வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் தடையற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் (FTAs): ஏகாதிபத்தியத்திடம் ஓர் அவமானகரமான சரணடைவு

அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் கட்டளைகளுக்குப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி பணிந்துபோனதுடன், இந்தியாவின் இறையாண்மையை மிக மோசமாக சமரசம் செய்து, ஒரு அவமானகரமான, ஒருதலைப்பட்சமான வர்த்தக ஒப்பந்தத்திற்கு ஒப்புக்கொண்டார். டொனால்ட் டிரம்ப் தனது 'ட்ரூத் சோஷியல்' (Truth Social) சமூக வலைதளத்தில் ஒருதலைப்பட்சமாக அறிவித்ததும், நரேந்திர மோடி அதனை 'X' தளத்தில் வரவேற்றதுமான இந்த "ஒப்பந்தம்", தொண்டையை பூட்ஸ் காலை வைத்து நெறித்து பணியவைத்துப் பெறப்பட்டதைப் போலவே தோன்றுகிறது. ரஷ்ய எண்ணெயை வாங்குவதை நிறுத்தப் பிரதமர் ஒப்புக்கொண்டார் என்றும், அதற்குப் பதிலாக அமெரிக்கா 18% என்ற "குறைக்கப்பட்ட" பரஸ்பர வரியை (Reciprocal tariff) விதிக்கும் என்றும் அமெரிக்க அதிபர் அறிவித்தார். இந்தியா தனது வரி மற்றும் வரி அல்லாத பிற தடைகளை முழுமையாக நீக்கும் என்றும், பிரதமர் 500 பில்லியன் டாலர்களுக்கும் அதிகமான அமெரிக்க எரிசக்தி, தொழில்நுட்பம், விவசாயம், நிலக்கரி மற்றும் பல தயாரிப்புகளை வாங்குவதுடன், மிக அதிகளவில் "அமெரிக்கப் பொருட்களை வாங்குவோம்" (Buy American) உறுதியளித்துள்ளார் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார். இதற்குப் பிரதிபலனாக, 'மேட் இன் இந்தியா' (Made in India) தயாரிப்புகளுக்குக் குறைந்த வரி விதிக்கப்படும் என்பதில் மகிழ்ச்சி தெரிவித்த மோடி, 140 கோடி இந்திய மக்கள் சார்பாக டிரம்பிற்கு நன்றியும் தெரிவித்தார். வரலாற்றில் அரிதாகவே இவ்வளவு பெரிய "நாட்டை அடகு வைக்கும் செயல்" நன்மை பயப்பதாகக் கட்டமைக்கப்பட்டு, ஒரு சமமற்ற ஒப்பந்தம் இத்தகைய அடிமைத்தனமான நன்றியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. நாடாளுமன்றத்திலோ அல்லது மாநிலங்களுடனோ எந்த விவாதமும் நடத்தப்படாமல், ரகசியமாகத் திரை மறைவில் இந்த ஒப்பந்தம் எட்டப்பட்டது; இவ்வளவு தூரம் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரு ஒப்பந்தம் வரலாற்றிலேயே முதல் முறையாக இணைய வழியில் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

நீண்ட கால ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு சுதந்திரம் பெற்ற நாடுகள், நேரடி காலனித்துவ ஆட்சி எவ்வாறு தங்களின் உரிமைகளைப் பறித்தது என்பதையும், உள்நாட்டு விவசாயம் மற்றும் தொழில்துறையைப் பாதுகாக்கும் அல்லது மேம்படுத்தும் திறனை எப்படி முடக்கியது என்பதையும் போதுமான அளவு அனுபவித்திருக்கின்றன. விவசாயத்தின் மீதான திட்டமிட்ட புறக்கணிப்பு மற்றும் தொழில்துறை அழிப்பு (deindustrialisation) ஆகியவற்றுடன் காலனித்துவக் கொள்ளை, வளங்களின் சுரண்டல் மற்றும் உற்பத்திப் பொருட்களைக் கட்டாயமாகத் திணித்தல் ஆகியவை அரங்கேறின; இதற்கு பெரும்பாலும் இராணுவ வலிமை துணையாக இருந்தது. நாடுகளை அடிமைப்படுத்துவதும், அவர்களின் சந்தைகளைத் தடையின்றி அணுகுவதும், முந்தைய காலத்தில் மக்களைத் தங்களின் பொருட்களுக்கான வாடிக்கையாளர்களாக மாற்றியதும் இப்போது வேறொரு வடிவில் மீண்டும் வந்து கொண்டிருக்கிறது. இன்றைய வித்தியாசம் என்னவென்றால், பாரதிய ஜனதா கட்சி (BJP) - ராஷ்டிரிய ஸ்வயம்சேவக் சங்கம் (RSS) தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி (NDA) அரசாங்கத்தால் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படும் இந்திய ஆளும் வர்க்கம், ஏகாதிபத்தியத்திற்கு சிவப்புக் கம்பளம் விரித்து வரவேற்கிறது. கட்டுப்பாடற்ற சந்தை அணுகல், தடையற்ற லாபம் மற்றும் இந்தியாவின் கோடிக்கணக்கான விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரம் மற்றும் வாழ்க்கையைப் பற்றிய துளியும் கவலையற்ற நிலையை இந்த அரசு வாக்குறுதியாக அளிக்கிறது.அன்றைய நேரடி காலனித்துவ ஆட்சி பொருளாதாரப் பின்னடைவுக்குக் காரணமாக இருந்தது என்றால், இன்றைய இந்தச் சமமற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் தற்போதும் அதேபோன்ற விளைவையே ஏற்படுத்தும் என்பது உறுதி.

இந்திய விவசாயிகளின் வாழ்க்கையை அடகு வைக்கும் சமமற்ற ஒப்பந்தம்

இந்தியா-அமெரிக்கா இடையிலான இடைக்கால வர்த்தகக் கட்டமைப்பு ஒப்பந்தத்திற்கு முன்னதாக, ஐக்கிய இராச்சியம் (UK) மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் (EU) ஏற்கனவே சமமற்ற 'தடையில்லா வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள்' (FTA) மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன; இதனைத் தொடர்ந்து இன்னும் பல வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் வரவுள்ளன. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் (Budget), 'பொது விவசாயத் திட்டத்திற்கான' (Common Agricultural Programme) ஒதுக்கீடே மிகப்பெரிய அம்சமாகும். 2014 முதல் 2020 வரை, இது மொத்தச் செலவினத்தில் சுமார் 38 சதவீதமாக இருந்தது, அதாவது மொத்தம் 408.31 பில்லியன் யூரோக்கள் (ரூ. 43.8 லட்சம் கோடி). 2021 முதல் 2027 வரையிலான காலத்திற்கு சுமார் 387 பில்லியன் யூரோக்கள் (ரூ. 41.5 லட்சம் கோடி) அல்லது மொத்த பட்ஜெட்டில் 31 சதவீதம் இதற்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்தியாவில், சமீபத்திய மத்திய பட்ஜெட்டில் விவசாயம் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய துறைகளுக்கு வெறும் ரூ. 1.37 லட்சம் கோடி அல்லது பட்ஜெட்டில் வெறும் 2.7 சதவீதம் மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.

2026-ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்கக் கூட்டரசு அரசாங்கத்தின் விவசாயத் திட்டங்களுக்கான மானியக் கொடுப்பனவுகள் 44.3 பில்லியன் டாலர் (ரூ. 4,02,132 கோடி) என கணிக்கப்பட்டுள்ளது; இது சுமார் 18.65 லட்சம் விவசாயிகளுக்கானது. இதன் பொருள், ஒரு விவசாயிக்கான தனிநபர் மானியம் சராசரியாக 23,753 டாலர் அல்லது சுமார் ரூ. 21,56,000/- ஆகும். இந்தியாவில் விவசாய மானியங்கள் சுமார் 57.5 பில்லியன் டாலர் (சுமார் 5 லட்சம் கோடி) ஆகும், இங்கு சுமார் 14.6 கோடி (146 மில்லியன்) விவசாயிகள் உள்ளனர். இந்திய விவசாயி ஒருவருக்கான தனிநபர் மானியம் சுமார் 373 டாலர் அல்லது சுமார் ரூ. 34,000/- மட்டுமே. அமெரிக்காவில் ஒரு பண்ணையின் சராசரி அளவு 469 ஏக்கர் ஆகும், அதே சமயம் 2000 ஏக்கருக்கும் அதிகமான நிலம் வைத்திருக்கும் பண்ணையாளர்கள் ஒட்டுமொத்த விவசாய நிலத்தில் 61 சதவீதத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றனர். அமெரிக்காவில், பண்ணை மூலம் கிடைக்கும் மொத்த வருமானம் 3,50,000 டாலர் (சுமார் ரூ. 3.18 கோடி) அல்லது அதற்கும் குறைவாக இருக்கும் "சிறிய பண்ணைகள்" மொத்த விவசாய நடவடிக்கைகளில் சுமார் 85 சதவீதமாக உள்ளன. இந்தியாவில் ஒரு பண்ணையின் சராசரி அளவு சுமார் 2.67 ஏக்கர் ஆகும்; மேலும் 86 சதவீத விவசாயிகள் 5 ஏக்கருக்கும் குறைவான நிலத்தையே வைத்துள்ளனர். அரசாங்கத்தின் கூற்று உண்மையெனக் கொண்டால் கூட, அவர்களின் வருமானம் ரூ. 1,64,000/- அல்லது சுமார் 1807 டாலருக்கும் குறைவாகவே உள்ளது. அரசின் ஆதரவு மிகவேகமாகக் குறைந்து வரும் நிலையில், மிகவும் மோசமான மற்றும் நிச்சயமற்ற சூழலில் வாழும் ஏழை இந்திய விவசாயிகள், அமெரிக்காவின் அதிக மானியம் பெறும் பெரும் செல்வந்த விவசாயிகள் மற்றும் கார்ப்பரேட் விவசாய வணிக நிறுவனங்களுடன் (Agribusinesses) நேரடியாகப் போட்டியிடத் தள்ளப்படுவார்கள்.

அமெரிக்க-இந்தியக் கூட்டு அறிக்கை, விவசாயிகளின் மிக மோசமான அச்சங்களை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. பாஜக-தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி (BJP-NDA) அரசாங்கம் இந்திய விவசாயிகளின் வாழ்வையும் வாழ்வாதாரத்தையும் அடகு வைத்துள்ளது. அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கும், உள்நாட்டு ஏகபோக நிறுவனங்களுக்கும் அது கொண்டுள்ள முழுமையான அடிமைத்தனத்தை மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபித்துள்ளது. இதற்கு முன்பாக, இந்தியா-இலங்கை இடையிலான தடையில்லா வர்த்தக ஒப்பந்தம் மற்றும் இந்தியா-ஆசியான் (ASEAN) இடையிலான ஒப்பந்தங்கள் இந்திய விவசாயிகள் மீது, குறிப்பாக ரப்பர், தேயிலை, காபி, மிளகு மற்றும் பிற நறுமணப் பொருட்களைப் பயிரிடுபவர்கள் மீது ஏற்படுத்திய அழிவுகரமான பாதிப்புகள் இருந்தபோதிலும் இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. அப்போது வரி இல்லாத இறக்குமதிகள் விலை வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுத்ததோடு, குறிப்பாகக் கேரளா போன்ற மாநிலங்களில் பல விவசாயிகளின் தற்கொலைகளுக்கும் காரணமாக அமைந்தன.

ஏற்கனவே, 2024-25 (அக்டோபர் முதல் செப்டம்பர் வரை) காலகட்டத்தில் இந்தியாவின் பருத்தி இறக்குமதி 4.13 மில்லியன் பேல்கள் (bales) என்ற முன்னெப்போதும் இல்லாத உச்சத்தைத் தொட்டுள்ளது. 2023-24 மற்றும் 2024-25 ஆண்டுகளுக்கு இடையில் 200 சதவீத வளர்ச்சியுடன், 8,56,000 பேல்களை ஏற்றுமதி செய்து அமெரிக்கா இந்தியாவிற்கு பருத்தி ஏற்றுமதி செய்யும் மிகப்பெரிய நாடாக உருவெடுத்துள்ளது; இதனைத் தொடர்ந்து பிரேசில் மற்றும் ஆஸ்திரேலியா முறையே 8,54,000 மற்றும் 8,49,000 பேல்களை ஏற்றுமதி செய்துள்ளன. டிரம்பின் வர்த்தகப் போர் (Tariff war) அழுத்தத்திற்குப் பணிந்து, இறக்குமதி இவ்வளவு கடுமையாக அதிகரித்த போதிலும், மத்திய அரசு 2025-26 ஆம் ஆண்டில் பருத்திக்கான 11 சதவீத இறக்குமதி வரி விலக்கை அறிவித்தது; இது அமெரிக்காவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படுவதில் 95 சதவீத உயர்வுக்கு வழிவகுத்தது. அமெரிக்காவிலிருந்து தொடர்ந்து மூலப் பருத்தியை இறக்குமதி செய்வது இந்திய விவசாயிகளுக்கு மேலும் விலை வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்தும். இதனால் ஏற்கனவே நெருக்கடியில் இருக்கும், தற்கொலைகள் அதிகம் நிகழும் பருத்தி விளைநிலங்களில் கடன் சுமை இன்னும் தீவிரமடைந்து விவசாயிகளின் தற்கொலைகள் அதிகரிக்கும். சம்யுக்த கிசான் மோர்ச்சா (SKM) பிரதிநிதிகள் குழு மகாராஷ்டிராவின் தற்கொலைகள் அதிகம் நிகழும் விதர்பா பகுதிக்குச் சென்றபோது, பருத்தி மற்றும் சோயாபீன் விலையில் கடுமையான வீழ்ச்சியைக் கண்டோம். சோயாபீன் என்பது அமெரிக்கா இந்தியாவிற்கு ஏற்றுமதி செய்ய ஆர்வமாக இருக்கும் மற்றொரு பயிராகும்.

மத்திய வர்த்தகம் மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சர் பியூஷ் கோயல், "அமெரிக்காவிலிருந்து மூலப் பருத்தியை வாங்குவதற்கான வசதி இந்தியாவிற்கு உள்ளது, அவ்வாறு வாங்கினால் அதன் முடிவுற்ற ஜவுளிப் பொருட்கள் ஏற்றுமதி பூஜ்ஜிய சதவீத பரஸ்பர வரியுடன் (zero percent reciprocal tariff) ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்" என்றும், "இந்தியா-அமெரிக்கா இடையிலான இடைக்காலத் தடையில்லா வர்த்தக ஒப்பந்தம் இறுதி செய்யப்படும்போது, வங்கதேசத்திற்கு வழங்கப்பட்ட சலுகைகளைப் போலவே இந்தியாவிற்கும் விரிவான சலுகைகள் கிடைக்கும்" என்றும் கூறியதன் மூலம் பாஜக-தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசின் நோக்கங்களைத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.  "அமெரிக்க வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் வரம்பிற்குள் விவசாயம் இல்லை" மற்றும் "பிரதமர் ஒருபோதும் விவசாயிகளின் நலன்களைச் சமரசம் செய்ய மாட்டார்" என்று சொல்லப்பட்ட பொய்களை இது முற்றிலும் அம்பலப்படுத்துகிறது. அமெரிக்காவிலிருந்து பருத்தியை இறக்குமதி செய்ய இந்தியத் தொழிலதிபர்களை ஊக்குவிப்பதன் மூலம், ஆளும் வர்க்கத்தின் வர்க்க நலன்களை அரசு தெளிவாகப் பின்பற்றி வருகிறது. மொத்த அமெரிக்க ஏற்றுமதிகள் ஒப்பீட்டளவில் குறைவாகவே உள்ளன என்றும், இந்தியா இறக்குமதி வரிகளை முழுமையாக நீக்கினாலும் உள்நாட்டு பருத்தி நுகர்வு பெரிய அளவில் பாதிக்கப்படாது என்றும், அதனால் விவசாயிகளின் நலன்கள் பாதிக்கப்படாது என்ற வாதம் முற்றிலும் தவறானது. இந்த வாதம், இறக்குமதி அதிகரிப்பால் உள்நாட்டு பருத்தி விலையில் ஏற்படும் பாதிப்பைப் புறக்கணிக்கிறது. இந்தியா-ஆசியான் (ASEAN) ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு குறிப்பாகக் கேரளாவில் ரப்பர் விவசாயிகள் பேரழிவைச் சந்தித்ததைப் போலவே இதுவும் அமையும். கட்டுப்பாடற்ற உலகளாவிய போட்டிக்கு ஆளாக்கப்படும்போது, இந்தியப் பருத்தி விவசாயிகளால் அமெரிக்காவின் அதிக மானியம் பெறும் மற்றும் தொழில்நுட்ப ரீதியாக மேம்பட்ட பருத்தி உற்பத்தியாளர்களுடன் போட்டியிட முடியாது. இந்தியாவில் நிலவி வரும் விவசாய நெருக்கடியால் தற்கொலைக்குத் தள்ளப்படும் விவசாயிகளில், மகாராஷ்டிரா, குஜராத், தெலுங்கானா, கர்நாடகா மற்றும் மத்தியப் பிரதேசம் போன்ற பருத்தி விளைவிக்கும் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்களே விகிதாச்சார அடிப்படையில் மிக அதிகமாக உள்ளனர் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

மத்திய அமைச்சர் பியூஷ் கோயல் விவசாயிகளைத் தவறாக வழிநடத்தப் பொய்களையும் ஏமாற்று வேலைகளையும் கையாண்டுள்ளார்; விவசாயத் துறையில் அமெரிக்காவிற்கு எந்தச் சலுகைகளும் வழங்கப்படவில்லை என்று அவர் உரிமை கோரினார். ஆனால், இந்திய-அமெரிக்கக் கூட்டு அறிக்கையின் முதல் பத்தியே அதற்கு மாறான உண்மைகளைக் காட்டுகிறது. உண்மையில், அமெரிக்கப் பெரும் பண்ணையாளர்கள் மற்றும் கார்ப்பரேட் விவசாய நிறுவனங்களின் மலிவான, அதிக மானியம் பெறும் பொருட்கள் இந்தியச் சந்தைகளில் குவியும், இது விலை வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும். அந்த அறிக்கை கூறுவதாவது: "அமெரிக்காவின் அனைத்துத் தொழில் துறைப் பொருட்கள் மற்றும் உலர்த்தப்பட்ட தானியங்கள் (DDGs), கால்நடைத் தீவனத்திற்கான சிவப்புச் சோளம் (Red sorghum), கொட்டை வகைகள் (Tree nuts), புதிய மற்றும் பதப்படுத்தப்பட்ட பழங்கள், சோயாபீன் எண்ணெய், மது வகைகள் மற்றும் கூடுதல் பொருட்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு வகையான அமெரிக்க உணவு மற்றும் விவசாயப் பொருட்களின் மீதான வரிகளை இந்தியா நீக்கும் அல்லது குறைக்கும்". இதில் "கூடுதல் பொருட்கள்" என்பவை எவையெல்லாம் என்பதை யாருடைய ஊகத்திற்கும் விட்டுவிடப்பட்டுள்ளது.இந்தியாவின் தானிய விவசாயிகளுக்குப் பேராபத்தாக, தானியங்கள் மீதான வரிப் பாதுகாப்பு (Tariff protection) தக்கவைக்கப்படும் என்பதற்கான தெளிவான அறிக்கை எதுவும் இல்லை; இது இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த விவசாயச் சந்தையும் அமெரிக்காவின் வேட்டையாடும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்குத் திறந்துவிடப்படுவதையே குறிக்கிறது. இத்தகைய சூழல் விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தை ஆபத்தில் ஆழ்த்துவதுடன், இந்தியாவின் உணவுப் பாதுகாப்பையும் சமரசம் செய்யும். இதன் விளைவாக, இந்தியா மீண்டும் 'கப்பலில் இருந்து வாய்க்கு' (Ship to mouth) என்ற நிலைக்குத் தள்ளப்படுவதோடு, PL-480 போன்ற அவமானகரமான திட்டங்களைச் சார்ந்து இருக்க வேண்டிய நிலைக்குத் திரும்ப நேரிடும்.

அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் அமெரிக்காவிலிருந்து 500 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான பொருட்களை வாங்கவும் இந்தியா ஒப்புக்கொண்டுள்ளது; இதன் பொருள் இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி ஒவ்வொரு ஆண்டும் 100 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான கொள்முதலை இந்தியா செய்ய வேண்டும். இந்தியாவுடனான தனது வர்த்தகப் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க அமெரிக்கா இந்த ஒப்பந்தத்தைப் பயன்படுத்துவதோடு, இத்தகைய சமமற்ற ஒப்பந்தத்திற்கு இந்தியாவை வற்புறுத்தியும் உள்ளது. இந்தியாவின் ஏற்றுமதிகள் ஆரம்பத்தில் சுமார் 2.5% என்ற குறைவான அமெரிக்க வரிகளை எதிர்கொண்ட நிலையில், பின்னர் அமெரிக்கா ஒருதலைப்பட்சமாக இந்த வரிகளை 25% ஆகவும், சில பொருட்களுக்கு 50% ஆகவும் உயர்த்தியது; தற்போது அதனை 18% ஆகக் குறைத்துள்ளது. இது அசல் வரியை விட சுமார் ஏழு மடங்கு அதிகமாகும் என்ற உண்மையை பியூஷ் கோயல் வசதியாக மறைக்கிறார். பாஜக-ஆர்எஸ்எஸ் (BJP-RSS) ஒரு கேவலமான சரணடைதலைக் கொண்டாட்டமாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், அமெரிக்க விவசாயச் செயலாளர் புரூக் ரோலின்ஸ் (Brooke Rollins), இந்த ஒப்பந்தம் "இந்தியாவின் மிகப்பெரிய சந்தைக்கு அதிக அமெரிக்க விவசாயப் பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்யவும், விலைகளை உயர்த்தவும், அமெரிக்காவின் கிராமப்புறங்களுக்குப் பணத்தை வாரி வழங்கவும் உதவும்" என்று அழுத்தமாகக் கூறியுள்ளார். சீனாவின் வர்த்தகப் போர் மற்றும் பிற நாடுகளின் அச்சுறுத்தும் வரிகளுக்குச் சீனா, பிரேசில் மற்றும் பிற நாடுகள் பணிய மறுத்துள்ள நிலையில், ஏகாதிபத்தியத்துடன் கைகோர்க்கும் தனது பாரம்பரியத்திற்கு உண்மையாக இருக்கும் சங் பரிவார், மீண்டும் ஒருமுறை இந்திய மக்களுக்குத் துரோகம் இழைத்துள்ளது. இது 'அமெரிக்காவை மீண்டும் சிறந்ததாக்குவோம்' (Make America Great Again) என்ற டிரம்பின் திட்டத்தைத் தீவிரமாக முன்னெடுத்து வருகிறது.

இந்தச் சமமற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள், மூன்று வேளாண் சட்டங்களால் எதைச் செய்ய முடியவில்லையோ அதைச் செய்யும். இது விவசாயிகளை வறியவர்களாக்கி, அவர்களின் நிலங்களைப் பறிக்கும் விளைவை ஏற்படுத்தும். அவர்கள் வாழ்வாதாரம் இழந்து, மிக மோசமான சூழலில் நகரங்களுக்கு இடம்பெயர வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளாக்கப்படுவார்கள்; அங்கே தொழிலாளர் உரிமைகள் அற்ற சூழலில் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் கட்டளைகளுக்கு ஏற்ப வேலை செய்ய நேரிடும். நாம் இப்போதே இவற்றை எதிர்த்துப் போராடாவிட்டால், இத்தகைய அடிமைத்தனமான சங்கிலிகளே நமக்காகக் காத்திருக்கின்றன. இது கோடிக்கணக்கான விவசாயிகளுக்கு ஒரு "வாழ்வா-சாவா" (do or die) தருணமாகும். இந்தச் சமமற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தங்களுக்கு எதிராக பிப்ரவரி 12 அன்று இந்தியா முழுவதும் மக்கள் வீதிகளில் இறங்கிப் போராடினர். இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட்) [CPI(M)] மற்றும் இடதுசாரி கட்சிகள், ஜனநாயக சக்திகள், வர்க்க மற்றும் வெகுஜன அமைப்புகள், அத்துடன் உழைக்கும் மக்களின் ஒற்றுமை அமைப்புகளான சம்யுக்த கிசான் மோர்ச்சா (SKM), மத்திய தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் விவசாய - கிராமப்புறத் தொழிலாளர்களின் கூட்டமைப்பு ஆகியவை இந்த நடவடிக்கைகளைத் தீவிரமாக எதிர்க்கவும், உறுதியான போராட்டத்தை முன்னெடுக்கவும் முடிவு செய்துள்ளன. மிகப் பரந்த அளவிலான ஒற்றுமை கட்டியெழுப்பப்பட்டு, மார்ச் 24 அன்று நடைபெறவுள்ள "டெல்லி செலோ" (Delhi Chalo) போராட்டத்தைப் பிரம்மாண்டமான வெற்றியாக மாற்ற அனைத்து ஆற்றல்களும் திரட்டப்படும்.

பகத் (தமிழில்)

மூலக்கட்டுரை: https://www.leftviews.in/politics-77808/views-55812/india-us-trade-deal-farmers-sovereignty-crisis-13530

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு