சீனா–அமெரிக்க முரண்பாட்டில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றத்தால் குவாட் கூட்டணியில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றமும் இந்தியாவின் நிலையும்

தலையங்கம்: ரெட் ஸ்டார் மாத இதழ் – ஜூன் 2026

சீனா–அமெரிக்க முரண்பாட்டில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றமும், அதனால் குவாட் கூட்டணியின் நோக்குநிலையில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றமும் இந்தியாவை அவமானகரமான நிலைக்குத் தள்ளியுள்ளது

அமெரிக்கா, இந்தியா, ஜப்பான் மற்றும் ஆஸ்திரேலியா ஆகிய நாடுகள் இணைந்து உருவாக்கியுள்ள குவாட் (Quad) பாதுகாப்பு உரையாடல் அமைப்பின் சுழற்சி முறையிலான தலைமைப் பொறுப்பை 2024–2026 காலகட்டத்தில் இந்தியா வகித்து வந்தாலும், இதுவரை தலைவர்களின் மட்டத்தில் நடைபெறும் முழுமையான குவாட் உச்சிமாநாட்டை நடத்த இந்தியாவால் முடியவில்லை. 2026 ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியிலிருந்து குவாட் தலைமைப் பொறுப்பு ஆஸ்திரேலியாவிடம் ஒப்படைக்கப்படவுள்ள நிலையில், இந்தியா தலைமையில் ஒரு முழுமையான குவாட் உச்சிமாநாடு நடைபெறுவதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைந்துவிட்டது.

இது, எதிர்காலத்தில் குவாட் அமைப்பின் புவிசார்-மூலோபாய (Geostrategic) முக்கியத்துவம் படிப்படியாகக் குறையக்கூடும் என்ற புதிய போக்கையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்துத்துவ அரசியலின் இயல்பான அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய அடிமைத்தனத்துடன் ஒத்திசைவாக, மோடி அரசு டிரம்ப் நிர்வாகத்துடன் மிக நெருக்கமாக ஒட்டிக்கொண்டுள்ளது. இந்திய குடியேறிகள் மீது அமெரிக்கா மேற்கொண்ட அவமானகரமான நாடுகடத்தல்கள், ஒருதலைப்பட்ச சுங்க வரிகள், ‘ஆபரேஷன் சிந்தூர்’ தொடர்பாக டிரம்ப் தொடர்ந்து வெளியிட்ட கட்டளையிடும் தன்மையிலான கருத்துக்கள், ரஷ்ய எண்ணெய் இறக்குமதிக்கு எதிரான அமெரிக்கத் தடைகள் போன்ற பல்வேறு பிரச்சினைகள் இருந்தபோதிலும், மோடி அரசு அமெரிக்காவுக்கு அரசனைவிட அதிக விசுவாசம் காட்டும் நிலைப்பாட்டையே தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து வருகிறது.

குறிப்பாக, அமெரிக்கா–சியோனிச கூட்டணி ஈரானுக்கு எதிராக மேற்கொண்ட சட்டவிரோத மற்றும் தூண்டுதலற்ற தாக்குதலை இந்திய அரசு இதுவரை முறையாகக் கண்டித்துக் கூட பேசவில்லை. உலக நாடுகளின் பெரும்பான்மையாலும் வெறுக்கப்பட்டு எதிர்க்கப்படும் இந்தத் தாக்குதலின் மீதான இந்திய அரசின் மௌனம் அதன் வெளிநாட்டு கொள்கையின் கீழ்ப்படிதல் தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஆனால், அமெரிக்காவின் இளைய கூட்டாளியாகவும், சீனாவுக்கு எதிரான அமெரிக்கத் திட்டங்களுக்கான தளமாகவும் இந்தியா வகிக்கும் பங்கைக் கூட பெரிதாகக் கவனிக்காமல், டிரம்ப் நிர்வாகம் சீனாவுடன் நேரடி இருதரப்பு ஒப்பந்தங்களை உருவாக்குவதில் தீவிரமாக ஈடுபட்டு வருகிறது. இந்தச் செயல்முறையின் மூலம், இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தில் சீனாவின் வளர்ந்து வரும் செல்வாக்கை எதிர்கொள்வதற்காக குவாட் அமைப்பிற்கு வழங்கப்பட்டிருந்த மறைமுகமான மூலோபாய நோக்கத்தையே அமெரிக்கா பலவீனப்படுத்தியுள்ளது.

உதாரணமாக, டிரம்ப் மற்றும் சீனத் தலைவர் ஷி ஜின்பிங் இடையே பெய்ஜிங்கில் நடைபெற்ற உயர்மட்ட சந்திப்பின் விளைவாக, அந்தப் பிராந்தியத்தில் சீனாவின் தன்னம்பிக்கைமிக்க நிலைப்பாடு மேலும் வலுப்பெற்றுள்ளது. இதன் ஒரு பகுதியாக, குவாட் அமைப்பின் முக்கியத்துவமே ஓரங்கட்டப்படும் போக்கு தென்படுகிறது.

ஈரானின் வீரமிக்க எதிர்ப்பின் காரணமாக அமெரிக்கா–சியோனிச கூட்டணி மத்திய கிழக்கில் சந்தித்த பின்னடைவு, மேலும் உலகளாவிய அளவில் அமெரிக்கா அதிகரித்து வரும் தனிமைப்படுத்தலுக்குள்ளாகியிருப்பது ஆகிய சூழ்நிலைகளை சீனா திறமையாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டுள்ளது. இதன் விளைவாக, ஆசிய–பசிபிக் பிராந்தியத்தில் சீனாவின் மூலோபாய முக்கியத்துவத்தை டிரம்ப் நிர்வாகம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது. அதேவேளை, அரிய கனிம வளங்கள் தொடர்பான வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் சில பொருளாதாரச் சலுகைகளைப் பெறுவதில் மட்டுமே அமெரிக்கா தற்போது திருப்தியடைய வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

இந்தியாவின் நிலையைப் பொறுத்தவரை, இது காயத்தின் மேல் உப்பைத் தேய்ப்பதற்கு ஒப்பானதாகும். ஏனெனில், குவாட் அமைப்பில் அமெரிக்காவின் மற்ற இரு கூட்டாளிகளான ஆஸ்திரேலியாவும் ஜப்பானும் முறையே AUKUS போன்ற மூலோபாய இராணுவக் கூட்டணிகள் மற்றும் பல தசாப்தங்களாக நீடித்து வரும் பரஸ்பர ஒத்துழைப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு உடன்படிக்கைகள் மூலம் அமெரிக்காவால் உரிய முறையில் பாதுகாக்கப்பட்டும், ஆதரிக்கப்பட்டும் வருகின்றன.

ஆனால் இந்தியா, எந்தத் தெளிவான பலனும் பெறாமல், அமெரிக்கா–சியோனிச அச்சுக்கு நிபந்தனையற்ற விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்தி வருகிறது. டிரம்ப்–நெத்தன்யாகு–மோடி பாசிசக் கூட்டணியின் மூலம் வெளிப்பட்டுள்ள இந்தக் கீழ்ப்படிதல் நிலைப்பாடு, இந்தியாவை சர்வதேச சமூகத்தின் முன்னிலையில் சங்கடமான மற்றும் அவமானகரமான நிலைக்குத் தள்ளியுள்ளது.

இந்தச் சூழலில், இந்தியா குவாட் அமைப்பில் தொடர்ந்து இருப்பது என்பது, சீனா–அமெரிக்க முரண்பாடுகளில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப தனது முன்னுரிமைகளை மாற்றிக்கொள்வதையும், ஒருபுறம் அமெரிக்க வெளியுறவுக் கொள்கையின் ஒரு பிராந்தியத் துணைப்பகுதியாகச் செயல்படுவதையும், மறுபுறம் அமெரிக்க பொருளாதார நலன்களுக்கு இயன்ற அளவு சேவை செய்வதையும் குறிக்கிறது.

இதற்கான ஒரு எடுத்துக்காட்டாக, இந்தியாவில் நடைபெற்ற குவாட் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர்கள் கூட்டத்தைக் குறிப்பிடலாம். இதில் அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை செயலாளர் மார்கோ ரூபியோவும் கலந்து கொண்டார். அந்தக் கூட்டத்திற்குப் பின் வெளியிடப்பட்ட கூட்டு அறிக்கை புவிசார் அரசியல் விவகாரங்கள் குறித்த பல்வேறு கருத்துகளால் நிரம்பியிருந்தாலும், டிரம்பின் பெய்ஜிங் பயணமும் சீனாவுடன் கையெழுத்தான வர்த்தக ஒப்பந்தங்களும் கருத்தில் கொள்ளப்பட்ட நிலையில், சீனாவை நேரடியாகத் தூண்டிவிடாத வகையில் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் அது வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது.

உண்மையில், இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தின் புவிசார் அரசியல் விவகாரங்களில் இந்தியாவுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக, ரூபியோவின் இந்தியப் பயணத்தின் பிரதான நோக்கம், அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் 500 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பிலான அமெரிக்கப் பொருட்களை இந்தியா இறக்குமதி செய்வதை உறுதி செய்வதாக இருந்தது.

குறிப்பிடத்தக்க வகையில், 2014 ஆம் ஆண்டு மோடி தொடங்கிய “மேக் இன் இந்தியா” திட்டம், அவரது முதல் ஆட்சிக்காலத்திலேயே நடைமுறையில் “மேட் இன் சைனா”வாக மாறியிருந்தது. இப்போது, அமெரிக்காவிடம் முழுமையான புதிய காலனிய சரணடைதலின் பின்னணியில், இந்த வர்த்தக ஒப்பந்தம் “மேக் இன் இந்தியா”வை “மேட் இன் யூ.எஸ்.ஏ.” ஆக மாற்றப்போகிறது.

வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், அமெரிக்கா தற்போது குவாட் அமைப்பின் மைய நோக்கத்தை புவிசார் அரசியலிலிருந்து புவிசார் பொருளாதாரத்திற்குத் (Geoeconomics) திருப்பி வருகிறது. இதன் விளைவாக, இந்தியா அமெரிக்கப் பொருட்களுக்கான மிகப்பெரிய சந்தையாகவும், குவியல் கிடங்காகவும் மாற்றப்படும் அபாயம் உருவாகியுள்ளது.

இந்திய மக்களுக்கு இது மிகுந்த துயரத்திற்கும் அவமானத்திற்கும் உரிய ஒரு நிலையாகும்.

(ரெட் ஸ்டார் மாத இதழ் – ஜூன் 2026 தலையங்கத்தின் கருத்து சார்ந்த தமிழாக்கம்)

Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு