அமெரிக்கா ஏற்கனவே போரில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது! - பிரவீன் சாஹ்னி!

நண்பர்களுக்கு இன்றைய நாள் இனிதாக அமைய வாழ்த்துகள்! 

 கடந்த 24 மணிநேர நிகழ்வுகள், அமெரிக்கா இந்தப் போரில் தோற்றுவிட்டது என்பதை உறுதிப்படுத்தியுள்ளன. இருப்பினும், ஈரானிடமிருந்து இந்தப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான ஒரு "கௌரவமான வெளியேறும் வழியை" (face-saving offramp) அமெரிக்கா பெறும் வரை, தந்திரோபாய நடவடிக்கைகள் தொடரும். ஆனால், ஈரான் இதுவரை அமெரிக்காவிற்கு அத்தகைய வழியை வழங்கத் தயாராக இல்லை.

அமெரிக்கா போரில் தோற்றுவிட்டது என்று நான் கூறுவதற்கு இரண்டு காரணங்கள் உள்ளன. முதல் காரணம், அதிபர் டிரம்ப் அவர்கள் அதிபர் புடினைத் தொலைபேசியில் அழைத்துப் பேசியது. அதிபர் டிரம்பின் முயற்சியால் இந்த ஒரு மணிநேர உரையாடல் நடைபெற்றது. அவர் புடினை அழைத்ததற்கான ஒரே காரணம், இந்தப் போரை மிக விரைவில் முடிவுக்குக் கொண்டுவர அவருடைய உதவியை அவர் நாடுவதுதான். ஏன் மிக விரைவில்? அதை நான் விளக்குகிறேன்.

 அமெரிக்காவின் முப்படைக் தளபதியே (Commander-in-Chief), போரை முடிக்க உதவி கேட்டு ரஷ்யாவை அழைக்கிறார் என்பது உலகிற்குத் தெரியும் போது, அமெரிக்கா தோற்றுவிட்டது என்பது தெளிவாகிறது. ஆரம்பத்திலிருந்தே எட்ட முடியாத போர் இலக்குகளைக் கொண்ட, ஈரான் மீது அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் தொடுத்த இந்த ஆக்கிரமிப்புப் போரில் அமெரிக்கா தோல்வியடைந்துவிட்டது.

இரண்டாவது காரணம், அமெரிக்காவிடமிருந்து பாதுகாப்பு பெறுவதாகக் கருதப்படும் ஜி.சி.சி (GCC - வளைகுடா ஒத்துழைப்பு கவுன்சில்) தலைவர்கள், அதிபர் டிரம்பிற்குப் பதிலாக அதிபர் புடினை அழைக்கிறார்கள். அவர்கள் ஏன் அப்படிச் செய்கிறார்கள் என்பதையும் நான் விளக்குகிறேன்.

முதலில் நாம் பேசும் இந்தப் போர் எதைப் பற்றியது என்பதைப் புரிந்துகொள்வோம். மத்திய கிழக்கில் நடக்கும் இந்தப் போரின் மையப்புள்ளி (Center of gravity), சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி ஹார்முஸ் நீரிணைதான் (Strait of Hormuz). ஏனெனில், உலகின் ஐந்தில் ஒரு பங்கு கச்சா எண்ணெய் இதன் வழியாகத்தான் செல்கிறது. இங்கே ஈரான் ஒரு நடைமுறை ரீதியான தடையை (de facto closure) ஏற்படுத்தியுள்ளது, அது வேலை செய்கிறது. அதாவது, ஈரானின் "தற்காப்புத் திறன்" (Deterrence) செயல்படுகிறது. 

ஏன்? ஏனெனில் முதல் வாரத்திலேயே ஈரானின் செயல்பாடுகளை உலகம் பார்த்துவிட்டது. அவர்களின் ட்ரோன்கள், ஏவுகணைகள் மற்றும் பாரசீக வளைகுடாவின் ஆழமற்ற பகுதிகளில் செயல்படக்கூடிய அதிநவீன நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களின் திறனை உலகம் அறிந்து வைத்துள்ளது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, உயிர்வாழ்வதற்கான ஒரு போரில் போராடுவதற்கான ஈரானியர்களின் உறுதியையும், பெரும் வலியைத் தாங்கும் திறனையும் உலகம் கண்டுள்ளது.

இதன் காரணமாக, சுமார் 3,000 எண்ணெய் டாங்கர்கள் ஹார்முஸ் நீரிணையைக் கடக்கக் காத்திருப்பதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. சர்வதேச காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் அவற்றின் பிரீமியத் தொகையை 600% அதிகரித்துள்ளன. அதுமட்டுமின்றி, அந்த டாங்கர்களின் பணியாளர்களுக்குப் பாதுகாப்பு உத்தரவாதம் அளிக்க எந்த நாடும் முன்வரவில்லை. இந்த டாங்கர்களுக்கு அமெரிக்கக் கடற்படை பாதுகாப்பு அளிக்கும் என்று அதிபர் டிரம்ப் கூறினார், ஆனால் அது இதுவரை நடக்கவில்லை. மாறாக, ஓமன் வளைகுடாவில் இருந்த அமெரிக்காவின் 'ஆபிரகாம் லிங்கன்' விமானம் தாங்கி போர்க்கப்பல், இந்தியப் பெருங்கடல் பகுதிக்கு மைல் கணக்கில் அப்பால் நகர்த்தப்பட்டுள்ளது. 

பிரான்ஸ் அதிபர் மேக்ரான் கூட செங்கடல் மற்றும் பாரசீக வளைகுடாவில் தற்காப்புப் பணிக்காகத் தனது கடற்படையை அனுப்புவதாகக் கூறினார், ஆனால் அதுவும் இதுவரை நடக்கவில்லை.

தற்போது என்ன நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்றால், "உங்கள் மண்ணிலிருந்து இஸ்ரேலிய மற்றும் அமெரிக்க தூதர்களை வெளியேற்றினால் மட்டுமே உங்கள் டாங்கர்கள் ஹார்முஸ் நீரிணை வழியாக அனுமதிக்கப்படும்" என்று ஈரான், அறபு மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்குத் தெரிவித்துவிட்டது.

 இந்த எண்ணெய் டாங்கர்கள் செல்ல முடியாததால், எண்ணெய் சந்தையில் பெரும் குழப்பம் நிலவுகிறது. விலைகள் உயர்கின்றன. எரிவாயு தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டுள்ளது; குறிப்பாக இந்தியா, தென்கொரியா மற்றும் ஜப்பான் போன்ற ஆசிய நாடுகளில் இது அதிகம் காணப்படுகிறது. டாங்கர்கள் தேங்கிக் கிடப்பதால், யுஏஇ (UAE), குவைத், ஈராக் போன்ற நாடுகள் தங்களின் எண்ணெய் உற்பத்தியைக் குறைத்துள்ளன, ஏனெனில் அவர்களிடம் சேமித்து வைக்க இடமில்லை.

அதிபர் டிரம்ப் ஏன் போரை விரைவாகக் குறைக்க விரும்புகிறார் என்பதற்கு வருவோம். தனது போர் இலக்குகள் எட்ட முடியாதவை என்பதை அவர் திடீரென உணர்ந்துள்ளார். மேலும், இந்த ஆக்கிரமிப்புப் போருக்கு ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அங்கீகாரமோ, அமெரிக்கக் காங்கிரஸின் அனுமதியோ இல்லை. அவரது சொந்த ஆதரவு தளமான 'MAGA' குழுவினரே இதில் அதிருப்தியில் உள்ளனர். இது அமெரிக்காவின் போர் அல்ல, இஸ்ரேலின் போர் என்று பல அமெரிக்கர்கள் கூறுகிறார்கள். 

அமெரிக்காவில் எண்ணெய் மற்றும் உணவுப் பொருட்களின் விலை உயர்ந்து வருகிறது. இந்த ஆண்டு நவம்பரில் வரவிருக்கும் இடைத்தேர்தலில் (Midterm elections) இது டிரம்பிற்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அமெரிக்காவின் 40 டிரில்லியன் டாலர் தேசியக் கடன் இந்தப் பகுதியின் பெட்ரோ-டாலர்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. 

இந்த பிராந்தியத்தால் எண்ணெயை ஏற்றுமதி செய்ய முடியாவிட்டால், அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் பெரும் சிக்கலைச் சந்திக்கும்.

ஜி.சி.சி (GCC) நாடுகளைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் மிகவும் இக்கட்டான நிலையில் உள்ளனர். தங்கள் மண்ணில் உள்ள அமெரிக்கத் தளங்கள் தங்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள், ஆனால் இப்போது அவைதான் அவர்களுக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாகவும் பலவீனமாகவும் மாறியுள்ளன. சவுதி அமைச்சர் ஒருவர் கூறியது போல, அமெரிக்கா இந்தத் தளங்களைப் பாதுகாப்பதற்குப் பதிலாக, அங்கிருக்கும் தற்காப்பு ஏவுகணைகளை (Interceptors - THAAD, Patriot, SM3) இஸ்ரேலின் பாதுகாப்பிற்காக எடுத்துச் செல்கிறது. மேலும், அமெரிக்காவின் சென்ட்ரல் கமாண்ட் (Central Command) இந்தத் தளங்களிலிருந்து ஈரான் மீது ஏவுகணைகளை (ATACMS) ஏவி ஆக்கிரமிப்பு செய்கிறது. 

ஈரான் அதிபர், அறபு நாடுகள் மீது தாக்குதல் நடத்தும் எண்ணம் தங்களுக்கு இல்லை என்று கூறியிருந்தாலும், அந்த நாடுகளின் மண்ணிலிருந்து தாக்குதல் நடத்தப்பட்டால் நிச்சயம் பதிலடி கொடுப்போம் என்று தெளிவாகக் கூறியுள்ளார்.

ஜி.சி.சி நாடுகளுக்கு மற்றொரு சிக்கலும் உள்ளது. அவர்கள் எண்ணெயை ஏற்றுமதி செய்தாலும், உணவை இறக்குமதி செய்கிறார்கள். அங்கு விவசாயம் மிகக் குறைவு. மேலும், ஐக்கிய அரபு அமீரகம் போன்ற நாடுகளில் 1.4 மில்லியன் உள்ளூர் மக்களும், 10 மில்லியன் வெளிநாட்டினரும் உள்ளனர். உணவுத் தட்டுப்பாடும் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தலும் நீடித்தால், வெளிநாட்டினர் நாட்டை விட்டு வெளியேறுவார்கள், இது அந்த நாடுகளின் எதிர்காலக் கனவைப் பாதிக்கும். இதனால்தான் அவர்கள் புடினை நாடுகிறார்கள். ஏனெனில், ஈரானியர்களுடன் நேரடியாகப் பேசி அவர்களைச் சம்மதிக்க வைக்கக்கூடிய ஒரே தலைவர் புடின்தான்.

இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் ஜெய்சங்கர் அவர்கள், ஈரானியத் தலைமையுடன் பேச முயற்சிப்பதாகவும், நிலைமை கடினமாக இருப்பதாகவும் நாடாளுமன்றத்தில் கூறினார். ஆனால் யதார்த்தம் என்னவென்றால், இந்தப் பிராந்தியத்தில் அமைதியை ஏற்படுத்தவோ அல்லது போரைக் குறைக்கவோ ரஷ்யா மற்றும் சீனாவால் மட்டுமே முடியும்.

அமெரிக்கா ஒரு கௌரவமான வெளியேறும் வழி கிடைக்கும் வரை போரைத் தொடரும். இதற்காகப் பல விருப்பங்கள் ஆலோசிக்கப்படுகின்றன. ஒன்று, ஈரானின் கார்க் தீவு (Kharg Island) முனையத்தைத் தாக்குவது. அங்கிருந்துதான் ஈரானின் 90% எண்ணெய் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. அமெரிக்கா இதைச் செய்தால் அது பெரும் பேரழிவாக அமையும். இது உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலியைப் பாதிப்பதோடு, ஜி.சி.சி நாடுகளின் எண்ணெய் கட்டமைப்புகள் மீது ஈரான் பதிலடி கொடுக்க வழிவகுக்கும். இது முந்தைய 'டாங்கர் போரை' விட மோசமானதாக இருக்கும்.

மற்றொரு விருப்பம், ஈரானில் தரைப்படை வீரர்களை இறக்குவது (Boots on the ground). 1991 'டெசர்ட் ஸ்டார்ம்' (Desert Storm) நடவடிக்கையைப் போல ஈரானை முடக்க அமெரிக்கா திட்டமிடலாம். இதற்காகத் தனது ஆயுதக் குவியல்களை இடமாற்றம் செய்து வருகிறது. ஆனால் இது மூன்று காரணங்களால் பெரும் தோல்வியில் முடியும்:

 * அன்று உலகம் ஒற்றை துருவமாக இருந்தது, இன்று சீனா மற்றும் ரஷ்யா ஈரானை வெளிப்படையாக ஆதரிக்கின்றன.
 * ஈராக் சமவெளியாக இருந்தது, ஆனால் ஈரான் மலைப்பாங்கான நிலப்பரப்பைக் கொண்டது; அங்கு மறைந்து தாக்குதல் நடத்த ஈரானியர்களுக்கு நிறைய இடங்கள் உள்ளன.
 * ஈரானிடம் வலுவான ட்ரோன் மற்றும் ஏவுகணை உற்பத்தித் திறன் உள்ளது, அவர்களுக்கு விண்வெளி ரீதியான உதவிகளை ரஷ்யாவும் சீனாவும் வழங்குகின்றன.

இறுதியாக இஸ்ரேலைப் பற்றி ஒரு வார்த்தை. இஸ்ரேலின் ராணுவத் திறன் மிகைப்படுத்தப்பட்டது. அது ஒரு நெறிமுறை மீறிய நாடு (Rogue state). காஸாவில் அது இனப்படுகொலை செய்ததை உலகம் அறியும். தற்போது ஈரானின் 10 எண்ணெய் டாங்கர்களுக்கு இஸ்ரேல்தான் தீ வைத்ததாகத் தெரிகிறது, இது போரை முடிக்க நினைக்கும் டிரம்பிற்கு முட்டுக்கட்டையாக அமையும்.

 அமெரிக்கா தனது உலகளாவிய கௌரவத்தை இஸ்ரேலுக்காக எவ்வளவு தூரம் பணயம் வைக்கப் போகிறது என்பதைச் சிந்தித்து ஒரு முடிவெடுக்க வேண்டிய தருணம் இது.
மிக்க நன்றி.

காணொளி இணைப்பு: https://youtu.be/A8olmqZk-RY?si=yoxJ2ILwsH25GJYl

- சையது அலி 

https://www.facebook.com/share/p/1HQnZLPP5W/

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு