பெருமிதப் போலிப் பிரமை: 33 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மறைந்த சுவாமி சின்மயானந்தாவுடன் பிரதமரின் உரையாடல்

தன்னைத்தானே புகழ்ந்துகொள்வது பலரிடமும் காணப்படும் ஒரு பொதுவான வழக்கமாகும். ஆனால், மறைந்த ஒரு நபர் ஒரு அரசியல் தலைவரைப் புகழ்ந்து தள்ளுவது போல் செயற்கை நுண்ணறிவைப் (AI) பயன்படுத்தி ஒரு உரையாடலை அரங்கேற்றும்போது, அந்த நடவடிக்கை தொழில்நுட்பத்தின் தவறான பயன்பாடு, பகுத்தறிவற்ற நம்பிக்கைகளை ஊக்குவித்தல் மற்றும் தனிநபர் வழிபாட்டை வளர்த்தெடுத்தல் ஆகியவைக் குறித்துக் கடுமையான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

சின்மயா மிஷன் சார்பில் அமைக்கப்பட்ட 'சின்மயா அமிர்த மஹோத்சவ் உலகளாவிய சம்மேளன (Global Sammelan) நிகழ்ச்சியின் போது, 2026 அக்டோபர் 23 அன்று புதுடெல்லியிலுள்ள பாரத் மண்டபத்தில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி, சுவாமி சின்மயானந்த சரஸ்வதியுடன் உரையாடினார். சுவாமி சின்மயானந்தா 1993-இல் காலமானார். இந்த உரையாடலுக்கு "ஹோலோபாட்" (Holobot) என விவரிக்கப்பட்ட, செயற்கை நுண்ணறிவால் இயங்கும் முப்பரிமாண ஒளிப்பட (Holographic) உருவம் பயன்படுத்தப்பட்டது. பிரதமர் அதன் ஆசீர்வாதத்தைக் கோரினார்; அதேவேளையில், அந்த டிஜிட்டல் உருவம் அவரை மிகச்சிறந்த திறமைசாலியாகச் சித்தரித்து, அவர் மீது புகழாரங்களைப் பொழிந்தது.

மறைந்த ஒரு நபரின் தோற்றத்தையோ குரலையோ தொழில்நுட்பத்தால் மறுஉருவாக்கம் செய்ய முடியுமா என்பதில் சிக்கல் இல்லை. கல்வி மற்றும் பண்பாட்டு ரீதியாக அதற்கு நியாயமான பயன்பாடுகள் இருக்கலாம். ஆனால், அது எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதே உண்மையான கவலையாகும். இங்கு, மறைந்த ஒரு ஆன்மீகத் தலைவர் இந்த நிகழ்விற்குத் தனது அதிகாரப்பூர்வ ஒப்புதலை வழங்குவது போன்ற பிம்பத்தை உருவாக்கி, பிரதமரைச் அசாதாரணமான ஆளுமை கொண்டவராகச் சித்தரித்து மகிமைப்படுத்துவதாகவே இந்த உரையாடல் அமைந்திருந்தது.

மூடநம்பிக்கைகளும் விமர்சனமற்ற தலைவர்கள் வழிபாடும் பரவலாக இருக்கும் ஒரு சமூகத்தில், இதுபோன்ற பிரம்மாண்டக் காட்சிகள், தாங்கள் காண்பதைக் கேள்வி கேட்க விரும்பாத மக்களைக் கவரக்கூடும். செயற்கை நுண்ணறிவால் உருவாக்கப்பட்ட உருவத்தின் கூற்றாக வெளிப்படும் வார்த்தைகள், மறைந்த நபர் அளித்த சுயாதீனமான ஆதரவு கிடையாது. பிரதமர் பதவியின் கண்ணியத்தை உயர்த்துவதற்குப் பதிலாக, பிரதமர் எதனைப் போற்றிப் பாதுகாப்பதாகக் கூறுகிறாரோ, அதே ஆன்மீக மரபுகளைக் கேலிக்கூத்தாக்கும் அபாயத்தையும் விமர்சனத்தையும் இத்தகைய நடவடிக்கை ஏற்படுத்துகிறது.

கல்வி கற்றவர்களும் செல்வாக்கு மிக்கவர்களும் அடங்கிய பார்வையாளர்களிடமிருந்து எழுந்த உற்சாகமான கைதட்டலும் அதே அளவிற்கு அதிர்ச்சியளிப்பதாக இருந்தது. இது நமது கூட்டுப் பகுத்தறிவுச் சிந்தனைத் திறன் குறித்து ஓர் சங்கடமான கேள்வியை எழுப்புகிறது. கல்வி என்பது பகுத்தறிவு, சான்றுகள் மற்றும் சுயாதீனமான முடிவெடுக்கும் திறனை வளர்க்க வேண்டுமே தவிர, அரசியல் காட்சிகளில் விருப்பத்துடன் பங்கேற்பவர்களை வெறுமனே உருவாக்கும் கருவியாக இருக்கக்கூடாது.

2027-இல் பல மாநிலங்களில் தேர்தல்கள் வரவிருக்கும் நிலையில், இதுபோன்ற காட்சிகளை மீண்டும் மீண்டும் அரங்கேற்றுவது அதிகரிக்கக்கூடும். வேலைவாயப்பின்மை, பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு, பொது சுகாதாரம், நிர்வாகம் மற்றும் ஜனநாயகப் பொறுப்புக்கூறல் ஆகியவற்றிலிருந்து மக்களின் கவனத்தை திசைதிருப்பி, ஓர் அசாதாரணத் தலைவரின் பிம்பத்தை வலுப்படுத்த வடிவமைக்கப்பட்ட காட்சிகளின் பக்கம் திருப்பப்படுகிறது.

இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் பிரிவு 51A(h), அறிவியல் மனப்பான்மை, மனிதநேயம், ஆய்வறிவு மற்றும் சீர்திருத்த உணர்வை வளர்ப்பதை ஒவ்வொரு குடிமகனின் அடிப்படைப் கடமையாக வரையறுக்கிறது. இருப்பினும், அறிவியல் சான்றுகளற்ற கூற்றுகளை ஏற்கும் போக்கு அதிகரித்து வருவது பற்றிய கவலைகள் நீடிக்கின்றன. பகுத்தறிவு ஆய்வுகளுக்கு எதிரான விரோதப்போக்கின் விளைவுகள் கடுமையானதாக இருக்கக்கூடும். நரேந்திர தபோல்கர், கோவிந்த் பன்சாரே மற்றும் கெளரி லங்கேஷ் போன்ற பகுத்தறிவாளர்களும் சமூக ஆர்வலர்களும் படுகொலை செய்யப்பட்டது, ஆழமாக வேரூன்றிய மூடநம்பிக்கைகளையும் அழுத்தங்களையும் எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்பவர்கள் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்துகளை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

பிரதமராகப் பொறுப்பேற்ற சிறிது காலத்திலேயே, மோடி மருத்துவர்களிடையே உரையாற்றுகையில், மனித உடலில் யானையின் தலையைப் பொருத்துவது உட்பட பழங்கால இந்தியாவில் மேம்பட்ட அறுவை சிகிச்சைத் திறன்கள் இருந்ததாகக் கூற விநாயகரின் கதையைக் குறிப்பிட்டிருந்தார். இந்தக் கூற்றுக்கு நம்பகமான அறிவியல் சான்றுகள் எதுவும் இல்லை. புராணங்களுக்கும் அறிவியல்பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மைகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை வலியுறுத்துவதற்குப் பதிலாக மருத்துவர்கள் கைதட்டியது ஏமாற்றமளித்தது. கலாச்சார மரபுகளை மதிப்பீடு செய்வது என்பது அறிவியல் ஆய்வுகளைக் கைவிடுவதாக அர்த்தமாகாது.

கோவித்-19 பெருந்தொற்றின் போது, “கோ கொரோனா, கோ” எனக் கோஷமிடுவது, கைதட்டுவது, பாத்திரங்களைத் தட்டுவது மற்றும் மொபைல் போன் விளக்குகளை எரியவிடுவது போன்ற அடையாள நடவடிக்கைகள் கணிசமான பொதுக் கவனத்தைப் பெற்றன. பரிசோதனை, சிகிச்சை, தடுப்பூசி, போதுமான சுகாதார உள்கட்டமைப்பு மற்றும் ஆதார அடிப்படையிலான பொதுத் தகவல் தொடர்பு ஆகியவற்றுக்கு இத்தகைய நடவடிக்கைகள் மாற்றாக முடியாது.

சாக்கடையிலிருந்து வரும் வாயுவைப் பயன்படுத்தித் தேநீர் தயாரித்ததாகக் கூறியது, மேகமூட்டம் ரேடார் கண்டறிதலிலிருந்து விமானங்கள் தப்பிக்க உதவும் எனக் கூறியது உட்பட மோடியின் பிற பேச்சுக்களும் அறிவியல் பூர்வமான சிந்தனைக் குறித்துக் கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளன. மிகச் சமீபத்தில், தன்னை 'உயிரியல் ரீதியிலான நபர் அல்ல' (non-biological) என்று அவர் விவரித்தார்; கடவுள் தன்னை அனுப்பியதாகவும் சாதாரண உயிரியல் ரீதியில் தான் பிறக்கவில்லை என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார். இதன் உள்நோக்கம் எதுவாக இருந்தாலும், இத்தகைய கூற்றுகள் ஒரு தலைவரைச் சாதாரண மனித எல்லைகளுக்கும் ஆய்வுகளுக்கும் அப்பாற்பட்டவராகக் காட்டும் பிம்பத்தை வலுப்படுத்தக்கூடும்.

தன்னைத்தானே மிகையாக மதிப்பிடுவது (தற்பெருமை) மற்றும் பாராட்டுக்களுக்கான தணியாத ஆசை ஆகியவை சுயமோகத் (narcissistic) தன்மைகளின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட குணங்களாகும். இத்தகைய பண்புகளைக் கொண்டவர்கள் தங்களது திறமைகளை மிகையாகக் கணக்கிடலாம், தங்களது கருத்துக்களே உயர்ந்தவை எனக் கருதலாம் மற்றும் விமர்சனங்களுக்குத் தற்காப்புடன் பதிலளிக்கலாம். சுயாதீனமான சிந்தனையைத் தடுக்கும் ஜாலக்காரர்களைத் தங்களைச் சுற்றிச் சேர்த்துக் கொள்ளவும் கூடும்.

இருப்பினும், சுயமோக ஆளுமைக் கோளாறு (Narcissistic Personality Disorder - NPD) என்பது தொடர்ச்சியான தற்பெருமைப் பிம்பம், பாராட்டுக்கான பலமான தேவை மற்றும் பிறர் உணர்வைப் புரிந்து கொள்வதில் உள்ள சிரமங்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு மருத்துவப் பரிசோதனைக் கோளாறாகும். பொதுப் பேச்சுகளை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு இத்தகைய மருத்துவக் கணிப்பைச் செய்துவிட முடியாது. இருப்பினும், அளவற்ற சுயமகிமைப்படுத்தல் மற்றும் கேள்வியற்ற விசுவாசம் ஆகியவற்றின் அரசியல் விளைவுகள் தீவிரமான ஆய்வுக்கு உரியவையாகும்.

பிரச்சாரங்கள், மக்கள் திரள் காட்சிகள் மற்றும் மாற்றுக் கருத்துகளை ஒடுக்குதல் ஆகியவற்றின் மூலம் தனிநபர் வழிபாட்டை வளர்த்தெடுத்த அடால்ஃப் ஹிட்லர் மற்றும் பெனிட்டோ முசோலினி போன்ற சர்வாதிகாரத் தலைவர்களின் கவலையளிக்கும் சான்றுகளை வரலாறு நமக்கு வழங்குகிறது. இத்தகைய அமைப்புகள் நிறுவனங்களைப் பலவீனப்படுத்தி, எதிர்க்கட்சிகளை ஓரங்கட்டி, பொது நலனை அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் லட்சியங்களுக்குக் கீழ்ப்படிச் செய்து தனிநபர்களை மகிமைப்படுத்தின.

ஒரு தலைவரைத் தனித்துவமிக்கவராக, இறைவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவராக அல்லது தவறு செய்யாதவராகக் கருதுவதில்தான் தனிநபர் வழிபாட்டின் அபாயம் உள்ளது. அப்போது விமர்சனங்கள் துரோகமாக மாறுகின்றன, சுயாதீன நிறுவனங்கள் அடிபணிகின்றன, மேலும் மாற்றுக் கருத்துடையவர்கள் எதிரிகளாகச் சித்திரிக்கப்படுகிறார்கள். பொறுப்புக்கூறலும் நியாயமான விவாதங்களும் தனிநபர் மகிமைப்படுத்தலுக்கு வழிவிடுகின்றன.

எதிர்ப்புகளுக்கான இடம் சுருங்குவது மற்றும் போராட்டக்காரர்களுக்கு எதிரான அடக்குமுறை நடவடிக்கைகள் பற்றிய கவலைகள் ஜனநாயகப் பாதுகாப்பு அரண்களின் முக்கியத்துவத்தை மேலும் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகின்றன. ஜந்தர் மந்தரில் மாணவர்கள் மற்றும் இளைஞர்கள் காவல் துறை நடவடிக்கைகளை எதிர்கொள்ளும் அறிக்கைகளும் படங்களும் ஜனநாயக உரிமைகளைச் சாதாரணமானதாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன. தனது சட்டப்பூர்வத் தன்மையில் நம்பிக்கையுள்ள ஓர் அரசாங்கம் விமர்சனங்களுக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டும் மற்றும் அமைதியான போராட்டங்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும்.

பிரதமர் பதவி என்பது பொறுப்பு, அடக்கம் மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் ஆகியவற்றைக் கோருகிறது. அரசியலமைப்புப் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதிலிருந்தே மதிப்பு உருவாக வேண்டுமே தவிர, அப்பதவியில் இருப்பவரைச் சாதாரண மனிதர்களுக்கு அப்பாற்பட்டவராக சித்தரிப்பதிலிருந்து அல்ல. செயற்கை நுண்ணறிவு என்பது கல்வி, அறிவியல் புரிதல், சுகாதாரம் மற்றும் மனித நலனை மேம்படுத்த வேண்டுமே தவிர, தெய்வீக ஒப்புதலின் பிம்பத்தை உற்பத்தி செய்யக் கூடாது.

இந்தியாவின் ஜனநாயக எதிர்காலம் என்பது அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கும், புராணங்களிலிருந்து சான்றுகளைப் பிரித்தறியும் மற்றும் சுயாதீனமான முடிவெடுக்கும் திறனைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் குடிமக்களைப் பொறுத்தே அமைந்துள்ளது. தொழில்நுட்ப நேர்த்தி எவ்வாறு பகுத்தறிவுச் சிந்தனை இல்லாததை ஈடுசெய்ய முடியாதோ, அதேபோல் குருட்டுத்தனமான போற்றுதல் விழிப்புணர்வுள்ள குடியுரிமைக்கு மாற்றாக முடியாது.

தலைமைத்துவத்தின் உண்மையான அளவுகோல் என்பது, வாழும் ஆதரவாளர்களாலோ அல்லது தசாப்தங்களுக்கு முன்பு மறைந்த ஒருவரின் செயற்கை நுண்ணறிவால் உருவாக்கப்பட்ட பிம்பத்தாலோ வழங்கப்படும் ஆடம்பரமான புகழாரங்களில் இல்லை. அரசியலமைப்பு ஜனநாயகத்தைப் பாதுகாத்தல், குடிமக்களின் உரிமைகளைப் பேணுதல், அறிவியல் மனப்பான்மையை ஊக்குவித்தல் மற்றும் சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துதல் ஆகியவற்றிலேயே அது உள்ளது. இந்தப் பொறுப்புகளை விட சுயமகிமைப்படுத்தல் முதன்மை பெறும்போது, அதன் விளைவுகள் தனிநபரைத் தாண்டி ஜனநாயகப் பொதுவாழ்வின் அடித்தளத்தையே அச்சுறுத்துகின்றன.

டாக்டர் அருண் மித்ரா

https://countercurrents.org/2026/10/the-delusion-of-grandeur-a-prime-ministers-conversation-with-swami-chinmayananda-who-died-33-years-ago/

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு