்த்தகம் வீழ்ச்சியடைந்த போதிலும், சீனாவிற்கும் ஈரானுக்கும் இடையிலான பொருளாதார உறவுகள் ஆழமடைந்து வருகின்றன. இருப்பினும், சீனா ஏற்கனவே ஈரானிடமிருந்து தள்ளுபடி விலையில் (பிரெண்ட் கச்சா எண்ணெய் விலையை விட 8% முதல் 10% வரை குறைவாக) ஒரு நாளைக்கு 1.3-1.6 மில்லியன் பீப்பாய்கள் எண்ணெயை வாங்குகிறது, இது ஈரானின் சர்வதேச விற்பனையில் சுமார் 80% ஆகும் (Reuters, 1/13/26). இஸ்லாமிய புரட்சிகர காவற்படை (IRGC) மற்றும் அதன் பரந்த ரகசிய வர்த்தக வலைப்பின்னலுடன் இணைந்து செயல்படுவதன் மூலம் ஈரானிய எண்ணெய் மீதான அமெரிக்கத் தடைகளை சீனா தவிர்க்கிறது.
BRICS+ அமைப்பில் உள்ள பொதுவான அரசியல் நிலைப்பாடுகள் மூலம் ஈரான் மற்றும் சீனா இடையே வலுவான அரசியல் உறவுகள் கட்டமைக்கப்படுகின்றன. BRICS+ அமைப்பிற்குள், அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தை முறையாக எதிர்ப்பதில் ஒருமித்த கருத்து இல்லை. ஆனால் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக BRICS+ அமைப்பை ஒரு ஒருங்கிணைந்த கூட்டமைப்பாக மாற்றுவதில் ஈரான் சீனாவுடன் இணைந்துள்ளது (Foreign Affairs, 9/24/24). அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தால் ஈரான் மீது நடத்தப்படும் தாக்குதல் உடனடி பொருளாதார ஆதாயங்கள் மற்றும் மத்திய கிழக்கின் ஆதிக்கத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; இது சீனத் தலைமையிலான போட்டியாளர் கூட்டமைப்பிற்கு எதிரான உலகப் போருக்குத் தயாராவதற்கான அமெரிக்காவின் மற்றொரு நடவடிக்கையாகும்.
அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகள் தங்களது சீன முதலாளித்துவ போட்டியாளர்களின் ஒப்பீட்டளவிலான வலுவடைதலைக் கண்டு அஞ்சுகிறார்கள். பொதுவாக ஏகாதிபத்தியவாதிகளுக்கு, உலகில் போட்டியாளர்களுக்கு இடமில்லை. 20-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இருந்தே உலகமும் அதன் சந்தைகளும் முக்கிய ஏகாதிபத்தியவாதிகளுக்கு இடையே முழுமையாகப் பிரிக்கப்பட்டுவிட்டன. இப்போது ஒரு ஏகாதிபத்திய கூட்டமைப்பின் எந்தவொரு முன்னேற்றமும் மற்றொரு கூட்டமைப்பின் இழப்பில் தான் வருகிறது. இத்தகைய ஏகாதிபத்தியங்களுக்கு இடையிலான போட்டிகள் தான் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டு உலகப் போர்களுக்கும் கடந்த 60 ஆண்டுகளில் நடந்த டஜன் கணக்கான சிறிய போர்களுக்கும் காரணமாக இருந்தன.
தொழிலாளர்களின் நலன்கள்
எண்ணெய், வர்த்தக வழிகள் மற்றும் உலக நிதி ஆகியவற்றின் மீதான அதிக கட்டுப்பாட்டிற்காக சூழ்ச்சி செய்யும் எந்த ஏகாதிபத்தியவாதிகளையும் (அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகள் அல்லது அவர்களது போட்டியாளர்கள்) ஆதரிப்பதில் தொழிலாளர்களுக்கு எந்த நலனும் இல்லை, ஆனால் அனைத்து ஏகாதிபத்தியங்களையும் தகர்ப்பதிலும் கம்யூனிசத்திற்காகப் போராடுவதிலும் தொழிலாளர்களாகிய நமக்கு வலுவான குறிக்கோள் உள்ளது.
அனைத்து வகையான ஏகாதிபத்திய ஆக்கிரமிப்புகளுக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைக்க மத்திய கிழக்கு/மேற்கு ஆசியா மற்றும் உலகம் முழுவதும் ஒரு கம்யூனிசப் புரட்சி தேவைப்படும். கம்யூனிஸ்டுகளாகிய நாம், அமெரிக்கா முதல் ரஷ்யா, சீனா மற்றும் அதற்கு அப்பால் உள்ள உலக முதலாளிகளுக்கு எதிராகப் போராடுவதன் மூலம் பொதுவான ஏகாதிபத்தியத்தைத் தோற்கடிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளோம். இதைச் செய்ய, ஈரானின் தற்போதைய ஆட்சியை எதிர்க்கக்கூடும் ஆனால் தங்களது சொந்த லாப நலன்களுக்காக முதலாளித்துவத்தின் ஒரு வடிவத்தைப் பராமரிக்கத் திட்டமிட்டுள்ள பெயரளவில் எதிர்க்கும் சக்திகளை நாம் விமர்சிக்க வேண்டும்.
ஈரானின் சமீபத்திய முன்னேற்றங்கள் மற்றும் ஏகாதிபத்திய சூழ்ச்சிகளை பகுப்பாய்வு செய்ய முற்படும் கட்டமைப்பு இதுதான்.
ஈரானின் போருக்குப் பிந்தைய வரலாறு
இரண்டாம் உலகப் போரைத் தொடர்ந்து, அமெரிக்கா உலகின் பெரும்பாலான பொருளாதாரத்தின் மீது பெரும் அதிகாரத்தைப் பெற்றது. பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தூண்டுவதிலும், லாபத்தை ஈட்டுவதிலும், இராணுவ வலிமையைத் தக்கவைப்பதிலும், தங்களது போட்டியாளர்களுக்கு இத்தகைய செல்வத்திற்கான வாய்ப்பை மறுப்பதிலும் எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயுவின் முக்கிய பங்கு காரணமாக, பல ஏகாதிபத்திய சக்திகளைப் போலவே அமெரிக்காவும் மத்திய கிழக்கு/மேற்கு ஆசியாவின் மீது ஒரு சிறப்புப் பார்வையைக் கொண்டிருந்தது.
பாலஸ்தீனியர்களுக்கு எதிரான பயங்கரவாதப் போரால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட இஸ்ரேல் உருவாவதற்கு அமெரிக்கா ஆதரவளித்தது, இதன் மூலம் இப்பகுதியின் மத்தியதரைக் கடல் பகுதியில் ஒரு சக்திவாய்ந்த அமெரிக்கக் கூட்டாளியை உருவாக்கியது. அதே நேரத்தில், சிஐஏ (CIA) மற்றும் பிரிட்டனின் MI6 ஆகியவை ஈரானில் ஒரு இராணுவ சதித்திட்டத்தை முன்னெடுத்தன, இது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சமூக ஜனநாயகத் தலைவரான முகமது மொசாடிக்கைப் பதவி நீக்கம் செய்தது, அவர் இதற்கு முன்பு ஷா ஆட்சியின் கீழ் பிரதமராகப் பணியாற்றினார். அவரது குற்றம் என்ன? எண்ணெய் தொழிலைத் தேசியமயமாக்க நடவடிக்கை எடுத்ததுதான். வளைகுடாவின் கிழக்குப் பகுதியில் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கு விசுவாசமான ஒரு கூட்டாளியை உறுதி செய்வதற்காக அமெரிக்கா ஷாவை மீண்டும் அதிகாரத்தில் அமர்த்தியது. இதன் மூலம் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்காக இஸ்ரேல் மற்றும் ஈரான் ஆகிய இரண்டு காவலர்களை அமெரிக்கா பெற்றது.
ஷா மற்றும் அவரது ரகசியக் காவல்துறை (SAVAK) எதிர்ப்பின் சிறு குரலையும் எழுப்புபவர்களுக்கு எதிராக முறையான கொடூரமான சித்திரவதைகளையும் கொலைகளையும் செய்ததை அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகள் பொருட்படுத்தவில்லை (அநேகமாக அதை விரும்பியிருக்கலாம்). SAVAK-ஐ உருவாக்குவதில் சிஐஏ முக்கியப் பங்கு வகித்தது. ஈரானிய உழைக்கும் வர்க்கம் இந்த கொடுங்கோன்மையை வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் கிளர்ச்சிகள் மூலம் எதிர்த்தது. அமெரிக்க ஆதரவுடன் ஷா அவர்களை வன்முறையாக ஒடுக்கினார். துதே (Tudeh - பெர்சிய மொழியில் "மக்கள்") கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மற்றும் அது வழிநடத்த உதவிய தொழிற்சங்கங்கள், மற்றும் அயதுல்லா ருஹொல்லா கொமேனி உள்ளிட்ட முல்லாக்கள் எனப்படும் பாரம்பரிய இஸ்லாமிய ஷியா மதத் தலைவர்கள் தலைமையிலான இஸ்லாமிய சக்திகள் ஆகிய இரண்டிலிருந்தும் எதிர்ப்பு வந்தது. இந்த மதகுரு ஷாவால் பல ஆண்டுகள் சிறையிலடைக்கப்பட்டார் மற்றும் ஷா ஆட்சிக்கு அவர் காட்டிய எதிர்ப்பால் பிரான்சில் நாடுகடத்தப்பட்டு வாழ்ந்தார். கொமேனியின் மத சக்திகள் ஈரானின் மதச்சார்பின்மை மற்றும் மேலைமயமாக்கலை எதிர்த்தன, மேலும் முக்கியமாக, ஒரு மதவாத சர்வாதிகாரத்தில் ஈரானிய தொழிலாளர்களைச் சுரண்டுவதன் மூலம் அவர்கள் அடையக்கூடிய பொருளாதார ஆதாயங்களிலிருந்து தாங்கள் ஒதுக்கப்படுவதையும் எதிர்த்தனர்.
1979 புரட்சி
1979-இல், இஸ்லாமியவாதிகள், சோசலிஸ்டுகள், கம்யூனிஸ்டுகள், கெரில்லா குழுக்கள் மற்றும் தாராளவாதிகள் ஒரு தேசிய முன்னணியை உருவாக்கி ஷாவை வீழ்த்தினர், இது ஈரானிய மக்களுக்கும் உலகம் முழுவதிலும் உள்ள முற்போக்காளர்களுக்கும் மகிழ்ச்சியை அளித்தது. வாய்ப்புவாத துதே கட்சி மற்றும் தேசிய முன்னணியின் பிற கூறுகளின் ஆதரவுடன் கொமேனி ஆட்சிக்கு வந்தார், மேலும் ஈரான் ஓர் இஸ்லாமியக் குடியரசாக இருக்கும் என்றும், அமெரிக்கத் தலையீடு மற்றும் சூழ்ச்சிகளை "பெரிய சாத்தானின்" விரோதச் செயல்களாக எதிர்க்கும் என்றும் அறிவித்தார். முல்லாக்கள் தங்களது அதிகாரத்தை ஒருங்கிணைத்தவுடன், "முதலாளித்துவமும் இல்லை, கம்யூனிசமும் இல்லை" என்ற தங்களது தாரக மந்திரத்தின் கீழ், ஆயிரக்கணக்கான கம்யூனிஸ்டுகளையும் தங்களது அதிகாரத்தை எதிர்த்த பலரையும் படுகொலை செய்தனர். வர்க்க எதிரிகளுடன் கூட்டணி வைத்ததன் மூலம் துதே கட்சி துயரமான திருத்தல்வாத (அதாவது, புரட்சிகர கவனத்தைக் கைவிடுதல்) தவறைச் செய்தது.
