இந்தியாவின் தொடர்ச்சியான கிளர்ச்சிகள் - போராட்டங்கள் வெற்றிகளைப் பெறுகின்றன ஆனால் அமைப்பை மாற்றத் தவறுகின்றன ஏன் ?
தி வயர்
கடந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாக, ஆர்.எஸ்.எஸ்-பா.ஜ.க (RSS-BJP) ஆட்சி முறை, நாட்டின் மீது ஒரு மயான அமைதியைத் திணிக்க மீண்டும் மீண்டும் முயன்று வருகிறது. இருப்பினும் இந்தியா மீண்டும் மீண்டும் அச்சத்தை வென்று, தனது குரலை உயர்த்தி, தடுத்து நிறுத்தி போராடி வருகிறது. இதற்கு மிக அண்மைய உதாரணம் புது தில்லியின் ஜந்தர் மந்தரில் நடந்த மாணவர்-இளைஞர் கிளர்ச்சியாகும். ஏமாற்றப்பட்ட நீட் (NEET) தேர்வர்களுடன், வேலைவாய்ப்பற்ற இளைஞர்கள், ஏழை மற்றும் கீழ் நடுத்தர வர்க்கத்தினர் மற்றும் விளிம்புநிலை சமூகங்களைச் சேர்ந்த பெரிய எண்ணிக்கையிலான மக்கள் — அதாவது மோடி அரசாங்கத்தால் அதிகம் வஞ்சிக்கப்பட்டவர்கள் — இந்தப் போராட்டத்தில் இணைந்தனர். அவர்கள் நீட் (NEET) தேர்வின் மறுபக்கம் — அதாவது வேலைவாய்ப்பு, கல்வி அல்லது பயிற்சி (Not in Employment, Education or Training) ஏதுமற்றவர்கள்.
இளைஞர்களிடையே கனன்றுகொண்டிருக்கும் கோபம் இப்போது ஜார்கண்ட் மாநிலம் ராஞ்சியில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் காங்கிரஸ் ஆதரவு பெற்ற ஹேமந்த் சோரன் அரசாங்கம், தில்லியில் நடந்தவற்றிலிருந்து பாடம் கற்றுக் கொள்வதற்குப் பதிலாக, பாரதிய ஜனதா கட்சி செய்த அதே வழியில் ராஞ்சி இயக்கத்தை ஒடுக்க முயற்சிக்கிறது. இதிலிருந்து, இந்தப் பிரச்சனை ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சி அல்லது தேர்வுத் தாள் கசிவு என்ற கேள்விக்கு மட்டும் உட்பட்டது அல்ல என்பது தெளிவாகிறது. அடிப்படைப் பிரச்சனையை கல்வி கொள்கை உரையாடல் மூலம் மட்டுமே விளக்கிவிட முடியாது. தில்லி மற்றும் ராஞ்சியில் போராட்டங்கள் வினாத்தாள் கசிவைச் சுற்றித் தொடங்கியிருக்கலாம், ஆனால் அவை மிக விரைவில் வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், அரசாங்க ஊழல், வாரிசு அரசியல் மற்றும் கார்ப்பரேட்டுகளுடனான கள்ளக்கூட்டு ஆகியவற்றிற்கு எதிரான பரந்த போராட்டங்களாக வளர்ந்தன.
தில்லியில், குறிப்பாக ஜூலை 20-க்குப் பிறகு, அதிருப்தியடைந்த இளைஞர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் வந்தபோது போராட்டத்தின் வீரியம் அதிகரித்தது. வினாத்தாள் கசிவுப் பிரச்சனையில் தொடங்கிய இந்த இயக்கம், சமூகங்கள், சமூக வர்க்கங்கள், மாநிலங்கள் மற்றும் பல்வேறு பிரச்சனைகள் கடந்து வேகமாகப் பரவியது, இது மோடி அரசாங்கத்தைப் பகிரங்கமாகப் பதிலளிக்கக் கட்டாயப்படுத்தியது. பஞ்சாபின் வலிமைமிக்க விவசாய சங்கமான பாரதிய கிசான் யூனியன் (உக்ராஹன்), மாணவர்களுக்கு ஆதரவு தெரிவித்து ஜூலை 27 அன்று தில்லி நோக்கி டிராக்டர் பேரணிக்கு அழைப்பு விடுத்தது. இது அரசாங்கத்திற்கு கூடுதல் அழுத்தத்தை உருவாக்கியது. போராட்டக்காரர்களின் சில கோரிக்கைகளையாவது ஏற்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு அது தள்ளப்பட்டது. முதன்முறையாக, மக்கள் போராட்டத்தின் அழுத்தத்தால், தனது அமைச்சர் தர்மேந்திர பிரதானின் ராஜினாமாவைப் பெற வேண்டிய கட்டாயம் அதற்கு ஏற்பட்டது.
இயற்கையாகவே, இது நீண்டகால இன்னல்களை எதிர்கொண்டு வந்த மக்களிடையே புதிய நம்பிக்கை, ஆற்றல் மற்றும் நம்பிக்கையை உருவாக்கியுள்ளது.
ஒடுக்குமுறையும் தவறான சித்தரிப்பும்
ஆனால் எந்தவொரு ஆளும் வர்க்கமும் தோல்வியை மனமுவந்து ஏற்றுக் கொள்வதில்லை மற்றும் எந்தவொரு சர்வாதிகார அரசாங்கமும் ஒரு இயக்கத்தை சுதந்திரமாக விரிவடைய அனுமதிப்பதில்லை — குறிப்பாகத் தற்போதைய சர்வாதிகார ஆட்சி அதை ஒருபோதும் செய்யாது. பிரதான் ராஜினாமா செய்த அன்றிலிருந்தே, அரசாங்கம் ஊடகங்களைப் பயன்படுத்தி தவறான தகவல்களைப் பரப்பவும், பொதுமக்களிடையே அந்த இயக்கம் பெற்றிருந்த நற்பெயரைக் குலைக்கவும் தொடங்கியது. அதே நேரத்தில், போலீஸ் ஒடுக்குமுறை தீவிரமடைந்தது. அது பிரதானை ஒரு தியாகியாக மாற்றவும் முயன்றது, அவருக்கு நாடாளுமன்றத்தில் ஒரு மாவீரருக்குரிய வரவேற்பை அளித்தது. சங் பரிவாரைச் சேர்ந்த குற்றவாளிகள் ஜாமீனில் வெளிவரும்போது அவர்களுக்கு எப்படி வரவேற்பு அளிக்கப்படுகிறது என்பதை இது பொதுமக்களுக்கு நினைவுபடுத்தும் வகையில் அமைந்தது.
ஆர்.எஸ்.எஸ் பிரச்சாரகர்கள் மூலம், அரசாங்கம் எப்போதும் தங்களுக்குத் துணையாக நிற்கும் என்று முன்னதாகக் கருதிய வர்க்கம் மற்றும் தலைமுறையினரைத் திசைதிருப்பும் முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. பா.ஜ.க உள்ளிட்ட சங் பரிவார் அமைப்புகள் இப்போது சமரசம், தூண்டுதல், பிளவு மற்றும் தண்டனை ஆகிய உத்திகளை ஒருங்கிணைத்து வகுக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது — இது ஜென்-இசட் (Gen Z) தலைமுறையினரைத் தன்வயப்படுத்தவோ, பிளவுபடுத்தி ஆளும் தந்திரங்கள் மூலம் அவர்களைப் பிரிக்கவோ அல்லது அவர்களைப் பணிய வைக்கவோ செய்யும் முயற்சியாகும். தற்போது நடந்து வரும் "இடஒதுக்கீட்டை அகற்று" (Reservation Hatao) பிரச்சாரமும் இந்த உத்தியின் ஒரு பகுதியே. இவையனைத்தும் இளைஞர் இயக்கம் ஆளும் வர்க்கத்தின் மெத்தனத்தைத் உலுக்கும் அளவுக்கு வலிமை பெற்றுள்ளதைக் காட்டுகின்றன.
மோடியின் இந்தியா மற்றும் கலகக்கார இந்தியா
ஆனால் தற்போதைய ஆட்சி திணிக்க முயலும் மயான அமைதியை இந்தியா உடைப்பது இது முதல் முறையல்ல. பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாக, மாணவர்கள், இளைஞர்கள், விவசாயிகள், பழங்குடியினர், பெண்கள் மற்றும் தலித்துகள் அரசாங்கத்திற்கும் அதன் கொள்கைகளுக்கும் எதிராகத் தொடர்ந்து போராடி வருகின்றனர். உன்னாவ், உனா, ஹாத்ராஸ் மற்றும் கதுவா போன்ற சம்பவங்கள் தொடர்பாகப் போராட்டங்கள் நடந்தன, அத்துடன் தேசிய அளவில் கவனம் பெறாத நூற்றுக்கணக்கான போராட்டங்களும் நடந்தன. அவை நடந்தன... தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அவை தொடர்ந்து வெடிக்கும்.
எனவே, ஜூலை 2026-ல் ஜந்தர் மந்தரில் காணப்பட்ட உற்சாகமும் ஆற்றலும் ஒரு தனிப்பட்ட நிகழ்வு அல்ல. இதே போன்ற போராட்டத் தருணங்கள் மீண்டும் மீண்டும் இயல்பாகவும் தன்னிச்சையாகவும் உருவாகியுள்ளன.
வெவ்வேறு முட்கள்; ஒரே வேர்
முதல் பார்வையில், இந்தப் போராட்டங்கள் சமூகத்தின் வெவ்வேறு பிரிவினர் வெவ்வேறு குறைகளுக்காக அரசாங்கத்தை எதிர்கொள்ளும் தனித்தனி மோதல்களாகத் தோன்றலாம். இருப்பினும் அவற்றின் அடிப்படை வேர்கள் பொதுவானவை. அவை அரசாங்கம் தீவிரமாகப் பின்பற்றி வரும் தனியார்மயம் மற்றும் கார்ப்பரேட்மயம் என்ற நவதாராளவாதக் கொள்கையின் வெவ்வேறு வடிவங்களாகும்.
அந்தப் பொருளாதாரத் தாக்குதலுக்கு எதிரான மக்களின் போராட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்தக் கையாளப்படும் ஒடுக்குமுறை நடவடிக்கைகளுடனும் இவை தொடர்புடையவை. சமூகத்தைத் துருவப்படுத்துதல், இந்தியாவை ஒரு கார்ப்பரேட்-மனுவாதி இந்து ராஷ்டிரமாக மாற்றுதல் மற்றும் தேவையற்றவர்கள் எனக் கருதப்படுபவர்களைக் குடியுரிமை எல்லைக்கு வெளியே தள்ளுதல் ஆகியவற்றை நோக்கமாகக் கொண்ட பெரிய திட்டத்தை இந்தப் போராட்டங்கள் எதிர்க்கின்றன. தங்களுக்கு வலியைத் தரும் தனித்தனி முட்களை அகற்ற முயற்சிக்கும் வகையில் எழும் மக்களின் அவ்வப்போதைய கிளர்ச்சிகள், அந்த முட்கள் வளரும் ஆணிவேராக இருக்கும் பொருளாதார, சமூக மற்றும் அரசியல் அமைப்பை மாற்றும் திறன் கொண்ட புரட்சிகளாக இன்னும் வளரவில்லை.
கடந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகால முக்கியப் போராட்டங்களைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, ஒரு தொடர்ச்சியான போக்கைக் காண முடிகிறது: ஒவ்வொரு போராட்டமும் அடைந்த வெற்றிகளுக்குள்ளேயே தோல்வியையும் பொதித்து வைக்க மோடி ஆட்சியால் முடிந்தது.
கொண்டாடப்படும் வெற்றிகளில் பொதிந்துள்ள தோல்விகள்?
2014-15 ஆம் ஆண்டில், மக்கள் போராட்டத்தை எதிர்கொண்ட பிறகு, நியாயமான இழப்பீட்டு உரிமைச் சட்டத்தைத் திருத்துவதற்கான தனது முன்மொழிவை மோடி அரசாங்கம் திரும்பப் பெற்றது என்பது உண்மைதான். இருப்பினும் பா.ஜ.க ஆளும் மாநிலங்கள் முன்சென்று அதே போன்ற திருத்தங்களை வெளிப்படையாகவும் தயக்கமின்றியும் அமல்படுத்தின. மேலும், அந்நிய மூலதன முதலீட்டை வளர்ச்சியின் மைய இயந்திரமாகக் கருதும் நவதாராளவாதப் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பில் உறுதியாக இருக்கும் காங்கிரஸ் போன்ற எதிர்க்கட்சிகளும் இந்தத் திசையை அடிப்படையாக எதிர்க்கவில்லை.
மிக முக்கியமாக, கர்நாடகாவில், 2018-19-ல் காங்கிரஸ்-ஜனதா தளம் (மதச்சார்பற்ற) அரசாங்கம், தனது சொந்த அரசாங்கம் இயற்றிய நியாயமான இழப்பீட்டு உரிமைச் சட்டத்தின் ஆன்மாவையும் சாரத்தையும் சிதைக்கும் வகையில் திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்தியது. பிடாடி மற்றும் தேவனஹள்ளி திட்டங்கள் அந்த மாற்றத்தின் விளைவுகளே ஆகும். 2020-ஆம் ஆண்டு விவசாயிகளின் போராட்டத்தைப் பொறுத்தவரை, சட்டப்பூர்வமாக உறுதி செய்யப்பட்ட குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலைக்கான (MSP) மத்தியக் கோரிக்கை அதன் வேகத்தை இழந்துவிட்டது. உலகையே வியக்க வைத்த 2020-21-ன் பிரம்மாண்டமான விவசாயிகள் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து, மோடி அரசாங்கம் மத்திய அளவில் மூன்று விவசாய எதிர்ப்புச் சட்டங்களைத் திரும்பப் பெற்றது. இருப்பினும் அதே போன்ற நடவடிக்கைகள் மாநில அளவில் தொடர்ந்து இருந்து வருகின்றன.
மத்திய அளவிலும் கூட, இப்போது விவசாயச் சந்தைப்படுத்தல் தொடர்பான தேசியக் கொள்கைக் கட்டமைப்பின் (National Policy Framework on Agricultural Marketing) மூலம் முந்தைய சட்டத்தின் சாரத்தை மீண்டும் கொண்டு வரும் முயற்சி நடைபெற்று வருகிறது. கர்நாடகாவில், ஒன்றிய அரசாங்கம் வகுத்த கொள்கைக் கட்டமைப்பின் ஒரு பகுதியாக பொம்மை தலைமையிலான பா.ஜ.க அரசாங்கத்தால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட விவசாய எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள், 2023-ல் காங்கிரஸ் அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகும் ரத்து செய்யப்படவில்லை. சத்தீஸ்கர் மற்றும் ஜார்கண்டில் நக்ஸலிசத்தை ஒடுக்குவது என்ற பெயரில் பழங்குடியின நிலங்களை அதானி குழுமம் போன்ற கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்குக் கிடைக்கச் செய்யும் நோக்கில் பா.ஜ.க பழங்குடியின சமூகங்களை அழித்து வரும் வேளையில், இந்த அணுகுமுறையின் கருத்தியல் ஏற்பு பா.ஜ.க-வைத் தாண்டியும் நீடிக்கிறது.
சி.ஏ.ஏ-என்.ஆர்.சி-என்.பி.ஆர் (CAA-NRC-NPR) எதிர்ப்பு இயக்கம் கோவிட்-19 பெருந்தொற்றால் நிறுத்தப்பட்டது. இருப்பினும் அதே செயல்முறை இப்போது சிறப்பு தீவிர திருத்தம் (Special Intensive Revision - SIR) என்ற பெயரில் காங்கிரஸ் மற்றும் பிற எதிர்க்கட்சி அரசாங்கங்களின் ஒத்துழைப்புடன் தொடரப்படுகிறது. அக்னிவீர் போன்ற திட்டங்களுக்கு எதிராகத் தீவிரப் போராட்டங்கள் நடந்த பிறகும், மாநிலங்கள் முழுவதும் உள்ள அரசாங்கங்கள் பாதுகாப்பற்ற தன்மையை நிறுவனமயமாக்கும் வேலைவாய்ப்புக் கொள்கைகளையே தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்கின்றன. பொருளாதாரக் கொள்கைகள் தங்களுக்குச் சாதகமாக இருக்கும்போது மட்டுமே மூலதனம் முதலீடு செய்யப்படும் என்பதே இதன் அடிப்படைத் தர்க்கமாகும்.
இதன் விளைவாக, எதிர்க்கட்சி அரசாங்கங்களும் தொழிலாளர்களின் இழப்பில் கார்ப்பரேட்டுகளுக்குச் சாதகமான வேலைவாய்ப்பு மற்றும் தொழிலாளர் கொள்கைகளை அமல்படுத்துவதில் மோடி அரசாங்கத்துடன் போட்டியிடுகின்றன. கர்நாடகாவில், காங்கிரஸ் அரசாங்கம் தான் அறிமுகப்படுத்திய குறைந்தபட்ச ஊதிய விதியை கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் அழுத்தத்தின் காரணமாகத் திரும்பப் பெற்று வருவதாகத் தெரிகிறது. மோடி அரசாங்கத்தின் புதிய கல்விக் கொள்கை — வினாத்தாள் கசிவு மற்றும் அது தொடர்பான தோல்விகளின் அடிப்படை ஆதாரமாக இந்தக் கட்டுரை அடையாளம் காட்டும் கொள்கை — மாநிலங்கள் முழுவதும் அமல்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. கர்நாடகாவில், அதற்கு மாற்றாக மாநிலக் கல்விக் கொள்கையை அறிமுகப்படுத்துவதாக காங்கிரஸ் அரசாங்கம் வாக்குறுதி அளித்திருந்தது. இருப்பினும் அதன் பதவிக்காலம் முடியும் தருவாயில் உள்ள போதிலும் அந்தக் கொள்கையின் பொது வரைவு கூட இன்னும் வெளியிடப்படவில்லை. மாறாக, அரசாங்கம் கர்நாடக பொதுப் பள்ளி (Karnataka Public School) திட்டத்தைத் தீவிரமாக முன்னெடுத்து வருகிறது, இது ஆயிரக்கணக்கான அரசுப் பள்ளிகளை மூடவும், எஞ்சியுள்ள நிறுவனங்களை கார்ப்பரேட் தொண்டு நிறுவனங்களின் கீழ் வைக்கவும் உத்தேசித்துள்ளது.
வினாத்தாள் கசிவு நெருக்கடியை உருவாக்கிய தேசியத் தேர்வு முகமை (NTA) அமைப்பும், அதன் அடிப்படைக் காரணமாகக் கருதப்படும் மக்கள் விரோத புதிய கல்விக் கொள்கையும் (NEP) மாற்றப்படாமல் அப்படியே இருந்தால், பிரதானின் ராஜினாமா என்பது வஞ்சிக்கப்பட்ட மாணவர்களின் துயரத்தின் மீது நடத்தப்படும் ஒரு அடையாளச் செயல்பாடாகவே அமையும். அதே நேரத்தில், சங் பரிவாரின் திட்டமிட்ட தாக்குதல்களிலிருந்து அரசியலமைப்பைப் பாதுகாக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படும் உச்சநீதிமன்றம், இந்தக் காலகட்டத்தில் பெருகிய முறையில் பிரதமர் அலுவலகத்தின் நீட்டிப்பு போலவே செயல்பட்டு வருகிறது.
வேர் இருந்தால், முட்கள் மீண்டும் வளரும்
இந்தப் பிரச்சனைகளின் வேர்கள் மிகவும் ஆழமானவை. கண்ணுக்குத் தெரியும் முட்களை அகற்றுவது தற்காலிக விடுதலையை அளிக்கலாம் அல்லது ஒரு தீர்வு காணப்பட்டது போன்ற தோற்றத்தை உருவாக்கலாம். ஆனால் ஒரு விரிவான உத்தி வகுக்கப்படாவிட்டால், ஒரு தற்காலிக வெற்றியே நீண்ட காலத் தோல்வியின் தொடக்கமாக மாறிவிடும். கடந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகாலப் போராட்டங்களின் வரலாறு மீண்டும் மீண்டும் கூறும் எச்சரிக்கை இதுவேயாகும். உலக வரலாறும் இதே போன்ற பாடத்தையே கற்பிக்கிறது. 2010 மற்றும் 2020-க்கு இடையில், துனிசியா, லிபியா, எகிப்து, பஹ்ரைன், ஹாங்காங், துருக்கி, கிரீஸ், ஸ்பெயின், இத்தாலி, சிலி மற்றும் பிற இடங்கள் பெரும் கிளர்ச்சிகளைக் கண்டன. பல நாடுகளில், இளைஞர் தலைமையிலான எழுச்சிகள் அரசாங்கங்களை வீழ்த்துவதில் வெற்றி பெற்றன.
இந்தப் போராட்டங்களைப் பற்றி அறிக்கை அளித்து ஆய்வு செய்த வின்சென்ட் பெவின்ஸ் (Vincent Bevins), தனது செல்வாக்குமிக்க புத்தகமான இஃப் வி பர்ன்: தி மாஸ் ப்ரோடெஸ்ட் டிகேட் அண்ட் தி மிஸ்ஸிங் ரெவலூஷன் (If We Burn: The Mass Protest Decade and the Missing Revolution)-ல் இந்த நிகழ்வை ஆராய்ந்தார். பெரும் மக்கள் எழுச்சிகள் ஒரு சுனாமியின் வேகத்தில் நாடுகளை உலுக்கிய போதிலும், அவை ஏன் இறுதியில் அடிப்படை கட்டமைப்பு மாற்றத்தை உருவாக்கும் திறன் கொண்ட புரட்சிகளாக வளரவில்லை என்பதை அவரது வாதம் விளக்குகிறது. ஜந்தர் மந்தர் போராட்டத்தால் இன்னும் உற்சாகத்துடன் இருக்கும் இந்தியா, இந்த ஆய்வில் உள்ள பாடங்களை ஆழமாகச் சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது.
விமர்சன ரீதியான விசாரணை
ஜந்தர் மந்தர் போராட்டம் இந்தியாவிற்கு மிகவும் தேவையான உற்சாகம், நம்பிக்கை மற்றும் எதிர்பார்ப்பை அளித்துள்ளது என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் நாம் இந்தத் தருணத்தைக் கொண்டாடி அதிலிருந்து வலிமை பெறும்போது, சில கடினமான கேள்விகளையும் எதிர்கொள்ள வேண்டும்: கட்டுப்பாடற்ற உற்சாகத்தின் வேகம் மற்றும் ஞானம் என்ற பெயரில் நிலவும் அதிகப்படியான எச்சரிக்கை உணர்வு ஆகிய இரண்டையும் தாண்டி நாம் நகர வேண்டும். இளைஞர்களின் ஆற்றலும் அனுபவத்தின் திரட்டப்பட்ட ஞானமும் ஒன்றிணைய வேண்டும். நாம் இரண்டு கண்களாலும் பார்க்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். நாம் இரண்டு கால்களாலும் முன்னேறிச் செல்லக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
கிளர்ச்சியை அடிப்படை மாற்றத்தை உருவாக்கும் திறன் கொண்ட புரட்சியாக மாற்றுவதே இன்று நம் முன்னால் இருக்கும் அவசரப் பணியாகும்.
Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு
