இந்தியாவின் புள்ளிவிவர மாயை: ஜிடிபி (GDP) வளர்ச்சி எண்களுக்குப் பின்னால் உள்ள உண்மை
மொழிபெயர்ப்பு கட்டுரைகள்
இந்தியாவின் புள்ளிவிவர மாயை: ஜிடிபி (GDP) வளர்ச்சி எண்களுக்குப் பின்னால் உள்ள உண்மை
புது தில்லியை உலுக்கிய அந்த வாதம்
மார்ச் 9, 2026 அன்று, பீட்டர்சன் சர்வதேச பொருளாதார நிறுவனம் (PIIE), "இந்தியாவின் 20 ஆண்டுகால ஜிடிபி தவறான மதிப்பீடு: புதிய ஆதாரங்கள்" (India’s 20 Years of GDP Misestimation: New Evidence) என்ற தலைப்பில் ஒரு ஆய்வறிக்கையை (Working Paper 26-3) வெளியிட்டது. இதன் ஆசிரியர்கள் மெட்ராஸ் வளர்ச்சி ஆய்வுக் கழகத்தின் (MIDS) கௌரவ ஆய்வாளர் அபிஷேக் ஆனந்த், ஜே.எச் (JH) கன்சல்டிங் நிறுவனத்தின் தலைவர் ஜோஷ் ஃபெல்மேன் மற்றும் இந்தியாவின் முன்னாள் தலைமைப் பொருளாதார ஆலோசகரும் PIIE-இன் மூத்த ஆய்வாளருமான அரவிந்த் சுப்ரமணியன் ஆவர்.
அவர்களின் முக்கிய கண்டுபிடிப்பு: 2005 முதல் 2011 வரையிலான பொருளாதார எழுச்சி ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் ஜிடிபி வளர்ச்சி சராசரியாக 1 முதல் 1.5 சதவீதம் குறைவாக மதிப்பிடப்பட்டது; ஆனால் அதற்குப் பிறகு 2012 முதல் 2023 வரையிலான வளர்ச்சி சுமார் 1.5 முதல் 2 சதவீதம் வரை அதிகமாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2011 முதல் 2023 வரை, பொருளாதாரம் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்ட 6 சதவீதத்திற்குப் பதிலாக, உண்மையில் சராசரியாக 4 முதல் 4.5 சதவீதம் மட்டுமே வளர்ந்ததாக ஆசிரியர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர். எளிமையாகச் சொன்னால், உலகின் அதிவேகமாக வளரும் பெரிய பொருளாதாரம் என்ற இந்தியாவின் பிம்பம் கணிசமாக மிகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். இது திட்டமிட்ட மோசடியால் அல்ல, மாறாக நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் முறைசாராத் துறைத் தொழிலாளர்களைக் கணக்கில் கொள்ளாத ஒரு பெரிய புள்ளிவிவரக் குறைபாட்டினால் (methodological blind spot) நிகழ்ந்துள்ளது.
தவறான கணக்கீட்டின் பின்னணி
இந்த ஆய்வறிக்கை நீண்டகாலமாகத் தொடரும் இரண்டு குறிப்பிட்ட புள்ளிவிவரத் தோல்விகளை அடையாளப்படுத்துகிறது.
முதலாவதாக, இந்தியாவின் மத்திய புள்ளிவிவர அலுவலகம் (CSO), மொத்த மதிப்புக் கூட்டலில் (Gross Value Added - GVA) சுமார் 44 சதவீதத்தைக் கொண்டுள்ள பரந்த முறைசாராத் துறைக்குப் பதிலாக, முறைசார்ந்த துறையின் (formal sector) தரவுகளை ஒரு மாற்றாகப் பயன்படுத்தியது. 2010 முதல் 2015 வரை முறைசார்ந்த மற்றும் முறைசாராத் துறைகளின் விற்பனை வளர்ச்சி கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியாக இருந்ததால் இந்த யூகத்தில் தவறில்லை என்று கருதப்பட்டது. ஆனால், அதன் பிறகு 2016-ல் பணமதிப்பிழப்பு (demonetisation), ஜிஎஸ்டி (GST) அறிமுகம் மற்றும் கோவிட்-19 பெருந்தொற்று என மூன்று பெரிய பாதிப்புகள் ஏற்பட்டன. இவை ஒவ்வொன்றும் முறைசாராத் துறையை மிகக் கடுமையாகப் பாதித்தன.
இந்த வேறுபாட்டிற்கான நேரடி ஆதாரங்களை ஆய்வறிக்கை வழங்குகிறது. இந்தப் பாதிப்புகளுக்குப் பிறகு, வருடாந்திர பெயரளவு வளர்ச்சி (nominal growth) முறைசார்ந்த துறையில் சராசரியாக 10.0 சதவீதமாகவும், முறைசாராத் துறையில் வெறும் 6.8 சதவீதமாகவும் இருந்தது. தேசிய வருமானக் கணக்குகள் (National Income Accounts) முறைசாராத் துறையின் வளர்ச்சி 9 சதவீதமாகக் காட்டினாலும், என்.எஸ்.எஸ் (NSS) ஆய்வுகள் அது 5.4 சதவீதம் மட்டுமே வளர்ந்ததாகக் கூறுகின்றன. முறைசாராத் துறை வெளிப்படையாகப் பின்தங்கியிருந்தாலும், ஜிடிபி கணக்கீட்டு முறை அதைப் பதிவு செய்யவில்லை.
மற்றொரு சிக்கலான காரணி: 2015-ஆம் ஆண்டின் கணக்கீட்டு முறை பெரிதும் நம்பியிருந்த 'MCA-21' கார்ப்பரேட் தரவுத்தளத்தில் தரக் குறைபாடுகள் இருந்தன. ஜூலை 2016 முதல் ஜூன் 2017 வரையிலான 74-வது என்.எஸ்.எஸ் (NSS) சுற்றில், MCA-வில் பதிவு செய்யப்பட்ட நிறுவனங்களில் 16.4 சதவீத நிறுவனங்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை அல்லது அவை மூடப்பட்டிருந்தன; மேலும் 21.4 சதவீத நிறுவனங்கள் தவறாக வகைப்படுத்தப்பட்டிருந்தன.
இரண்டாவதாக, விலை குறைப்பான்களில் (price deflators) உள்ள அடிப்படைப் பிரச்சனையை ஆய்வறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. 2015 முறைப்படி, ஜிடிபியின் பெரும் பகுதியைக் கணக்கிட மொத்த விலை குறியீடு (WPI) பயன்படுத்தப்பட்டது. ஆனால், WPI என்பது கச்சா எண்ணெய் போன்ற பொருட்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கும் ஒரு முறையாகும். 2011 முதல் செப்டம்பர் 2025 வரை, நுகர்வோர் விலை குறியீட்டை (CPI) விட WPI வளர்ச்சி சராசரியாக 2.2 சதவீதம் குறைவாக இருந்தது. குறைந்த விலை குறைப்பானைப் பயன்படுத்தும்போது, பொருளாதாரத்தில் உண்மையில் என்ன நடந்தாலும், அது ஒரு உயர்ந்த 'உண்மையான' (real) வளர்ச்சி எண்ணையே உருவாக்கும்.
மறைந்துபோன 80 லட்சம் கோடி ரூபாய்
மிகவும் முக்கியமான ஆதாரம் PIIE-இடமிருந்து வரவில்லை, அது இந்திய அரசிடமிருந்தே வந்தது. பிப்ரவரி 27, 2026 அன்று, புள்ளிவிவர மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகம் (MoSPI), 2022-23 ஆம் ஆண்டை அடிப்படையாகக் கொண்ட புதிய ஜிடிபி வரிசையை வெளியிட்டது.
அந்தத் திருத்தம் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க உண்மையை ஒப்புக்கொண்டது: இந்தியாவின் ஜிடிபியில் மிகப்பெரிய அங்கமான தனிநபர் நுகர்வுச் செலவு (private consumption expenditure), 2022-23 முதல் 2025-26 வரையிலான ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் 9.6 முதல் 11.5 சதவீதம் வரை அதிகமாக மதிப்பிடப்பட்டிருந்தது. 2025-26 ஆம் ஆண்டில், பழைய கணக்கீட்டில் 219.6 லட்சம் கோடி ரூபாயாக இருந்த தனிநபர் நுகர்வு, புதிய வரிசையில் 195.8 லட்சம் கோடி ரூபாயாகக் குறைந்துள்ளது. அதாவது ஒரே ஆண்டில் 23.8 லட்சம் கோடி ரூபாய் வித்தியாசம்.
ஒட்டுமொத்தமாக, 2022-23 முதல் 2025-26 வரையிலான நான்கு நிதியாண்டுகளில் மட்டும், சுமார் 80.7 லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான தனிநபர் நுகர்வு அதிகாரப்பூர்வ பதிவுகளிலிருந்து நீக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தப் பணம் உண்மையில் மக்களிடம் புழக்கத்திலேயே இல்லை; அது தாள்களிலும் செய்திக் குறிப்புகளிலும் மட்டுமே இருந்தது, மக்களின் பணப்பைகளிலோ அல்லது சந்தைகளிலோ இல்லை.
நிதர்சனம் எப்போதுமே அறிந்த உண்மை
புள்ளிவிவரத் தரவுகள் மக்களின் துயரத்தைப் பதிவு செய்யத் தவறிவிட்டன. கள நிலவரத்தைக் காட்டும் பின்வரும் குறிகாட்டிகள் பல ஆண்டுகளாகப் பின்னடைவைச் சந்தித்து வருகின்றன:
- உள்நாட்டு இருசக்கர வாகன விற்பனை 2018-19-ல் உச்சத்தை அடைந்தது, அதன் பிறகு 2025-26 வரையிலும் அந்த அளவைத் தாண்டவில்லை.
- சிறிய கார்களின் விற்பனையும் 2018-19-க்குப் பிறகு சரியத் தொடங்கியது.
- ரயில்வேயின் புறநகர் அல்லாத பயணிகள் போக்குவரத்து 2012-13-ல் 3.94 பில்லியனாக இருந்தது, அது 2025-26-ல் 3.32 பில்லியனாக மட்டுமே இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
- மொபைல் ஃபோன் தொலைத்தொடர்பு அடர்த்தி (teledensity) 2017-18-ல் உச்சத்தை எட்டியது.
- உண்மையான கடன் வளர்ச்சி (real credit growth) 2005-11-ல் ஆண்டுக்கு 15.6 சதவீதமாக இருந்தது, அது 2012-24-ல் 5.6 சதவீதமாகக் குறைந்தது.
- உண்மையான ஏற்றுமதி வளர்ச்சி 13.9 சதவீதத்திலிருந்து 5.4 சதவீதமாகக் சரிந்தது.
- தொழில்துறை உற்பத்தி வளர்ச்சி (IIP) 16.1 சதவீதத்திலிருந்து 2.9 சதவீதமாக வீழ்ச்சியடைந்தது.
2016-ஆம் ஆண்டு பணமதிப்பிழப்பு சமயத்தில், கார்ப்பரேட் விற்பனை வளர்ச்சி வெறும் 1.4 சதவீதமாக இருந்தபோது, அதிகாரப்பூர்வ ஜிடிபி வளர்ச்சி 8.0 சதவீதமாகக் காட்டப்பட்டது. இவை சிறிய பிழைகள் அல்ல, மாறாக நிஜப் பொருளாதாரத்திற்கும் அதிகாரப்பூர்வ எண்களுக்கும் இடையே இருந்த பெரும் தொடர்பின்மையைக் காட்டுகின்றன.
அரசின் அங்கீகாரமும் அதன் முரண்பாடுகளும்
பிப்ரவரி 2026-ல் வெளியிடப்பட்ட MoSPI-யின் புதிய தரவுகள், ஜிஎஸ்டி (GSTN), MCA-21 மற்றும் இ-வாஹன் (e-Vahan) போன்ற நவீன நிர்வாகத் தரவுகளைப் பயன்படுத்தின. இதன் மூலம் பழைய கணக்கீட்டு முறை போதுமானதாக இல்லை என்பதை அரசாங்கம் ஒப்புக்கொண்டது.
இருப்பினும், ஒரு முக்கியமான இடைவெளி உள்ளது. புதிய தரவுகள் 2022-23 முதல் 2025-26 வரையிலான நான்கு ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே வெளியிடப்பட்டுள்ளன. அதற்கு முந்தைய ஆண்டுகளுக்கான தரவுகள் (back series) இன்னும் வெளியிடப்படவில்லை. அந்த ஆண்டுகளுக்கும் இத்தகைய திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டால், சமீபத்திய வளர்ச்சி என்பது ஒரு பெரிய 'boom' ஆகத் தெரியாது, மாறாக முந்தைய நிலையை நோக்கிய ஒரு மெதுவான உயர்வாகவே இருக்கும்.
அடுத்தது என்ன?
MoSPI தனது பழைய ஆண்டுகளுக்கான தரவுகளை (back-series) வெளியிடும்போதுதான் உண்மையான சோதனை தொடங்கும். 2012-23 வரையிலான காலக்கட்டத்திலும் தனிநபர் நுகர்வுத் தரவுகள் கீழ்நோக்கித் திருத்தப்பட்டால், இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற வளர்ச்சி தசாப்தத்தை நாம் மீண்டும் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டியிருக்கும்.
இது நாட்டுக்கு அவமானம் அல்ல. தவறுகளைக் கண்டறிந்து திருத்துவது என்பது ஒரு முதிர்ந்த ஜனநாயகத்தின் அடையாளம். பிழைகளைக் கண்டறிவதில் அவமானம் இல்லை; ஆனால் அவற்றை மறைப்பதில்தான் அவமானம் இருக்கிறது. இருசக்கர வாகன விற்பனை, ரயில் போக்குவரத்து மற்றும் கார்ப்பரேட் விற்பனைத் தரவுகள் இவ்வளவு காலமும் எதைச் சத்தமில்லாமல் உணர்த்தினவோ, அதை இன்று எண்கள் உறுதிப்படுத்தியுள்ளன.
தரவு ஆதாரங்கள்: PIIE Working Paper 26-3 (ஆனந்த், ஃபெல்மேன், சுப்ரமணியன், மார்ச் 2026); விவேக் கவுல், நியூஸ்லாண்டரி, மார்ச் 14, 2026; MoSPI ஜிடிபி செய்திக் குறிப்பு, பிப்ரவரி 27, 2026; IGIDR ஆய்வறிக்கை 2019.
======================================================
இந்தியாவின் பாதுகாப்பு ஏற்றுமதி வரலாறு காணாத உச்சத்தில்: வாங்குபவர்கள் யார் மற்றும் இந்தியா விற்பனை செய்யும் பொருட்கள் என்ன?
இந்தியாவின் பாதுகாப்புத் துறை ஏற்றுமதி வரலாறு காணாத உச்சத்தை எட்டியுள்ளது, இது சர்வதேச ஆயுதச் சந்தையில் நாட்டின் வளர்ந்து வரும் தடம் மற்றும் ஆதிக்கத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் தரவுகளின்படி, 2025-26 நிதியாண்டில் இந்தியாவின் பாதுகாப்பு ஏற்றுமதி 38,424 கோடி ரூபாயாக உயர்ந்துள்ளது, இது இதுவரை பதிவு செய்யப்பட்ட மிக உயர்ந்த அளவாகும். இது 2016-17-ல் இருந்த 1,522 கோடி ரூபாயுடன் ஒப்பிடுகையில் சுமார் 25 மடங்கு வளர்ச்சியாகும், இது கடந்த தசாப்தத்தில் ஏற்பட்டுள்ள மிகப்பெரிய விரிவாக்கத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
சிறிய ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருந்தபோதிலும், ஏற்றுமதிப் பாதையானது ஒரு நிலையான மேல்நோக்கிய போக்கைக் காட்டுகிறது. பாதுகாப்பு ஏற்றுமதியானது 2018-19-ல் முதன்முறையாக 10,000 கோடி ரூபாயைத் தாண்டியது, பெருந்தொற்று ஆண்டுகளில் சற்று சரிவைச் சந்தித்தது, பின்னர் 2021-22 முதல் மிக வேகமாக வேகமெடுத்தது. 2023-24 முதல் 2025-26 வரையிலான காலப்பகுதியில் மட்டும், ஏற்றுமதி 21,083 கோடி ரூபாயிலிருந்து 38,424 கோடி ரூபாயாக உயர்ந்தது, இது இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் மற்றும் அமைப்புகளுக்கான அதிகரித்த தேவையைக் காட்டுகிறது.
இந்தியாவின் பாதுகாப்பு உபகரணங்களை வாங்குபவர்கள் யார்?
2016-2025 காலகட்டத்தில் இந்தியாவின் பாதுகாப்பு ஏற்றுமதியானது பெரும்பாலும் ஒரு சில முக்கிய வாங்குபவர்களிடமே குவிந்திருந்தது. இந்தியாவின் மொத்த பாதுகாப்பு ஏற்றுமதியில் 28 சதவீதத்தைப் பெற்று மியான்மர் மிகப்பெரிய சந்தையாக உருவெடுத்துள்ளது. இதனைத் தொடர்ந்து பிலிப்பைன்ஸ் (19 சதவீதம்) மற்றும் ஆர்மீனியா (15 சதவீதம்) ஆகிய நாடுகள் உள்ளன; இவை மூன்றும் இணைந்து இந்தியாவின் ஏற்றுமதி இலக்குகளில் 60 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான பங்கைக் கொண்டுள்ளன.
அண்டை நாடுகள் மற்றும் பிராந்திய நாடுகளும் இதில் முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துள்ளன. மொத்த ஏற்றுமதியில் இலங்கை 13 சதவீதத்தைக் கொண்டுள்ளது, அதே சமயம் இந்தியப் பெருங்கடல் பிராந்தியத்தில் உள்ள மொரிஷியஸ் (8.3 சதவீதம்) மற்றும் சீஷெல்ஸ் (6 சதவீதம்) போன்ற தீவு நாடுகள் குறிப்பிடத்தக்க வாங்குபவர்களாக இருந்தன. வியட்நாம் 5.5 சதவீதப் பங்கைக் கொண்டுள்ளது, இது தென்கிழக்கு ஆசியாவுடன் இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் பாதுகாப்பு உறவுகளைக் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. ஆப்கானிஸ்தான், வங்கதேசம், மொராக்கோ மற்றும் மாலத்தீவு போன்ற பிற நாடுகள் கூட்டாகச் சேர்ந்து ஏற்றுமதியில் சுமார் 5 சதவீதப் பங்களிப்பை வழங்கின.
பாதுகாப்புத் துறையில் இந்தியா எவற்றை ஏற்றுமதி செய்கிறது?
இந்தியாவின் பாதுகாப்பு ஏற்றுமதிப் பட்டியலில் கடற்படைத் தளங்கள் (Naval platforms) ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. 2016 மற்றும் 2025-க்கு இடையில் மொத்த பாதுகாப்பு ஏற்றுமதியில் கப்பல்கள் 55 சதவீதத்தைப் பிடித்துள்ளன, இது மற்ற அனைத்துப் பிரிவுகளையும் விட மிக அதிகமாகும்.
பீரங்கி அமைப்புகள் (Artillery systems) 13 சதவீதத்துடன் இரண்டாவது பெரிய பிரிவாக உள்ளன, இதனைத் தொடர்ந்து ஏவுகணைகள் (Missiles) 12 சதவீதத்துடன் உள்ளன. சென்சார்கள் மற்றும் கண்காணிப்பு அமைப்புகள் (Sensors and surveillance systems) ஒன்பது சதவீதத்தையும், விமானங்கள் மொத்த ஏற்றுமதியில் ஆறு சதவீதத்தையும் கொண்டுள்ளன. வான்-பாதுகாப்பு அமைப்புகள் (Air-defence systems) 5.3 சதவீத பங்களிப்பை வழங்கின, மேலும் கவச வாகனங்கள் (Armoured vehicles) 0.3 சதவீதம் என்ற மிகச்சிறிய அளவிலான பங்கைக் கொண்டுள்ளன.
கடற்படை அமைப்புகளில் வலுவான கவனம் செலுத்துதல் மற்றும் பிராந்திய பங்காளிகளின் நிலையான தேவையுடன், இந்தியாவின் பாதுகாப்பு ஏற்றுமதி வேகமாக உயர்வதோடு மட்டுமல்லாமல், அதிக அளவில் பன்முகப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது.
Disclaimer: இந்தப் பகுதி கட்டுரையாளரின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. செய்திக்காகவும் விவாதத்திற்காகவும் இந்த தளத்தில் வெளியிடுகிறோம் – செந்தளம் செய்திப் பிரிவு