கொமேனியின் கீழிருந்த இஸ்லாமிய அரசு பெரும்பாலான வணிக நிறுவனங்களையும் இயற்கை வளங்களையும் கையகப்படுத்தியது. முல்லாக்களும் ஐஆர்ஜிசி-யும் (IRGC) முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் மையமாக மாறினர். இன்று, உச்ச தலைவர், ஐஆர்ஜிசி மற்றும் போனியாட்கள் (Bonyads - இஸ்லாமிய அறக்கட்டளைகள்) பொருளாதாரத்தின் குறைந்தது 60% பகுதியை நேரடியாகக் கட்டுப்படுத்துகின்றனர். போனியாட்கள் ஈரானின் விவசாயம், உற்பத்தி மற்றும் நிதித்துறையில் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. ஐஆர்ஜிசி, தனது கட்டுமான நிறுவனமான காதம் அல்-அன்பியா (Khatam al-Anbiya) மூலம் எண்ணெய், எரிவாயு மற்றும் உள்கட்டமைப்பு துறைகளில் பில்லியன் கணக்கான டாலர் ஒப்பந்தங்களைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் அமெரிக்கத் தடைகளைத் தவிர்ப்பதற்காக அது உருவாக்கியுள்ள விரிவான அமைப்பின் மூலம் சர்வதேச எண்ணெய் வர்த்தகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. பெரிய அளவிலான தொழில்கள், வங்கி, காப்பீடு மற்றும் தாதுக்கள் நேரடியாக அரசால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன. பாரம்பரிய தனியார் துறை முதலாளிகள் சிறிய அளவிலேயே உள்ளனர் மற்றும் உச்ச தலைவருக்குக் கட்டுப்பட்டவர்களாக உள்ளனர். உழைக்கும் வர்க்கம் தொடர்ந்து கடுமையாகச் சுரண்டப்படுகிறது.
கிளர்ச்சிக்கான பொருளாதாரப் பின்னணி
1979 புரட்சி மற்றும் இஸ்லாமிய மதவாத ஆட்சி நிறுவப்பட்ட பிறகு, அயதுல்லா கொமேனி உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கு தொழிற்சங்க உரிமைகள், வாரத்திற்கு 40 மணிநேர வேலை மற்றும் தங்குமிட கொடுப்பனவுகள் உள்ளிட்ட ஆரம்பகால சலுகைகளை வழங்கினார். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, எண்ணெய் தொழிலாளர்களின் தலைமையிலான அரசியல் பொது வேலைநிறுத்தம் தான் ஷாவை வீழ்த்தியது, அவரது வாரிசான ஷாபூர் பக்தியாரை நாடுகடத்தச் செய்தது மற்றும் புரட்சிக்கு பிந்தைய ஆரம்ப காலத்தில் கொமேனிக்கே அச்சுறுத்தலாக இருந்தது (புரூக்கிங்ஸ், 3/5/19).
ஆனால் இந்த ஆதாயங்கள் முதலாளித்துவ ஆளும் வர்க்கத்தின் நலனுக்காக, குறிப்பாக அரசு கட்டுப்பாட்டிலுள்ள நிறுவனங்களை, குறிப்பாக பெட்ரோலியத்தை ஆதிக்கம் செலுத்திய மதவாத ஆட்சியால் சொந்தமான மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நிறுவனங்களின் நலனுக்காகத் தொடர்ந்து சிதைக்கப்பட்டன.
ஈரான்-ஈராக் போர்
1980-இல் ஈரானின் புரட்சிகர குழப்பத்தின் போது, ஈராக் தலைவர் சதாம் உசேன் எண்ணெய் வளமிக்க பகுதியைக் கைப்பற்றவும், 1975-ஆம் ஆண்டின் ஷாட் அல்-அரபு நீர்வழி எல்லை ஒப்பந்தத்தை மாற்றியமைக்கவும் ஈரான் மீது படையெடுத்தார். 1988 வரை நீடித்த ஈரான்-ஈராக் போர், தேசிய ஒற்றுமை என்ற பெயரில் முதலாளித்துவ ஆட்சி சுதந்திரமான தொழிற்சங்கங்களைத் தடை செய்யவும் முந்தைய ஆதாயங்களை மாற்றியமைக்கவும் வழிவகுத்தது. இந்தப் போர் ஈரானிய சமூகத்தின் பொருளாதார அடிப்படையைச் கடுமையாகச் சேதப்படுத்தியது, உண்மையான வருமானத்தில் 40% குறைப்புடன் வரவிருக்கும் தசாப்தங்களுக்கு உழைக்கும் வர்க்கத்தின் ஒடுக்குமுறையை ஆழப்படுத்தியது (Defence and Peace Economics, 2022, 33:2). எண்ணெய் நிலையங்கள் மற்றும் பிற உள்கட்டமைப்புகளும் கடுமையாகச் சேதமடைந்தன, இது பொருளாதார வளர்ச்சியை ஒரு தசாப்தம் பின்னோக்கித் தள்ளியது.
1988-இல் போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (IMF) புனரமைப்பு கடன்களை ஏற்றுக்கொண்டதன் மூலம் ஈரான் முதலாளித்துவப் பாதையில் விரைந்தது. இந்த ஒப்பந்தங்களுக்கு "கட்டமைப்புச் சீரமைப்பு" தேவைப்பட்டது, அதாவது உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கான மானியங்கள் மற்றும் சேவைகளை மேலும் குறைப்பதாகும்.
ஈரான் மீதான அமெரிக்கத் தடைகள்
அமெரிக்கா மற்றும் அதன் கூட்டாளிகளால் ஈரான் மீது விதிக்கப்பட்ட தடைகள் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் பொருளாதார நலனையும் பாதித்தன. 1979 புரட்சிக்குப் பிறகு ஐந்து அமெரிக்க அதிபர்கள் பெருகிய முறையில் கடுமையான தடைகளை அமல்படுத்தியுள்ளனர். 2018-இல், அதிபர் டிரம்ப் "அதிகபட்ச அழுத்தம்" கொடுக்கும் தடைகளை விதித்தார், இது ஈரானிய எண்ணெய் ஏற்றுமதியை முற்றிலுமாக ஒழிக்கவும், சர்வதேச நிதியின் முதுகெலும்பாக விளங்கும் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியை எளிதாக்கும் ஒரு முக்கியமான நிறுவனமான ஸ்விஃப்ட் (SWIFT) அணுகலைத் தடுப்பதன் மூலம் அதன் வங்கித் துறையை சர்வதேச நிதி உறவுகளிலிருந்து தனிமைப்படுத்தவும் முயன்றது.
வறட்சி
தடைகள் ஈரானின் சர்வதேச வர்த்தகத்தை கணிசமாகக் குறைத்துள்ளன. வர்த்தகக் குறைப்புகளுக்கு முல்லாக்களின் எதிர்வினை என்னவென்றால், ஏராளமான பெரிய நீர்ப்பாசன அணைகளைக் கட்டுவதன் மூலம் விவசாயத்தில் சுயசார்பு அடைய முயன்றனர், ஆனால் ஈரான் இன்னும் நாட்டின் உணவில் 25%-க்கு விலையுயர்ந்த இறக்குமதியையே நம்பியுள்ளது. நீர்ப்பாசனத்திற்காக அணைகள் கட்டியது இரண்டு தசாப்த கால நீண்ட வறட்சிக்கு பங்களித்துள்ளது, இது 2020-களில் தீவிரமடைந்துள்ளது. புதைபடிவ எரிபொருட்களைப் பயன்படுத்தும் உலகளாவிய முதலாளித்துவத் தொழில் உலகம் முழுவதும் வெப்பமடைவதற்கு வழிவகுத்துள்ளது, ஆனால் ஈரானில் வெப்பநிலை மற்றும் ஆவியாதல் விகிதங்கள் ஒட்டுமொத்த கிரகத்தின் சராசரியை விட இரண்டு மடங்கு வேகமாக உயர்ந்துள்ளன. நீர்ப்பாசனம் மற்றும் அதிக நீர் தேவைப்படும் நெல் பயிரிடுதல் நிலத்தடி நீர்மட்டத்தை வற்றச் செய்துள்ளது, இது நாடு முழுவதும் நிலச்சரிவுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. ஆப்கானிஸ்தான் மேல்பகுதியில் அணைகளைக் கட்டியுள்ளதால் ஈரானுக்கு வரும் நீரோட்டம் குறைந்து ஆறுகள் மேலும் சுருங்கி வருகின்றன (Yale Environment 360, 12/18/2025). ஈரான் தனது குறைந்த நீர் விநியோகத்தை அதிகரிக்க கடல்நீரை குடிநீராக்கும் ஆலைகளைக் கட்டியுள்ளது, ஆனால் அமெரிக்க/இஸ்ரேலிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் ஏற்கனவே கேஷ்ம் தீவில் உள்ள கடல்நீரை குடிநீராக்கும் ஆலையை குண்டுவீசித் தகர்த்துள்ளனர் (NY Times, 3/8/26; Bulletin of Atomic Scientists, 3/9/26). ஈரானிய தொழிலாளர்களைத் தாகத்தால் சாகடிப்பது ஓர் இனப்படுகொலை நடவடிக்கையாகும்.
கூட்டாளிகளை ஆதரித்தல்
ஈரான் கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களாக ஹெஸ்புல்லா, ஹமாஸ், ஹூதிகள் மற்றும் சிரியா (அசாத்தின் தலைமையின் போது) உள்ளிட்ட பிராந்தியத்தில் உள்ள கூட்டாளிகளை வளர்ப்பதற்காக பில்லியன் கணக்கான டாலர்களை ஆயுதங்கள் மற்றும் மானியங்களுக்காகச் செலவிட்டுள்ளது, இது மீண்டும் பொருளாதாரத்திலிருந்து பணத்தையும் வளங்களையும் உறிஞ்சி உழைக்கும் வர்க்கத்தைச் சுமைக்குள்ளாக்கியுள்ளது.
இன்று உழைக்கும் வர்க்கத்தின் பொருளாதார நிலைமைகள்
அமெரிக்கத் தடைகள், ஊழல்வாதிகளான முல்லாக்கள், போர்க்கால அழிவு, வறட்சி மற்றும் பிராந்தியத்தில் உள்ள கூட்டாளிகளுக்கான நிதி ஆதரவு ஆகியவை ஈரானின் பொருளாதாரச் செயல்பாட்டை வீழ்ச்சியடையச் செய்துள்ளன. ஈரானில் உள்ள செழுமையான வளங்கள் இருந்தபோதிலும், 2024-இல் ஈரானின் பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) 434 பில்லியன் டாலராக இருந்தது, இது உலகில் 117-வது இடமாகும் (IMF, World Economic Outlook, 10/2024).
அதிகப்படியான வருடாந்திர விலை பணவீக்கம் கட்டுக்கடங்காத பணவீக்கத்தை (hyperinflation) நோக்கிச் செல்கிறது. பிப்ரவரி 2026-இன் வருடாந்திர பணவீக்க விகிதம் 62% என்றும், உணவுப் பொருட்களின் பணவீக்கம் 99% என்றும் ஈரானின் மத்திய வங்கி அறிக்கை அளித்துள்ளது (Iranwire, 2/26/2026; ஐஆர்ஜிசியுடன் இணைந்த தஸ்மின் செய்தி முகமை சற்றே குறைவான எண்களை அறிவித்துள்ளது). பணவீக்கம் ஈரானிய நாணயமான ரியாலின் மதிப்பை வேகமாக அழித்து வருகிறது. 1920-களில் ஒரு டாலருக்கு 70 ரியால் என்றிருந்த மாற்று விகிதம் 2013-இல் 37,700 ரியாலாகவும், 2026-இல் 1.59 மில்லியனாகவும் உயர்ந்தது. இதற்கு அரசாங்கத்தின் தீர்வு என்ன? 5 மில்லியன் ரியால் பணத்தாள்களை அச்சிடத் தொடங்குவது! (Washington Post, 3/17/25). உணவு இறக்குமதி என்பது கோதுமை, சோயாபீன்ஸ், சோளம் மற்றும் அரிசி போன்ற அடிப்படை உழைக்கும் வர்க்கத் தேவைகளைக் கொண்டது. இறக்குமதியாளர்கள் இந்தப் பொருட்களுக்கு டாலர்களில் பணம் செலுத்த வேண்டும் மற்றும் பலவீனமடைந்து வரும் ரியால்களில் அதிக விலையை நுகர்வோருக்கு மாற்ற வேண்டும்.
40-50% ஈரானியர்கள் அதிகாரப்பூர்வ வறுமைக் கோட்டிற்குக் கீழே வாழ்கின்றனர் (அரசாங்கத்தின் அதிகாரப்பூர்வ வறுமை சதவீதங்கள் 30-35% வரை உள்ளன), இதில் 10-20 மில்லியன் மக்கள் கடும் வறுமையில் உள்ளனர். 2024-இல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட மாதத்திற்கு 186 டாலர் என்ற குறைந்தபட்ச ஊதியம், மூன்று பேர் கொண்ட ஒரு குடும்பத்தின் சுமார் 400 டாலர் மாதாந்திரச் செலவில் பாதியைக் கூட ஈடுகட்ட முடியாது என்பது குடும்பங்களுக்கான இந்த பொருளாதார நெருக்கடியைத் தூண்டியுள்ளது. இளைஞர்களின் வேலையின்மை விகிதம் சுமார் 20% ஆக உள்ளது மற்றும் 25 முதல் 40 வயதுடைய ஆண்களில் பாதி அல்லது அதற்கு மேற்பட்டோர் வேலையில்லாமல் உள்ளனர் மற்றும் வேலை தேட முடியாமல் உள்ளனர். மில்லியன் கணக்கான பல்கலைக்கழகப் பட்டதாரிகள் வேலை இல்லாததால் உழைப்புச் சந்தையிலிருந்து ஒதுங்கியே உள்ளனர் (Canadian Peoples Voice, 3/10/2026).
கடந்த ஆண்டில், ஏராளமான புதைபடிவ எரிபொருள் இருப்புக்களைக் கொண்ட ஒரு நாட்டில், நாடு கடுமையான எரிசக்தி நெருக்கடியை எதிர்கொண்டது, அதன் மொத்த உற்பத்தித் திறனில் 50% மின்சாரப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது, இதன் விளைவாக உற்பத்தி இழப்பு 30-40 என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சூழ்நிலைகள் ஈரானைக் கிளர்ச்சிக்குத் தயார்படுத்தின.
ஈரானில் உள்ள பன்முகத்தன்மை கொண்ட உழைக்கும் வர்க்கம்
ஈரானில் பல தேசிய இனத்தவர் வாழ்கின்றனர். பெர்சியர்கள் மிகப்பெரிய இனக்குழுவை (60%-க்கும் மேல்) உருவாக்குகின்றனர் மற்றும் தலைநகர் தெஹ்ரான், மஷாத், ஷிராஸ் மற்றும் யாஸ்ட் உள்ளிட்ட ஈரானின் மத்தியப் பகுதியை ஆக்கிரமித்துள்ளனர். ஈரான் முழுவதும் பல்வேறு அரசியல் கண்ணோட்டங்களைக் கொண்ட பல சிறுபான்மை இனக்குழுக்களும் உள்ளனர். இவர்களில் ஈரானின் வடமேற்குப் பகுதியில் அஜர்பைஜானுக்கு அருகில் வாழும் அஜர்பைஜானிகள் (20%) அடங்குவர், அவர்கள் பொதுவாக பெர்சிய பெரும்பான்மையினருடன் இணக்கமாக வாழ்கின்றனர், அவர்களுடன் ஷியா மதத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர்; மேற்கில் உள்ள அரேபியர்கள் (3%) பொதுவாக சுன்னிக்களாக அடையாளம் காணப்படுகிறார்கள்; மேற்கு, வடமேற்கு மற்றும் வடகிழக்கு பகுதியில் வாழும் குர்துகள் (8%) மற்றும் லூர்கள் (6%) ஈராக், துருக்கி மற்றும் சிரியாவில் வாழும் பரந்த குர்திஷ் புலம்பெயர்ந்தோருடன் தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்கின்றனர்; தென்கிழக்கு ஈரானில் வாழும் பலூச்சிகள் (2%) மேற்கு பாகிஸ்தானில் உள்ள பலூசிஸ்தான் பிராந்தியத்துடன் தங்களை அடையாளப்படுத்திக் கொள்கின்றனர், அங்கு ஒரு தீவிரமான பிரிவினைவாத தேசிய விடுதலை இயக்கம் செயல்பட்டு வருகிறது; மற்றும் பிறர் உள்ளனர். பெர்சிய தேசியவாதம் மற்றும் மத வெறுப்பு காரணமாக, சிறுபான்மை குழுக்களின் உறுப்பினர்கள் அனைத்து ஆட்சிகளின் கீழும் பாகுபாடுகளை எதிர்கொண்டுள்ளனர். குறிப்பாக குர்துகள் ஒடுக்குமுறை நிலைமைகளை எதிர்கொண்டு அதற்கேற்பப் போராடி வருகின்றனர் (Reuters, 10/10/2022; Genocide Watch, 8/2025).
இஸ்லாமியக் குடியரசின் கீழ் பெண்களின் வாழ்க்கை இஸ்லாமிய சட்டத்தால் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது, 1979 இஸ்லாமிய புரட்சிக்கு முன்பு சுதந்திரமாக வாழ்ந்த பிறகு, இப்போது பெண்களை கிட்டத்தட்ட கண்ணுக்குத் தெரியாதவர்களாக மாற்றும் தலை மற்றும் உடல் கவசங்கள் கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தச் சட்டங்கள் ஒழுக்கக் காவல்துறை (Guardian Council), ஐஆர்ஜிசி மற்றும் பிற சட்ட அமலாக்க அமைப்புகளால் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன. ஆடைத் தேவைகளை மீறும் பெண்களைத் தண்டிக்க போக்குவரத்து கேமராக்கள் கூட பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
சிறுபான்மை இனத்தவர் மற்றும் பெண்கள் உட்பட உழைக்கும் வர்க்கத்தின் நிலைமை மோசமாகவும் அரசியல் ரீதியாக ஒடுக்கப்பட்டும் உள்ளது. இந்த ஆட்சியின் கீழ், தொழிற்சங்கங்கள் சட்டவிரோதமானவை என்றாலும் தொழிலாளர்கள் இன்னும் போராடுகிறார்கள். அனைத்து தொழிலாளர்களையும் ஊழியர்களாகக் கருதாமல் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களாக மாற்றுவதன் மூலம் முல்லாக்கள் பொதுவாக தொழிற்சங்க ஒப்பந்தங்களை ரத்து செய்துள்ளனர். தொழிலாளர்கள் இப்போது கடுமையான வேலை பாதுகாப்பின்மை, பரவலான வேலையின்மை மற்றும் பசியை எதிர்கொள்கின்றனர்.
இந்த பொருளாதாரப் போக்குகள் எழுச்சிகளுக்கும் பரந்த எதிர்ப்பிற்கும் வழிவகுத்துள்ளன, அதே நேரத்தில் முல்லாக்களும் அவர்களின் நண்பர்களும் குடும்பத்தினரும் ஆடம்பரமான மற்றும் சீரழிந்த வாழ்க்கையை வாழ்கின்றனர் (NY Post, 1/20/2026; Counterpunch 1/5/2018).
தொழிலாளர்கள் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டம்: 1990-களிலிருந்து எழுச்சிகள் மற்றும் கிளர்ச்சிகள்
சமீபத்திய எழுச்சி, 2025-26
சமீபத்திய 2025-26 நாடு தழுவிய கிளர்ச்சிகள், முதலில் ஷாவிற்கு எதிராகவும் இப்போது இஸ்லாமியக் குடியரசின் மதவாத பாசிஸ்டுகளுக்கு எதிராகவும் ஒரு போராட்டப் பாரம்பரியத்தின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டன. உழைக்கும் வர்க்கமும் அதன் அமைப்புகளும் எப்போதுமே இந்தப் கடந்தகாலப் போராட்டங்களுக்கு மையமாக இருந்துள்ளன மற்றும் தற்போதைய கிளர்ச்சியில் முக்கியமானதாக இருந்துள்ளன.
2026 எழுச்சியில் உள்ள தொழிலாளர் அமைப்புகள் தங்களது உடனடி வாழ்வாதாரக் கோரிக்கைகளுக்காகவும் மதவாத முதலாளித்துவ வர்க்கத்திற்கு எதிராகவும் போராடி வருகின்றன. சில உதாரணங்கள் இதோ.
முந்தைய எழுச்சிகள்
2025-26 போராட்டங்களும் கிளர்ச்சிகளும் இத்தகைய எழுச்சிகளின் வரலாற்றிலிருந்து வளர்ந்தன. ஈரானியத் தலைமை, பொதுவாக ஒரு மதவாத இஸ்லாமியக் குடியரசு கட்டமைப்பை ஆதரிக்கும் அதே வேளையில், தீவிர இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகளுக்கும் சீர்திருத்தவாதத் தலைவர்களுக்கும் இடையே ஊசலாடுகிறது, சீர்திருத்தவாதிகள் வெளிநாட்டிலிருந்து கூடுதல் முதலீட்டை வரவேற்கும் அதே வேளையில் இஸ்லாத்தின் குறைவான கடுமையான விளக்கத்தையே விரும்புகிறார்கள். உதாரணமாக, சீர்திருத்தவாதியான முகமது காதாமி 1997-இல் ஈரானின் அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் மற்றும் அடிமட்ட சீர்திருத்தக் குரல்கள் மற்றும் போராட்டங்களை விரிவுபடுத்துவதை ஊக்குவித்தார். முல்லாக்கள் மற்றும் கமேனியின் அதிருப்திக்கு மத்தியில் பல சீர்திருத்தவாத செய்தித்தாள்கள் தோன்றின. பரவலான ஆதரவைக் கொண்டிருந்த 'சலாம்' (Salam) என்ற புகழ்பெற்ற சீர்திருத்தவாத செய்தித்தாள்களை ஆட்சி மூடியபோது 1999-இல் தெஹ்ரான் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டனர். மாணவர் இயக்கம் நாடு முழுவதும் பரவி, முல்லாக்கள் ஆட்சிக்கு அரசியல் ரீதியாக சவால் விடத் தொடங்கியது. இந்த எழுச்சி வன்முறையாக ஒடுக்கப்பட்டது, இதில் பல மாணவர்கள் கொல்லப்பட்டனர், மேலும் ஒரு டஜன் பேர் "காணாமல் போயினர்" மற்றும் ஆயிரக்கணக்கானோர் கைது செய்யப்பட்டனர். இந்த எழுச்சி ஆட்சிக்கு எதிரான பெரும் போராட்டங்களின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது.
2009-இல், தற்போதைய கடும்போக்கு அடிப்படைவாத இஸ்லாமிய அதிபர் மஹ்மூத் அஹ்மதிநெஜாத் செய்த தேர்தல் முறைகேடுகளுக்கு எதிராக தொழிலாளர்கள், மாணவர்கள் மற்றும் பிறர் போராடினர். அவரது எதிர்ப்பாளரான மிர்-ஹொசைன் மௌசவி, நாட்டின் பொருளாதாரத்தை ஏகபோகமாக வைத்துள்ள இஸ்லாமிய முதலாளிகளுக்கு வெறுப்பைத் தரும் வகையில், நாட்டை வெளிநாட்டு முதலீட்டிற்குத் திறப்பது உள்ளிட்ட தாராளவாத சீர்திருத்தங்களை ஆதரித்தார். இந்த 'பச்சை கிளர்ச்சி' (Green Rebellion) என்று அழைக்கப்படுவது, அந்த நேரத்தில் கடும்போக்காளர்களால் உழைக்கும் வர்க்கத்தின் மீது திணிக்கப்பட்ட பேரழிவுகரமான பொருளாதார நிலைமைகளையும், தேசிய சிறுபான்மையினர் மற்றும் பெண்களின் ஒடுக்குமுறையையும் பிரதிபலித்தது. இந்த முறை, தொழிலாளர்களும் அவர்களது அமைப்புகளும் போராட்டத்தில் பங்கேற்றனர். குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை நான்கு மடங்கு அதிகரிக்கவும் பணவீக்கத்தைக் குறைக்கவும் தொழிலாளர்கள் கோரினர். தெஹ்ரான் பேருந்து ஓட்டுநர்கள் சங்கம், ஹாஃப்ட் தப்பே கரும்புத் தொழிலாளர் சங்கம் (Syndicate of Haft Tappeh Sugarcane Workers), ஆசிரியர் அமைப்புகள் மற்றும் இதர தொழிற்சங்க ஆர்வலர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். மே 1, 2009 அன்று 150-க்கும் மேற்பட்டோர் கைது செய்யப்பட்டனர் மற்றும் பல தொழிற்சங்க அமைப்பாளர்கள் வீதியில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். பொது வேலைநிறுத்தம் பற்றிய பேச்சுக்கள் பரவினாலும் அது நடைபெறவில்லை.
2009 எழுச்சி வலுக்கட்டாயமாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டது, ஆனால் எட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 2017-இல் மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க உழைக்கும் வர்க்கக் கிளர்ச்சி நடந்தது. அமெரிக்காவுடனான 2015 அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தில் அமெரிக்கா விதித்த பெரும்பாலான பொருளாதாரத் தடைகளை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது உள்ளடக்கப்பட்டிருந்ததால், மதவாத ஆட்சி உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கு மேம்பட்ட பொருளாதார வாழ்க்கையை உறுதி அளித்தது. உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கு பொருளாதார மேம்பாடுகளை வழங்கத் தவறிய ஆட்சி, தங்களை வளப்படுத்திக் கொள்ளும் அதே வேளையில் சிக்கன பட்ஜெட்டுகளை அதிகரித்தது. செவிலியர்கள், பேருந்து ஓட்டுநர்கள், லாரி ஓட்டுநர்கள், டயர் தொழிலாளர்கள், கரும்புத் தொழிலாளர்கள், பெட்ரோகெமிக்கல் தொழிலாளர்கள், பேக்கரி தொழிலாளர்கள் மற்றும் டிராக்டர் தொழிற்சாலை தொழிலாளர்களின் வேலைநிறுத்தங்கள், தொழிலாளர் நடவடிக்கைகள் மற்றும் போராட்டங்களுடன் 2017 வெடிப்புக்கு உழைக்கும் வர்க்கப் போராட்டங்கள் எரிபொருளாக அமைந்தன (Zahedi, 2024).
டிசம்பர் 28, 2017 அன்று தொடங்கிய கிளர்ச்சிக்குக் காரணமாக அமைந்தது சீர்திருத்தவாத அதிபர் ஹசன் ரௌஹானி வெளியிட்ட பட்ஜெட் அறிவிப்பாகும், இது கடும்போக்கு முல்லாக்களின் ஊழலை வெளிப்படுத்தியது. அதிபர் ரௌஹானி பட்ஜெட்டைப் பகிரங்கமாக வெளியிட்டது முதல் முறையாக பட்ஜெட்டின் ரகசியப் பகுதியை வெளிப்படுத்தியது, இது இஸ்லாமிய நிறுவனங்களுக்கு, குறிப்பாக கடும்போக்கு நிறுவனங்களான இராணுவம், மதகுருமார்களின் மத அறக்கட்டளைகள் மற்றும் இஸ்லாமிய புரட்சிகர காவற்படை ஆகியவற்றிற்கு ஒதுக்கப்பட்ட பில்லியன் கணக்கான நிதியை ஆவணப்படுத்தியது. ஈரானிய மக்களுக்கு மிக முக்கியமாக, இந்த பட்ஜெட் மில்லியன் கணக்கான குடிமக்களுக்கான ரொக்க மானியங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவும், எரிபொருள் விலையை அதிகரிக்கவும் மற்றும் பொதுப் பள்ளிகளைத் தனியார்மயமாக்கவும் முன்மொழிந்தது (வருமான ஆதரவில் 5.3 பில்லியன் டாலர் குறைக்கப்பட்டது, எரிவாயு விலை 50% அதிகரிக்கப்பட்டது மற்றும் உள்கட்டமைப்பு செலவினங்கள் 3.1 பில்லியன் டாலர் குறைக்கப்பட்டன (Al Jazeera, 1/30/2018)).
கடும்போக்காளர்கள் ஹசன் ரௌஹானிக்கு எதிராக அணிதிரண்டனர் - அவர் பட்ஜெட்டை வெளியிட்டது உண்மையில் அவர்களது ஊழலை அம்பலப்படுத்துவதன் மூலம் அவர்களுக்கு எதிராக விடுக்கப்பட்ட ஒரு சவால் என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொண்டனர் - ஆனால் கடும்போக்காளர்கள் மஷாத்தில் (3 மில்லியன் மக்கள் தொகை, ஈரானின் 2-வது பெரிய நகரம்) ஏற்பாடு செய்த ஆரம்பகால பட்ஜெட் எதிர்ப்பு பேரணி முல்லாக்களைக் கடந்து 40 முதல் 80 நகரங்களுக்குப் பரவியது, இதில் பத்தாயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் மற்றும் மாணவர்கள் பங்கேற்றனர், மேலும் "மக்கள் பிச்சை எடுக்கிறார்கள், முல்லாக்கள் கடவுள்களைப் போல ஆட்சி செய்கிறார்கள்!" மற்றும் "சர்வாதிகாரிக்கு மரணம்" (உச்ச தலைவர் கமேனியைக் குறிப்பது) உள்ளிட்ட முழக்கங்களுடன் ஒட்டுமொத்த ஆட்சியையும் தாக்கினர்.
இருபத்தி இரண்டு போராட்டக்காரர்கள் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் 2,000 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். டெலிகிராம் மற்றும் இன்ஸ்டாகிராம் சமூக ஊடகங்கள் முடக்கப்பட்டன, இது இந்த மக்கள் போராட்டங்களைக் கண்டு ஆளும் வர்க்கம் கொண்ட பயத்தை நிரூபித்தது. ட்விட்டர் மற்றும் ஃபேஸ்புக் ஏற்கனவே கடுமையான கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டிருந்தன. கைது செய்யப்பட்டவர்களில் தொண்ணூறு சதவீதம் பேர் 25 வயது அல்லது அதற்குக் குறைந்த வயதுடையவர்கள். இரத்தக்களரியான ஒடுக்குமுறை அந்தக் கிளர்ச்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது, பலர் கொல்லப்பட்டனர் அல்லது கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். அப்போதைய (மற்றும் இப்போதைய!) போராட்டக்காரர்கள் சிறிய நகரங்கள், ஊர்கள் மற்றும் சில கிராமங்களில் உள்ள குறைந்த வருமானம் கொண்ட இளம் உழைக்கும் வர்க்க மக்கள். 1979-இல், 30-35 மில்லியன் மக்கள் தொகையில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் கிராமப்புறங்களில் இருந்தனர். இன்று 93 மில்லியன் மக்கள் தொகையில் மூன்றில் இரண்டு பங்கினர் நகர்ப்புறங்களில் (5,000 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மக்கள் தொகை கொண்ட நகரங்கள்/ஊர்கள்) வாழ்கின்றனர். இந்த இடப்பெயர்வு ஓரளவுக்கு 14 ஆண்டு கால வறட்சியால் விரைவுபடுத்தப்பட்டது, இது பலரை வேலை தேட நகரங்களுக்குச் செல்லத் தூண்டியது, பெரும்பாலும் வெற்றி கிடைக்கவில்லை. தெஹ்ரானில் இப்போது 10 மில்லியனுக்கும் அதிகமான குடியிருப்பாளர்கள் உள்ளனர்.
2019-இல், ஆட்சி எரிபொருள் விலையில் 50% உயர்வை அறிவித்தது, இது உழைக்கும் வர்க்கத்தின் மீது ஒடுக்குமுறையின் மற்றொரு அடுக்கைச் சேர்த்தது, இதற்கு உழைக்கும் வர்க்கம் மற்றொரு எழுச்சியுடன் பதிலளித்தது, மேலும் ஆட்சி மீண்டும் இரத்தக்களரியான ஒடுக்குமுறை மூலம் பதிலளித்தது. ஆனால் புரட்சியின் வேகம் அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது.
2022-இல், கட்டாய இஸ்லாமிய முகத்திரை சட்டங்களை மீறியதாகக் கூறி 22 வயது குர்திஷ் பெண்ணான ஜினி அமினியை "ஒழுக்கக் காவல்துறை" கைது செய்தது. இது பெண்கள் மீதான தாக்குதல் மற்றும் குர்திஷ் சிறுபான்மையினர் மீதான தாக்குதல் என இரண்டுமாக இருந்தது (Genocide Watch, 11/7/2025). அவர் காவலில் கொல்லப்பட்டார், இது "பெண், உயிர், சுதந்திரம்" (Woman, Life, Freedom - WLF) இயக்கம் என்று அழைக்கப்படும் மற்றொரு எழுச்சியைத் தூண்டியது. போராட்டங்கள் விரைவாக அமினிக்கு நீதி கோருவதிலிருந்து இஸ்லாமியக் குடியரசின் ஆட்சிக்கு எதிரான பரந்த சவாலாக மாறின. WLF இயக்கம் பெருமளவில் 2017 மற்றும் 2019-ஆம் ஆண்டின் கிளர்ச்சிகளின் தொடர்ச்சியாக இருந்தது, அதே நேரத்தில் முக்கியமாக பெர்சிய ஆட்சியின் குர்திஷ் எதிர்ப்பு வெறிக்கு எதிரான கடும் எதிர்ப்பையும் பிரதிபலித்தது.
தற்போதைய கிளர்ச்சி கடுமையான அடக்குமுறையையும் அரசின் கைகளால் ஆயிரக்கணக்கான இறப்புகளையும் எதிர்கொண்டுள்ளது. முந்தைய எழுச்சிகளைப் போலவே, இந்தக் கிளர்ச்சியும் பொருளாதார ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராகப் போராடுவதிலிருந்து இஸ்லாமியக் குடியரசின் சட்டபூர்வத்தன்மைக்கு எதிரான மக்கள் சவாலாக - கிட்டத்தட்ட ஒரு புரட்சிகரமான சூழ்நிலையாக - வேகமாக வளர்ந்துள்ளது.
அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய சூழ்ச்சி
அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகள் மீண்டும் ஒருமுறை புரட்சிகர போராட்டத்தை பஹ்லவி வம்சத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதன் மூலமோ, நாட்டை இன ரீதியாகப் பிரிப்பதன் மூலமோ (யுகோஸ்லாவியாவிற்கு நடந்தது போல), அல்லது முல்லாக்களிடையே இணக்கமான ஒரு மாற்றுத் தலைவரைக் கண்டறிவதன் மூலமோ ஒரு சார்பு-அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய விளைவாக மாற்ற சூழ்ச்சி செய்கின்றனர். இந்த அணுகுமுறைகள் எதுவுமே பலனளிக்க வாய்ப்பில்லை என்று தோன்றுகிறது. எனவே அமெரிக்க-இஸ்ரேல் அச்சு பிப்ரவரி 28, 2026 அன்று ஈரான் மீது ஒரு கொடூரமான போரைத் தொடங்கியது. 2026 கிளர்ச்சியின் போது உழைக்கும் வர்க்கத்தின் உரத்த முழக்கம் ஊழல் நிறைந்த மதவாத பாசிச சர்வாதிகாரத்தை வீழ்த்துவதாக இருந்ததே தவிர, ஷா அல்லது வேறு எந்த அமெரிக்க எடுபிடியும் திரும்பி வருவதற்காக அல்ல!. ஈரானின் தொழிலாளர்கள் முட்டாள்கள் அல்ல. மதவாத பாசிஸ்டுகளை அமெரிக்கக் கைப்பாவைகளைக் கொண்டு மாற்றுவது எந்த முன்னேற்றத்தையும் குறிக்காது என்பதை அவர்கள் நன்கு அறிவார்கள். ஆனால் புரட்சிகர கம்யூனிச வீழ்ச்சிக்கான மாற்று இன்னும் பெரும்பாலான போர்க்குணமிக்க போராட்டக்காரர்களின் நிகழ்ச்சி நிரலில் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை
இடதுசாரித் தலைமையின் தேவை
ஆட்சிக்கு எதிராக தொழிலாளர்கள் பரவலாகப் போராடினாலும், கம்யூனிசத் தொழிலாள வர்க்க புரட்சிகரத் தலைமை அங்கு இல்லை. ஆரம்பத்தில் தொழிலாளர் போராட்டங்கள் மேம்பட்ட பணிச்சூழலுக்காகத் தொடங்கின, ஆனால் பின்னர் பாசிச மதவாத சர்வாதிகாரத்தின் மீதான மக்கள் கோபத்தால் அவை ஆட்சிக்கு எதிரான போக்காக மாறின. 1930களில் ரேசா ஷா மற்றும் அவரது மகன் காலத்திலும், சிஐஏ (CIA) உதவியுடன் உருவாக்கப்பட்ட சாவாக் (SAVAK - ரகசியப் போலீஸ்) மூலமாகவும் பத்தாண்டுகளாக நடந்த கொலைகள் மற்றும் சிறைவாசங்களால் இடதுசாரிகள் ஒடுக்கப்பட்டனர். 1979 புரட்சிக்குப் பிறகு அயதுல்லாக்களின் மிகப்பெரிய ஒடுக்குமுறை அமைப்புகளால் அவர்கள் மீண்டும் சிதைக்கப்பட்டனர். (ஈரானில் பதினேழு பாதுகாப்பு அமைப்புகள் உள்ளன, அவற்றில் உளவுத்துறை அமைச்சகம், ஐஆர்ஜிசி-உளவுத்துறை (IRGC-IO), மற்றும் உளவு மற்றும் பொதுப் பாதுகாப்புப் போலீஸ் (PAVA) ஆகிய மூன்று முக்கிய அமைப்புகள் உள்நாட்டு உளவுப் பணிகளில் ஈடுபடுகின்றன. இவை அனைத்தும் உச்சத் தலைவரின் நேரடி அல்லது மறைமுகக் கட்டுப்பாட்டில் செயல்படுகின்றன, மேலும் ஆட்சிக்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்பவர்களைக் கொன்று ஆட்சியைக் காக்க இவை ஒன்றிணைந்து செயல்படுகின்றன.)
தொழிலாளர்கள் ஏழைகளாகவும், அரசியல் ரீதியாக ஒடுக்கப்பட்டும், வறுமையில் வாடும் அதே வேளையில், முல்லாக்கள் பெரும் பணக்காரர்களாகி தங்கள் செல்வத்தை பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்துகின்றனர். 2017 கிளர்ச்சியின் ஆதரவாளர் ஒருவர் கூறியது போல்: "மதகுருமார்கள் நம் சமூகத்தின் மிகவும் பயனற்ற ஒட்டுண்ணிகள், ஆனால் அவர்களின் மகன்கள் தெஹ்ரானின் மேல்தட்டுப் பகுதிகளிலும் மற்ற பெரிய நகரங்களிலும், மொனாக்கோவின் வீதிகளில் காண்பதை விட அதிகமான புகாட்டி (Bugatti) மற்றும் லம்போர்கினி (Lamborghini) கார்களை வைத்திருக்கிறார்கள். இந்த செல்வம் எங்கிருந்து வந்தது? இவை அனைத்தும் நமது தேசியக் கருவூலத்திலிருந்து திருடப்பட்டவை, இந்தத் திருட்டை நிறுத்த நமது நாட்டு இளைஞர்கள் கிளர்ந்தெழுந்துள்ளனர்".
போராட்டத்தில் கம்யூனிஸ்டுகள்
பாரசீக கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (CPP) 1920-இல் உருவாக்கப்பட்டு, கோமின்டர்னில் (சோவியத் ஒன்றியம் தலைமையிலான சர்வதேச கம்யூனிச அமைப்பு) இணைந்தது. CPP ஆரம்பகால தொழிற்சங்க அமைப்புகளை உருவாக்கி வழிநடத்தியது. 1929-இல் ஆங்கிலோ-பெர்சியன் எண்ணெய் நிறுவனத்தில் போர்க்குணமிக்க எண்ணெய் தொழிலாளர்கள் நடத்திய பொது வேலைநிறுத்தத்தை முன்னெடுத்ததற்காக, பிரிட்டிஷ் கைப்பாவையான ரேசா ஷா 1930களில் CPP-க்கு தடை விதித்தார். இரண்டாம் உலகப் போரின்போது, 1941-இல் கம்யூனிஸ்டுகள் 'துதே' (Tudeh) கட்சியாக மீண்டும் ஒன்றிணைந்து தொழில்துறை தொழிலாள வர்க்கத்தினர் மத்தியில் வலுவான அடித்தளத்தைப் பெற்றனர்.
இருப்பினும், அதன் வெற்றிக்கான உத்தி கம்யூனிசப் போராட்டத்தில் பல அடுக்குக் கோட்பாட்டைப் பின்பற்றியது. துதே கட்சி பொதுவாக முகமது மொசாடெக்கிற்கு ஆதரவு அளித்தது, அவர் ஷாவின் கீழ் பிரதமராக இருந்த ஒரு சமூக ஜனநாயக அல்லது தேசிய முதலாளித்துவவாதி ஆவார். சிஐஏ மற்றும் எம்ஐ6 (MI6) வன்முறை மூலம் மொசாடெக்கை பதவியிலிருந்து அகற்றி ஷாவின் அதிகாரத்தை உறுதிப்படுத்தின. தொழிலாளர்கள் தொடர்ந்து துதே கட்சிக்கு ஆதரவு அளித்தனர், ஆனால் 1970களின் பிற்பகுதியில் புரட்சியின் "முதல் கட்டம்" என்று சொல்லப்படும் தேசிய சுதந்திரக் கட்டத்தின் தலைவராக கொமேனியை ஆதரித்ததன் மூலம் அது மீண்டும் ஒரு தவறைச் செய்தது. இத்தகைய தேசியவாத முடிவுகள் புரட்சியின் சாவு மணியாகும். 1983-இல் கொமேனி அதிகாரத்தை ஒருங்கிணைத்து, சிஐஏ தயாரித்த பட்டியல்களைக் கொண்டு துதே கட்சியின் தலைவர்கள் உட்பட ஆயிரக்கணக்கானோரை தூக்கிலிட்டு அந்தக் கட்சியைத் தாக்கினார்.
ஈரானில் கம்யூனிச இயக்கம் வரலாற்று ரீதியாக அழிக்கப்பட்டது, ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தவறான பாதையைப் பின்பற்றினால் என்ன நடக்கும் என்பதற்கு ஒரு எச்சரிக்கைக் கதையாகும். 1935-இல் ஐரோப்பா முழுவதும் பாசிசம் பரவியபோது, பாசிசத்தைத் தோற்கடிக்க சமூக ஜனநாயக அமைப்புகளுடன் கூட்டணி சேர வேண்டும் என்று உலக கம்யூனிச இயக்கம் (கோமின்டர்ன்) தவறாக முடிவெடுத்தது. கம்யூனிச விடுதலைப் பாதையில் தேசியவாத முன்னணிகளில் இணைவது உட்பட பல கட்டங்கள் அவசியம் என்ற கருத்தை இந்த உத்தி வலுப்படுத்துகிறது. ஈரானில் நடந்தது உட்பட கம்யூனிஸ்டுகள் ஆதரித்த எண்ணற்ற தேசியவாத போராட்டங்களின் வரலாற்று அனுபவத்தின் அடிப்படையில், கம்யூனிஸ்டுகள் வேறுபட்ட உத்தியைப் பின்பற்ற வேண்டும். கம்யூனிஸ்டுகள் தொழிலாள வர்க்கத்தின் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பகுதியை சர்வதேச கம்யூனிச தொலைநோக்குப் பார்வையின் பக்கம் வென்றெடுக்க வேண்டும்; அங்கு ஊதியங்கள், இனவெறி, பாலின பாகுபாடு இருக்காது, மேலும் தொழிலாளர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய பொருளாதாரத்தைக் கூட்டு முறையில் ஒழுங்கமைப்பார்கள். முதலாளித்துவ ஆதரவு சக்திகளுடனான கூட்டணிகள் அல்லது ஊதிய முறை மற்றும் தேசியவாதம்/தேசிய விடுதலை உத்திகள் போன்ற முதலாளித்துவ நிறுவனங்களுக்கு அளிக்கும் சலுகைகள், முதலாளித்துவவாதிகளையும் அவர்களின் சித்தாந்தத்தையும் நமது இயக்கத்திற்குள் நுழைய அனுமதிக்கும், கம்யூனிசத்திற்கான பாதையைச் சீர்குலைக்கும், மேலும் விடுதலை நோக்கிய முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கும். இன்று, துதே கட்சி ஐரோப்பாவில் நாடுகடத்தப்பட்ட தலைமையாகச் சுருங்கிவிட்டது, அவர்களால் அறிக்கைகளை வெளியிட முடியுமே தவிர ஈரானில் போராட்டத்தை இனி வழிநடத்த முடியாது.
ஈரானில் சில கம்யூனிஸ்டுகள் துதே கட்சியின் தேசியவாத உத்தியைப் பின்பற்ற மறுத்தனர். 'பெய்கார்' (பெர்சிய மொழியில் "போராட்டம்" என்று பொருள்) 1975-இல் உருவாக்கப்பட்டது மற்றும் துதேயின் தேசியவாதம் மற்றும் சீர்திருத்தவாதத்தை எதிர்த்தது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, பெய்கார் அமைப்பு கொமேனியின் அடக்குமுறையிலிருந்து தப்பிக்குமளவிற்குப் பெரியதாக இல்லை, 1985-க்குள் அதன் 250-க்கும் மேற்பட்ட உறுப்பினர்கள் கொல்லப்பட்டனர். எஞ்சியவர்கள் அடக்குமுறையிலிருந்து தப்பிக்க ஈரானின் கிராமப்புறங்களில் சிதறிச் சென்றனர், ஆனால் கொமேனியின் அடக்குமுறை இயந்திரம் கம்யூனிஸ்டுகளை இரக்கமின்றி வேட்டையாடியதால் அவர்களால் பெரும்பாலும் உயிர்வாழ முடியவில்லை. மற்றவர்கள் ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்காவிற்குச் சிதறிச் சென்றனர். அந்த அமைப்பு 1985-இல் செயல்படுவதை நிறுத்தியது.
ஈரானின் தொழிலாள வர்க்கத்தில் உள்ள புரட்சிகர இடதுசாரிகள் கம்யூனிசத்திற்கான நேரடிப் போராட்ட உத்தியின் அடிப்படையில் தங்களை மீண்டும் கட்டியெழுப்பும் வரை, மதவாத பாசிஸ்டுகள் அல்லது அமெரிக்கக் கைக்கூலிகள் மீண்டும் ஈரானில் ஆட்சிக்கு வர வாய்ப்புள்ளது. சிறந்த உலகைப் படைக்க விரும்பும் அனைவருக்கும் உலக கம்யூனிச இயக்கத்தை உறுதியான அடித்தளத்தில் மீண்டும் கட்டியெழுப்புவது ஒரு அவசரப் பணியாகும். ஈரான் மற்றும் லெபனான் மீது குண்டுகள் விழுந்து, ஒரு பெரிய போர் அச்சுறுத்தல் உருவாகியுள்ள நிலையில், கம்யூனிசத்திற்கான இயக்கத்தை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவதும், அனைத்து வடிவ ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராகப் போராடுவதும் மிகுந்த அவசரமான விஷயமாகும். நாம் வெல்வதற்கு ஒரு உலகம் இருக்கிறது!
https://countercurrents.org/2026/03/the-struggle-of-the-working-class-in-iran/
=================================================================
ஈரான் போர் ராஜதந்திரத்தில் தனது பங்கை விரிவுபடுத்த சீனா நடவடிக்கை; அமெரிக்கா சந்தேகம் கொள்கிறது
ஈரான் போர் குறித்த தனது ராஜதந்திர நடவடிக்கைகளை சீனா தீவிரப்படுத்தியுள்ளது; பாகிஸ்தானுடன் இணைந்து ஐந்து அம்சத் திட்டத்தை முன்மொழிவது, வளைகுடா நாடுகளின் ஆதரவைத் திரட்டுவது மற்றும் ஹார்முஸ் ஜலசந்தியைத் திறக்கத் தேவையான எந்தவொரு சக்தியையும் பயன்படுத்துவதற்கான ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் முன்மொழிவை எதிர்ப்பது ஆகியவற்றைச் சீனா செய்து வருகிறது. உலக விவகாரங்களில் ஒரு முக்கியப் பங்கைப் பெறுவதற்கான சீனாவின் சமீபத்திய முயற்சி இதுவாகும், இருப்பினும் பெய்ஜிங்கின் முயற்சிகளில் அமெரிக்கா ஆர்வம் காட்டாத நிலையில், இது ஆக்கப்பூர்வமானதை விட வெறும் சொல்லளவில் மட்டுமே இருக்கலாம்.
ஏப்ரல் 6, 2026 அன்று ஈரான்-இஸ்ரேல் போர் குறித்த சமீபத்திய தகவல்கள்
“ஈரானுடனான போர் பிராந்தியத்திற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் உள்ள அனைத்து நாடுகளின் முன்னுரிமையாகும்” என்று வாஷிங்டனைத் தளமாகக் கொண்ட திங்க் டேங்க் ஆன ஸ்டிம்சன் சென்டரின் சீனா திட்டத்தின் இயக்குனர் சன் யுன் கூறினார். “தனது தலைமைத்துவத்தையும் ராஜதந்திர முன்னெடுப்பையும் வெளிப்படுத்த சீனா தவறவிடாத ஒரு வாய்ப்பு இது”. முன்னாள் மூத்த அமெரிக்க ராஜதந்திரி டேனி ரசல், சீனாவின் ராஜதந்திரத்தை "வெறும் பகட்டு" என்று விவரித்தார் மற்றும் ஈரான் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான ஐந்து அம்சத் திட்டத்தை 2023 இல் உக்ரைனுக்கான அதன் 12 அம்சத் திட்டத்துடன் ஒப்பிட்டார், இது "வெற்று வார்த்தைகளால் நிரப்பப்பட்டது, ஆனால் ஒருபோதும் செயல்படுத்தப்படவில்லை".
“வாஷிங்டன் பொறுப்பற்றது, ஆக்ரோஷமானது மற்றும் பிறரின் இழப்புகளைப் பொருட்படுத்தாதது என்று காட்டும் அதே வேளையில், சீனா ஒரு கொள்கை ரீதியான மற்றும் பொறுப்பான அமைதிப் போராளி என்பதே அதன் கருத்தாகும்” என்று ஆசியா சொசைட்டி பாலிசி இன்ஸ்டிடியூட்டின் புகழ்பெற்ற ஆய்வாளரான திரு. ரசல் கூறினார். “சீனாவிடமிருந்து நாம் பார்ப்பது வெறும் செய்திப் பரிமாற்றமே தவிர, சமரசம் அல்ல”.
போர் தொடங்கியதிலிருந்து சீனா "அமைதிக்காக அயராது" உழைத்து வருவதாக வாஷிங்டனில் உள்ள சீன தூதரகத்தின் செய்தித் தொடர்பாளர் லியு பெங்யு தெரிவித்தார். அமெரிக்க அதிகாரிகளின் கூற்றுப்படி, சீனாவின் சமரச முயற்சியில் டிரம்ப் நிர்வாகம் அதிக ஆர்வம் காட்டவில்லை என்று தெரிகிறது. மூன்றாம் தரப்பு சமரச முயற்சிகளில் அமெரிக்கா அதிருப்தி அடைந்துள்ளது, மேலும் சீனாவின் சர்வதேச அந்தஸ்தை உயர்த்துவதிலோ அல்லது மேற்கு ஆசியாவில் வெற்றியைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பை அதற்கு வழங்குவதிலோ அதற்குச் சிறிதும் விருப்பமில்லை என்று மூன்று அமெரிக்க அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.
சீன-பாகிஸ்தான் முயற்சி குறித்த நிர்வாகத்தின் நிலைப்பாட்டை அதிகாரிகளில் ஒருவர் "நிச்சயமற்றது" என்று விவரித்தார், இது ஒப்புதலும் அல்ல அல்லது நிராகரிப்பும் அல்ல, ஆனால் சீன அதிபர் ஜி ஜின்பிங்குடனான தனது திட்டமிடப்பட்ட உச்சிமாநாட்டிற்கு முன்னதாக அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் கருத்து தெரிவித்தால் அது மாறக்கூடும் என்று மூவரும் வலியுறுத்தினர். பெய்ஜிங்கைப் பொறுத்தவரை, மே மாதத்தின் பாதியில் திரு. டிரம்ப் சீனாவுக்குப் பயணம் செய்வதற்கு முன்னதாகப் போர் குறைவதைக் காண ஒரு உந்துதல் இருக்கலாம். போரின் தேவைகளைக் காரணம் காட்டி, மார்ச் மாத இறுதியில் திட்டமிடப்பட்டிருந்த பயணத்தைத் திரு. டிரம்ப் ஒத்திவைத்தார். “போர் நீடித்தால், டிரம்ப் சீனாவுக்கான பயணத்தை மீண்டும் ஒத்திவைக்க மாட்டார் என்பதற்கு எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை” என்று திரு. சன் கூறினார்.
ஐந்து வாரங்களுக்கு முன்பு போர் தொடங்கிய பிறகு முதல் முறையாக, ஈரான் இரண்டு அமெரிக்க ராணுவ விமானங்களைச் சுட்டு வீழ்த்தியபோது வெள்ளிக்கிழமை போரில் ஒரு பெரிய தீவிரம் காணப்பட்டது. அமெரிக்கா "ஈரானை முற்றிலும் தோற்கடித்து அழித்துவிட்டது" என்று தேசத்திற்கு ஆற்றிய உரையில் அறிவித்த சில நாட்களுக்குப் பிறகு, ஈரானுடனான பேச்சுவார்த்தைகளை இது பாதிக்காது என்று திரு. டிரம்ப் NBC நியூஸிடம் தெரிவித்தார்.
ஓரளவிற்குப் பாதுகாப்பாக உள்ளது
தற்போது, சீனா தனது எரிசக்தி ஆதாரங்களைப் பன்முகப்படுத்தியதாலும், புதைபடிவ எரிபொருட்களைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைத்ததாலும், ஹார்முஸ் ஜலசந்தியில் ஏற்படும் இடையூறுகளிலிருந்து மற்ற நாடுகளை விட ஓரளவிற்குப் பாதுகாப்பாக உள்ளது.
சீனா தனது எண்ணெய் இறக்குமதியில் சுமார் 13% மட்டுமே ஈரானைச் சார்ந்துள்ளது, மேலும் ஈரானின் கட்டுப்பாட்டால் எரிசக்தி விலைகள் உயர்ந்து வரும் நிலையில், சீனக் கொடியிடப்பட்ட கப்பல்கள் முக்கியமான நீர்வழி வழியாகச் செல்ல அனுமதிக்க பெய்ஜிங் தெஹ்ரானுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. சீனா ஒரு பெரிய மூலோபாய பெட்ரோலிய இருப்பையும் பராமரிக்கிறது. குறுகிய கால அதிர்ச்சிகளைத் தாங்குவதற்குத் தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்டாலும், சீனா நீண்ட காலப் போரைப் பற்றி கவலைப்படுவதாகவும், அதை முடிவுக்குக் கொண்டுவர முயற்சிப்பதில் ஆர்வம் காட்டுவதாகவும் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
“மோதலின் தீவிரம் சீன நலன்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கத் தொடங்கும்” என்று திரு. ரசல் கூறினார். “சீனாவின் வளர்ச்சி மாதிரி ஏற்றுமதியை அதிகம் சார்ந்து இருப்பதால், நீண்டகால எரிசக்தி அதிர்ச்சிகள் மற்றும் கப்பல் போக்குவரத்து இடையூறுகள் அதிகச் செலவினங்களையும் உலகளாவிய தேவை குறைவதையும் குறிக்கும், இது அதன் பலவீனமான பொருளாதாரத்தை பாதிக்கும்”.
நீண்ட காலப் போரை விரும்பாததுடன், “அமெரிக்காவால் உருவாக்கப்பட்ட நெருக்கடியைத் தணிக்கத் தான் உதவுவதாகக் காட்டுவதற்கான வாய்ப்பை சீனா வரவேற்கிறது, குறிப்பாக விளைவுகளைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் முறையான உத்தி இல்லாதது மிகவும் தெளிவாகத் தெரியும்போது” என்று சர்வதேச நெருக்கடி குழுவின் (International Crisis Group) அமெரிக்க-சீனா உறவுகளுக்கான மூத்த ஆராய்ச்சி மற்றும் வக்காலத்து ஆலோசகர் அலி வைன் கூறினார்.
போர் தொடங்கிய பிறகு, சீன வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் வாங் யி ரஷ்யா, ஓமன், ஈரான், பிரான்ஸ், இஸ்ரேல், சவுதி அரேபியா மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் பிரதிநிதிகளுடன் பேசினார். சீனா தனது நட்பைப் போற்றுவதாக ஈரானிடம் அவர் கூறினார், இஸ்ரேலை ராணுவ நடவடிக்கைகளை நிறுத்துமாறு வலியுறுத்தினார் மற்றும் அமைதியை நிலைநாட்ட சீனா ஒரு பங்கினை வகிக்கத் தயாராக இருப்பதாகத் தெரிவித்தார்.
கடந்த வாரம், திரு. வாங் பெய்ஜிங்கில் தனது பாகிஸ்தான் சக அமைச்சரைச் சந்தித்து, போரை நிறுத்துவதற்கும் ஜலசந்தியை மீண்டும் திறப்பதற்கும் அழைப்பு விடுக்கும் அவர்களின் ஐந்து அம்சத் திட்டத்தை வகுத்தார். பிராந்திய வெளியுறவு அமைச்சர்களுடன் 20 க்கும் மேற்பட்ட தொலைபேசி அழைப்புகளை அவர் மேற்கொண்டுள்ளார், மேலும் அமைதியை மேம்படுத்துவதற்கும் பதற்றத்தைத் தணிப்பதற்கும் ஒரு சிறப்புத் தூதர் பிராந்தியத்தின் பல நாடுகளுக்கு விஜயம் செய்துள்ளார் என்று திரு. லியு கூறினார். ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் வெளியுறவுக் கொள்கைத் தலைவர் காஜா கலாஸிடம் சீனாவின் திட்டத்திற்கு ஆதரவைக் கோரிய திரு. வாங், இது "பரந்த, சர்வதேச ஒருமித்த கருத்தைப்" பிரதிபலிக்கிறது என்று அவரிடம் கூறினார் எனச் சீன வெளியுறவு அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது.
சவுதி வெளியுறவு மந்திரி இளவரசர் பைசல் பின் ஃபர்ஹானிடம் திரு. வாங் பேசுகையில், போரை நிறுத்துவதே மிக அவசரமான விஷயம் என்று கூறினார். ஹார்முஸ் ஜலசந்தியைத் திறக்க ராணுவ பலத்தைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கும் பஹ்ரைனின் ஐநா முன்மொழிவைச் சீனா ஏன் எதிர்த்தது என்பதை விளக்குவதற்காக திரு. வாங் இந்த வாரம் பஹ்ரைன் வெளியுறவு மந்திரி அப்துல்லத்தீப் பின் ரஷீத் அல் ஜயானியுடன் பேசினார்.
ஐநா பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் நடவடிக்கைகள் பதற்றத்தைத் தணிக்க உதவ வேண்டுமே தவிர, "சட்டவிரோத போரை அங்கீகரிக்கக் கூடாது, அல்லது நெருப்பில் எண்ணெய் ஊற்றுவது போல் இருக்கக் கூடாது" என்று திரு. வாங் கூறினார். ராஜதந்திர உரையாடல்கள் குறித்து பெயர் குறிப்பிட விரும்பாத நிலையில் பேசிய ஒரு ஐநா ராஜதந்திரி கூறுகையில், அமெரிக்காவோ அல்லது பிற நாடுகளோ ஐநா ஆதரவு பொறிமுறையைப் பயன்படுத்தி இந்த மோசமான போரைத் தீவிரப்படுத்தக்கூடும் என்று சீனாவும் ரஷ்யாவும் வாதிட்டன.
இரு நாடுகளுக்கும் ஜலசந்தியை முழுமையாகத் திறக்க வேண்டிய உடனடித் தேவை குறைவாகவே இருப்பதாகத் தெரிகிறது. சீனா தனது சில கப்பல்களைச் செலுத்துவதற்குப் பணம் செலுத்த முடிந்த நிலையில், ரஷ்யா தனது முக்கிய ஏற்றுமதிப் பொருளான எண்ணெயின் அதிக விலையிலிருந்து பயனடைகிறது.
வீட்டோ அதிகாரத்தைத் தவிர்க்கும் நம்பிக்கையில், பஹ்ரைன் தனது முன்மொழிவை கணிசமாகக் குறைத்துக் கொண்டது — அதாவது தாக்குதலுக்கு அல்லாமல், கப்பல்கள் ஜலசந்தி வழியாகப் பாதுகாப்பாகச் செல்வதை உறுதி செய்வதற்கான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளுக்கு மட்டுமே அனுமதி கோரியது. வாக்கெடுப்பு அடுத்த வாரம் வரை தள்ளி வைக்கப்பட்டது. ஜலசந்திப் பிரச்சனையைத் தீர்க்க போர்நிறுத்தம் தேவை என்று சீனா கூறுகிறது. ஆனால் பாகிஸ்தானுடனான அதன் திட்டம் அமெரிக்காவால் பெரும்பாலும் மௌனமாகவே எதிர்கொள்ளப்பட்டது.
இந்தத் திட்டம் அமைதிக்கான ஒரு வரைபடமாக இல்லாமல், சர்வதேசச் சட்டங்களுக்கு மதிப்பளிப்பது மற்றும் ராஜதந்திரம் மற்றும் ஐநா-வின் பங்கின் முக்கியத்துவம் குறித்த ஒரு தெளிவற்ற வேண்டுகோளாக இருப்பதால், அதை மதிப்பிடுவது கடினம் என்று அமெரிக்க அதிகாரிகளில் ஒருவர் கூறினார்.
===============================================
அமெரிக்க ஆதிக்கத்தின் அதிக விலையும் ட்ரோன் (ஆளில்லா விமானம்) மாற்றமும்
அமெரிக்க இராணுவம் தாக்குதல் தளவாடங்களின் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது; அதை ஈடுகட்ட ஈரானிய ட்ரோன்களை நகலெடுக்கிறது
அமெரிக்க மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளின் போர்முறை, ஒரு நாட்டின் வான்வெளியில் முழுமையான ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டுவதையும், அதைத் தொடர்ந்து அந்நாட்டின் இராணுவக் கட்டமைப்பைச் சிதைக்கும் வகையிலான பேரழிவு தரும் குண்டுவீச்சுத் தாக்குதல்களையும் பெரிதும் நம்பியுள்ளது. ஒருவேளை அது பலன் அளிக்கவில்லை என்றால், அமெரிக்கா/நேட்டோ (NATO) அமைப்புகள் அப்பாவிப் பொதுமக்களையும் பொதுமக்களின் உள்கட்டமைப்புகளையும் குறிவைத்து நேரடியான பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுகின்றன. முதல் பனிப்போரின் ஆரம்பக் கட்டங்களில், இந்த அணுகுமுறை கொரியா, வியட்நாம், லாவோஸ், கம்போடியா மற்றும் பல நாடுகளுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இருப்பினும், இது ஒருபோதும் ஒரு மூலோபாய வெற்றியை அளிக்கவில்லை. மாறாக, இது உள்ளூர் மக்களின் எதிர்ப்பைத் தூண்டிவிடுவதோடு, அமெரிக்க/மேற்கத்திய நாடுகளின் பயங்கரவாதக் குண்டுவீச்சு உத்திகளுக்கு எதிராக அவர்களின் மன உறுதியை வலுப்படுத்தவே செய்தது.
இந்த இராணுவக் கோட்பாடு இந்தோசீனாவில் தோல்வியைச் சந்தித்தது, அங்கு வியட்நாம் மக்களின் வீரஞ்செறிந்த எதிர்ப்பு, ஆக்கிரமிப்பு அமெரிக்கர்களுக்கு ஒரு பேரிடியையும் அவமானகரமான தோல்வியையும் அளித்தது. அக்காலகட்டத்தின் மிகவும் மேம்பட்ட வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளையும், ஆயிரக்கணக்கான இராணுவ ஆலோசகர்களையும் அனுப்பி உதவிய ரஷ்யாவின் ஒத்துழைப்புடன், வியட்நாம் இராணுவம் சுமார் 12,000 அமெரிக்க விமானங்களைச் சுட்டு வீழ்த்தியது, இதன் மூலம் லட்சக்கணக்கான உயிர்கள் காப்பாற்றப்பட்டன. கொரியாவைப் போலவே, வாஷிங்டன் டி.சி வியட்நாம் நகரங்கள் மீது பாரபட்சமற்ற பயங்கரவாதக் குண்டுவீச்சை மேற்கொண்டது. அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்புப் படைகள் இப்பகுதி முழுவதும் கடுமையான குண்டுவீச்சை நடத்தியதால், இந்தோசீனாவில் பலியானவர்களின் மொத்த எண்ணிக்கை 50 லட்சத்திற்கும் மேல் இருக்கலாம் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
இது குறிப்பாக லாவோஸ் நாட்டிற்குப் பொருந்தும், அந்நாட்டின் 98% பகுதிகள் பேரழிவிற்கு உள்ளாயின. 1964 முதல் 1973 வரை, அமெரிக்க விமானப்படை (USAF) கிட்டத்தட்ட 6,00,000 முறை விமானத் தாக்குதல்களைத் தொடுத்து, அந்தத் துரதிர்ஷ்டவசமான நாட்டின் மீது 20,00,000 டன்களுக்கும் அதிகமான வெடிமருந்துகளைப் பொழிந்தது. இது 9 ஆண்டுகளுக்கு, வாரத்தின் ஏழு நாட்களும் 24 மணி நேரமும், ஒவ்வொரு எட்டு நிமிடத்திற்கும் ஒரு விமானத்தின் முழுமையான வெடிபொருள் சுமை வீசப்பட்டதற்குச் சமமாகும்; இது லாவோஸை வரலாற்றிலேயே அதிக குண்டுவீச்சுக்குள்ளான நாடாக மாற்றியது. அமெரிக்காவால் திட்டமிடப்பட்ட இந்த மோதலில் லாவோஸ் அதிகாரப்பூர்வமாக ஒரு தரப்பாகக் கூட இருக்கவில்லை, ஆனாலும் பென்டகன் இரண்டாம் உலகப் போரின்போது ஜெர்மனி மற்றும் ஜப்பான் ஆகிய இரு நாடுகளின் மீதும் வீசப்பட்ட மொத்த குண்டுகளை விட அதிகப்படியான குண்டுகளை லாவோஸ் மீது வீசியது!. அக்காலத்தில் வெறும் 30 லட்சம் மக்கள் தொகையைக் கொண்டிருந்த அந்நாட்டில், இது ஒரு நபருக்குத் தலா ஒரு டன் வெடிகுண்டுகள் என்பதற்கு இணையாக இருந்தது. இந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதலால் 8 கோடிக்கும் அதிகமான வெடிக்காத கொத்து குண்டுகளும் (Cluster munitions) பிற வெடிமருந்துகளும் அப்பகுதிகளில் எஞ்சியுள்ளன.
அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாகியும், இந்த அமெரிக்க ஆயுதங்கள் இன்றும் அப்பாவிப் பொதுமக்களையே கொன்று வருகின்றன என்பதைச் சொல்லத் தேவையில்லை. கூடுதலாக, நிலத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகள் பயன்படுத்த முடியாத நிலையில் இருப்பதால், இது பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் நிலவும் வறுமைக்கு ஒரு காரணமாக உள்ளது. வியட்நாமில் நிலைமை இவ்வளவு மோசமாகாததற்கு ஒரே காரணம், அங்கே ரஷ்ய தயாரிப்பு 'நிலத்திலிருந்து வான்நோக்கிப் பாயும் ஏவுகணை' (SAM) அமைப்புகள் இருந்ததும், அவர்கள் அசைக்க முடியாத உறுதியுடன் போரிட்டதுமே ஆகும். இந்தோசீனா மீதான அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பு அதன் உத்திகளிலும் கோட்பாடுகளிலும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது; பென்டகன் அதன் பின்னர் நிகழ்ந்த மோதல்களில் 'துல்லியமான போர்முறை' (Precision warfare) மீது தனது முழுக் கவனத்தையும் செலுத்தியது. முதல் பனிப்போரின் முடிவிலும் அதன் பின்னரும், அமெரிக்கா பல மூலோபாய விளைவுகளைக் கருத்தில் கொண்டு டஜன் கணக்கான தூண்டப்படாத ஆக்கிரமிப்புப் போர்களைத் தொடுத்தது.
இருப்பினும், புதிய வியூகத்தைக் கையாண்ட பிறகும், பொதுமக்கள் உயிரிழப்புகள் தொடர்ந்து அதிகரித்த வண்ணமே இருந்தன. 1990களில் செர்பியா/யுகோஸ்லாவியா மீதான அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பில் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் கொல்லப்பட்டனர், இது 1999 குண்டுவீச்சுடன் உச்சத்தை எட்டியது. இராணுவத் தொழில்நுட்பங்கள் முன்னேறும்போது பொதுமக்களின் உயிரிழப்புகள் குறையும் என்று ஒருவர் எதிர்பார்க்கலாம், ஆனால் மத்திய கிழக்கில் இது இன்னும் மோசமானது; அங்கு 2001 முதல் 2021 வரை அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்புப் போர்களால் குறைந்தபட்சம் 50 லட்சம் மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். அமெரிக்காவின் சமீபத்திய போர் குறைவான இரத்தக் களரியைக் கொண்டிருக்கவில்லை; ஈரான் மீதான ஆக்கிரமிப்பின் முதல் நாளிலேயே அமெரிக்க விமானப்படை 200 ஈரானிய பள்ளி மாணவிகளைக் கொன்றது. இருப்பினும், இது மற்றொரு "வியட்நாம் விளைவை" ஏற்படுத்தியுள்ளது; ஈரானிய மக்கள் தங்கள் நாட்டைப் பாதுகாக்கவும் எதிர்த்துப் போராடவும் உறுதியுடன் செயல்படுகின்றனர்.
அமெரிக்க விமானப்படை குறைந்தபட்சம் மூன்று "தோற்கடிக்க முடியாத" எஃப்-15 (F-15) போர் விமானங்களை இழந்தது, அதே நேரத்தில் ஈரானிய இராணுவம் மத்திய கிழக்கு முழுவதும் உள்ள அமெரிக்கத் தளங்களைத் தொடர்ந்து தாக்கி வருகிறது. ஒரு சில நாட்கள் அல்லது வாரங்களில் ஒரு நாட்டை வீழ்த்தும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட "அதிர்ச்சியும் பிரமிப்பும்" (Shock & Awe) தரும் போர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட விலை உயர்ந்த தாக்குதல் தளவாடங்கள் விரைவில் தீர்ந்துவிடும் என்று பென்டகன் ஏற்கனவே கவலை கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், அது நடக்கப் போவதில்லை என்பது இப்போது தெளிவாகத் தெரிந்துவிட்டது, எனவே வாஷிங்டன் டி.சி நீண்ட காலப் போரைத் தொடர்ந்து நடத்துவதற்கு மாற்று வழிகளைத் தேடுகிறது. ஈரானிய "ஷாஹேத் 131/136" (Shahed 131/136) ஆளில்லா விமானங்களை வெட்கமின்றி நகலெடுப்பதும் இதில் அடங்கும்; இவை அமெரிக்கப் பயன்பாட்டில் 'லூகாஸ்' (LUCAS - Low-cost Unmanned Combat Attack System) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. மிகவும் விலை உயர்ந்த "டோமாஹாக்" (Tomahawk) ஏவுகணைகளுக்கும் அது போன்ற பிற ஆயுதங்களுக்கும் மாற்றாக இவை பயன்படுத்தப்படும்.
அமெரிக்காவைப் போலன்றி, ரஷ்யாவும் ஈரானும் இணைந்து ஈரானின் "ஷாஹேத்" வடிவமைப்புகளை மேம்படுத்தியுள்ளன; இதில் ரஷ்யா கணிசமாக மேம்படுத்தப்பட்ட வழிகாட்டுதல் அமைப்புகள், மின்னணுப் போர்முறை (Electronic warfare) எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் மற்றும் பெரிய வெடிதலைகள் போன்றவற்றை வழங்கியுள்ளது. கிரெம்ளின் (Kremlin) இப்போது இந்த அனுபவத்தைப் பயன்படுத்தி, தற்போதைய வெடிமருந்துகளை விட மலிவான புதிய ஏவுகணைகள் உள்ளிட்ட தனது சொந்த நீண்ட தூர துல்லியத் தாக்குதல் திறன்களை மேம்படுத்தி வருகிறது. அமெரிக்க ஆக்கிரமிப்பிற்கு எதிரான தனது எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளுக்கு உதவ, ஈரானும் இத்தகைய தொழில்நுட்பங்களை ரஷ்யாவிடமிருந்து பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் உள்ளன. குறிப்பாக ஒரு இடைத்தேர்தல் ஆண்டில், டொனால்ட் ட்ரம்பிற்கு இந்த விவகாரத்தில் அரசியல் ரீதியாகப் பெரும் சவால்கள் காத்திருக்கின்றன.
===========================================================
ஈரானின் கேமரா வலையமைப்பு வான் பாதுகாப்பை பலப்படுத்துகிறது என நிபுணர் தகவல்
இந்த விவகாரம் குறித்து விளக்கமளிக்கப்பட்ட ஒரு முன்னாள் இஸ்ரேலிய மூத்த பாதுகாப்பு அதிகாரியின் கூற்றுப்படி, அமெரிக்க மற்றும் இஸ்ரேலிய விமானங்களைக் கண்காணிக்கவும் அடையாளம் காணவும் ஈரான் அதிநவீன 'மல்டிஸ்பெக்ட்ரல்' (multispectral) கேமராக்களின் வலையமைப்பைப் பயன்படுத்துகிறது. புலப்படும் ஒளிக்கு (visible light) அப்பால் உள்ள அலைநீளங்களிலிருந்து தரவுகளைச் சேகரிக்கும் இந்த கேமராக்களை, ஈரான் தனது எதிரி நாடுகளின் விமானங்கள் பொதுவாகப் பயன்படுத்தும் அல்லது அத்தியாவசியமான வான்வழிப் பாதைகளில் நிறுவியுள்ளது. இதன் மூலம் ஒரு விமானம் கண்டறியப்பட்டால், ஈரானியப் படைகள் அதனைச் சுட்டு வீழ்த்த முயற்சிப்பதாக, இஸ்ரேலிய அரசாங்கத்திற்குப் பாதுகாப்பு விவகாரங்களில் ஆலோசனை வழங்கும் செல்வாக்கு மிக்க சிந்தனைக் குழுவான 'இஸ்ரேல் பாதுகாப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு மன்றத்தின்' தலைவர் அமீர் அவிவி தெரிவித்தார். இது தொடர்பாக இஸ்ரேலிய பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் அண்மையில் தமக்கு விளக்கமளித்ததாகவும் அவர் கூறினார்.
ஜூன் மாதம் இஸ்ரேலுடன் நடந்த 12 நாள் போரைத் தொடர்ந்து, இஸ்ரேலால் தங்களது ரேடார் அமைப்புகளை மிக எளிதாகக் கண்டறிந்து அவற்றை அழிக்க முடியும் என்பதை ஈரானிய அதிகாரிகள் அறிந்து கொண்டதாக அவிவி கூறினார். இது வான்வெளியைக் கண்காணிப்பதில் தெஹ்ரானின் படைகளுக்குப் பெரும் பின்னடைவை ஏற்படுத்தியது. ரேடார் அமைப்புகளைப் போலன்றி, இந்த கேமராக்கள் எந்தவொரு சமிக்ஞையையும் (signal) வெளிப்படுத்தாததால், இஸ்ரேலால் அவற்றின் இருப்பிடத்தை எளிதில் கண்டறிய முடியாது என்றும் அவர் மேலும் தெரிவித்தார்.
இந்த கேமரா அமைப்பு குறித்த தனது அறிவை இஸ்ரேல் அமெரிக்காவுடன் பகிர்ந்து கொண்டது, இருப்பினும் இது இன்னும் ஒரு செயல்பாட்டு சவாலாகவே உள்ளது என்று அவிவி கூறினார். "இது ஆச்சரியப்பட வேண்டிய ஒன்றல்ல, ஆனால் இது மிகவும் சவாலானது," என்று அவிவி தெரிவித்தார். ஈரான் முழுவதும் இன்னும் செயல்பாட்டில் உள்ள வான் பாதுகாப்பு பேட்டரிகளை (air-defense batteries) ஆங்காங்கே கொண்டுள்ளதாகவும் அவர் மேலும் குறிப்பிட்டார்.
Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு
